Можеби ватерполо репрезентацијата но навистина незнам каков однос да имам кон тој спорт воопшто.

Одиме со ред 1999 та Египет.

Првиот настап го заработивме низ класични квалификации, во група со Португалија Италија и Белгија, со пет победи и само еден пораз бевме сигурни на првото место, со подобра гол разлика од Португалците.

Следеше декада на апстиненција и потоа

Хрватска 2009 та.

Првиот добиен бараж во една драма со Исланд се случи во штотуку отворената сала Борис Трајковски во еден спектакуларен натпревар, успеавме да надокнадиме разлика од -6 во Рејкјавик. Периодот на земање транкилајзери започна.

Шведска 2011 та

Елиминација и огромно разочарување, испаднавме од верувале или не, од денешна гледна перспектива од Литванија, нерешено но полоша гол разлика во натпреварите со Турција. Ова не беше класичен бараж ами турнир секој со секого. Лазаров, Мојсовски, Миркуловски веќе беа лидери на таа Македонија.

Шпанија 2013 та

Плодовите од одличниот настап на европското во Србија дојдоа до израз, во овие квалификации бевме во привилегирана позиција и игравме со Австрија, класичен бараж. Победа дома со 5 и пораз на гости со 3 разлика.

Катар 2015 та

Во јуни 2014 противник по мерка, таканаречената Грција, резултатски издоминиравме, но со оглед на комплексноста на лузните кои оваа земја ни ги има оставено и остава во континуитет, овој двомеч беше повеќе од спортска одмазда.

Франција 2017 та

Почнуваат стресовите. Во првиот натпревар со Чешка губиме 6, во Скопје тепаме 7, апсолутно лудило. Дали веќе сме преискусни па помалку влегуваме не фокусирано или нешто друго се случува, незнам но знам дека македонската историја е поплочена со предизвици.

Данска и Германија 2019 та

Јуни 2018 солидна победа над Романија во Скопје, плус 8, за еден контролиран реванш и пораз од само 1 разлика.

Низ бараживе провејуваат како најдобри стрелци Лазаров и Манасков, размислувам време е да го вратиме, реално сме тенки на таа десна позиција.

Египет 2021

Во годините на глобалното лудило и инженерингот за пропаста на светот под закана на кобајаги мутираниот сезонски грип, на епидемијата, на лудило, не беа имуни ни спортските асоцијации. Па вака некако одеа работите. Макеоднија требаше да игра бараж со Франција, тој не се одигра па ИХФ одлучи Франција да оди директно. Но ѓаолот је зема бељата, па почнаа да испаѓаат селекции поради медицински причини и Македонија влезе како замена.

Полска и Шведска 2023 та

Една од најкомплексните фази на квалификации, во фаза на промена на генерациите во националниот тим, два дуели со сериозни тимови. Орвиот чекор навидум полесен повторно со Романија и вториот на ивица со Чешка. Со две победи, нерешено и еден контролиран пораз напредувавме кон ушт еедно светско.

Хрватска, Данска и Норвешка 2025 та

Пола Европа е веќе квалификувана, а ние по пророштвото на еден новинар без школо за новинари се соочивме со новата ракометна сензација, Фарски острови.

По шокантниот висок и убедлив пораз на северот, во Скопје имаше набој како пред финале на светско. Сите верувавме ама стравот беше огромен. Одлична игра на македонците и победа со 8 голови разлика не однесе повторно таму каде што припаѓаме.

Дојдовме полека до 2026 та и квалификациите за Германија 2027 ма. Колку само наши иселеници цупкаа очекувајќи го нашиот пласман. И по одличниот настап на европското се најдовме конечно во добриот цилиндер. За бротивник ракометниот анонимус Словачка. Сите фрустрации здобиени низ годините истурени врз нив, а не беа лоши.

Во еден фантастичен амбиент, со прекрасна организација од страна на РФМ, демонстриравме моќ. 15 голови разлика не е малку.

Оваа Македонија полека почнува да ги покажува забите, а ако овојпат ни се поклопат и ѕвездите па во групата во Јануари ги добиеме Аргентина, Зеленортските и Уругвај, можеме да почнеме да сонуваме.

Со срце за МАКЕДОНИЈА

The post Мала хронологија на баражите за светско appeared first on Само Ракомет.

Македонија издоминира против Словачка.

Очекувано, и покрај изјавите на селекторот дека бил изненаден од високата разлика!?

Флоскулите дека денес сите играат ракомет, дека треба да се биде претпазлив поготово на гостински, апсолутно непотребни.

Оваа Македонија, ракометна, се удира во гради со една од најјаките лиги во светот, со континуитет од безмалку 15 години на светска сцена, крајно време е да почне да се цени и да не бега од фаворитска улога кога играме со ракометни аутсајдери.

Сакаме чекор погоре, и покрај сите изговори, време е.

Одлична беше сликата за време на тајмаутите, легендите заедно, Лазаров, Стоилов и од позадина Миркуловски.

Самиот натпревар и не беше толку воодушевувачки а играта не беше беспрекорна, издвојувам неколку констатации:

• Кога Кузмановски игра фокусирано и не се занимава со пораки со еротска содржина, е феноменален, вистински лидер, играч кој го гледам во врвна европска екипа.
• Кога Лазаревски игра фокусирано и не се занимава со судиите, публиката и противникот, е феноменален, пикер за врвна европска екипа.
• Митев полека се враќа, добро ќе му дојде летната пазуа за комплетно рестартирање.
• Близнаците, хм, ќе ги чекаме уште малку нив…
• Лазаров на тајмаут во духот на Шундо

РФМ се мобилизира како никогаш порано, во недела пред и во Борис ќе видиме нешто ново, нешто што најверојатно го заслужуваме и посакуваме. Настан за цело семејство за цел ден, настан во чест на Ракометот.

За жал во недостиг на фотографии од гостувањето во Прешов, за насловна избравме фотографија од фејсбук профилот на Словачката ракометна федерација.

Со срце за МАКЕДОНИЈА!

The post Без седативи, е најдобро! appeared first on Само Ракомет.

Во славните времиња кога Вардар го сонуваше Келн, имаше приказна дека на тогашниот претседател, Самсоненко, Чупиќ му рекол, парафразирам, ако сакаш Титула треба мене да ме земеш!

И се она што беше насобрано како знак на предавство, помалку гнев, доста недоверба, а прошарано со доста емоции, сеќавање на играчките денови на популарниот Чупко, со назначувањео на Иван Чупиќ за тренер на скопски Вардар, денес изгледа далечно.

Вардар не знае да ги чува своите легенди, е констатација и од таа клубот тешко ќе се ослободи, но Вардар знаел многу често да ги избере вистинските пикови, за задачите кои го очекуваат.

И таа тема, за изборот, њухот како што би рекле нашите постари, одамна не сме ја третирале. Вујо, Раул, Парондо, Чупко, Тимур, Кара, Абутович, Марса, Банда, Столе, плејада на ликови кои беа извадени од нафталин или анонимност и вкомпонирани во еден беспрекорен механизам. Сега на сцена се Јака, бразилецот, Валах, можеше да биде и Талесен…

Во Скопје повторно ќе се игра Лигата на Шампионите, така барем сите се надеваме, од таа стара фокса и нејзините чеда се уште не сме ги виделе сите изненадувања.

Повторно ќе се затвара сообраќајот кон Јане, клубот веќе почна да тестира фан зони, очекувањаа ќе бидат големи, неизвесноста као ќе изгледа овој нов Вардар огромна.

Вардар ја освои двојната круна, на прва доста сигурно и доминантно, но совршено е јасно дека тоа не беше мачкина кашлица. Ниту Пелистер ниту Охрид па и Алкалоид не беа тимови со кои лесно се победува. Како тие ќе се развиваат е друга тема.

Во очекување на заверката на пласманот на македонската репрезентација на уште едно светско, духовите во првенството полека се смируваат.

Ќе остане енигма една изјва на еден пензиониран ракометар, во еден култен кафе бар на еден историски сокак, есента 2025 та?!

Македонија повторно е Црвено Црна, ќе може ли и старата фокса повторно да ги облече тие бои?

The post Црвено Црното повторно во мода! appeared first on Само Ракомет.

Уф колку сакам да зборувам за нашето минато.

Како мал не можев да ја разберам потребата на администрацијата да именува улици, булевари, згради со име на македонски херои, јунаци и значајни личности. Со текот на времето ми стана јасно дека само така ќе ги зачуваме од заборавот.

Во вторникот, во Јане, сега веќе, иако прилично нова, КУЛТНА, во реваншот против францускиот гигант Монпелије, се разбудија духовите на славното минато на нашиот Вардар, Двократниот европски шампион!

Во Јане имаше енергија, која се чувствува, непокор кој ни тече во вените, бунт и пркос, желба за победа, за одмазда…

Пролистувам, барам пасус да ги поврзам минатото и сегашноста, Јане и Вардар, четниците и комитите…

Бугарските шовинисти решија да го ликвидираат бидејќи неговите проповеди не им одеа во прилог, зошто тој се противеше на присоединувањето на Македонија кон Бугарија. Тој го спречуваше славофонското население на Македонија да се смета себеси за бугарско и култивираше македонска национална свест. Сандански заедно со Делчев, протагонисти и двајцата за време на Илинденското востание, стана опасен за Бугарија и бугарските шовинисти решија да го ликвидираат, бидејќи неговата агитација не одеше во прилог на присоединувањето на Македонија кон Бугарија, зашто тој култивираше кај Словеномакедонците македонска национална свест. И неговото убиство, всушност, беше извршено од самите Бугари.

ДА НЕ СЕ ЗАБОРАВИ

Да не се заборави и духот на Шампионите. На Вардар му требаа 5-6 години, но чинам дека преброди.

Безмалку педесетина минути вардарци сонуваа, се надеваа и во еден момент беа навистина блиску, на семафорот +7 и напад за 8, доколку го реализираа кој знае што се ќе се случеше…

Можам само да си замислам што провејуваше низ главите на монпељаните… Овие тепаат ама и играат

Деновиве по се изгледа сценографијата на македонските кулиси повторно ќе се промени, зелената ера заврши, црвено црното повторно ќе биде во мода.

Македонската сцена се чини е подготвена за таа промена, по неверојатниот натпревар со французите се подгреваат надежите и за промена на европската сцена.

Ќе може ли Вардар да ја обои Европа повторно во црено црна комбинација?

The post Духовите на Сандански appeared first on Само Ракомет.

Иако за себе одбраа посилен и поавтентичен наратив, на кој се чини се прилично достојни, мене многу ми се допадна и овој романтичниов.

Охридската тврдина буквално неосвоива.

Од почетокот на сезоната, Охрид на свој терен има само еден пораз и тоа од, се поочигледно новиот шампион на Македонија, таму некаде во ноември. Охрид прикажа и покажа игра достојна за врвни дострели. И ако на почетокот од годината многумина ќе речеа, рано е, време треба да се уигра екипа, по се изгледа дека во Самоиловата престолнина времето поинаку се мери.

Охрид вистинско задоволство ни подготвија со елиминацијата на јужниве, но моментот кога еден од најталентираните млади играчи, во дресот на Цељаните, ја лансира над пречката лепливата топка, бесценет!

Фото ГРК ОХРИД

Натпревар достоен за полуфинале на Европски куп. Градот и клубот подготвени, иако се чувствуваше големиот притисок, пред се од можноста што се укажа, се обидоа и за во оваа фаза, направија одличен настан. Картите распродадени, трибините исполнети, дресови на сите страни и Лихнида испеана во еден глас… нова туристичка атракција што секој барем еднаш во животот мора да ја посети!

Натпреварот пак од друга страна исклучително израмнет, не сум сигурен но поголема разлика од 2 гола немаше, добри голмани, нашиот исклучителен. Борба за секоја топка и уште поголема за секој гол.

Охрид се етаблира како сериозен играч на македонското ракометно небо, верувам во проектот и посакувам да не биде моден блесок. Со време градот и сите битни фактори да се сложат за вредноста на ваков еден проект од повеќе аспекти и да потпишат платформа на долги патеки. Колку вредат насмевките на Охриѓани и колку млади веќе утре ќе сакаат да го облечат дресот, тешко ќе може со една равенка да се пресмета, но придобивките се несомнени на долги патеки.

Ајде Охриде до нова европска титула за македонскиот ракомет!

The post Охридска ракометна Пролет! appeared first on Само Ракомет.

Или како солунчанецот Никола ги победи атињаните.

Можно е да заборавивме колкава е моќта на народот, затоа што пропагандната машинерија на меинстрим административците ја достигнаа кулминацијата. Во старо време нашите имаа термин и за тоа, кадија те тужи кадија те суди!

Имено воочи неделниот натпревар на ГРК Охрид во рамки на четвртфиналето од Европскиот куп, во Атина, стигнаа информации дека пренос на телевизија нема да има. По повеќекратно советување со службите на Охрид ни беше совршено јасно дека пренос нема да има.

Одлучивме да реагираме и да упатиме по некоја отровна стрела кон МТВ. Очигледно беше по само неколку часа дека стрелата ја погоди метата. Следеа активности кои за среќа на сите љубители на спортот резултираа со мала слатка победа.

Преносот беше под итно обезбеден!

А таму, во Атина, во услови кои никако не доликуваат на таканаречена европска па уште и колевка на демократијата, фашистичките духови на минатото, кога е во прашање Македонија, не спијат. Можно е и да не се духови.

Охриѓани тренираа во балон, се надевам ЕХФ ќе ни ги испрати членовите од правилниците кои тоа го дозволуваат. Салата за нијанса поголема од Ричко во Прилеп.

Ама ако, баш тогаш победата е послатка.

Ројевиќ ја подготвил Македонската Фаланга, рака на срце со доста легионери од територијата на целиот континент, како да е оваа последната битка. Па така излегоа на терен и уште од првиот свиреж на подпросечните дански судии ставија до знаење дека се подготвени да се враќаат со штитовите, никако на нив!

Бескомпромисни во одбраната, на крилата на фантастичниот Пилиповиќ, темелно ги разоружаа атињаните. Да не им беше за нас од поодамна познатиот Савас Савас, ќе беа на праг на бродолом.

И да се навратам на поднасловот, најслатко можеби од се беше дека демонстрацијата на сила пред се доаѓаше од ликот и делото на солунчанецот Никола, или како би го викале нашите стари Љапе.

Одлична демонстарција на сила, став, подготвеност, тактика и карактер. Македонија за Атина е Данска!

В сабота во Охрид треба да дојдат и ако се мажи да изиграат. На нашите е да останат будни и по истиот принцип по кој Александар ги плескаше да им го покажат патот дома.

Премногу долго време сме фини и културни со оние кои тоа не го заслужуваат.

Кон победата на ГРК Охрид среде Атина против Олимпијакос, во рамките на четвртфиналето на Европскиот Куп.

Да живее вистината!

Да живее спортот!

Да живее Македонија!

The post Колку остро може да биде новинарското перо? appeared first on Само Ракомет.

Почетна точка: 2012 – генерациски максимум

Европското првенство 2012 е логична и фер почетна точка за секоја анализа на македонската машка ракометна репрезентација. Петтото место во Белград не беше случајност, туку резултат на јасна генерација, силна хемија и момент кога Македонија реално припаѓаше во европскиот врв. Затоа, тој пласман го земаме како референтна вредност – 100%.

Сè што следи потоа го мериме во однос на тоа ниво.

Методологија – како го мериме „напредокот“

Анализата се базира на конечниот пласман на секое Европско првенство, при што процентуалниот учинок се пресметува со едноставна формула. На овој начин добиваме јасна, споредлива слика колку Македонија била блиску или далеку од своето најдобро европско издание.

Пласмани и процентуален учинок

• 2012 – 5 место → 100%
• 2014 – 10 место → 50%
• 2016 – 11 место → 45,5%
• 2018 – 11 место → 45,5%
• 2020 – 15 место → 33,3%
• 2022 – 22 место → 22,7%
• 2024 – 17 место → 29,4%
• 2026 – 14 место → 35,7%

Овие бројки јасно покажуваат дека Македонија по 2012 влезе во долг период на пад, со апсолутно дно на ЕП 2022.

Трендот низ годините: пад, па стабилизација

Периодот од 2012 до 2018 може да се опише како постепено лизгање надолу – без драстичен колапс, но и без вистински напредок. Европските првенства 2020 и особено 2022 веќе го покажаа вистинскиот проблем: губење на континуитетот, генерациска празнина и отсуство на системска стабилност.

Сепак, циклусот 2024–2026 носи важна промена. Две последователни подобрувања на пласманот, крунисани со 14. место на ЕХФ ЕУРО 2026, претставуваат прв јасен позитивен сигнал по 2018 година.

Ова не е враќање на нивото од 2012, но е крај на слободниот пад.

Фотографија од пречекот на Макеоднските репрезентативци на плоштадот во Скопје.

Споредба со европските репери

Кога Македонија ќе се стави во ист контекст со репрезентации како Словенија, Хрватска и Исланд, разликата станува очигледна:

• Словенија има јасен растечки тренд и системска стабилност.
• Хрватска осцилира, но секогаш останува во горниот европски дом.
• Исланд, иако со мал базен, никогаш нема драматичен пад како Македонија во 2022.

Македонија е единствената од оваа група што има екстремен врв (2012) и екстремен пад (2022). Тоа укажува дека проблемот не е во потенцијалот, туку во континуитетот и системот.

Добрата вест во 2026 година е дека сега Македонија е поблиску до Исланд, се разбира не географски, иако и тоа може да биде дискутабилно земајќи ги в предвид актуелните геополитички збиднувања, отколку до своето дно во 2022 година. Па може да се заклучи дека трендот добива име, стабилизација!

Заклучок

Ако анализата ја сведеме на суштината:

• 2012–2022: јасен и длабок регрес
• 2024–2026: умерен, но реален напредок

Пласманот на ЕП 2026 не е причина за еуфорија, но е причина за рационален оптимизам. Македонија повторно се движи нагоре и се оддалечува од европското дно.

Вистинскиот тест допрва доаѓа. Ако следниот циклус го задржи или подобри нивото од 2026, тогаш за првпат по долго време ќе можеме да зборуваме за вистински напредок, а не за краток блесок.

Математиката е немилосрдна: од 22. место во 2022, преку 17. во 2024 и 14. во 2026, Македонија напредува просечно за 4 позиции по циклус, што без емоции и изговори го проектира пласманот на ЕП 2028 околу 11. место – сè под тоа би значело дека трендот е прекинат.

Дали е тоа доволно, или сме гладни за нешто повеќе?

The post Напредокот на Македонската ракометна репрезентација на Европските првенства (2012–2026) appeared first on Само Ракомет.

Вечната дилема за странците во македонскиот ракомет, повторно ме измачуваше, на враќање од Битола.

Во ден, празник на ракометот во Битола пристигна европскиот првак и еден од најдобрите ракометни колективи на планетава во последните години, СЦ Магдебург. Тим кој руши стереотипи, градени со децении и тим кој дава надеж на секое момче кое сонува ракометна кариера.

На паркетот истрчаа со погледи кон трибините. А таму ние сведочевме на манифестација на современ и модерен ракомет. Да, за жал иако резултатот не го потврдува тоа, стануваше збор за демонстрација на сила и комплетна контрола на текот на натпреварот и резултатот.

Така играат големите, и што би рекол Горан Ѓоргоновски поранешниот ракометар, повремен репрезентативец, маркетинг менаџер и основач на проектот Ракомет за секое дете, колумнист без школо за новинари, “И многу посилни тимови го положиле оружјето пред овој Магдебург!”

А као “играме” ние ?

Во минутите кога на сите им беше јасно дека Магдебург не може да се добие, на терен го видовме и со овации го поздрави публиката Самоил Ристевски, прекратко се разбира. За жал, верувам и никогаш нема да се надомести, на теренот не ги видовме, браќата Атанасијевиќ, момчиња во кои се крсти и Битола и Македонија, не го видовме Мирче Калајџиески, момче кое само пред година ја водеше Македонија во победа на една велесила Франција, од истата таа селекција и екстарталентот голманот Давид Брестовац доби шанса на капка.

Зошто овие “бесплатни” сесии по модерен и врвен ракомет не знаеме да ги искористиме???

Доаѓам до првиот дел од насловот. Во Македонија во тимовите од Супер лигата според мојата статистика, не можев да ја потврдам од сигурен извор, има вкупно 57 странски ракометари. Само Пролет и Радовиш немаат странец. Значи останатите десет имаат по безмалку 6 странци! Или уште побрутално, ако денешниот ростер е 16 играчи, значи дека “три ипол” тимови во Македонија се странски а само “осум ипол” македонски.

И Магдебург е колонија на странци, е првата реакција. Но таа колонија чини “eight figures” носи титули, гази се пред себе и има 5 младински селекции со преку 200 деца и развоен тим во третата германска лига.

Вардар донесе две титули, лудило и ракометна хистерија во Македонија, но не создаде ниту еден играч. Во денешната селекција на ракометни репрезентативци од тој период единствено Марко Кизиќ може да го поврземе.

Прашањето е поставено, одговор долго бараме, што е повредно и што е поскапо. Колку чини Пинто а колку Стојановски, колку чини Тајник а колку Калајџиевски?

Прашањето мора да биде јасно и гласно, зошто Македонија одделува милиони денари за поддршка на ракометот. Дали тоа е чист одлив или јасна стратегија, дали сакаме децата да ги однесеме в сала да тренираат и да градат здрави навики или да лечиме комплекси, дали сакаме да создаваме или да конзумираме, дали платите на Марчињак и Видомски се вкалклулирани како увоз на знаење и искуство или како пропадната инвестиција?

Дали бројката од 1750 регистрирани ракометари е погубна или фантастична? Дали во Македонија во моментов има лев бек, македонец кој сите клубови го бараат?

Дали е време за изработка на Национална стратегија за развој на ракометот во наредните 15-20 години?

The post Странци или не, инвестиција или црна дупка? appeared first on Само Ракомет.

Во годините на славата на македонскиот клупски ракомет, манифестирана со три екипи во групна фаза од лигата на шампиони, во еден четврток во Скопје како коментатор на Мечот на неделата гостуваше новинарот и коментатор со островско потекло Том Обранаген.

На вчудоневидувањето на ракометните фанови и љубители им нема крај. Како е можно еден претставник на островот, за кој се шпекулира дека е колевка на фудбалот, да е луд по ракомет???

Том накратко објаснува, Фудбалот е едноставно досаден, повеќе од 2 часа трчање горе доле по топката и најчесто без ниту еден погодок. Во ракометот за истото време имаме преку 60 голови безброј асистенции, голмански вратоломии и што уште не.

Зошто и покрај овој факт ракометот сеуште е во дебела сенка на фудбалот?

Фото РК Алкалоид

Еве пример, во Скопје се игра супер дерби, два непоразени и два тима конкурети за титула. Во земјата каде ракометот е спорт број 1. Салата ако кажам полупразна ќе згрешам но пополнета едвај 60%. Недела е неработен ден, врне и што уште е потребно?

Дуелот помеѓу Вардар двократниот освојувач на лигата на шампиони и Алкалоид актуелниот освојувач на евро купот, во кој играат еден куп македонски репрезентативци, не е доволен предизвик за македонската публика.

Ако се вратиме години наназад кога од Келн го пречекувавме Вардар во Скопје со безмалку 100,000 луѓе на плоштадот, сигурно неможевме да проектираме ваква иднина.

Елче и Бурмут, Нотингем и Хетафе, Копенхаген и Бодо Глимт… сите тие се погледани од Вардар Алаклоид.

Зошто е тоа така?

Ајде малку и со статистика, вчера во Јане беа постигнати 62 погодоци, 7 исклучувања, имаше 17 голмански интервенции, едно чудо атрактивни голови, бомби, шрауби, суви листови, дуел на титани, темпо како на некоја видео игра. Вардар победи, Алкалоид парираше безмалку 50 минути, и не само што парираше туку во неколку наврати водеше, немаше рамнодушен гледач по натпреварот. Сложни во коментарите дека гледавме натпревар достоен за Лига на шампиони, ако не за Лига Европа сигурно.

Тажна беше сликата и на градски каде фудбал играа две македонски екипи а гледачи имаше помалку од бројот на гласачи во Бач.

Каде нешто сериозно сме згрешиле, зошто побогу толку милиони евра се слеваат во спортот, за кого воопшто постојат спортските натпревари?

Инспириран од посетата на последните неколку ракометни натпревари, дополнето со македонскиот фудбал, а поттикнат од синиќешниот супер дел кој го доби Вардар.

The post Ракомет vs Фудбал appeared first on Само Ракомет.

А живееат од парите на народот! Тие, кои се службеници и кои треба да бидат во функција на народот.

Годинава истите овие ја предизвикаа најголемата болка на македонскиот народ во современата ера. Дозволија живи да ни изгорат децата во Кочани.

Децениската импровизација, фаворизирање на некомпетентноста, убивање во срж на струките, непотизмот и корупцијата, ја создадоа најтажната земја на европскиот полуостров, Македонија.

Дали да продолжам?

Сакав да артикулирам ставови за синоќешниот дерби натпревар, Вардар Пелистер. Да анализирам и синтетизирам, да предвидувам, да барам херои и несреќници…

Не може веќе вака, не може во државата и во спортот да владеаат вандалите. Можеше Англија да го реши проблемот со милиони фудбалски хулигани, мора и Македонија да го реши проблемот со десетина навивачки хулигани. Во милион прилики се опеани атмосферите на нашите спортски арени и сепак во огромен број на случаи зборуваме за инциденти со катастрофални последици.

Претепани, избодени, без прсти, убиени, запалени, скршени носеви, каменување, демолирање…

Вака изгледаат бројните полициски записници, после натпреварите ширум Македонија.

ДОСТА Е !!!

На натпреварите на кои се случуваат инцидентите најчесто станува збор на неколку стотина екстремисти. Во случај кога на трибините има неколку илјади љубители на спортот математиката е јасна.

Вака треба да направите:

1. Kупување билет со лична карта

2. Претрес при влез како што ги тресете вистинските навивачи,

3, Камера вперена кон групата каде има агресивни,

4. Изолирање на истите,

5. Судска постапка за секој прекршок и доживотна суспензија за посета на било каков спортски натпревар!

6. Клубовите да сносат санкции зошто на крајот на денот тие се организатори на натпреварите!

Просто е !

Инаку ракометот супер, неизвесен машки дуел до последни минути. Одлични изданија на Талески, Манасков, Митревски, Пешевски. Победи Вардар и ја зголеми неизвеснота во сезоната која многумина ја најавија како една од најизедначените и најнеизвесни од осамостојувањето на Македонија.

Да живее ракометот!

Да живее Македонија!

The post Кој и зошто не научи ништо од Кочани!? appeared first on Само Ракомет.