Добредојдовте на мојата колумна „Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски“ после Катар, а пред дуелот со една од најголемите светски селекции, во дуел кој треба да биде круна на настапите на Македонија на СП во Хрватска, натпревар кој овие момци заслужија да го одиграат за своја душа, натпревар кој треба да биде вистинско уживање за секој Македонец.

Ракометен камп „40х20“ – 2024

ПАРОЛАТА ОД СТАРТОТ НА ПРВЕНСТВОТО, ВО ОД ДОЖИВЕА ТРАНСФОРМАЦИЈА

Како никогаш во историјата на учества на големите смотри, македонскиот машки ракомет, игра квалитетно и стабилно во втората фаза. Во минатото, дури и онаа генерација која долго време не можевме да ја „прежалиме“ и молевме Бога што подолго да остане на „купче“, немала ваков низ на квалитетно одиграни натпревари, настапувајќи без никаков респект спрема противникот и одигрувајќи во серија незивесни натпревари. Спомнав неколку пати и на моите гостувања на ТВ дека резулатите, од победа во нерешено и обвратно, не ја менуваат мојата слика за оваа група играчи предводена од Лазаров на клупата. Можеше да биде и подобро, можеше и полошо, што би било – кога би било, такви муабети во стилот „да имаше баба…“ не се во мојот ракурс и ќе повторам, немаат влијание во „куцање“ на овие редови. Впечатокот е тој, повторен неколку пати и општо прифатен.

Капа доле момци!

Од друга страна, фразата или паролата „никому нема да му биде лесно против Македонија“, во од, од натпревар во натпревар, доби своја преформулација во „тешко ќе му биде секому против Македонија“, како своевиден прогрес, во краток период, на македонската национална гордост.

📸 Нова Македонија Facebook

БАВНИОТ И УМОРЕН КАТАР БЕЗ ШАНСИ СО СУПЕР СОНИЧНАТА МАКЕДОНИЈА

Моите прогнози дека Македонија нема да го реши натпреварот во своја корист во првиот дел, делимично се реализираа, за мое лично изненадување од играта и доминацијата која уште на полувреме ни даде убава предност над противникот.

Македонија, со одлична зона и сериозна поддршка, првенствено од Кизиќ, на голот, го стартува натпреварот според планот, во насока дека сегментите погоре спомнати, ни дадоа можност максимално да го користиме нашето најсилно оружје пртив „старите“ Катарци. Транзицијата имаше свој удел, иако и поставениот напад, во кој на стартот предничеа Митев и Лазаревски, подоцна и Ѓорѓиев, Костески, Пешевски и останатите, повторно го „испорача“ тоа што се бараше и тоа што го гледаме во текот на целото првенство. Зоната 6-0, како веќе востановена, со популарниот Мечка и искусниот Маркоски, беше релативно плитка и му дозволуваше на Катар, додека имаше сила, погодоци од надвор, но од друга страна и овозможи неколку технички грешки во пресечени топки и следствено на тоа, лесни голови во мрежата на Суљаковиќ. Тоа го направи нервозен селекторот на Катар и постави основа за изместување на плановите (какви и да биле), во однос на играта, кај светскиот вицепрвак од пред десет години. Лазаров, свесен дека противникот, после оној добар но и крајно исцрпувачки натпревар на Катар против Холандија, од средината на првото полувреме ја стартуваше ротацијата и внесе доста играчи во игра, со цел ритамот да се одржи и надгради. Како одминуаше времето, противникот, со пулс од над 200 bpm, натеран да работи напорно за секој погодок од нашата зона, обидувајќи да ја спречи дуел играта на помладите и енергетски доминантни Митев, Кузмановски па и Серафимов, кој имаше убав скор на добиени дуели со зоната на Катар, „тонеше“ и делуваше не амбициозно во однос да се направи позитивен резултат во дуелот со една супер сонична Македонија. Нашето неискуство, и на моменти опуштеност на одредени играчи, на неколку наврати ја „враќаше во живот“ четата на Вујовиќ, како лажна надеж дека може да дојдат до позитивен резултат на натпреварот.

📸 Нова Македонија Facebook

СИСИТЕМОТ Е ПОСТАВЕН, ВО ИДНИНА ЌЕ СЕ НАДОГРАДУВА

За крај на овој краток осврт на триумфот на Македонија, ќе потенцирам две работи, кои мене ми оставија впечаток. Прво ќе „позајмам“ еден термин од изјавата на селекторот, во која го потенцираше СИСТЕМОТ кој е поставен и адаптиран според структурата на играчи кои ги има Македонија во моментов, но можеме да кажеме и според ДНК-то на Македонецот. Знаеме дека системот го изнесува на површина поединецот, во одредени натпревари, но уште поважно е дека доколку системот е ставен на здрави основи, убаво е имплементиран, дозволува „лош ден“ на било кој поединец или мала група играчи во тимот. Така беше и на последниот натпревар, во кој нашата перјаница и најдобар стрелец на првенството, Филип Кузмановски, кој со игрите во првите натпревари не „разгали“ и навикна од него да почнува се, одигра, за нијанса под нивото, но СИСТЕМОТ „го покри“ и не дозволи тоа да влијае на генералната слика, играта и секако на крајниот резултат. Втората е моето нотирање на состојбата дека Македонија „го доби“ Марко Кизиќ на минатиот натпревар, играч (или голман) кој треба(ше) да биде поддршка за Митревски на ова СП. Видовме дека, при склоп на околности каде „Свети Никола“, „погоден“ од температура, веројатно не беше најподготвен за настап, младиот Кизиќ, завчера отиде чекор напред од неговата првенствено доделена улога, беше и повеќе од достојна замена, промовирајќи се себеси во додадена вредност на тимот, во триумфот против Катар.

📸 РФМ / Facebook

ЗОШТО БИ ИМ БИЛО ЛЕСНО ПРОТИВ „НОВАТА МАКЕДОНИЈА“?

Македонија го игра последниот натпревар на СП во Хрватска. Играме со „голема“ селекција, но и нашиот тим „расте“ со секој нов ден, со секој нов натпревар. Селекторот, низ срамежлива насмевка најави дека се подготвува изненадување за „експертите“, затоа што, цитирам: „вака како што играме до сега (мислејќи на тактичка поставеност), немаме големи шанси“. Останува да видиме како тоа стручниот штаб ќе се „судри“ со, во секоја смисла, силниот противник.

Предвидувам, посакувам и прашувам: зошто би му било лесно против „новата“ Македонија и на следниот наш противник, па макар се викал и Франција.

Напред Македонија!

Горан Ѓоргоноски

Авторот е поранешен ракометен репрезентативец и основач на проектот Ракомет За Секое Дете

The post „Новата Македонија“ ги враќа старите навики – да ја прави горда нацијата appeared first on Само Ракомет.

Предводени се од, за нас многу познато ракометно име, тренер кој долги години беше на клупата на Вардар, но и селектор на Македонија. Имаат „интересно“ минато со нашиот сегашен селектор, во периодот кога Вујо беше селектор на Македонија, на бараж дуелот со Словенија, после кој, некогаш „најголемиот светски играч“ ги споредуваше играчите на нашата земја со некои свои пулени од родната му земја. Ова го зборувам затоа што очекувам дуелот помеѓу Македонија и Катар, токму поради човекот или луѓето кои што седат на клупите, да биде со дополнителна тензија од онаа која е присутна за освојување на бодови и (по)висок пласман.

Handball camp 40×20 Macedonia

Продолжува ракометната војна на Македонија на СП во Хрватска!

Така некако гласеше насловот на мојата претходна колумна, после првиот круг на СП, а пред дуелот со Австрија. Македонскиот национален тим продолжи да игра во висок ритам, на едно завидно ниво, стабилно и без големи падови во играта, но исто така не престанува со „режирање“ трилер завршници, крајно непријатни за здравјето на македонската фаланга.

На почеток, мало потсетување дека најавив и на „хартија“ и во студиото на МРТВ, пред самиот натпревар, дека дуелот со Австрија е дуел на два, по многу параметри израмнети, тимови. Така и беше, по еден резултатски ролеркостер, каде нашиот тим доминираше во поголемиот дел од првото полувреме, а беше постојано „зад петици“ во однос на противникот, во текот на вториот дел, на крајот, ни се допаѓало или не, општиот впечаток е дека нерешениот исход е и нај реален.

Добредојдовте на мојата колумна „Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски“ после уште една „инфаркт“ завршница на натпревар на нашиот национален тим на СП во Хрватска, а пред дуелот против селекцијата на Катар, предводена од, за нас добро познат и контроверзен, Веселин Вујовиќ.

НАПАДОТ ВО КОНТИНУИТЕТ „ИСПОРАЧУВА“ ТОА ШТО СЕ БАРА НЕГО

Јасно беше, барем за мене, уште пред самиот дуел, дека Македонија на „наша половина“ ќе мора да одигра на супер високо ниво, со соодветна поддршка од голман, како би можела да смета на позитивен резултат, а тоа е триумф над Австрија. Противник кој, не е ниту во подредена, ниту во надредена позиција во однос на нашиот тим. Одбраната ќе мора да биде на висина на задачата, затоа што нашиот напад (вклучувајќи ја и транзицијата и директните контранапади), на ова СП покажа дека има капацитет, на било која селекција да им „сервира“ 27,28 па и над 30 погодоци. Сосема доволно, доколку имате добра зона, а при тоа имајќи предвид дека Македонија игра трпеливо и не дозволува противникот да има повеќе од вкупно 50 напади, да сметате на добар резултат. Така и го стартуваше мечот Македонија. Без големи потреси и изненадувања, со стандардна 6-0 зона, „дигната“ кај нашата двојка со Велковски или Серфимов и Лазаревски и Маркоски како централни дефанзивци. Знаејќи го тоа, селекторот на Австрија, во отсуство на Билик, знаејќи дека тој е тој кој е прв шутер на тимот, се одлучи Хутечек да одигра на својата природна позиција, на среден бек, како би ја амортизирал поставената антиципација спрема лев бек од страна на Лазаров. Генерално не успеваше, барем во голем дел од првиот дел, нашиот противник во тоа што го имаше зацртано, или подобро кажано, добро функционираше нашата зона, особено во делот каде Хутечек, требаше да ја „пробие“ зоната кај Лазаревски и да соработува со Вагнер, како главен проблем со кој, (би) се соочила зоната на Македонија. Тоа го покажува и предноста во резултатска смисла, која на два наврати „одеше“ на +3 и која само благодарение на нашите технички грешки, за релативно кратко време се „топеше“, за конечно, на полувреме да заминеме и со -1. Од друга страна, нападот, носен на крилјата на нашите пивоти и реконвалесцентот Митев, во првиот дел одигра трпеливо и во голема мера паметно. Проблеми се јавуваа, во првото, а и во второто полувреме, кога нашите играчи, во напад, играа без добар „пас“, без добар залет, кога се одлучуваа индивидуално да решаваат. Но, како спомнавме и погоре, нападот, на крајот од денот, „испорачува“ тоа што се бара од него.

📸 РФМ / Facebook

АВСТРИСКОТО „СЕДУМ НА ШЕСТ“

Клучната промена или потег на натпреварот, под пресија на не креативниот и стерилен напад, кој како што спомнавме погоре, беше спречен од нашата зона, го направи селекторот на Австрија, Алеш Пајовиќ, со поставување формација 7 на 6, за која нашиот стручен штаб, а и момците на терен, до самиот крај на натпреварот, во одредена мера, не најдоа решение. Формација која не е непозната за Австријците,  напротив, откако е на клупата Пајовиќ, на секвенци ја користи како „оружје“, а сега во ситуација кога ги нема Божовиќ и особено Билик, беше приморан и во континуитет да ја експлоатира. Доколку може нешто да се забележи, тоа се две работи поврзани за нашата зона. Првата е користењето на Петар Атанасиевиќ, како исклучително брз, подвижен играч, како партнер на Лазаревски, а втората забелешка во тој сегмент од играта е што по малку нелогично, во добар дел од првото, па и во второто полувреме, Лазаров го „седна на клупа“ Лазаревски, како единствен играч кој прави разлика во зоната на тие централни позиции, во ситуација кога Маркоски е доста инертен, а Стојковиќ, сеуште, неискусен и не габаритен за вакво ниво на натпревари. Како и да е, од таа 24-25 минута, па се до крајот на натпреварот, без разлика на движењето на резултатот, двете селекции, со долги напади, многу работеа и се „потеа“ за секој погодок. Без голема помош од голови од транзиција, на двете страни, натпреварот „мирисаше“ на дуел без голем број погодоци. Ситуација, наметната од Пајовиќ, која многу повеќе му одговараше на противникот, ситуација без „брканица“ по терен, имајќи предвид „скратената клупа“ на Австрија и успешноста на поставен напад од страна на истата.

ФИЛИП II ОД МАКЕДОНИЈА – ОД БИТОЛА ДО БУДЕСЛИГАТА И НАЗАД

Македонија дефинитивно доби сериозен лидер во играта, од секој аспект и тоа треба да се потенцира и нотира. „Филип II од Македонија“ и со последниот потег на натпреварот, покажа дека враќањето во Битола, „носење“ на екипата во супер квалитетна конкуренција, допринесе играчки созрее, и дека враќањето дома, од најсилната Бундеслига, е во насока на „нов почеток, а не почеток на крајот“, како теза која ја поставивме пред неговиот камбек во Пелистер. Македонија загуби бод (или го освои, кој како милува), но го доби Марко Кизиќ на голот во одредена мерка, како поддршка на Митревски, а и Иван Џонов, кој како лев бек по вокација, имајќи предвид неговата спортска интелегенција и антропологија, очекувам во иднина, како играч кој може да „покрие“ неколку позиции во одбранбената зона, да биде стандарден член на националниот тим на таа левокрилна позиција. Колку тоа на некој да му изгледа (не)логично и наметнато.  

📸 РФМ / Facebook

„ИНТЕРЕСНО“ МИНАТО СО ВУЈОВИЌ – КАКО ДОПОЛНИТЕЛНА ТЕНЗИЈА НА ТЕРЕН

Веселин Вујовиќ и Катар се следниот противник на македонскиот национален тим. Во игра за тоа четврто место, кое ќе го сметаме за одличен успех, влегуваме во дуел со исклучително искусна, но и „стара“ екипа. Барем одреден број на играчи се во години, за кои не можеме да кажеме дека се најдобри за ракомет. Исклучително квалитетни поединци, огромен број натурализирани играчи во името на Капоте (Куба), Марковиќ (Црна Гора), двоецот голмани Лепеница – Суљаковиќ, Мемишевиќ (БИХ) и секако првото име на оваа селекција на СП во Хрватска, Франкис (Куба). Предводени се од, за нас многу познато ракометно име, тренер кој долги години беше на клупата на Вардар, но и селектор на Македонија. Имаат „интересно“ минато со нашиот сегашен селектор, во периодот кога Вујо беше селектор на Македонија, на бараж дуелот со Словенија, после кој, некогаш „најголемиот светски играч“ се обидуваше да ги спореди играчите на Македонија со некои свои пулени од родната му земја. Ова го зборувам затоа што очекувам дуелот помеѓу Македонија и Катар, токму поради човекот или луѓето кои што седат на клупите, да биде со дополнителна тензија од онаа која е присутна за освојување на бодови и (по)висок пласман. Нашата шанса е транзицијата, а за тоа ни требаат „јунаци“ во зоната и солидна поддршка на голманската позиција. Имаат шутери, им треба време, а ние со агресивна зона ќе „им го скратиме“ истото. Имаат искусен пивот во Бенали, но не е габарит од кој треба да се плашиме. Франкис е нешто помлад и е најголема закана во дуел игра, но особено во шут од „надвор“. Марковиќ и Капоте беа класа играчи, ама беа. Сега имаат години и се доста „пресметливи“ во однос на чување на здравјето. Затоа, многу контакт од наша страна, агресија и брза игра во транзиција на (не)постигнат гол на противникот. Нападот, преку нашите пивоти, Митев во дуел игра и Кузмановски во улога на „разбијач“, верувам дека ќе биде на висина на задачата, иако не очекувам (ако сакаме успех) играта да биде на половина на противникот, туку повеќе кај нашата одбранбена зона. Барем како желба. Многу трпение на нашите играчи, без разлика на резултатот, психолошка стабилност и верба дека противникот ќе „падне“ во последната четвртина од натпреварот. Период која една полетна Македонија треба да направи чекор напред, да го добие натпреварот и да го обезбеди тоа четврто место во групата.

Како обејктивно, одличен резултат за „новата“ Македонија.  

Напред Македонија!

Горан Ѓоргоноски

Авторот е поранешен ракометен репрезентативец и основач на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Филип II од Македонија и „интересното“ минато со Вујо appeared first on Само Ракомет.

⏩ Откриј го својот афинитет, надгради го талентот!

Македонија успешно ја помина првата рунда на СП во Хрватска, со победа над Гвинеја, пренесен бод од првиот натпревар против Унгарија, и со голем оптимизам влегува во втората фаза, каде ја очекуваат натпревари со Австрија, Катар и големиот фаворит Франција. Противници, барем оние првите два, посакувани за нас.

Но да бидеме реални и да не „летаме“ многу и ние сме посакуван противник за секоја од нив. За тоа што следува во втората фаза, која стартува утре против Австрија, нешто подолу во оваа колумна.

Сега збор-два за тоа што се случуваше на натпреварот со Холандија, па и Гвинеја.

Добредојдовте на мојата колумна „Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски“ после триумфот над аутсајдерот Гвинеја и оној контраверзен пораз од „лалињата“, а пред првиот натпревар, од втората фаза, против Австрија.

ПО НАТПРЕВАРОТ СО „ЛАЛИЊАТА“ НЕМАШЕ „ПОЧВА“ ЗА РАКОМЕТНА АНАЛИЗА

Свесен дека доколку „извадам“ колумна после оној, во најмала рака, контаверзен, во однос на тоа каква лавина од реакции предизвика тој (не)спортски дел, пораз од Холандија, никој нема да го интересираше како и на кој начин Македонија беше поразена, и затоа не чувствував потреба да седнам и да „искуцам“ традиционални 1400-1500 зборови. Имав впечаток, а и уште ме држи иститот, дека коментарите под истиот ќе беа насочени на друга страна, кон „луѓето во црно“, во правец кој не го покриваат овие мои колумни и за кои ама баш ретко, да не кажам, никогаш немам дума и коментар.

Сега можеби е поадекватно време да се напишат неколку реда за тој меч!

Ако пред стартот на СП, јас, а и повеќето луѓе од ракометот, со кои комуницирам, имавме двојба која селекција од првата фаза, помеѓу Унгарија и Холандија, повеќе „ни лежи“, сега некако сето тоа се искристализира. Холандија, покрај тоа што е подобро рангирана селекција, има играчи кои играат во (по)големи клубови или (по)кавлитетни лиги, истите се во позрела фаза на своите кариери, сега и дефинитивно, истите играат ракомет со кој нашиот национален тим потешко се снаоѓа. Велам потешко се снаоѓа, затоа што и после поразот, со чиста совест можеме да ја истакнеме мојата главна парола на ова СП „Никому нема да му биде лесно против Македонија“. Не и беше ниту на Холандија, која иако го контролираше водството во текот на целиот натпревар, дури во самиот финиш резултатски „избега“ и го реши истиот. Македонскиот национален тим одигра уште еден солиден натпревар и достојно го презентираше македонскиот спорт . Тешко може да се најде забелешка на пристапот на нашите момци, на стручниот штаб и на начинот на кој, се обидовме, да се спротиставиме, на хартија, фаворитот на овој натпревар.

📸 РФМ / Facebook

ЛАЗАРОВ СО РАРИТЕТНА 5 + 1 ЗОНА СЕ ОБИДЕ ДА ГО ИЗНЕНАДИ ПРОТИВНИКОТ

Накратко. Македонија, после бодот против првиот фаворит во групата, со раширени крилја и самодоверба до плафон, но и (пре)голема желба, имајќи предвид новите математики и перпсективи кои се отвараа со евентуална победа против „лалињата“, влезе во самиот натпревар. Во големо тактичко надмудрување на две живи легенди на светскиот ракомет, кои играа на идентична позиција во ракометот, Лазаров со големо тактичко изненадување, поставен т.н фластер на најдобриот противнички играч Лук Стејнс, го стартуваше натпреварот во одбранбената зона. Формација која многу ретко се користи во модерниот ракомет, со цел крајно да се ограничи еден играч кој е фундаментален за противничката екипа. Но и формација која остава сериозен проблем во играта 5 на 5 на поширок простор, а истата изускува подвижни дуел играчи на централните позиции. Лазаров го постави Милан Мечка Лазаревски на нај чувствителната позиција, во средината на одбраната, и Кузмановски и Велковски од неговата лева и десна страна. Противникот од друга страна, можеби за нијанса потценувачки, стартуваше со поплитка 6-0 и Шоенекер и Коиј во средината. Нашите момци, иако стравуваме пред СП, повторно, вака или онака, во нападот наоѓаа простор во зоната на противникот, така што покрај Кузмановски, кој „пукаше“ од надвор и пивотите комбинираа пет погодоци, уште осум други ракометари постигнаа барем еден погодок. Логично, Лазааров се одлучи на стратот да не менува играч во однос напад-одбрана, во ситуација кога противникот има феноменална транзиција и игра брзо, без разлика на исходот во фазата на одбраната (брз центар или полуконтра), и на „крилјата“ на таквата поставеност, Македонија, до средината на првиот дел, имаше супер активен резултат. Да бидеме реални, играта во голем дел се одвиваше на половината на Холандија, и на секој наш погодок, без разлика што Стејнс „јадеше“ фластер уште од прва фаза, сепак Холандија враќаше со иста мера во најкраток рок. Доста фрустрирачки, особено што нашите момци, многу понапорно работеа за секој погодок.

ПРЕМНОГУ „ЛЕСНИ“ ПОГОДОЦИ НА ХОЛАНДИЈА ВОВЛЕКОА НЕРВОЗА ВО НАШИОТ ТИМ

Имајќи предвид ритамот на самиот натпревар, во втората половина од првиот дел, нашата клупа стартуваше со ротација, од која, како клучна можеме да ја наведеме онаа на Лазаревски со Пешевски, по која противникот многу полесно, на „подалечна страна“ содаваше играч повеќе во простор, ситуација која ја користеше десниот бек и десното крило на Холандија. И не само што Холандија брзо возвраќаше со погодок, туку тоа го правеше од изградени позиции и на лесен начин, факт кој вовлече нервоза кај дел од нашите играчи, а меѓу нив и нај искусниот Митревски на голот. Таа нервоза во вториот дел беше уште повидлива и можеби клучна за двоцифрената бројка технички грешки, кои имаа големо влијание на конечниот исход. Да потенцираме дека во цел тој период, без разлика на случувањата на терен, тимот „гинеше“ за секоја топка и од тој аспект никој не може да најде забелешка.

📸 РФМ / Facebook

СТЕЈНС БЕШЕ НЕРШЛИВА ЗАГАТКА, ВО СИТУАЦИЈА КОГА ОЛСОН ГО ТРГАШЕ „ФЛАСТЕРОТ“ СО ФОРМАЦИЈА 7 НА 6

Да завршуваме полека. Во вториот дел, Лазаров „го испука“ сиот расположлив арсенал, обидувајќи се и со Велковски на „висока двојка“, па повторно „фластер“ на Стејнс, ситуација која Штафан Олсон ја решаваше со формација 7 на 6, спуштајќи го Џонов (кој претходно играше фласер на Стејнс) во, за него, неприродна позиција број четири во 6-0 зона. Стејнс, многу искусно и паметно, гледајќи против кого игра на позиции 3 или 4 во нашата зона, мудро го избегнуваше Лазаревски и лесно поминуваше покрај Маркоски, Стојковиќ и во дадени ситуации Џонов. Не дека и Лазаревски беше безгрешен, но, според наравот на Мечка, противникот и кога „поминуваше“, тоа го правеше со „одредени последици“ по негово тело. Тоа ме потести на мојата прва колумна или излагање на националниот сервис, во насока дека Лазаров и со Хрватска, упорно му бараше партнер на Лазаревски. Како решение, тогаш го изнесов Михаил Аларов, соиграчот на Мечка од „двократниот“. Стејнс беше „нерешлива загатка“ од каде почнуваше се, Каи Смитс и Коиј само го искоритија „малиот генерал“ за поентерски да се издвојат.

Во коректниот напад на Македонија, како аномалија повторно се појави решавање на ситуација 6 на 5, и не само што не поентиравме, туку многу често и негативно го завршувавме периодот со играч повеќе во поле. Важен сегмент, кој создаде дополнителна нервоза и кој можеше дополнително да го драматизира натпреварот и истиот да го однесе во егал до полседната минута.

Нејсе, Македонија достоинствено беше поразена и по којзнае кој пат, ракометот ја обедини нациата. Овој пат од други причини, кои за жал го земаа местото на „насловните страни“ на интегралниот ракомет, феноменалниот Фитиљ, пристапот на момците, тактичката поставеност и фантастичната поддршка на македонските фанови од трибините.

Гвинеја е ставена „ад акта“ за потврда на впечатокот, дека оваа Македонија нема легимитет никого да потценува. Па макар играла со селекција која е дебитант на СП, без ракометна традиција, со одлична антропологија, огромна неодговорност во играта и скромна ракометна техника. Честитики за победата момци!

📸 РФМ / Facebook

АВСТРИЈА СТРУКТУРНО Е СЛИЧНА НА НАС И ИМАМЕ РЕШЕНИЕ ЗА НИВНИОТ НАПАД

Австрија е нашиот следен противник. Селекција многу слична на онаа Швајцарија која ја „добивме“ лани на ЕП, но и селекција која, според структура на играчи,  многу потсетува на нашиот национален тим. Одличен голман (кој после ланското ЕП си обезеди трансфер во Бундеслигата) со релативно низок раст, единствен бек шутер на бековската позиција, неколку играчи кои имаат дуел игра и можат „да испратат“ играч повеќе создаден од Хутечек или дуплирање на пивотот, два пивоти од кој еден игра „тотален ракомет“, многу е корпулентен и е многу незгоден на линијата од 6 метри и уште еден, кој игра во Бундеслигата, и истиот игра во два правци,итн… Селекција со вонсериско лево крило во Фримел од Пик Сегед, но која на ова СП е сериозно ослабена со неиграње на убедливо најдобриот играч на тимот на Пајовиќ, левиот бек Билик од Кил, но и Божовиќ а после првиот натпревар и Живковиќ како единствени десни бекови. Македонија го има рецептот во одбрана, на левиот бек Хутечек, кој има карактеристики на тенк кој има одлична координација и прегледност, одлична дуел игра, но и свои слабости. Му треба „добра топка“ и време да се размавне. Нашата „двојка“ во зоната 6-0, во името на Велковски ќе игра подлабоко на Хутечек, нема да дозволи добар проток, ќе го „држи блиску до себе“ и доколку го ограничимее истиот, и затвориме „линија“ (слично како против Унгарија и Банхиди) можеме да очекуваме добар натпревар, па зошто да не е и триумф. Нападот ќе ги даде своите 30+ погодоци, во ситуација кога Филип Кузмановски „решети“ мрежи, а Македонија има широк список на стрелци на секој натпревар. Само рамото на ракометниот „Брус Ли“ да биде подготвено за максимум напор, иако тоа нема да го спречи да „паѓа на глава“ и дава 120% од себе.

За Македонија допрва почнува првенството и кулминацијата на истото е пред нас.

Да ги тргнеме сега сите неракометни теми, за фокусот на нашите момци да биде на играта.

Затоа што е за наше добро! 

Напред Македонија!

Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски

Авторот е поранешен ракометен репрезентативец и основач на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Продолжува ракометната војна на Македонија appeared first on Само Ракомет.

Така одеше мојата генерална порака за ова СП во Хрватска.

Handball Camp „40×20“ Macedonia

Задоволен од играта и пристапот на нашите момци, од тактичката поставеност на селекторот Лазаров, која во даден момент ја најавивме тука на „Само ракомет“, како и на националниот сервис МРТВ, и среќен што Македонија освои бод „како планина“ против силен противник, под силни импресии од вчерашната спортска „војна“ ја стартувам оваа колумна.

Македонија го скроти „ракометниот џин“ (или подобро кажано спортскиот џин) и само поради нашето неискуство, не успеавме тој истиот да го оставиме „со кратки ракави“. Викаме џин пред се во однос на вложувањата во спортот, условите во кои функционираат, поддршката која ја имаат од државата, позициите кои ги имаат нивните машки и женски клубови во Европа. Сепак, се покажа дека „таквите“ многу често не се доволно „гладни“ како овие другиве, кои не секогаш, во својот развој имале топки какви што посакуваат, најнови патики, топли сали, квалитетен оброк итн. Затоа она што се случи синоќа има уште поголема тежина и јас уште еднаш им честитам.

Добредојдовте на мојата колумна „Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски“ после одличниот натпревар против Унгарија, а во пресрет на уште еден тежок дуел против подобро рангираната Холандија.

Сега да видиме што „сними нашата камера“ синоќа, во друштво на Џомба Георгиевски и уредникот Стерјов, како гостин на националниот сервис. Ќе се обидам да бидам краток и јасен, колку што е тоа возможно.

📸 РФМ / Facebook

ЗОНАТА СО ЛАЗАРЕВСКИ И ВЕЛКОВСКИ, ПЛУС МИТРЕВСКИ НА ГОЛОТ, КАКО ПРЕДУСЛОВ ЗА УСПЕШЕН НАСТАП

Тактички одлично поставена 6-0 формација со Маркоски и Лазаревски како централни дефанзивци, формација која очекувано беше „подлабока“ на позиција два, каде Велковски играше поагресивно на стартерот Шита, а подоцна и високиот Бодо. Како што и најавивме, со намера да оневозможи течна игра и да спречи Фазекаш и Лекаи да создаваат позиции за непречени фронтални напади на левите бекови на Унгарија. На име на таа подлабока зона на едната страна, во која Велковски, Серафимов, па и Јагуриновски имаа задача да антиципираат од лев спрема среден бека и на тој начин да го ограничат просторот на делување, а имајќи предвид дека во противничката екипа на „црта“ е најдоминантниот пивот на денешницата, Банхиди, со одредена доза на хазардерство (или прифатлив ризик) Лазаров ја затвори линијата и постави за нијанса поплитка зона. Со тоа комплетно го ограничи Банхиди на линијата од 6 метри, но и создаде ситуација кај во текот на натпреварот ја користеа, пред се десниот бек Илиќ, но и Фазекаш и Лекаи, со различен „арсенал“ да го напаѓаа голот на „Св. Никола“ Митревски. Милан -Мечка Лазаревски, слично како со Фарски Острови во „Борис“ презема или понесе голем товар од работата на средината на зоната, менувајќи се на двете фундаментални позиции, заедно со Маркоски и Стојковиќ. Исклучително интелигентно одигра и „комодоре64“ алијас Мартин Велковски, кој и повеќе од успешно се надигруваше со Шита и Бодо, а машки ги издржа сите дуели со Банхиди. Македонија, поддржана од супер Никола Митревски на голот, со физичка сила, НО и со памет одговори на нападите на Унгарија, и „го натера“ противникот на доста „изнудени“ технички грешки. Како предуслов, за она што треба да се имплементира како транзиција, сегмент во Македонија или би требало да биде подобра, сегмент кој треба(ше) и ни донесе дузина „лесни“ голови. Точка.

ТРАНЗИЦИЈАТА НИ ДАДЕ ПОГОДОЦИ И ГО ИЗВАДИ ОД КОЛОСЕК ПРОТИВНИКОТ

Транзиција. Тој „убиствен“ сегмент од играта, кој, не само што ни дава лесно да постигнуваме погодоци, туку и, дополнително, психички го „разорува“ противникот. Без да ја „нурнам“ главата во статистика, ќе кажам дека со Унгарија, одбраната и Митревски дадоа подлога, пред се Кузмановски да ја демострира најмоќната индивидуална полуконтра во светскиот ракомет.

Полека го создаваме мозаикот на успешниот настап на нашите момци, синоќа во Вараждин. Спомнав во мојата најавна колумна, налик ни изгледа дека многу фактори треба да се исполнат за да можеме да дојдеме до егал натпревар против Унгарците. И навистина е така.

Факторот Митревски, адекватна зона и успешна транзиција, бараа и стрплив напад и психичка подготовка за присебност при реализацијата, како завршен удар за „соборување“ на оној спортски џин, спомнат погоре.

📸 РФМ / Facebook

ФОКУСОТ НА МИТЕВ ГО „ИСПРАТИЈА“ ДЕСНИТЕ БЕКОВИ И ГО ВАЛОРИЗИРАШЕ КУЗМАНОВСКИ

И го имаше тој стрплив напад, педантен и дисциплиниран, неретко и досаден, но максимално ефективен. Крилата иако имаа малку топки реализираа тоа што требаше, пивотите имаа висок процент на реализација и дополнително многу одработија за бековите, десните бекови феноменални, и во создавање игра и ситуација и како реализатори. Да бидеме реални, првиот голман Миклер очекувано „закасни“ на натпревар и доста ни ја олесни задачата во клучниот период од натпреварот, кога Македонија со 8:1 се врати од негатива од три погодоци. Серафимов како никогаш до сега дрзок и храбар, Велковски „докторски“. Полека доаѓам до оние двајцата кои треба да бидат перјаници на нашиот напад. Големо внимание посветил Чема Родригес на нашиот Марко, ракометниот „Брус Ли“. Огромно. Тоа го користеа останатите наши репрезентативци, пред се, оние кои треба да испратат на десната бековска позиција.

На крајот, човекот или дечкото, кој најавив дека со текот на времето ќе создаде статус и идентитет кој ќе дозволи да се напише една „Ода за Фитиљ“, кој ќе влезе во химната на Чкембарите. Филип Кузмановски одигра феноменално, заштитен и одморен во одбранбената зона, максимално корисен во транзиција и разноврстен во нападот. „Ги отвори“ Унгарците од „надвор“, ги „хранеше“ пивотите и во негов стил продираше во зоната. Имавме впечаток, фрижидер да „фрлеше“ на голот ќе влезеше. Едноставно се му одеше од рака. Долги години, заложник на некои други играчи играше во „погрешна“ постава и на погрешна позиција, сега кога друг е командант на нападот, Фитиљ процвета и ја воодушеви ракометната светска јавност.

За крај, и не се само овие играчи кои ги спомнавме. Лазаров, особено во првиот дел внесе многу играчи во ротација, вклучи свежа крв и во вистински момент ги одмараше Кузмановски, Митев, Лазаревски и Велковски. Стојковиќ имаше асистенција и коректен настап во одбрана, Ѓоргиев внесе свежина и со својата промена првец „на слаба страна“ го надмудри Шипос, Џонов очекувано одигра интелигентно. Едноставно Македонија, одигра тимски, одигра борбено, со срце и душа за Македонија, одигра за душа на Фалангата во Вараждин но и за сите оние кои останаа дома и се раштркани низ светот.

Ракометот уште еднаш покажа дека може да ја обедини нацијата, да ја подигне самодовербата, да потсети дека не сме „тиња“ и дека Македонците не се ништо полоши од останатите, само им треба систем, концепт и генерали кои ќе не водат. Секако и факторот време за сето тоа да се постави на здрави нозе и да се имплементира.

„КЛИНОТ СО КЛИН СЕ ИЗБИВА“ ПРОТИВ „ЛЕТЕЧКИТЕ“ ХОЛАНЃАНИ

Унгарија е минато, далечно минато, познавајќи го Лазаров. Има тој методи како да не дозволи играчите да му се „наполнат“ со хелиум и да одлетаат. Свесен дека само кога сме 100% на земја можеме да бидеме конкурентни.

Холандија е следна на менито. Комплетно различна од нашиот прв противник. Нема корпулентни играчи, нема високи бекови, нема гранитна одбрана. Има технички одлично подготвени играчи, многу силна транзиција, подвижна и школски поставена одбрана. Го имаат Стејнс, Дени Бајенс и реконвалесцентот Каи Смит. Македонија ќе ја модифицира 6-0 зоната, ќе „стапне“ на топка и ќе ја забави играта.

Или можеби ќе оди по она народната „клинот со клин се избива“.

Напред Македонија!

Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски

Авторот е поранешен ракометен репрезентативец и основач на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Ракометот уште еднаш покажа дека може да ја обедини нацијата appeared first on Само Ракомет.

Handball camp 40×20 Macedonia

На пазар, во маркет, пред зграда, во сала, в кафеана, или на улица . . .

Се повеќе луѓе, пријатели, познаници, знајни и незнајни уште пред да се каже здраво-живо, ми пристапуваат со прашањето: што ќе направиме на Светско, колку далеку можат да стигнат момците, групата ќе ја поминеме, но може ли бодови да пренесеме …???

Полека се подига атмосферата помеѓу македонската спортска јавност, како се доближуваме до уште еден голем спортски настан, секако ракометен, Светско првенство, 29-то воопшто, а за Македонија, седмо по ред или деветто вкупно. Исклучувајќи го учеството во ’99, како инцидент во период од небаре две децении, од СП во Хрватска 2009 до претстојното, исто така, во Хрватска (и Вараждин), македонскиот машки национален тим има страшен низ на учества на Светските првенства, во голема мера со пласман во втората рунда и конечен пласман според рејтингот и можностите. Во воведната колумна, како нотирање на една убава коинциденција, споменав дека сето ова како едно Déjà Vu, се врти во главата на многу Македонци кои од трибина или пред телевизор ја бодреа македонската ракометна репрезентација, таа 2009-та, до тоа 11-то место, кое, во услови на тешки фрустрации и комплекси од повеќегодишна апстиненција и неколку неуспешни обиди во бараж дуели со селекции од прв шешир, имаше тежина на освојување одличје. Многу работи коинцидираат со таа 2009-та, но и доста работи се различни. На оваа СП, Македонија, иако веќе комплетно „исчистена“ од играчи кои тогаш, во Вараждин, Задар и Загреб, имаа поголема или помала улога, и составена од доминантно играчи кои сеуште не го достигнале својот зенит, сепак е селекција која има одличен континуитет на настапи, составена е од играчи кои измината полусезона играа во Европа, играчи кои комплетно доаѓаат од три домашни клубови.

МОМЦИТЕ КОИ СЕ СЕЛЕКТИРАНИ ЌЕ ГИНАТ ЗА ДРЖАВАТА

Токму затоа, одговорот на моето прашање, поставено погоре, како парафраза или како сублимат на прашањата на многуте Македонци, е дека никому нема да му биде лесно против оваа Македонија. Затоа што, според мене, момците  кои се селектирани ќе „гинат“, и за себе но и за државата, оваа Македонија е сериозно уиграна, има одлична транзиција, „јунаци“ за делот во зоната, голмани кои одлично се надополнуваат, играчи кои сеуште не постигнале цена и не се етаблирале во светот на ракометот и тактички (барем од она што го видовме со Хрватска) е добро поставена. Секако дека има и свој лимит, но важно е дека оваа Македонија, има и глава и опаш!

Добредојдовте на мојата колумна „Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски“ за настапот на македонскиот национален тим на СП во Хрватска, со назнака на првиот дуел со, на хартија,  големиот фаворит Унгарија.

Македонскиот национален тим е дел од „Д“ групата, заедно со селекциите на Унгарија, Холандија и единствениот дебитант на ова СП, африканска Гвинеја. Група, која не е ништо полесна, но и потешка од останатите со изземање на групата „А“ која е можеби таа т.н група на смртта. Во ситуација кога јавноста е малку збунета, затоа што раководството на матичната федерација „бара“ три победи (во двете фази се разбира!), а селекторот „смирува“ и не става во ситуација да сме под прашалник за втора рунда, треба да се биде реален и да се остават Унгарија и Холандија да уживаат во улогата на фаворити. Мојот личен став го кажав погоре, иако секако шансите во првите два дуели, како процент на веројатност, налегнуваат на страна на противникот. Накратко, ниту Унгарија, ниту Холандија можат да сметаат на сигурни бодови со нас, а ниту ние, доколку не сме на ниво може да сметаме на успех, против било која селекција на ова СП, па таа се викала Гвинеја и првпат е на еден мундијал.

Но, да одиме со ред!

📸 IHF / Facebook

УНГАРИЈА Е ФАВОРИТ, НО НЕ Е НЕДОПИРЛИВА

Унгарија, земјата која долги години наназад инвестира огромни средства во спортот, кој како ретко каде е пред неговото величество фудбалот, земјата која долги години очекува одличје со машкиот национален тим или титула со еден од двата високобуџетни клубови, која има огромна база на фанови, „жедни и гладни“ за успех е нашиот прв противник на претстојното СП.  Предводена од Чема Родригес, како еден од многуте селектори на ова СП, кои доаѓаат до Шпанија, со систем добро познат на ракометната фела, селектор кој (треба да) ги „заузда“ унгарските бекови со  далекуметен дострел, (да) донесе повеќе дисциплина и одговорност, но и самодоверба за (нај)високи дострели. Унгарија е екипа на играчи со габарит на кој можат да му позавидат и селекции од т.н прв ешалон, со веројатно, најдоминантен играч на линијата од 6 метри, одлични млади играчи кои дојдоа до подиум изминатите две години во јуниорски категории, цврста одбрана, супер искусни Лекаи, Миклер, Бодо и Банхиди….НО, и селекција која, во одредени фази, е релативно спора и инертна, која знае да биде „опструирана“ од голман, која има проблем со организација на напад и нестрпливост да се решава истиот во прва фаза, селекција која прави падни-стани на големите настани, која во последните години нема победено селекција од првите 4-5 и не е недопирлива, како на пример Франција и Данска.

Како против таков противник, во ситуација кога килограмите и сантиметрите не се на наша страна?

ЕФИКАСНИ КРИЛА, ИГРА 1 НА 1 И УПОТРЕБЛИВИ ТОПКИ ЗА ПИВОТИ ПРИ ФОРМАЦИЈА 7-6

Нема да се измисли топла вода ако се каже дека Македонија на поставен напад, доколку не одигра максимално дисциплинирано, не успее да пробие 1 на 1, и не ја отвори зоната со погодоци од полу-дистанца, ќе има доста проблеми да ја „разбие“ 6-0 зоната на Унгарија со Лигетвари, Бодо и Шипош.  Очекуваме трпеливост од наша страна и игра еден на еден, после изолација на една страна, пред се Митев и Павле Атанасиевиќ, очекуваме да го „заобиколи“ жолтата минута на Кузмановски и да чека да се создаде шанса за него како единствен кој може од 9 метри да погоди, да ја „отворат“ зоната Костески и Петар Атанасиевиќ,  да „испратат“ Серафимов и Велковски како играчи кои се технички одлично подготвени и на крај во таа 7-6 формација, која на секвенци ја користи Лазаров, Лазаревски и Пешевски, како едни од ретките кои можат физички да се носат со Унгарскиот бедем,  да добијат и реализираат дузина употребливи топки. Звучи како да треба многу работи да се поклопат. И така е, ако сакаме да добиеме селекција од ранг на Унгарија, која долги години не фрустрираше во бараж дуели за големи смотри.

📸 РФМ / Facebook

КАКО ПРОТИВ БАНХИДИ, СО 5-1 ИЛИ АГРЕСИВНА 6-0?

Од друга страна, нашата зона, како клучен сегмент од играта, кој треба да биде на супер високо ниво, ако сакаме егал натпревар и можност за изненадување, треба да одигра против бекови како Жита и Бодо, кои „пукаат“ од 10 или 11 метри, одлични средни играчи како Лекаи и младиот Фазекаш и двајца супер доминантни пивоти, во името на Рошта и особено Бенце Банхиди. Реално, многу тешка задача за Лазаров, да постави зона, која нема да биде плитка за да дозволи добар залет и „решетење“ од страна на високите бекови, но и нема да биде премногу длабока, како би оставиле простор за Лекаи и особено Фазекаш да продираат низ истата, носејќи се во ситуација Банхиди да биде оставен на „црта“ со само еден играч. Одбраната е сегмент каде Лазаров треба да го изненади својот некогашен соиграч и пријател, селекторот на Унгарија, Родригес, со евентуална 5-1 зона, со Петар Атанасиевиќ како преден играч. Зона која сме свесни дека ќе остави повеќе простор на линија од 6 метри, но ќе донесе длабочина, агресивност, можност за повеќе принудни технички грешки на противникот; или зона 6-0 со агресивна „двојка“ кај Велковски или Серфимов, како поверојатна опција. Лазаров, доколку можеме да забележиме, требаше да го има во Хрватска Аларов, како супер партнер на Лазаревски на позициите 3 и 4, во ситуација кога сеуште бара играч кој ќе може да му ги покрие централните позиции. Стојковиќ, како супер потенцијал, треба сеуште да „расте“, Карасманакис , кој добива повеќе доверба од селекторот, со Хрватска покажа дека ќе треба да почекаме за да може да сметаме сериозно на него, а Маркоски не ни даде за право да веруваме дека ќе може да одговори на предизвикот. Во оваа ситуација, сепак Маркоски и Лазаревски се првата опција, против релативно спората Унгарија.

ЗОНАТА И ГОЛМАНИТЕ ЌЕ НИ ДАДАТ МОЖНОСТ ДА МУ „ТРЧАМЕ ВО ГРБ“ НА ПРОТИВНИКОТ

Спомнавме дека одбраната е клучен сегмент, надополнета со супер искусниот Митревски на голот, надополнет со двоецот од Алкалоид, Кизиќ и Галевски. Клучен затоа што од нејзината успешност ќе зависи колку и во која мера ќе имаме шанса да ја користиме транзицијата, како главно оружје, да им „трчаме во грб“ на Бодо, Анчин, Жита, да не дозволиме измена на Банхиди, да има директни „контри“ за близнакот и Костески, да му дадеме на Фитиљ да ја одигра својата индивидуална полуконтра на врвно ниво…да постигнеме 7,8 или 10 погодоци од таа транзиција, како би сметале на бројка од 30 погодоци, доволна за бод или два.

Толку засега.

Ќе видиме вечерва на терен, колку е реално да се надеваме на успех против Унгарија.

Јас сум оптимист и верувам дека ќе одиграме добар натпревар.

Дали ќе биде доволно, ќе видиме.

Напред Македонија!

Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски

Авторот е поранешен ракометен репрезентативец и основач на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Никому нема да му биде лесно против Македонија appeared first on Само Ракомет.

После подолг „пост“ од една цела декада неучества на големите смотри, Македонија, преку бараж дуел со една мала островска држава, со одличен настап во „Борис“ се пласира на СП во Хрватска.

ERRORRRR

Не, се збунив.

Македонија, „низ иглени уши“, во бараж дуел со уште помала островска држава го продолжи континуитетот настапи на големите натпреварувања. Тренд на настапи кој стартуваше со пласманот на СП во Хрватска 2009, совладувајќи го тогаш „големиот“ Исланд (селекција која само два месеци подоцна од бараж дуелот освои сребро на ОИ во Пекинг), тренд или традиција која добива се поголема екстензија на учества на големите натпреварувања, со конечен триумф во бараж дуелот против уште една селекција од северот, Фарските Острови. Македонија во бараж дуел за пласман совлада островска земја од северот на Европа, истото ќе се игра во Хрватска, наш град „домаќин“ ќе биде Вараждин, пред преполна сала македонска Фаланга … (пре)многу коинциденција, која буди убави спомени за секој фан на македонската спортска национална гордост..
Засега доволно за Македонија 😊

📸 IHF / Facebook

Добредојдовте на мојата колумна „Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски“ , која овој јануари, за време на СП во ракомет, ќе се чита на „Само ракомет“. Ветувам уште едно убаво патување низ ракометните меридијани, стручност, информираност и објективност. Очекувам критики, коментари и поддршка за нашите момци.

Утре, вторник 14. Јануари, стартува 29-тиот ракометен мундијал, кој ќе се одржи во Хрватска, Норвешка и Данска. 32 селекции поделени во 8 групи, ќе се борат за 24 места кои ќе разигруваат во следната рунда, поделени во 4 групи по 6 тима. Најдобрите два тима од секоја група, во втората рунда, ќе играат во нокаут фазата, во ¼ финалето. Потоа ½ финале и завршни борби за одличја. Малку технички информации за системот на натпревари.

Првенство кое доаѓа веднаш после една Олимпијада, како онаа во Париз, по некоја логика треба да претставува старт на нов циклус (оној олимписки) од четири години, по кој националните тимови се ориентираат и за кој ќе се подготвуваат. Што значи тоа? Тоа значи дека после најголемиот светски настан летово во Париз, некои селекции конечно „се отарасија“ од „старците“ или од оние кои достигнале зенит и нема да можат да бидат дел од тимот за нешто повеќе од три години во Лос Анџелес. Најголем рез направија Шпанија и Словенија, Аргентина, Данска комплетно „се исчисти“ и тоа без никакви последици, Германија итн…

А сега, да видиме кој е кој или кој што сака да биде?

ДАНСКА СО ГИТСЕЛ И НИЛСЕН СЕ ПРВ КАНДИДАТ ЗА ТИТУЛАТА, ШВЕДСКА И ШПАНИЈА НАДВОР ОД ГОЛЕМАТА ЧЕТВОРКА?

Ако кажеме дека Данска како олимписки првак е сериозен фаворит по четврти пат по ред да ја освои титулата светски првак, и дека во првата четворка ќе ги видиме „експертите“, Швеѓаните и „црвената фурија“, нема да измислиме топла вода. Но, искрено се надевам и прогнозирам дека барем две од погоре наведените, нема да играат натпревари за одличје, а тешко дека меѓу нив ќе биде Данска, со двајца, моментално најдобри светски ракометари и Франција со вонвременскиот Дика Мем (иако тазе рехабилитиран) и можеби најкомплетниот играч на „црта“, Лудовик Фабрегас.

Се надевам, за доброто на ракометот, имајќи превид каква лига финансираат и каква промоција на нашиот спорт е таа истата, во тие четири полуфиналисти ќе го видиме трикратниот светски првак Германија, со оската Волф – Кнор – Гола, се повеќе играчи од златните јуниорски првенства и домаќинот Хрватска, како круна на кариерата на најкорисниот ракометар (*со внимание на терминот најкорисен) кој го дале овие наши екс-ју простори, безвременскиот Домагој Дуле Дивњак. Можеби преамбициозно за селекција која смени доста селектори и која не покажува знаци дека може да оди до крај, селекција која нема магионичари како Ивано, нема шармери како Вори, „небески летачи“ како Лацковиќ, егзекутори како Мирза или комплетни играчи Метличиќ. НО, има сериозно име на клупата во Дагур Сигуртсон и ростер од играчи кои (голем дел) треба допрва да „набиваат“ цена на трансфер пазарот. Тоа значи дека мотив пред домашна публика нема да им недостасува.

Веднаш зад гореспоменатите шест селекции, своја шанса ќе гледаат Унгарија, Египет, Словенија, Португалија и можеби Норвешка и Исланд.

РАКОМЕТНА СФРЈ СО ПРЕПОЛОВЕН КАПАЦИТЕТ, МАКЕДОНИЈА ОДИГРА МУДРО, БАЈПАСИРАШЕ И ГО ЗАДРЖА РИТАМОТ

Ако минатата година, пред ЕП во Германија, наголемо пишувавме за тоа како во полн сјај цела Југославија се пласирала на едно големо натпреварување, овој пат  бројката е преполовена. „Големите“ балкански селекции Словенија и Хрватска како резиденти и освојувачи на одличја на едно ЕП или СП и нашата Македонија, ќе ја преставуваат, некогаш, најдобрата ракометна лига во светот. За жал, Србија по лошиот настап на ЕП во Германија се „сопна“ во баражот за ова СП на големиот фаворит Шпанија, БиХ е секој ден се полоша и организациски и логистички и делува безнадежно, а Црна Гора, без квалитетен „кормилар“ не успеа да го задржи трендот на учества и покрај добриот состав на млади играчи. Сето ова го пишувам за да можеме да го доловиме впечатокот и важноста на континуирано учество на нашиот национален тим на големите смотри, дури и во фази на сериозен „ремонт“ на истиот. Македонија одигра мудро, ги „исцеди“ своите најголеми ракометни јунаци, „бајпасираше“ во одреден период, чекајќи да надојдат новите момци, кои, сигурен сум, ќе ја продолжат успешната приказна.

Повеќе за Македонија во следната моја колумна!

Да видиме каде се „сместија“ братските Словенија и Хрватска?

📸 IHF / Facebook

СЛОВЕНИЈА ЌЕ ПРОМОВИРА НОВИ ЛИДЕРИ И ЌЕ ОСТАНЕ КОНКУРЕНТНА ЗА (НАЈ)ВИСОК ПЛАСМАН, ИСЛАНД ДЕЛУВА ПОТРОШЕНО!

Најголемото изненадувања на ОИ во Париз, предводени од „ракометниот маг“ на клупата, Урош Зорман, ќе има тешка задача да го одржи нивото кое го достигна на игрите минатото лето, имајќи предвид дека има неколку неизвесности во тимот, но и големиот рез и подмладување на истиот. Сепак, гледајќи го изборот, Словенија повторно има конкурентен тим и може да се очекува некои нови момци да го „водат орото“. Поддржани од искусните Мацковчек, Блаж Јанц, Зарабец и големата ѕвезда Алекс Влах, очекуваме конечно Макуц, Овничек и Митја Јанц да преземат повеќе одговорност и да се наметнат како важни алки за следните 5-7 години. Тадеј Кљун, заедно со Митја Јанц може да биде изненадување во составот. Словенија има релативно лесна група, во која не е доведен во прашање пласманот во следната рунда, а ниту делот дали ќе се пренесат бодови. Имајќи предвид состојбата на главниот конкурент во групата „Г“, селекцијата на Исланд и проблемите со повредени, но и уште поважно потрошени играчи, Словенија, има убава можност, во следната фаза да се пласира со максимален број бодови. Кога на тоа ќе се додаде дека, во следната фаза „налетуваат“ на домаќинот Хрватска (која во петокот во пријателски натпревар ги надигра), Аргентина и Египет, амбициите би требало да им бидат големи. Имаат габарит, имаат транзиција, имаат играчи кои знаат со топка и се „модерни“ во однос на тоа каде се движи ракометот последните години, едноставно имам чувство дека имаат систем кој, без било кој поединец, ќе функционира одлично.  Ако голманите Ферлин и Лесјак одржат ниво, Зорман повторно ќе биде „мејнстим“.

📸 IHF / Facebook

„ГОЛЕМИОТ“ ПАШТОР ГИ РЕДИ КОЦКИТЕ НА ЕГИПТСКАТА ПИРАМИДА, ДУВЊАК КАКО ТОВАР ИЛИ ДОДАДЕНА ВРЕДНОСТ НА ТИМОТ?

Домаќинот од друга страна има за нијанса потежок пат до следната рунда. Групата „Х“ покрај Хрватска, ја сочинуваат „шпанскиот“ Египет, незгодната Аргентина и аутсајдерот Бахреин. Египет со еден од основоположниците на системот кој „продаде“ најмногу тренери низ светот, Хуна Карлос Паштор на клупата и физички доминантни играчи, очекува многу на ова СП. Голем дел од играчите се во самиот зенит, Паштор имаше доволно време да имплементира шпански систем, да стави малку дисциплина и одговорност во играта, сегмент кој секогаш е спорен кога се работи за африканска селекција. Ако во тој сегмент успеал да направи чекот напред или два, „фараоните“ ќе бидат сериозен конкурент за влез во првиот осум. Позитивно за Египет е што добар дел од играчите играат во еден тим, Ал Ахли и се надополнети со „европските“ ѕвезди Јахија од ПСЖ, Елдера од Лимож, Хешам од Монпеље и Али Зеин од Динамо Букурешт. Хрватска од друга страна има солидни голмани (штета за Мандиќ) на ова СП, одличен играч на десната бековска позиција, кој игра во два правци, многу талент на левата бековска позиција и мал проблем со организација на играта. Не изгледаат во напад убаво, решаваат на сила со одредено ниво на противници. Имаат лидер на терен и пример на спортист кој трае, но дали истиот ќе им биде товар или додадена вредност, останува да видиме. Пред некоја година, повеќемина беа изненадени кога за „големиот“ Никола напишав дека станува товар на францускиот национален тим  и ПСЖ. Дувњак е на таа линија. Аргентина без браќата Симонет не е иста селекција, и тоа му е јасно и на новиот селектор Рудолфо Јанг. Голема промена на генерации, која, многу веројатно ќе го земе данокот на ова СП.  

Засега толку. Не ја „чепнавме“ Шведска која доаѓа десеткувана, ниту Шпанија која сериозно го подмлади составот, но сеуште го има феноменалниот Дујшебаев. Бразил „стиска палци“ Монте да нема сериозна повреда за да биде пријатно изненадување.. Ќе имаме уште можност да ги „чешламе“ повеќето од селекциите кои ќе се пласираат во следната рунда.

Во утрешното издание Македонија е на дневен ред.

Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски

Авторот е поранешен ракометен репрезентативец и основач на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Данска тргнува по четвртата титула во низа, вечниот Дувњак со последен танц за „каубоите“ appeared first on Само Ракомет.