Заврши втората фаза од, можеме слободно да кажеме, досега најквалитетното Европско првенство во ракомет, барем од аспект на тоа што сме го гледале, слушале и коментирале. Иако пред стартот на шампионатот сите погледи, во однос на квалитет, беа насочени кон супер квалитетната Група 1, мораме да признаеме дека и Група 2 понуди врвен ракомет, надреална неизвесност и вистинско уживање за љубителите на оваа игра.

Буквално, ама буквално секоја селекција што се пласираше во втората фаза, во двете групи, беше во најмала рака конкурентна и до самиот крај, со свои математики, се бореше за секој одбранет напад, секој постигнат погодок, секој бод.

Епилогот е јасен: големиот фаворит Данска, две големи ракометни селекции: Германија и Хрватска и пријатното изненадување Исланд. Ако воопшто селекција со еден куп врвни ракометари може да се нарече изненадување. Но мора да се признае, Исланд одамна нема играно за медал на големите континентални смотри.

За тоа кој е кој во полуфиналето – малку подолу во оваа колумна.

Добредојдовте во мојата колумна – „Читај ракомет со Горан Ѓоргоноски“, посветена на втората фаза и полуфиналните натпревари од  ЕХФ ЕУРО 2026, кое од 15 јануари до 1 февруари, по којзнае кој пат, се одржува во Скандинавија.

Напоменав неколку работи во мојата последна колумна, некаде на половина од втората фаза, околу неизвесноста и големиот број селекции што се во игра за полуфинале. Не ми излезе баш есапот, морам да признаам.

СЛОВЕНИЈА „ПРОДАВА“ РАКОМЕТ НА ГОЛЕМАТА СЦЕНА, ШВАЈЦАРИЈА ДОПРВА ЌЕ ЈА ГЛЕДАМЕ ВО ЗАВРШНИТЕ БОРБИ

Да почнам со, според мене, најголемото разочарување на турнирот, еден од домаќините, Шведска. Иако до последно беа во игра, „трите круни“, како најтрофејна селекција во ова натпреварување, пропуштија премногу зицери за пласман.

По поразот од Исланд и мини-дебаклот, Унгарија беше селекцијата што дефакто ги елиминираше (сите знаеме што се случи со Сита во последниот напад!). Го „баравме“ Феликс Клар во препознатлива форма и со вистинска поддршка од Џим Готфридсон, но по сè изгледа дека оваа Шведска или не е кадарна, што е тешко веројатно или, пак, дел од играчите не можат да се носат со притисокот што го носи улогата на фаворит.

„Боде очи“ фактот дека селектор на национална репрезентација од „голем ков“ како што е Шведска е и воедно тренер на клуб во Лигата на шампионите, како не вообичаена пракса и многу веројатно е дека Швеѓаните ќе мора да ја напуштат таа формула. Некој ќе замине, само уште не знаеме кој.

Разочарување на теренот, разочарување и на трибините каде што Шведска, дома, во Малме, не успева да наполни сала. Јас ги „гледав“ во полуфинале, со сè што поседуваат и со ждрепка од соништата… но тоа не се случи.

Словенија. Морален победник на овој турнир.

„Издишаа“ Јанц, Макуц и останатите, но го задржаа епитетот „најголема фабрика за средни бекови“ во светот на ракометот. Школа што ужива сериозна почит, особено во делот на техничката подготвеност на играчите.

Капа доле за Зорман. Капа доле и за сите тренери во младинските категории кои секојдневно, трпеливо и систематски работат со словенечките деца.

Два или три автобуси и цел македонски ракомет, од тренери, преку ракометни работници, па сè до луѓе од националната федерација и ресорните министерства, во „дежелата“, на скратен курс или малку подолго студирање и скенирање на состојбата.

Па препиши, мајка му стара!

Унгарија. Потребна ни е силна Унгарија, горе, во европскиот ракомет.

Над 500 милиони евра за 10 години, вложени во инфраструктура, тренери, академии, едукации, елитни екипи. Тоа не е случајност. Унгарија е важна, за регионот, но и за ракометот воопшто.

Имаат младост, имаат потенцијал, но имаат и добар дел играчи од „застарен модел“, профил кој тешко ги следи модерните текови на играта. Сепак, не им треба многу за да ја преминат линијата. Тоа го видовме и на ова Европско првенство.

Само нека ги држи ентузијазмот и континуитетот во инвестирањето во нашиот спорт.

Тие се Германија на југоистокот. Според вложувања, систем и по популарност на ракометот. Но, не и според нивниот статус во ЕХФ. И тоа го видовме на натпревраот со Шведска.

Швајцарија. Најмладата селекција на турнирот и Д-р Анди Шмит.

Човекот кој, слично како „нашиот“, од патики веднаш се фати за таблата. И тоа не било каква, туку таблата на националната селекција.

Добро ја паметам таа 2009-та, мислам дека беше, кога заедно со Франк Локе со својата Амицитија играа мајтап со нашата зона. Тогаш мислев дека е „нешто лично“, но подоцна, преку неговите настапи во Рајн-Некар Левен, сите се уверивме дека станува збор за доктор по ракомет и дека многу поголеми играчи, долги години немаа решение за најголемиот играч кој го дала земајата на чоколадите или часовниците.

Е сега, гледаме како му „везе“ и екипата.

Рака на срце, оваа Швајцарија е составена од еден куп Бундеслига-играчи, кои имаат конкретна улога во своите клубови. Толку млади, а веќе калени на највисоко ниво.

Тоа е трендот во Швајцарија: играчите релативно рано ја напуштаат домашната лига, а на нивно место доаѓаат нови клинци, кои добиваат минути, искуство и простор за развој.

Систем кој создава континуитет.

И нешто што очајно ѝ е потребно и на Македонија.

БЕЗ ЛИДЕР И ЦВРСТА ЗОНА, НЕМА ПОЛУФИНАЛЕ ЗА ГОЛЕМАТА ФРАНЦИЈА

Франција. Франција. Франција.

Страв и трепет во европскиот, па и во светскиот ракомет. Импонираше со физичка подготвеност, желба за контакт-игра (Бертран Жил и Дидие Динар ми доаѓаат пред очи), тимска хемија и лидерство (некој го спомна Никоа Карабатиќ!).

Голманите по ерата на Тити Омејер секогаш биле тема, но и со „спорни“ решенија Франција освојуваше титули. Сега, оваа Франција нема широка ротација и голем фонд на екстра играчи, нема препознатлива цврстина во одбраната, го немаше Ремили, а одамна „големиот Никола“ не „кине“ патики и не паѓа на глава по Герфлорот, како показна вежба за неговите соиграчи.

Оваа Франција ги има Мем, два екстра пивоти, Мим, Брие како проект за иднината, но нема ниту еден играч што во кризен момент ќе „крене рачна“ или ќе „удри на маса“ кога колата оди надолу. Хуго Деска е супер „луд“ тип, но не игра на фундаментална позиција за да има подлабоко влијание врз атмосферата.

Затоа Франција не игра во полуфинале.

Португалија е селекцијата која е пред Франција на табелата во групата 1. Зборувавме за браќата Кошта и тимот кој се создава околу нив. Играа падни – стани на ова ЕП, пред се поради невозможниот ритам, кој го наметнува системот, но и квалитетот на групата. На крај, за своја душа, го нокаутираа „големиот брат“ од Иберискиот полуостров. Ќе играат за петто место, како потврда дека се во самиот врв на европксиот и светскиот ракомет. Пред нив се уште вакви турнири.

На „опашката“ во  „групата на смртта“, Норвешка и Шпанија, како груба реалност во моментов. Имаат кавалитет, на одредени позиции, но за вмешување во борбата за медалите е потребно компетен состав. Лев бек и пивотмен, и еден супер „специјалец“ во одбраната и треба на „црвената фурија“. Норвежаните имаат структура, но ќе им треба време и квалитетни натпревари за Андерсон, Ховде и останатите.

ГЕРМАНИЈА ПРОТИВ ХРВАТСКА: ИСТИ СЕ, АМА НЕ СЕ ИСТИ

А сега накратко за полуфиналните борби.

Две селекции кои поминаа сличен пат и кои, од многу аспекти, силно наликуваат една на друга.

Селектори странци, „увезени“ од географски минијатурниот Исланд. Многу бекови во ротација, одлични шутери на сите позиции во задната линија. Одличен голмански пар на двете страни, со мала предност за Германија, поради присуството на Андреас Волф, голман со сериозен идентитет во ракометот.

Разликата се гледа во формациите што ги практикуваат.

Гисласон, барем засега, „не мрдна“ од 6-0. Сигурдсон, ладниот островјанин од северот, кој создаде врела атмосфера во тимот, екипа што гине за секоја топка и игра со самодоверба на највисоко можно ниво, не се откажува од 5-1 зоната со Мамиќ и Шушња како логична варијанта против селекции кои многу често (да не речеме постојано) напаѓаат класична 6-0 зона.

Дали ќе биде така и во полуфиналето – ќе видиме.

Се разликуваат и во делот на играта на „црта“. Германија и тука има предност во Гола и Фишер, како и во ширината на ростерот, односно повеќе играчи во ротација што можат да издржат висок ритам. Не менуваат премногу во однос напад-одбрана, и тука „панцирите“ повторно имаат мала предност, во однос на „коцкастите“ кои секако имаат две измени.

Исто така, го нема Срна, а тоа значи дека Циндриќ и Мартиновиќ ќе мора да бидат на врвно ниво, затоа што е премногу ризично Хрватите да очекуваат Мараш и Кларица да го решат натпреварот „од дистанца“.

Да го нотираме и Давид Мандиќ, крило кое игра феноменална одбрана на петка и, според мене е најкорисен (севкупно) на своја позиција на турнирот.

Кузмановиќ и Мандиќ ќе мора сериозно да го подигнат нивото ако сакаат ново финале.

ГИСЛИ, ОМАР И КОМПАНИЈА ВО НЕВОЗМОЖНА МИСИЈА?

Второто полуфинале е натпревар на две скандинавски селекции,од различен калибар.

Данска е домаќин, фаворит, земја која од секој аспект е поголема, помоќна и поетаблирана. Но Исланѓаните, оние што седат на клупите на три од четири полуфиналисти, одамна се мејнстрим. Ростерот на Снори Гудјонсон заслужува голем респект.

„Исланд е здрав. Исланд е здрав, како никогаш претходно на големите смотри.“
Го повторувам тоа до здодевност, и на ТВ, и во неформални разговори, и во кафе-муабети со луѓе што делат иста дијагноза.

Исланд има бекови од најмодерен ков. Играчи што владеат со клупскиот ракомет последните четири-пет години. Да, мислам на Гисли Кристијансон (кандидат за МВП!) и Омар Инги Магнусон, но и на Смарасон и Трастарсон. Два пивота создадени за модерен ракомет, голман од големата Барселона и традиционално опасни крила.

Од другата страна, прашањето не е кој игра во Данска. Тоа го знаат и врапчињата.

Данска ја темпираше формата како по книга, игра сè подобро и би било вистинско чудо ако не игра за златниот медал и ако на крајот не го освои истиот.

Вистинското прашање е: може ли Исланд да го издржи ритамот и ќотекот од централните дефанзифци Салсттруб и Халд?

А играта на „рибарите“ е токму таква. Досадни се во игра еден на еден, технички перфектни, трчаат многу. Селекција што може да парира во „трчај и шутирај“ на концептот на Данска, но и да понуди различен пристап во нападот на поставена зона, со подолги, потрпеливи напади.

Тешка задача за „малиот“ Исланд.
Но не и невозможна.

Ќе уживаме во завршните борби за одличјата, „како и досега!“, што би рекол еден наш истакнат лик на политичката сцена 😊

Автор: Goran Gjorgonoski

Поранешен македонски репрезентативец и координатор на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Исланд е „здрав“, Данска е моќна, Германија и Хрватска се исти, ама не се исти appeared first on Само Ракомет.

Волкот и „тешката артилерија“, Гитсел и компанија или Мем и најдобриот пар пивоти во светот на ракометот ИЛИ Шведска со Клар + Готфирсон, присутни  и фокусирани, Хрватска тактички добро поставена, Исланд и нивниот „Магдебург ракомет“ или Словенија на Д-р Блаж Јанц?

Хрватска и Швајцарија, синоќа, „го затворија“ единаесеттиот ден на актуелното Европско првенство во Скандинавија, кое полека влегува во средишната зона од втората фаза.

Што е јасно по комплетирањето на второто коло од главната рунда?

Гледаме ракомет каков што одамна немаме видено. Неизвесен, израмнет, суров и квалитетен. Се судираат концепции, стилови и филозофии, но едно нешто е заедничко: никој нема загарантирано полуфинале.

„Волкот“ од Германија повторно е „лош“ и не ги остава „овците на број“, Јанц држи лекции и инспирира, Португалија резултатски „атерира“, 19-годишниот Маркос Фис – фрапира, Гисли и „рибарите“ „модернизам“ демонстрира, а јас порака од  Франција до домаќините парафарзаирам: ќе се видиме повторно во борба за одличјата.

Добредојдовте во мојата колумна – „Читај ракомет со Горан Ѓоргоноски“, посветена на досегашниот тек од втората фаза на ЕХФ ЕУРО 2026, кое од 15 јануари до 1 февруари, по којзнае кој пат, се одржува во Скандинавија.

Ракомет следам од својата 16-17 година, посериозно, колку што годините дозволуваат. Од времето кога Владимир Максимов ја предводеше „зборнаја“ до злато, кога Шпанија со Дујшебаев (ама Талант!) парираше, а Шведска низ сите тие години со Висландер, Олсон, Линден и Свенсон доминираше. Секое време си носи нови ѕвезди, квалитетни селекции и неизвесни завршници.

Но имам чувство дека ова ЕП е нешто посебно. За квалитет секогаш може да се расправа и дискутира, викаат, секој со своето време, своите идоли и свои приказни. Но кога станува збор за актуелното ЕП,  кои селекции конкурираат за висок пласман и колку целата ситуација околу првите две позиции во двете групи е неизвесна, мислам дека сме сведоци на раритет, можеби и преседан. Ситуација која, да бидам искрен, до некаде и не ја очекував.

ПА, ДОБРО БЕ, КАКВА Е ОВАА СИТУАЦИЈА ВО ГРУПАТА „1“!

Германија, Франција и Данска во два бода, а допрва следуваат дуелите на лидерот со вториот и третиот.

Германија има 6 бодови, има младост, има искуство и го игра ракометот кој по малку го подзаборвивме. Со високи играчи, кои знаат да „распалат“ од дистанца, со неколку други кои ќе работат за овие првите. Имаат супер „црта“ и најважно од се, го имаат „волкот лош“  – Андреас Волф. Да ги држи во игра, кога играчите во поле сеуште не се разбудиле, да ја крене екипата и да го уплаши противникот. Дали е доволно за полуфинале и две последователни победи против (нај)силните Франција и Данска?

Франција, и без соодветна поддршка од Мем и Пранди, долго ја контролираше играта и резултатот на дуелот со  Данска. Онаа Франција, која, како и секогаш, инпонира со физичка подготвеност, контакт игра и моли Бога оние на голот да бидат на просечно ниво. Загубија бодови, но им порачаа на Гитсел и компанија: ќе се видиме повторно, во директна борба за одличјата.

Данска не е веќе апсолутен фаворит за златото. Дури не знам дали е прв фаворит иако сеуште изгледа застрашувачки.  Се „отрезни“ на време, пред главната борба и супер мотивирана ја видовме во вториот круг. Емил Нилсен и толкава количина емоции, на едно место, досега не сме виделе. Гитсел „набријан“ со плафон, а „големиот“ Николај уплашен и нервозен. Големиот фаворит е размрдан и тоа е проблем за сите останати. Ќе биде вистински предизвик да ги добијат „експрертите“ двапати на едно големо натпреварување.

Португалија, како што најавив и на моето гостување на МТВ, очекуваме да паѓа, во однос на физичка подготовка, во однос на играта и својствено, на резултатите. Невозможна мисија е, на турнирски систем, со ограничена ротација, да се издржи дуел играта на Кико и Мартим, да се покрие „формата“ на Капдевиљ. Резултатот е тој.

Норвешка, искрено, пријатно ме изненади. На крилјата на Бергеруд, кој најавува враќање на (нај)високо ниво, имаат висина и пивоти во два правци, организатор во Грондал и перспектива во Патрик Андерсон. Ќе почекаат за нешто повеќе на големите смотри, но ако Сагосен остане „во игра“ наредените 4-5 години, со малку среќа, ќе ги гледаме во уште едно полуфинале.

Шпанија ја знаме како селекција која е секогаш незгодна, да се провлече, да тактизира и испорача резултат. Но, не и на ова ЕП. Премногу е. Премногу млади играчи, кои немаат километража на големите смотри, селекција која нема солидна одбрана, за големи работи. Исто како и Норвешка, ќе почекаат малку за враќање помеѓу оние кои ќе делат одличја. Дотогаш, ќе уживаме во вонсерискиот Маркос Фис. Каков потенцијал за следните 15 години. Играч околу кој, очекуваме, да се формира новата Шпанија. Заедно со заборавениот Петар Чикуша.

ШВЕДСКА И ХРАВТСКА СЕ ВЕЌЕ ВО ½ ФИНАЛЕТО? БАШ ДА ВИДИМЕ!

Очекувавме извесна ситуација, добивме борба за полуфинале до последна минута. Групата „2“, окарактеризирана како по неквалитетна, покажува одличен ракомет и незивеснот до крај. Четири селекции, на половина втора рунда, се со ист број бодови, а меѓу нив и Словенија, во која Домен Макуц го „положи испитот“, а Блаж Јанц ја потврди класата. Но, како да бидеме некоректни и да не ги спомнеме непогрешливите Новак, Јовичиќ и Кодрин, одличниот пивот Хоржен..Словенија, со сите проблеми, е морален победник на турнирот, демонстрирајќи техничка подготовка, зрелост и тактичка поставеност за респект. Со скромен учинок на екипите од оваа земја во Европа, последната деценија и нешто повеќе, фокусирајќи се на „домашен производ“, создавање услови во инфраструктура и кадар, „дежелата“ покажа и докажа дека е спортска и ракометна сила за пример. Хрватска, со многу бекови кои „растураат“ зона, малиот „генерал“ Циндра и Кузма на голот се пред уште едно полуфинале. Одиграа 5-1, машки, до крај, против неверојатните Исланѓани и тоа е за репсект. Оние Исланѓани, кои синоќа им одржаа лекција по „модерен ракомет“ на големите фаворити за полуфинале, „трите круни“. Триумф кој ја „префрла топката“ во нивни раце, во однос на тоа кој ќе игра полуфинале. Магнусон, Кристијансон, Смарасон и Тастарсон се доволна гаранција дека оваа селекција може да добие било кој во светот на ракометот. Шведска, без Феликс Клар на високо ниво, и поддршка на, некогаш најдобриот во светот, Џим Готфирсон, не е фаворит за медал. Полуфинале можеби, имајќи предвид групата, но се понатаму е само пуста желба. Зоната на „трите круни“ ќе одигра, Паличка и Апелгрен ќе се надополнат, задната линија е за респект, но без Клар и Готфирсон, нема медал.

Унгарија за крај, една од најракометните земји во светот. „Истура“ тешки милиони за ракомет, што е факт кој треба да го поддржиме и репектираме. Две силни екипи, со многу странци кои го „водат орото“ и премалку играчи кои решаваат натпревари на големата клупска сцена, факти поради кои постојано плаќаат висока цена. Од друга страна, „тешка екипа“, која не може да се вклопи во „модерниот“ ракомет, наметнат од Скандинавија и нивните правила. Засега, а и во наредниот период, само во најдобрите 12. За повеќе, ќе почекаме.

Нема веќе непорзени селекции на ЕП. Остануваат уште две кола до полуфиналето, и уште безброј непознати за тоа кој ќе биде учесник во истото.

Волф и „тешката артилерија“, Гитсел и компанија или Мем и најдобриот пар пивоти во светот на ракометот ИЛИ Шведска со Клар + Готфирсон, присутни  и фокусирани, Хрватска тактички добро поставена, Исланд и нивниот „Магдебург ракомет“ или Словенија на Д-р Блаж Јанц?

Ова е ЕП не нуди одговори, нуди магија, врвен ракомет и вистинско уживање!

Автор: Goran Gjorgonoski

Поранешен македонски репрезентативец и координатор на проектот Ракомет За Секое Дете

The post ЕП со безброј непознати. Врвен ракомет. Многу магија и уживање appeared first on Само Ракомет.

Данска е неприкосновена, Шведска како ко домаќин и поволна ждрепка е веќе во полуфиналето. Кои се останатите 7-8 селекции, конкуренти за пресостанатите две места во полуфиналето?

Јануари. Месец на празниците, на храната, на семејството. Но и месец на пост празнична депресија и она најважното, барем за мене и слични на мене, месец на ракометот. Оној од национален интерес.

Среќна и успешна 2026 година, многу здравје и успех на сите што сонуваат и работат на исполнување на своите соништа. На сите Македонци, каде и да се!

5️⃣-то издание на Handball Camp 40×20 Macedonia

Ракометна Македонија по 9-ти пат ќе партиципира на едно европско првенство. Машкиот национален тим, во друштво на 24 селекции, на крилјата на (не)реално високите амбиции на јавноста од една страна, и убава доза резервираност од страна на стручниот штаб на селекцијата на друга, ќе се обиде да ја исполни целта. А која нашата цел на претстојното ЕП?

Официјално, не знаеме. Македонија има воигран состав, играчи кои веќе неколку години со ред се на големите натпреварувања, дузина супер искусни играчи, „најдобра лига“ во регионот, буџет за исполнување на се што е планирано во однос на подготовки на националниот тим, супер победнички „воспитан“ стручен штаб . . . Од обезбедување место во повластен барабан, до поминување на групата, каде се наоѓаат Данска, Португалија, па и Романија. Тоа се нашите амбиции, скриени, јавно искажани или наметнати.

Македонија мора да размислува на чекор напред, но мора и да биде реална за силината на противниците во групата, но и системот на ЕП.

Добредојдовте на најавната колумна на „Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски“ за претстојното ЕХФ ЕУРО 2026, кое од 15 Јануари до 01 Февруари, по којзнае кој пат, ќе се одржи во Скандинавија. Негови домаќини ќе бидат Данска, Шведска и Норвешка. Ветуваме објективност, издржаност и интегритет. Посакуваме, читање до последен пасус, коментари, критики, полемики и пристојност.

ДАНСКА И ШВЕДСКА ВО ПОЗИЦИЈА ДА ГИ ОЧЕКУВААТ СВОИТЕ ПРОТИВНИЦИ ВО ПОЛУФИНАЛЕТО?

Кој е кој на Стариот континент?

Од претходните два европски собири можеме да заклучиме дека двете скандинавски селекции, Данска и Шведска, се постојано во самиот врв, и заедно со Франција се повторно фаворити за поделба на медалите. Да бидеме реални, Данска, како актуелен Светски и Олимписки шампион, во моментов е едно ниво над сите останати, а за да бидам докрај конкретен, ќе поставам една прогноза, можеби малку неблагодарно и тешко предвидливо, но во насока да го направиме ова ЕП уште поинтересно.

Мојата прогноза за завршниот викенд на претстојното ЕП е следниот:  Данска и Шведска ги чекаат своите противници во полуфиналето, а за останатите две места ќе конкурираат 7-8 горе-долу изедначени селекции. Во прв ред, актуелниот европски првак Франција е малку пред останатите, минатогодишните финалисти на СП, Португалија и Хрватска, „новата“ суперсонична Германија, како и ко домаќинот Норвешка, па и уште еден „северњак“ Исланд, Шпанија… и толку. Изненадувања?  Не очекувам.

Не очекувам од повеќе причини. Првенствено поради системот, кој е немилосрден спрема селекциите од „третиот свет“. Како потсетување, на ЕП играат 24 селекции, поделени во 6 групи од „А“ до „Ф“. Во следната рунда патуваат првите две селекции од шесте групи или вкупно 12 селекции, кои во следната фаза ќе бидат поделени во две групи. Она што „паѓа во очи“ е големата разлика во квалитет помеѓу првите три и вторите три групи. Имено, како фаворити од првите две групи се јавуваат Данска, Германија, Португалија, Шпанија, Франција и Норвешка. Селекции од втор план се Србија и Австрија и Македонија. На другата страна, во групите од „Д“ до „Ф“, фаворити за полуфинале се Шведска и Хрватска И евентуално Исланд, а селекции од втор план се Унгарија, Швајцарија, Холандија и Фарските Острови. Ќе се согласиме дека патот на „трите круни“ и „коцкастите“ до полуфиналето е далеку полесен, од на пример оној на Франција, Германија, Шпанија и Португалија. Толку за оваа несекојдневна ситуација, овој дебаланс, кој и тоа како може да влијае на конечниот расплет за тоа кој ќе биде дел од полуфиналните борби.

Гидсел и Нилсен, Мем и Фабрегас, Клар и Бергендал, Магнусен и Кристијансон, Кнор и Куштер, Дујшебаев и Тарафета, браќата Кошта. Најдобрите светски ракометари, во зависност од поддршката на останатиот дел од тимот, ќе може да се надеваат на нај сјајното одличје во европскиот ракомет. А таму, Данска, пред домашна публика и дополнителен мотив да ги обедини сите титули (по ОИ и СП) е фаворит, голем фаворит, но, на завршниот турнир (каде секако ќе се пласира) се игра еден натпревар и оставаме простор, Франција и особено Шведска, да и го „скинат скалпот“.

Од другата страна, бившата ни ЈУ држава, уште еднаш го потврди статусот на ракометен регион и со 5 (пет) селекции ќе биде претставувана на претстојниот континентален собир. Покрај Македонија, како резиденти на големи смотри, со сериозни улоги и овој Јануари, ќе ги гледаме Хрватска и Словенија, потоа Србија и Црна Гора. Со различни амбиции, од различни стартни позиции, секоја од нив има свој есап за тоа каде сака да се види на големата европска ракометна мапа. Ќе се обидеме за секоја од нив и нивните противници во групите во кои се сместени, да го најавиме претстојното ЕП.

СРБИЈА СО „ЕЛ-КОМАНДАНТЕ“ ПОВТОРНО СОНУВА „ВЕЛИКЕ СТВАРИ“

Поминаа 14 години, откако, на домашен терен, Србија имаше супер успешен настап и дури освои медал на големо натпреварување. Наместо подигање на свеста, присуство во медиуми, зголемување на базата, финансирање на лигата (или клубовите), следуваше беспарица, маргинализиран статус во однос на фудбалот и кошарката, селектори кои се менуваат на лента, не визионерство  итн… Секој Јануари, со нов селектор, странец или домашен е нова надеж. Овој пат, можеби и нај издржано, кога на кормилото на националната селекција застана, за нас добро познато име, Раул Гонзалез – „ел команданте“. Оправдано или не, Србите очекуваат многу, но и постојано потсетуваат за силината на групата во која се наоѓаат, заедно со Германија, Шпанија и Австрија. Супер покриеност на голот со Милосављев, одлични пивоти и солидна зона, крила за респект, но и супер неискусни (за големи настани) играчи на бековските позиции, со мал исклучок на лидерот, Лазар Кукиќ. Дали е доволно за изненадување против, не така убедливата „црвена фурија“ на Ривера? Зошто да не, веќе двапати ги добија последните две-три години.

Главен фаворит во групата е Германија, која има одличен пар голмани, ја има главната оска во ракометот, голман(и), среден бек и пивот(и). Волф, Кнор и Гола, надополнети со два нетипични десни бекови, Куштер, Гргиќ, Колбахер се екипа за респект. Австрија од друга страна се базира на поединци, но одамна, паралелно со тоа го негува ракометот кој „царува“ со светот.

ЧЕТИРИ СЕЛЕКЦИИ СОНУВААТ СЛЕДНА РУНДА ВО НАЈ НЕКВАЛИТЕТНАТА ГРУПА НА ПРВЕНСТВОТО

Според многумина ова е нај неквалитетната група на ЕП. Ослабената Словенија, „растечките“ Фарани, Црна Гора и инертната Швајцарија. Словенците, со проблеми со повредени играчи како никој друг, повторно е фаворит во групата, во која очекуваме секој на секого да му прави проблем. Со огромна база „зналци“, „дежелата“ очекуваме повторно да „извади“ некој нов ракометен бисер, а од друга страна крајно време е одговорност во тимот да земе Домен Макуц, големиот талент (веќе етаблиран играч) кој веќе неколку сезони игра во Барселона, а од јуни ќе игра за германски Кил. За Словенците, имајќи предвид начинот на игра, ќе биде проблематичен мечот со Фарски Острови, кои имаат историска шанса да играат во втората фаза од ЕП. Но, истото го посакуваат и Швајцарија со еден куп бундес играчи и Портнер на голот, а и „далекуметната“ артилерија на Црногорците, со Вујовиќ и Борозан, но за жал без Симиќ на голот. Кој и да помине во следна рунда, ќе биде аутсајдер за пласман во полуфиналето.

„ЛАЛИЊАТА“ ПРОТИВ ДВЕ „ГОЛЕМИ“ СЕЛЕКЦИИ ВО БОРБА ЗА СЛЕДНАТА РУНДА

Тие се сребрени од минатото СП, каде беа ко домаќини. Имаат селектор од голем калибар, за нив несвојствено, странец. Имаат супер потентна селекција млади играчи, но и играчи кои играат во (нај)големите клубови. Во група се со домаќинот Шведска и, последните години, незгодната Холандија. „Коцкастите“ предводени од Дагур Сигуртсон, двајца супер голмани Кузмановиќ и Мандиќ, десна страна како ретко кој во светот, со капитенот Мартиновиќ, Кларица, Мараш, Шоштариќ и Главаш и „малиот генерал“ Лука Циндриќ. Време е Циндра да даде нешто за „репка“, потврдувајќи го статусот на врвен играч. Недостаток на оваа селекција е нетрпеливоста и одредена недисциплина на бековите, кои сакаат да „решат“ набрзина. Тоа со „големи“ селекции може да биде решавачко. Шведска, нешто погоре во оваа колумна ја најавивме како учесник во полуфиналето, а тука, поради фондот на играчи и улогата на домаќин е главен фаворит во групата. Феликс Клар, сега во улога на главен и одговорен на терен, треба да покаже дека е достојна замена за полу-пензионираниот Готфирсон, играч кој пред четири години им го донесе на „трите круни“ петтото злато на европските првенства, а тој истиот беше МВП. Сега е друга ситуацијата и Клар треба да покаже дека е достоен да „носи“ голема селекција на ЕП. Сепак, Шведска е тимски силна со многу искусни ракометари, кои играат во големи клубови.

Холандија, од друга страна, селекција која без приговор и во целост го прифати скандинавскиот ракомет, и каде селектор е легендата на светскиот ракомет, Штафан Олсон, покажа во минатото (меѓу другото и Македонија тоа го почувствува), дека без разлика кој е на терен, играта останува непроменета, трчај и шутирај, игра на гол повеќе од противникот, технички солидно потковани со минимум технички грешки. Секако, има и кај „лалињата“ играчи кои го „возат тракторот“ како Каи Смит и Лук Стеинс. Овој првиот е аут, и ќе биде предизвик за Олсон, на турнирски систем достојно да го замени.  Не се без шанси, но Хрватска и пред се Шведска се благи фаворити за втората фаза.

И за крај на првиот дел од оваа, најавна колумна, да не останеме недоречени, да ги спомнеме Унгарија и особено Исланд, како селекции кои се непредвидливи, особено Унгарците, кои секогаш „пукаат“ високо, но знаат и од високо да „треснат“ на земја, како што беше пред 4 години, кога беа домаќини. Исланд, одамна нема медал на голем настан, а има супер ѕвезди во тимот, кои се главни играчи на европскиот првак Магдебург, Барселона итн. Тие се мој фаворит, секаде и секогаш.

Во вториот дел од колумната, утре ќе читате.

Групата „Б“ на скенер, со тежиште на најважниот натпревар на тимот на Лазаров, против фаворитот Португалија. Каде е Македонија, конкурент за следна фаза или аутсајдер кој ќе се бори со Романија за подобра позиција во следниот бараж дуел?

Се читаме утре!

Автор: Goran Gjorgonoski

Поранешен македонски репрезентативец и координатор на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Меѓу рациото и желбите: каде е ракометна Македонија и кој може да ја сопре „големата“ Данска? (прв дел) appeared first on Само Ракомет.