Финалниот викенд во купот, по сагата “Термините” конечно се одигра.

Како во средновековните љубовни романи, со писма се одвиваше комуникацијата помеѓу актерите, клубовите и федерацијата. Сакам-нејќам принципот ни оддалеку соодветен на имиџот на ракометот како спорт број 1 во Македонија.

Во таков амбиент, дополнет со по кој знае кој пат погрешна локација, натпреварите развлечени во безмалку една недела ги видоа едвај неколку илјади гледачи. Како е можно финалните натпревари да привлечат толку малку публика е прилично нејасно. Ако споредам на пример со еден просечен натпревар во Бундес лигата, во борба за 13 место на пример?!

За женскиот дел од ракометниот куп, кој безмалку половина деценија е тотално на маргините, немам што да кажам. Им честитам на Ѓорче Петровки, кои на јубилејот од сензационалната Титула Европски Шампион, го вратија купот во своја сопственост.

Самите натпревари, машки и тврди, во сенка на ЕХФ неделата, со прилично емотивно и физички испразнети ракометари, не понудија многу квалитет. Од друга страна видовме многу борба, неизвесност и на крајот неочекувано Алкалоид, како победник.

Тимот на Лазаров, несомнено се појави во еден многу позитивен режим. Мотивирани, борбени, дисциплинирани, успеаа да ги победат двата најголеми конкуренти за пехарот. Иако Лазаров ќе изјави дека можеби сево ова е прерано за овие млади играчи, сите тие со својот влог и посветеност секако го заслужија. РК Алкалоид е само 7 ми освојувач во модерната историја на Македонскиот ракометен куп, трет клуб по Металург и Вардар, кој доаѓа од Скопје. А интересно е дека преодниот пехар не е мрднат од Скопје од далечната 2005, кога Пелистер беше освојувачот.

Убавината на куп натпреварите во сиот свој сјај. Како и на голем број Ф4 турнири, апсолутните фаворити под голем притисок. Пелистер изигра два неубедливи натпревари, против Тиквеш се провлече, но во финалето дојдоа по наплата сите недостатоци. Слабо залагање, минимум борба, блага ароганција и надменост, која мојот омилен Српски глумец Богдан, во одјавата на купот се обиде со драматични сцени да ја засени. Во Пелистер беше очигледно дека и недисциплината си го зема данокот, па неретко го гледавме Ангеловски како излегува од својата кожа, повторувајќи дека неговите не играат тоа што се беа договориле.

Вардар, слично, лабаво, темата со договорите и хонорарите најверојатно актуелна. Мотивациски ниско, а и самиот натпревар не покажа голема глад за победа. Делува дека по високата победа во првенството го подценија Алкалоид, што се покажа фатално за нив.

И на крајот, новиот Куп освојувач, РК Алкалоид, тим кој во своите 3 години од постоење дефакто постави нови насоки во кои би сакале сите да го видиме Македонскиот ракомет. Стабилен спонзор, со цврсти ставови и проекции, инвестиција во инфраструктура, тема за која сеуште не сум доволно убеден дека мора секогаш да биде со државни пари, концентрација на кадетски, младински и сениорски репрезентативци, хард ворк, посветеност!

По периодот на нервоза и порази, но со големо искуство од првите меѓународни натпревари, Алаклоид се врати во живот. Таму нешто дефинитивно се измени, па и по говорот на телата на играчите гледаме поинаков став, енергија и конечно поддршка од клупата. Нешто што изминативо период беше тема на забелешки од јавноста кон Лазаров. Делува како и тој полека да ги склопува коцките онака како што замислил.

Дамка на валканиот чаршав додадоа и судиите. За жал, иако го имаме најдобриот судиски пар на светот, тој не е делегиран да го суди финалето. А таму видовме многу нелогични одлуки. Останува прашањето што се случуваше и што беше досудено во последните десетина секунди?!

За крај, ако на вага ги ставиме, залагањето, борбата, тактичката поставка и желбата за победа, Алаклоид апсолутно заслужи да дојде до својот прв голем трофеј во кратаката историја од основањето.

Со порака до идното раководство на РФМ, реформи се неопходни не само во купот ами и во првенството, ќе ги очекуваме последните 2 кола на конечна разврска за Шампионот на Македонија, во која Пелистер влегува како апсолутен фаворит!

Сценарио во кое Пелистер во последното коло губи дома од Алаклоид и Вардар ја добива титулата е просто во рамките на најголемите пресврти во спортската историја!

The post Купот останува во Скопје, Алкалоид 7 ми освојувач во историјата! appeared first on Само Ракомет.

Човече, незнам од каде да почнам, Лудило… вака некако би звучела најавата доколку ја кажува Оливер Митковски во својата улога во претставата Мој Термин, која е на репертоар во МНТ. Патем и МНТ не е тоа што беше. Од силна институција која ги диктира стандардите на културното живеење, не презентира ширум светот како нација и е домаќин на светски театарски куќи, се претвори во банална и третокласна, комплетно небитна културна установа!

Да си се вратам јас на ракометот.

Неделава ќе ги дознаеме учесниците на Ф4 во Лига европа и во Лигата на шампионите. А кај нас дома, во Македонија, ќе трепкаат срцата на навивачите во неизвесност.

Накратко за денес Ви препорачувам, Нант Фуксе, дуел на две екипи репрезенти на два ракометни гиганти. Франција и Германија. Екипи мултинационални со убиствен инстикт. По првиот натпревар реми па се е можно. 20,45 часот на Арена 3 премиум.

Утре, среда земете пуканки и оправдание за дома. 18,45 на истиот канал Веспрем со само гол предност му гостува на Алборг, Лига на Шампиони, а во вечерниот термин, со иста предност Киелце оди кај европскиот шампион, Магдебург, Арена 2 премиум.

Ако Ви е преку глава од европската хипокризија, погледнете си ја домашната лига, дуел Пелистер Тиквеш. Рака на срце и тука се е јасно.

За во четврток предлагам полесна исхрана, една Македонска салата, две до три Бовин премиум ракиички и зеленчук на скара! Може и едно ладно пивце за вечерните часови, затоа што возбудувањата нема да застанат. Во лигата на шампионите дуел од 18,45 ч. Кил Монпелие, кој вреди да се прескокне поради разликата и поради дербито од 18,00 во култната Јане, помеѓу Вардар и забревтаниот Алкалоид. Не верувам дека германците ќе се предадат, но по играта од првиот дел не им давам многу шанси. И оној вториот дел од ЛШ е безнадежен, Барса го пречекува ПСЖ со огромна предност, но како натпревар за ладење, сигурно ќе има што да понуди.

Уф, доста е, кој сака врвен ракомет, нема да може да се пожали.

Да живее Македонија и Македонскиот народ. Во неделата се сеќававме на масакрот кај Вејце, за кој сеуште никој ниту се извини ниту одговараше !

Запомнете, злосторството никогаш не се заборава! Правдата кога тогаш ќе си дојде!

The post Лудило,неделава ракометни натпревари за сладокусци! appeared first on Само Ракомет.

Понекогаш само жалам што не се занимавам со новинарството, професионално. Да можам да се посветам 24 часа дневно, 7 дена во неделата.

Рубриката на која кумашинот и е кум, CATCH THE MATCH, одсекогаш ме пленела, но изискувала од мене и најмногу ангажман. Да, ако нешто работам сакам да биде како во песната на Балашевиќ.

Ракометниот викенд, за кој често имав забелешки околу термините, почнува денес. Браво, така треба, ќе ги гледам безмалку сите натпревари со доволно време за подготовка и сумирање впечатоци.

Денес Алкалоид го пречекува клубот од градот феномен. Струга е ракометен феномен, постојано и постојано, од таму пристигаат нови и нови ракометари. Дали е до Бељвицата, до Дримот или нешто друго, ветувам ќе откријам еден ден. Тие само пред некој ден станаа Училишни шампиони на Македонија по кој знае кој пат.

Алкалоид по периодот со резултатски потреси, се стаблизира, дури и играта му е се поубава и погледлива. Македонскиот Вицешампион ќе има ѓаволски тешка задача да го повтори успехот од минатата сезона, но во констелација на сегашните односи на силите, вложените средства и бројот на странски аквизиции, сеуште одлично котира.

Во сабота во Јане пристигнуваат Лозарите. Дали Вардар подготвува освета, незнам, но знам дека интензитетот на тренинзите го сменија. Поразот во срцето на Тиквешијата, многу боли. И како што Раде во гостувањето во подкастот се потсети, титулата не се реши ниту во Скопје ниту во Битола, ами во Кавадарци, трилер !

Во недела е најважниот натпревар оваа сезона за Битолчани. Во Охрид! Втор дел од трилерот! И ако кладилниците ја постават оваа утакмица, верувам дека ќе има интерес. Пелистер како никогаш порано, под палката на мојот пулен, делува стабилно. Малку недостасуваше Пурино да влезе и во аналите на Македонскиот ракомет како тренер кој во две сезони, со две екипи, во две различни лиги, прва и супер, не доживеал пораз!

Гладијаторите пак, ама баш ме интересира како го добија името, а не е лошо, патем речено, водени од созреаниот Аљуш, на крилата на најавените засилувања и буџетски и играчки за следната година, ќе се обидат во, и за нив најважниот натпревар во сезоната да направат сензација. Сензација која ќе го врати скопски Вардар на тронот, а ќе ги однесе Охриѓани на високото второ место!

Во Скопје на маргините на колото, дуел на двата преостанати Скопски клубови. Тие погонувани на многу искуство и сиров и млад талент, за сите претставуваа проблем. Во овој двобој ќе си ги одмерат силите и ќе се обидат да го избегнат претпоследното место на табелата.

Кој сака ракомет ќе има што да гледа, а кој сака и да патува, нека вози внимателно кон Охрид, автопатон уште не бил готов !

The post Пелистер ја брани титулата! appeared first on Само Ракомет.

Тиквеш, како претендент за пласман во ракометна Европа, се „провлече“ во Пролеќе, Алкалоид „остана жив“ во Бутел, а Охриѓани не успеаа да земат скалп на уште еден претендент за (нај)висок пласман.

Да одиме хронолошки, како што беа и одиграни натпреварите.

ЈОВИЌ И СТОЈАНОВИЌ СЕ НАДМУДРУВАА, ТИКВЕШ СЕ „ПРОВЛЕЧЕ“ ВО ПРОЛЕЌЕ

Тиквеш, екипа која игра солидно пролетва, по обезбедениот пласман на завршниот турнир во Купот, без ударната игла, Обина и рековалесцентот Симиќ, кој требаше да изигрува „плашило“ за одбраната на противникот, имајќи предвид немоќта за дуел игра и шут на гол поради серијата повреди, наводно како благ фаворит допатува во Пролеќе. Викаме наводно, затоа што на терен, двете екипи, водени одлично од клупата од страна на две легенди, не даваа знаци дека еден од нив е при дното, а другиот се бори за Европа. Впрочем, четата на Јовиќ, пролетва за секој противник е тврд орев, без разлика на политиката на намален буџет и амбиции за „прошетка по Европа“ во следната сезона. Како што кажавме, ова беше натпревар на тактичко надмудрување на два тренери со органичени ресурси во однос на мометалната ситуација на ростерите на двата тима. Нападот на Ацо Јовиќ, предводен од супер спортски интелигентниот Ласко Андоновски, сериозно потценет играч во однос на неговите квалитети и долготрајност, но и младинскиот репрезенативец Томи Димковски, очекувано „ја умртви играта“, досадно напаѓаше еден на еден, до обезбедување на чиста ситуација или проигрување до „габаритниот“ Арсеновски на линијата од 6 метри. За таквата игра во многу му помогна и играта на Стојановиќ, кој со стариот добар и испробан рецепт, на релативно длабока и агресивна зона, настапи против технички добро поткованите Андоновски и Димковски.

Од другата страна, селекторот на младинците, со намера да не му дозволи на противникот бсконечно долги напади, држење на време и одмор на ограничениот ростер на задната линија, играше агресивно во одбрана, но тоа од друга страна му направи проблеми во средината каде Мијатовиќ, иако доста цврст и школуван, сепак е спор за да ја следи брзата игра на противникот. Во таква ситуација, во игра на многу контакт, многу исклучувања, реакции на судењето, многу промени на резултатот во однос на тоа кој ја имаше предноста, натпреварот се реши во последните 5 минути, кога Тиквеш се спушти на 6-0, оставајќи го Пролет, уморен и деконцетриран, да решава на (по)густа зона, со играч помалку. Резултатот е две-три брзи погодоци во мрежата на Пролет и тешка, но многу значајна победа за кавадарчани во борба за пласман во Европа. Тиквеш покажа дека може да игра агресивно во континуитет, дека одржува тензија, но и дека е ранлив во ситуација кога има еден или два играчи ван стројот, што е и разбирливо имајќи предвид ширината на ростерот. Пролет, иако без резултатски императив, направи се што можеше да освои бодови. Во ситуација кога можеме голманите на двете екипи според учинокот да им ставиме знак на равенство, победата ја обезбеди зоната на Тиквеш и Мартин Манасков како играч кој треба да се потенцира како пријатно освежување, во два правци, играч кој квалитативно се издигна по доаѓањето на Стојановиќ на клупата на Тиквеш.

АЛКАЛОИД СО РАКОМЕТНИОТ БРУС ЛИ И ВОН ВРЕМЕНСКИОТ ТРАЈКОВСКИ, „ИЗЕДЕ“ МНОГУ ЌОТЕК И ГО „ПРЕЖИВЕА“ БУТЕЛ

„Сините“ од Автокоманда, една недела по победата во Купот, над истиот противник, гостуваа на жешкиот терен во Бутел, без право на грешка и во борба да се одржат шансите за (нај)висок пласман.

Лазаров, во отсуство на Стојковиќ, а со фиксна замисла дека Митев не е играч кој треба да стартува натпревар, истиот го стартуваше со Георгиев и Младеновиќ, поддржани од Петров на „црта“. Напаѓачки доста стерилна постава, имајќи предвид дека протвиникот беше доста „наапан“, мотивиран, агресивен и воинснтвено настроен. Алкалоид, на поставен напад тешко доаѓаше во позиција да упати удар, а и тоа што го имаше како шанса противничкиот голман го решаваше позитивно во полза на својата екипа. Играта комплетно се смени, кога, како по правило, после 13-14 минута на терен влезе ракометниот Брус Ли, во момнентов, најдобриот македонски ракометар на бековските позиции, играч кој ништо не може да го извади од колосек, играч со виско ниво на домашно воспитување, вистински спортски џентланен, тивок, ненаметлив, играч кој не респектира никого, но почитува и спортски сака да се надмудрува со секого. Играч кој изнуди неколку исклучувања, го „вработи“ Петров на црта (за жал без ефект), подели неколку асистенции, и постига неколку погодоци во серија. Токму тоа што му требаше на Алкалоид, на поставен напад Марко Митев е додадена вредност на тимот. Од друга страна, Кралот постави висока и релативно плитка 6-0 одбранбена формација, насочена кон сузбивање на Јевтиќ, како најкористен играч во нападот на Бутел. Во таа намера, на одреден период успеа, иако „цехот“ го плати со оставање повеќе простор за останатите играчи во нападот на Бутел, а Николов и Георгиевски тоа знаеја да го искористат. Особено на високо ниво играше (пре)мотиираниот Николов, кој покажа дека има одличен капацитет, добра техника, м.да да повелече потег, но и недостаток на фокус, оставајќи го тимот на цедило, во период во кој се одлучуваше натпреварот. Тоа дополнително го оптерети нападот на Бутел, кој и во првото полувреме се мачеше за секој погодок, и беше прашање на време кога физички, а со тоа и психички, ќе падне и ќе изгуби здив во борба против посвеж протвник. Фасцинантно е како македоснките клубови се дрзнуваат да ангажираат играч од странство, кој на натпревар како тој во неделата е практично бескорисен. Најавен како засилување, висок 202, доаѓајќи од клуб со славно минато и “го нема“ на дербито, кога Бутел треба да „преломи“. Како и да е Алкалоид остана во игра за титулата, како и на некој да му звучи тоа, особено што во следното коло дома го пречекува шампионот Пелистер. Митев „големиот“ во нападот, високата и плитка до 9м зона и безвременскиот Трајковски на голот се адути на Лазаров, но за победа против „тешката артилерија“ на Пелистер ќе мора и останатите македонски репрезенативци да го потврдат статусот на „избрани“ во македонскиот национален тим.

ОХРИД РАКОМЕТНО РАСТЕ, ОХРИЃАНИ И РЕГИОНОТ ПОВТОРНО ЈА ПРЕПОЛНИЈА „БИЉАНИНИ“

Доколку си охриѓанец или гравитираш околу македонскиот туриститчки бисер и повеќе или помалку те интересира ракометот или спортот воопшто, пролетва треба да се чувствуваш благословен, затоа што за краток период во „Биљанини“, во живо, имаш мжност да ги гледаш најдобрите македонски ракометни колективи. И, што е уште поважно, со сите нив да си во ситуација на егал или малку под/над тоа. Охрид долги години инвестира средства во ракометот, што мене лично ми се допаѓа, иако многу често не се согласува(в)м со политиката на клубот. Но, ова што се случува последните година и пол е нешто што влегува во графата сериозно, од секој аспект. Висина на буџет, тренерско решение, логистика, желба за напредок, па и квалитетен ростер. Полека Охрид станува фактор, и тоа не само во сениорскиот ракомет. Како што гледаме, ракометен Охрид е конкуретен и во младински категории. Охрид е во сериозна трка за излез во Европа, како посакуван трофеј на таткото на градот, како посакувана цел за промоција на градот кој живее од туризмот. Минатогодишниот неуспех, со пласман на „последното“ петто место, а прво кое не води во Европа, „скувано“ во други кујни, со изненадуваки резултати и освоени бодови на противникот во последните кола, не го обесхрабри Градот, како главен финансиер на ракометот во Охрид. Напротив, Општината уште посилно работи кон остварување на целта, а тоа е пласман во Европа, па и нешто повеќе во следните сезони. Охрид е убав, сончев, содржаен, посакуван за секој играч од Македонија и странство, има имиџ на редовен „платиша“, жива легенда на клупата и во иднина се полесно ќе носи „нормални“ играчи, дали од Македонија или сранство.

Во неделата, со поклопување на термините со оној од Бутел, за кој секој нормален следбеник на ракометот се „крсти со лева рака“, во Охрид во „прајм тајм“ гостуваше „двократниот“ владател на Европа, како предизвик за полна сала и уште еден  ракометен празник.

Без Томи Јагуриновски, со Петриќ назад во состав, стандардна 6-0 зона со Аларов и Лазаревски како централен блок и „црниот пантер“ на голот, Вардар, дојде по бодови во Охрид, бодови кои ќе одржуваат резултатска тензија барем до Велигден.

Аљушот со крајно флексибилна и на неколку напади променлива одбранбена зона, се обиде и во голема мера успеа да ја прекине „врската на успехот“ на црвено-црните. Да го изолира „самурајот“, да спушти зона по влез на два и да „дуплира“ Мечка. Тактички многу обемна стратегија против напаѓачки потентен противник. И самиот резултат покажува дека со поддршка на Ѓорѓески на голот, Охрид го „спушти“ Вардар на пристојна бројка на погодоци. И во тој дел, на одбранбена зона, иако може да се дискутира и бара „влакно во јајцето“ Охрид играше сосем солидно. Она што може да му се замери на „стариот“, тоа е во сегментот на нападот и на транзицијата. Две работи ми излегуваат на површина, како ситуации кои можеби ќе дадеа квалитет плус. Охрид мораше поагресивно да ја нападне 6-0 зоната на позициите 2 и 5, каде Џукиќ потроши многу минути, и на другата страна Николич и Петриќ, двајцата без голем интерес за играта во одбрана, во светот каде „само головите се бројат“. Во очекување „охридскиот самурај“ да блесне, втората работа која требаше да се случи е внесувањето на најдобриот напаѓач пролетва, Шафранко, многу порано или уште од самиот старт во игра. Јасно е дека Шафранко „го нема“ во зоната на Аљуш, и тоа е една од причините зошто не е стартер.
Се на се, натпревар на играчите од предната линија, кои и во двете екипи постигнаа значителен број на погодоци. Томовски, иако статистички не се одвои премногу над противничкиот голман, како што сме кажале многупати до сега, имаше одбрани во вистински момент и тоа ги издвојува солидните или просечните од врвните. А таков е Мартин Томовски.

По ова коло, Вардар ќе чека „скалп“ на Пелистер во Автокоманда, за да влезе во сериозна математика за титулата. Со тоа и Алкалоид ќе се прилкучи и ќе не очекува вистинска трилер завршница. Паралелно Охрид ги вкрстува копјата со Тиквеш, за конечно расветлување на тоа кој ќе игра во Европа следната сезона.

п.с викендов бев на два натпревари во Скопје, на кои имаше огромни реакации на судењето, и тоа од страна на самите врхушки на домаќините. Реакции кои делуваат невкусно, неадекватно и како лош пример за „обичната“ публика, особено онаа најмладата. Публика која е лесно запалива и спремна да ги следи „упатствата“ до сериозен инцидент. За да не се случи тоа, треба да се превенира. Дали истите беа испровоцирани од викендов слабото судење генерално на сите плејоф натпревари, треба РФМ да провери, но дали се оправдани, секако дека НЕ.

Се гледаме во сала 😉

The post АЛКАЛОИД И ВАРДАР ПОДГОТВИЈА ТЕРЕН, СЛЕДНИТЕ ДВЕ КОЛА СО „СКАЛП“ НАД ШАМПИОНОТ ЌЕ ВЛЕЗЕМЕ ВО ТРИЛЕР ЗАВРШНИЦА НА ПЛЕЈОФОТ appeared first on Само Ракомет.

Викендов исполнет со ракомет, ми понуди неколку теми за размислување, но ми откри и нешто сосема ново.

Во фокусот натпреварите во Јасмин и Автокоманда, иако факт е дека и тој во Пролет имал што да понуди.

Патувањето од сагата Ракометен туризам, не одведе повторно во Кавадарци. И веднаш ќе заклучам, девојките од Мерлин го спасија денот. Нивниот највкусен сендвич ги залечи раните од очајниот ракометен настан.

Што толку ме разочара?

Имајќи ги в предвид импресиите од гостувањето на Вардар, и победата на домаќините очекував вулкански ерупции, потреси на тиквешкото тло и тензија до вжештување. Наспроти очекувањата пред и во Јасмин, амбиент од крводарителска акција на ветераните од шаховскиот клуб. Невообичаено тивко, мирно, хм, нешто не е во ред или ја промашив салата?

Следеше уште поголемо изненадување, навивачките групи, за кои знаеме дека се збратимени, на иста трибина, и заедничка фотографија на двете екипи како на кампување со извидници покрај Тиквешко. Овде ракомет нема да се изнагледам !

Следеше уште една помалку морбидна сцена, за која знам дека била со добра намера но очајно изведена. Во светот на спортот за жал изминативе години бевме сведоци на неколку тешки сцени, во кои спортистите паѓаа на теренот, губеа свест, или беа клинички мртви, па во наредните денови сите со нетрпение очекуваа позитивна разврска. Праќаа пораки за поддршка, носеа маици со Издржи, Со тебе сме и слично. Но ниту еден од тие настани не се однесуваше на играч кој скинал лигаменти. Црните маици со натпис НЕНАД СО ТЕБЕ СМЕ, прилично несреќно вметнати во приказната.

АИР Струга е еден од моите омилени и со нетрпение го чекам неговото враќање на паркетот!

Под превезот на хуманитарниот настан, текот на ракометниот многу конфузен. Зелените лабави, Розевите збунети. Се чини само тренерот на домашните посветен и уверен дека ова ќе биде вистински натпревар во кој ќе може да ја изведе сета своја ракометна магија.

Победија, сепак заслужено Пелистерци.

Фото РК Еурофарм Пелистер

Во Автокоманда, поинаку. Организациски на високо ниво, навивачките групи на своите позиции. Амбиент вреден дерби. Екипите со по некој отсутен, генерално истрчаа со своите најдобри во моментов. Понатамошниот текст само за најдобрите.

Ах, да, во Кавадарци го видовме Миркуловски, го видовме и во Автокоманда, се отворија теми и прашања. Но кога на трибините го здогледавме и Гарсија Парондо, прашалници еден куп?

Во редовите на Вардар, Томовски ја потврдува класата. Човекот е октопод, ги откажуваше упорните Фармацевти од напад во напад. Мечка е мојот нов Столе. Човеку ти си незапирлив истовремено и непробоен. Тимот со него и без него ден и ноќ. Николиќ, уште еден од плејадата Српски таленти кои можеби во Скопски Вардар ја започнуваат својата кариера. И на крај но не и небитен, Првиот Македонски Самурај. Човек од едвај пеесетина килограми, мастермајнд на ракометната игра, волшебник со топката, човек за кој можеби и сите овие гореспоментаи се дојдени, човек со кој Вардар е сосема поинаков тим. Моментот кога десноракиот самурај постигна гол со лева пропратен со длабок УУУХХХ од трибините.

Од спротива пак, се раѓа и расте нашиот пандан на Косуке. БУМ БУМ Марко, од натпревар во натпревар ме воодушевува се повеќе и повеќе. Тој е смел, одлучен, силен, безкомпромисен, решен и сигурен во себе. Прави разлика, се профилира во лидер, за жал за него и неговиот тим, за жал и за тренерот Лазаров, на овој натпревар немаше поддршка од своите.

Тимот на Кире, се соочува со реалноста, пред нив е долг и макотрепен пат. По почетната еуфорија и изненадување сега станува потешко. А на маката се познаваат јунаците, верувам Алкалоид ќе создаде неколкумина.

Дали скаутите дојдоа по Косуке, Томовски, Мечка или Марко незнам, ама дефинитивно имаа што да видат.

Дали првенството е најинтересното од поодамна, дефинитивно, дали нашата теза за тројца претенденти е точна, не е, има повеќе.

Уживаме во Македонскиот ракомет, се надеваме на подобра иднина, поквалитетни тимови, играчи а со самото тоа и репрезентација.

Во ЕХФ неделата ќе се занимаваме со трите репрезентации, кадетите, младинците и сениорите и за момент ќе ги заборавиме навивачките бои. САМО ЖОЛТО ЦРВЕНА ќе се вее.

ДА ЖИВЕЕ МАКЕДОНИЈА !

The post Македонски Ракометни Прегрупирања !? appeared first on Само Ракомет.

Викендов стартува новата сезона во најпопуларниот спорт во државата, неговото величество ракометот. Реално или од популистички причини повеќемина го најавија како нај интересно до сега, иако рака на срце лани беше навистина супер интересно, а и годинава имаме на што да се надеваме.

ВАРДАР НА ПАТОТ КОН КОНСОЛИДАЦИЈА ЌЕ БРКА ТИТУЛИ ВО ПРВЕНСТВОТО…

Во еден од минатогодишните коментари, во еуфоријата при враќање на титулата во градот на конзулите, напоменав дека Вардар, најголемиот спортски бренд во државата, формиран од моќното политичко раководство на минатиот систем, долго време „туркан“ и подржуван од државата, еден од последните македонски национални бастиони и обележја, во поново време, учесник и освојувач на престижната Лига на шампиони, ВЕЌЕ НЕ МОЖЕ ВАКА. Коментарот беше, или ќе се реформира или самозапали. Како што веќе знаеме, оваа година, преку еден не така добро организиран прес, без технички можности за комуницирање со „седмата сила“, без модератор и подготвени говорници, го престави новото раководство и новите планови….Со, можеби, најмал буџет, и веројатно се уште не затворена финансиска конструкција, но со голем ентузијазам и две живи легенди внатре во институциите, „црвено-црните“ најавија, првенствено застанување на нозе, а во годините што следуваат и атак на сите титули. Кој не ги знае Војводата и Министерот, ќе помисли дека Вардар оваа година ќе биде спотер, ќе работи во подигање на „базата“ и ќе ги гледа Битола и Автокоманда во борба за титулата. Жими мајка, ТИЕ се победници кои оваа година уште посилно од лани ќе атакуваат на титулите. А првата, пред некој ден, како најава на првенството ја спакуваа за Скопје.

Својствено на буџетот, а размислувајќи трезвено, генерално “пазареа” играчи за локална намена, млади, релативно евтини и формираа симпатична екипа, кај која се знае „кој коси кој вода носи“. Впрочем на Војводата и додека беше капитен и креваше титули во ЛШ, а и сега кога седи на клупа и (не)очекувано води екипа, тимот му игра и му гине за секоја топка, како одличен рецепт за покривање на недостатоците. Резултатот е тој што го видовме во Струга, а богами и во Струмица.

ТРИТЕ СТОЛБА ВО ТИМОТ НА ВОЈВОДАТА И МИНИСТЕРОТ…

Секако, во сите тие засилувања, мораме да издвоиме еден играч кој има, какво такво, искуство со ЛШ и кој уште од самиот старт се промовираше во еден од трите столба на екипата. „Самурајот“ кој дојде од Висла Плоцк, со низок раст и атипична антропологија уште еднаш им покажа (особено на сите млади спортисти) дека во спорот правилото кој може да го игра истиот е дека – нема правило. Јапонецот е главна движечка сила во нападот на Вардарци, и човек од кој тргнува се.

Од фундаментално значење за „новиот Вардар“ е, или беше останувањето на вториот столб на екипата, „пантерот“ Мартин Томовски, за кој вардарци „молеа Бога“ да не најде добар ангажман во странство, и барем уште една година, да го направи својот клуб доминантен во сегментот голмани, во однос на конкурентите.

Иако пристигна минатата сезона, по супер успешна сезона во „дежелата“, имајќи предвид багажот на Војводата и (не)опрвадано слабата минутажа минатата сезона, после долги години супер напорна работа, надградба, вложување, градење карактер и чекање на ред, популарниот Мечка се промовираше во еден од главните столбови во нај успешниот ракометен колектив во државата. Со стартот на сезоната, Милан Лазаревски подготвен ја прифати големата „роља“, да се замени долги години незаменливиот Стоилов, со евидентна предност во играта во одбрана и простор во напад секој ден да биде се подобар. Македонија, конечно го виде неговиот потенцијал, а ракометната фела го очекува неговиот повик и настап во дресот со националните бои. Се останато ќе биде во најмала рака, некоректно.

Петриќ и Срдановиќ се млади, а Николиќ корисен и сите тројца во стилот на засилувања на Михо, кој милуваше играчи од „северот“, а тројцата „андеболисти“ од Иберискиот полуостров само ќе држат место на некој МКД играч. Штета за Марио Стојановски, кој по одличното СП, тешко дека ќе помине некоја минута на терен.

Вардар е засега консолидиран екипа, а за клуб со “сите нишани” ќе треба да помине уште многу вода низ реката со исто име, но ако одиме според тоа што го слушнавме, еден ден ќе биде и тоа. За почеток, после неколку години Вардар има пријавено екипи во сите младински селекции. Тоа што досега немаше беше чисто фијаско.

ПЕЛИСТЕР СО МНОГУ РАКОМЕТАРИ, НО МАЛКУ ИГРАЧИ ВО СОСТАВ. 

БИТОЛЧАНИ СО РЕСПЕКТАБИЛНИ ФИНАНСИИ, МНОГУ “БАБИЦИ” НА КЛУПАТА И ВО КЛУБО…

На другата страна, кај новиот шампион на Македонија, со сериозни главоболки околу инфраструктурата и високите критериуми на ЕХФ, се формираше сериозна „легија на странци“, поддржани од младиот македонски бран, водени од двоецот или троецот МКД тренери. Навистина импресионира, во овие тешки економски времиња, во една минорно мала економија, буџетот на битолчани, педантноста на извршување на обврските спрема екипата, ентузијазмот на „фамилијата“ и поддршката на градо (во секоја смисла). Пелистер се промовираше во тим со сериозни финансии, но и со многу „бабици“ на клупата и надвор од неа, тим кој за да се заштити од нападите на Кралот, ги потпиша и преплати младите македонски играчи, кои сега задоволени и како бубрег во лој живеат во нај ракометниот град во државата и тешко дека ќе се напрегнат да направат нешто повеќе. Знаеме, добрите и комотни времиња создаваат слаби карактери и личности. А овие од Битола ќе ни требаат за војна во Јануари. На другата страна, собрани се релативни просечни играчи од странство и реално, на спортски план го очекува многу тешка сезона.

Ѓорговски и Павле Атанасиевиќ нема да ги гледаме како носат екипа и оваа година, Танкоски ќе добива мунутажа „на кашика“, „Аир Струга“ како нај константен доби супер-скапа конкуренција во титуларот од Флензбург кој остана без клуб и праќаше ПР текстови за промоција и реклама, а за жал, на Кизиќ му се случи Вардар, по вторпат. Трет голман во време кога треба да носи, да решава , да добива и губи…

Супер просечни странци од типот на Нилсен, Сери, србинот од Норвешка и бекот од Брест ќе изнесат од МКД сериозни девизи и ќе ни ги наполнат устите со коментари, кога ќе видиме каде се истите во однос на елитата. А тие истите после оваа „берба“ ќе се вратат во своите клубови, во тешка маргина. Секоја чест на исклучоците… Пелистер има топ голман(и) и коректен (за условите) среден и десен бек.

Неверојатно е, како и после 5 години од „Платформата за Битола“, луѓето задолжени за спорт не создадоа база од „локалци“ (играчи кои ќе бидат подолг период во клубот) кои ќе „држат“ соблекувална, ќе кренат рачна кога ќе тргне колата низ брдо, ќе им „посакаат“ добредојде на новите играчи, покажувајќи им како треба да се гине за дресот со зелена боја, „објаснувајќи им“, ако треба и со непопуларни методи дека во Битола ракометот е религија, и дека шетање по Широк сокак е опасно за луѓе кои се дојдени на „лешинарење“. Еурофарм Пелистер е во супер елитната ЛШ оваа година и ако сака да остави добар впечаток (свесни за буџетите на конкурентите, не очекуваме и не треба да очекуваме чуда), овие играчи ќе мора да „го изедат“ паркетот, а не да се фолираат.

За да не не сфатат погрешно, Еурофарм Пелистер заслужува голем респект, прв е фаворит за титулата и ќе биде “фенси” оваа сезона со играњето во ЛШ. Клубот донесе одличен спортски работник, на позиција спортски директор и по некој солиден играч. Само да се постават на вистинско место, со конкретни задачи. Клубот ќе напредува неминовно, во сите сегменти, логистички, организационо, играчки, спортски, инфраструктурно..

Ако битолчани направат од ЛШ настан за семејно уживање, а не само спортска трка во која еден мора да изгуби ќе “навлечат” широка група на популација и ќе направи вистински потег.

Им посакуваме многу среќа и успех 

фото РК Алкалоид

АЛКАЛОИД СО МНОГУ МАКЕДОНЦИ ВО ЕВРОПА, А СО ГРАНИТНА ОДБРАНБЕНА ЗОНА И ЛЕСНИ ГОЛОВИ, ДО ПОСАКУВАНАТА ЦЕЛ ВО ДОМАШНИОТ ШАМПИОНАТ..

Во сенка на големото ривалство на Скопје и Битола, минатата година Алкалоид одреди кој ќе биде шампион, и во само една сезона, на МКД погон успеа да обезбеди пласман во ракометна Европа. И покрај големите озборувања, за носење на цела дузина на „легинонери“ за пополнување на дупките, „сините“ од Автокоманда донесоа двајца искусни играчи и ги оставија 14-15 македонски играчи да се „печат“ во Европа и да се „вооружуваат“ за тоа што мене, тебе, сите нас неутрални фанови во Македонија не интересира, а тоа е настапот на македонскиот национален тим на ЕП во Јануари. Процентот од над 85% МКД играчи во еден клуб кој ќе игра во Европа, Македонија одамна не го памети и покажува една конзинстентност во размислувањата каде и на кој начин треба да се стигне до целта.

Од она што го видовме, Алкалоид се засили минимално со Бинго и Ромеро, на позиции кои или се релативно неважни или веќе имаше некаков квалитет на истите. Бинго треба да биде “двојка“ во одбрана, со висина и агресивност, а Ромеро треба да му даде на Галец уште една година „луфта“ пред неговото “устоличување” на голот на Алкалоид. За жал, „сините“ не се засилија на нај чувствителната и воедно фундаментална позиција, лев бек и според она што го видовме нападот ќе биде доста стерилен и не може да се очекува многу од истиот. Но, затоа одбраната е сериозно гранитна, агресивна и подвижна, а ако голманите имаа убава сезона, Алкалоид ќе „лета“ на погон на транзицијата и директни и „лесни“ голови. Во спротивно ќе има проблем и со екипи од трет ешалон во нашето првенство.

Охрид и Тиквеш последните две години, на сметка на намалени финансии во Полет и Бутел се промовираа во екипи од втор ешалон, со стабилни финансии и амбиции за излез во Европа. 

Охрид донесе големо име на клупата и за жал, смени пола екипа, што гарантира од една страна добра стратегија и во исто време турбулентна сезона. За големи работи тимот нема голман и командант во напад, кој и кога греши, неговата послушна војска ќе победува.

Стартот не ветува многу, но времето можеби (ќе) работи за нив. Градоначалник кој во својот вокабулар го нема зборот не и не може, заслужува повеќе. 

Сакав во овој коментар да напишам и збор два за симпатичната екипа со супер мал буџет од Дубочица, која втора година по ред не враќа во реалноста и ни покажува каде се нашите екипи од втор и трет ешалон во однос на оние каде ракометот е крајно маргинализиран. За да не летаме во облаци…

Честит празник – Денот на независноста 

Во време кога сме зависни како никогаш претходно од каубојците, швабите, жолтите, “червените” и најстрашно, од “сограѓаните” од едно општество за сите…

Се чека да дојде  до  за да се разбудиме и обединиме.

До тогаш #ЧитајРакомет

Goran Gjorgonoski

Поранешен македонски репрезентативец и координатор на проектот Ракомет За Секое Дете

#ЧитајРакомет#ЗаМакедонЦкиотРакомет#МакРакомет#Ракомет#Македонија

The post ПЕЛИСТЕР ЌЕ ЈА БРАНИ ТИТУЛАТА, АЛКАЛОИД И ВАРДАР ЌЕ МУ ГИ “РАСИПАТ СМЕТКИТЕ”? appeared first on Само Ракомет.