IHF – Само Ракомет

Никому нема да му биде лесно против Македонија

Горан Ѓоргоноски — Tue, 14 Jan 2025 22:03:26 +0000

Одбраната е клучен сегмент, надополнета со супер искусниот Митревски на голот, надополнет со двоецот од Алкалоид, Кизиќ и Галевски. Клучен затоа што од нејзината успешност ќе зависи колку и во која мера ќе имаме шанса да ја користиме транзицијата, како главно оружје, да им „трчаме во грб“ на Бодо, Анчин, Жита, да не дозволиме измена на Банхиди, да има директни „контри“ за близнакот и Костески, да му дадеме на Фитиљ да ја одигра својата индивидуална полуконтра на врвно ниво…да постигнеме 7,8 или 10 погодоци од таа транзиција, како би сметале на бројка од 30 погодоци, доволна за бод или два.

На пазар, во маркет, пред зграда, во сала, в кафеана, или на улица . . .

Се повеќе луѓе, пријатели, познаници, знајни и незнајни уште пред да се каже здраво-живо, ми пристапуваат со прашањето: што ќе направиме на Светско, колку далеку можат да стигнат момците, групата ќе ја поминеме, но може ли бодови да пренесеме …???

Полека се подига атмосферата помеѓу македонската спортска јавност, како се доближуваме до уште еден голем спортски настан, секако ракометен, Светско првенство, 29-то воопшто, а за Македонија, седмо по ред или деветто вкупно. Исклучувајќи го учеството во ’99, како инцидент во период од небаре две децении, од СП во Хрватска 2009 до претстојното, исто така, во Хрватска (и Вараждин), македонскиот машки национален тим има страшен низ на учества на Светските првенства, во голема мера со пласман во втората рунда и конечен пласман според рејтингот и можностите. Во воведната колумна, како нотирање на една убава коинциденција, споменав дека сето ова како едно Déjà Vu, се врти во главата на многу Македонци кои од трибина или пред телевизор ја бодреа македонската ракометна репрезентација, таа 2009-та, до тоа 11-то место, кое, во услови на тешки фрустрации и комплекси од повеќегодишна апстиненција и неколку неуспешни обиди во бараж дуели со селекции од прв шешир, имаше тежина на освојување одличје. Многу работи коинцидираат со таа 2009-та, но и доста работи се различни. На оваа СП, Македонија, иако веќе комплетно „исчистена“ од играчи кои тогаш, во Вараждин, Задар и Загреб, имаа поголема или помала улога, и составена од доминантно играчи кои сеуште не го достигнале својот зенит, сепак е селекција која има одличен континуитет на настапи, составена е од играчи кои измината полусезона играа во Европа, играчи кои комплетно доаѓаат од три домашни клубови.

МОМЦИТЕ КОИ СЕ СЕЛЕКТИРАНИ ЌЕ ГИНАТ ЗА ДРЖАВАТА

Токму затоа, одговорот на моето прашање, поставено погоре, како парафраза или како сублимат на прашањата на многуте Македонци, е дека никому нема да му биде лесно против оваа Македонија. Затоа што, според мене, момците кои се селектирани ќе „гинат“, и за себе но и за државата, оваа Македонија е сериозно уиграна, има одлична транзиција, „јунаци“ за делот во зоната, голмани кои одлично се надополнуваат, играчи кои сеуште не постигнале цена и не се етаблирале во светот на ракометот и тактички (барем од она што го видовме со Хрватска) е добро поставена. Секако дека има и свој лимит, но важно е дека оваа Македонија, има и глава и опаш!

Добредојдовте на мојата колумна „Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски“ за настапот на македонскиот национален тим на СП во Хрватска, со назнака на првиот дуел со, на хартија, големиот фаворит Унгарија.

Македонскиот национален тим е дел од „Д“ групата, заедно со селекциите на Унгарија, Холандија и единствениот дебитант на ова СП, африканска Гвинеја. Група, која не е ништо полесна, но и потешка од останатите со изземање на групата „А“ која е можеби таа т.н група на смртта. Во ситуација кога јавноста е малку збунета, затоа што раководството на матичната федерација „бара“ три победи (во двете фази се разбира!), а селекторот „смирува“ и не става во ситуација да сме под прашалник за втора рунда, треба да се биде реален и да се остават Унгарија и Холандија да уживаат во улогата на фаворити. Мојот личен став го кажав погоре, иако секако шансите во првите два дуели, како процент на веројатност, налегнуваат на страна на противникот. Накратко, ниту Унгарија, ниту Холандија можат да сметаат на сигурни бодови со нас, а ниту ние, доколку не сме на ниво може да сметаме на успех, против било која селекција на ова СП, па таа се викала Гвинеја и првпат е на еден мундијал.

Но, да одиме со ред!

📸 IHF / Facebook

УНГАРИЈА Е ФАВОРИТ, НО НЕ Е НЕДОПИРЛИВА

Унгарија, земјата која долги години наназад инвестира огромни средства во спортот, кој како ретко каде е пред неговото величество фудбалот, земјата која долги години очекува одличје со машкиот национален тим или титула со еден од двата високобуџетни клубови, која има огромна база на фанови, „жедни и гладни“ за успех е нашиот прв противник на претстојното СП. Предводена од Чема Родригес, како еден од многуте селектори на ова СП, кои доаѓаат до Шпанија, со систем добро познат на ракометната фела, селектор кој (треба да) ги „заузда“ унгарските бекови со далекуметен дострел, (да) донесе повеќе дисциплина и одговорност, но и самодоверба за (нај)високи дострели. Унгарија е екипа на играчи со габарит на кој можат да му позавидат и селекции од т.н прв ешалон, со веројатно, најдоминантен играч на линијата од 6 метри, одлични млади играчи кои дојдоа до подиум изминатите две години во јуниорски категории, цврста одбрана, супер искусни Лекаи, Миклер, Бодо и Банхиди….НО, и селекција која, во одредени фази, е релативно спора и инертна, која знае да биде „опструирана“ од голман, која има проблем со организација на напад и нестрпливост да се решава истиот во прва фаза, селекција која прави падни-стани на големите настани, која во последните години нема победено селекција од првите 4-5 и не е недопирлива, како на пример Франција и Данска.

Како против таков противник, во ситуација кога килограмите и сантиметрите не се на наша страна?

ЕФИКАСНИ КРИЛА, ИГРА 1 НА 1 И УПОТРЕБЛИВИ ТОПКИ ЗА ПИВОТИ ПРИ ФОРМАЦИЈА 7-6

Нема да се измисли топла вода ако се каже дека Македонија на поставен напад, доколку не одигра максимално дисциплинирано, не успее да пробие 1 на 1, и не ја отвори зоната со погодоци од полу-дистанца, ќе има доста проблеми да ја „разбие“ 6-0 зоната на Унгарија со Лигетвари, Бодо и Шипош. Очекуваме трпеливост од наша страна и игра еден на еден, после изолација на една страна, пред се Митев и Павле Атанасиевиќ, очекуваме да го „заобиколи“ жолтата минута на Кузмановски и да чека да се создаде шанса за него како единствен кој може од 9 метри да погоди, да ја „отворат“ зоната Костески и Петар Атанасиевиќ, да „испратат“ Серафимов и Велковски како играчи кои се технички одлично подготвени и на крај во таа 7-6 формација, која на секвенци ја користи Лазаров, Лазаревски и Пешевски, како едни од ретките кои можат физички да се носат со Унгарскиот бедем, да добијат и реализираат дузина употребливи топки. Звучи како да треба многу работи да се поклопат. И така е, ако сакаме да добиеме селекција од ранг на Унгарија, која долги години не фрустрираше во бараж дуели за големи смотри.

📸 РФМ / Facebook

КАКО ПРОТИВ БАНХИДИ, СО 5-1 ИЛИ АГРЕСИВНА 6-0?

Од друга страна, нашата зона, како клучен сегмент од играта, кој треба да биде на супер високо ниво, ако сакаме егал натпревар и можност за изненадување, треба да одигра против бекови како Жита и Бодо, кои „пукаат“ од 10 или 11 метри, одлични средни играчи како Лекаи и младиот Фазекаш и двајца супер доминантни пивоти, во името на Рошта и особено Бенце Банхиди. Реално, многу тешка задача за Лазаров, да постави зона, која нема да биде плитка за да дозволи добар залет и „решетење“ од страна на високите бекови, но и нема да биде премногу длабока, како би оставиле простор за Лекаи и особено Фазекаш да продираат низ истата, носејќи се во ситуација Банхиди да биде оставен на „црта“ со само еден играч. Одбраната е сегмент каде Лазаров треба да го изненади својот некогашен соиграч и пријател, селекторот на Унгарија, Родригес, со евентуална 5-1 зона, со Петар Атанасиевиќ како преден играч. Зона која сме свесни дека ќе остави повеќе простор на линија од 6 метри, но ќе донесе длабочина, агресивност, можност за повеќе принудни технички грешки на противникот; или зона 6-0 со агресивна „двојка“ кај Велковски или Серфимов, како поверојатна опција. Лазаров, доколку можеме да забележиме, требаше да го има во Хрватска Аларов, како супер партнер на Лазаревски на позициите 3 и 4, во ситуација кога сеуште бара играч кој ќе може да му ги покрие централните позиции. Стојковиќ, како супер потенцијал, треба сеуште да „расте“, Карасманакис , кој добива повеќе доверба од селекторот, со Хрватска покажа дека ќе треба да почекаме за да може да сметаме сериозно на него, а Маркоски не ни даде за право да веруваме дека ќе може да одговори на предизвикот. Во оваа ситуација, сепак Маркоски и Лазаревски се првата опција, против релативно спората Унгарија.

ЗОНАТА И ГОЛМАНИТЕ ЌЕ НИ ДАДАТ МОЖНОСТ ДА МУ „ТРЧАМЕ ВО ГРБ“ НА ПРОТИВНИКОТ

Спомнавме дека одбраната е клучен сегмент, надополнета со супер искусниот Митревски на голот, надополнет со двоецот од Алкалоид, Кизиќ и Галевски. Клучен затоа што од нејзината успешност ќе зависи колку и во која мера ќе имаме шанса да ја користиме транзицијата, како главно оружје, да им „трчаме во грб“ на Бодо, Анчин, Жита, да не дозволиме измена на Банхиди, да има директни „контри“ за близнакот и Костески, да му дадеме на Фитиљ да ја одигра својата индивидуална полуконтра на врвно ниво…да постигнеме 7,8 или 10 погодоци од таа транзиција, како би сметале на бројка од 30 погодоци, доволна за бод или два.

Толку засега.

Ќе видиме вечерва на терен, колку е реално да се надеваме на успех против Унгарија.

Јас сум оптимист и верувам дека ќе одиграме добар натпревар.

Дали ќе биде доволно, ќе видиме.

Напред Македонија!

Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски

Авторот е поранешен ракометен репрезентативец и основач на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Никому нема да му биде лесно против Македонија appeared first on Само Ракомет.

Фараните се „мејнстрим“ селекција, Македонија ја има традицијата на своја страна

Горан Ѓоргоноски — Tue, 07 May 2024 21:15:47 +0000

Ракометна Македонија е пред нов предизвик, а тоа е продолжување на долгата низа учества на големите натпреварувања, стартувана пред крајот на првата деценија од веков во кој живееме.

СЕЛЕКЦИЈА СОСТАВЕНА ОД „МЕЈНСТРИМ“ ИГРАЧИ, НИСКИ ПО РАСТ, СО ОДЛИЧНА ДУЕЛ ИГРА И ВРВНА ТЕХНИЧКА ПОДГОТВЕНОСТ

Предизвик наречен Фарски острови, селекција за која многу се зборува овие денови, која што пошироката јавност ја запозна на првенството во Германија, а онаа стручната некоја година порано на јуниорските првенства. Селекција која иако е под влијание на Данска (и административно и ракометно преку селекторување), сепак според физиономија на играчи повеќе личи на Исланд. Селекција составена од релативно ниски играчи како Елефсен и Мутин, бундес крилото Тајгум но и новата аквизиција на Хановер, Пулсен. Ниска по раст, исклучително цврста, составена од „мејнстрим“ играчи кои се исклучително силни во дуел игра, „досадни“ и логично, за земја која гравитира околу Скандинавија, играчи со одлична техничка подготвеност. Комбинација која не е нималку посакувана, во која секој создаден играч повеќе брзо и релативно лесно се трансформира во „зицер“ позиција. Да бидеме искрени, во моментов, оваа селекција има два тројца играчи кои играат во подобри клубови, но како ростер и ширина на истиот, не е комплетна, односно Македонија има повеќе играчи кои можат да одговорат на предизвикот. Напаѓачки можеме да очекуваме, Фараните да играат и 7-6, како формација која комплетно им доликува, имајќи предвид со што располагаат на надворешните позиции, можеме да очекуваме Елефсен, како главен играч да „троши“ многу топки, да постигне или од него да бидат постигнати повеќе од половината погодоци. Што се однесува до зоната, ќе биде чудо ако противникот одигра нешто друго освен 6-0 зона, во стилот на актуелниот европски шампион, релативно ниска, но за нијанса подлабока од своите „ментори“ во ракометот. Транзицијата е препознатлива за Скандинавците и нема потреба многу да се коментира, со надеж дека на претстојните бараж дуели нема, уште еднаш, да се увериме во нејзината „убиственост“.

МАКЕДОНИЈА Е ТАА КОЈА ТРЕБА ДА ДИКТИРА ТЕМПО И ДА НЕДОЗВОЛИ ИГРА КОЈА НЕ И ОДГОВАРА

Но, она што е поважно, барем според мене, е тоа како ќе изгледа нашата селекција на двата дуели на 8-ми и 12-ти Мај. Пред нас имаме селекција од трет ешалон, колку сега да сакаме да ги ставиме во редот на фаворити или селекција која може или треба да диктира ритам и (не) ни дозволува да ја играме играта која нам ни одговора. Селекторот го состави потесниот список на играчи, а воочливо е дека коментарите на ФБ заедницата се веќе ретки и не така „отровни“ како пред две-три години. Тоа значи, или дека селекторот ги најде „идеалните“ или дека интересот се намалува и полека мак ракометот, што се однесува до тоа кој ќе ги брани националните бои, влегува во фаза на апатија. Можеби и подобро е да биде така, за тимот да има мир и без „таласање“ да се подготвува за предизвикот наречен пласман на СП 2025. Како и да е, списокот е тој, со едно, класично, десно крило и дузина играчи на линијата на шест метри, од кои двајца имаат предзнак дефанзивци, Македонија ќе атакува на позитивен резултат на двата дуели.

ПРОБЛЕМОТ СО „НЕФУНКЦИОНАЛНИ“ КРИЛА И ЕДНОНАСОЧЕН ПИВОТ ЈА ДЕСТАБИЛИЗИРА ЦЕЛАТА ФИЗИОНОМИЈА НА ТИМОТ

Што може да очекуваме од македонскиот национален тим?

Проблематичност во однос на крилните позиции, каде што на едната, онаа десната, имаме само еден избор на класично десно крило, со можност на „испомош“ да влетаат Серафимов и Велковски. Постариот Костески, со едно големо натпреварување зад себе и мала минутажа на истото, е релативно неискусен во однос на носење на дресот со државниот грб. Тие што барем еднаш го облекле истиот, можат да потврдат дека играње за клуб и национална селекција е разлика помеѓу „Бог и шеширџија“. На другата страна имаме избор на двајца талентирани играчи, од кои едниот влегува во сериозни играчки години, неколку пати е на списокот, додека другиот е физички импресивен, технички и ментално треба сеуште да напредува. И двајцата немаат континуитет на натпревари, особено на високо ниво, делејќи минутажа со Дејан Манасков во својот клуб. Сигурноста и самодовербата која се неопходни за вакви нокаут дуели се добиваат со пружање добри партии на големи натпревари, во континуитет, а такви овие двајца немаат или ги имаат во недоволен број. Дополнително, освен Атанатасиевиќ кој може да одигра на позиција преден на 5-1, практично во одбрана и тројцата се неупотребливи. Џонов и Велковски како играчи кои може да имаат улога во зоната ќе бидат изненадување за противникот, можеби од самиот старт.

Ваквите ракометни карактеристики на нашите крилни играчи, со дополнителен товар во Пешевски како играч кој игра тотален ракомет, создава проблем во составување на комплетната физиономија на тимот и поставување на играта со Марко Митев, како играч на кој, во таква ситуација не може да му се најде место во зоната, а на сите ни е веќе јасно дека „малиот“ ја прави разликата во играта во напад, и во својот Алкалоид и во националниот тим. Токму затоа, селекторот или ќе постави 5-1 зона со Атанасиевиќ или Џонов на преден и Митев на краен, со Пешевски од самиот старт со измена напад/одбрана, или ќе постави 6-0 зона со Талески и Маркоски и Митев на клупата ИЛИ ќе внесе во игра решение во две насоки на позиција пивот во името на Лазаревски, со зона 6-0 и само една измена на Митев во напад/одбрана. Противникот игра многу брзо, има одлична транзиција и луксуз од типот на две измени, не е посакувана опција, а од друга страна како нужна се покажа комбинацијата Митев – Кумановски, комбинација кога ракометниот Брус Ли е „главен“ во нападот која покажа убав потенцијал.

Македонија има одлични голмани, и само прашање на инстинкт или моментално чувство е прашање кој ќе почне натпревар. Томовски брани одлично цела сезона, за жал со малку меѓународни натпревари. Митревски последниот месец е „главен“ во Порто и брани во голем стил.

ФАРАНИТЕ НЕ СЕ НАУЧЕНИ НА АГРЕСИВНА ЗОНА, 5-1 ИЛИ 6-0 ДЛАБОКА СО ФИТИЉ И МЕЧКА

Сегментирано, што се однесува до одбранбената зона, опциите ги наведовме погоре, со тоа што, според мене посакуваната 5-1 зона, противникот би ја „спуштал“ со противигра 7-6. Играчите кои ја сочинуваат селекцијата на Фарски острови, имајќи предвид клубовите во кои играат и филозофијата која ја негуваат истите, немаат навика да играат против агресивна зона, и без разлика на нивната подвижност и структура на играчи, моето гледиште на работите одат во насока дека, Македонија треба да форсира контакт игра и зона 5-1, релативно длабока. 6-0 како зона е алтернатива, но не со Маркоски и Талески на централни позиции, како високи играчи кои тешко добиваат дуел со многу пониски и побрзи играчи, особено кога ќе им се овозможи убав залет и добра топка, карактеристична за скандинавците. Кумановски, со Лазаревски, (не)оправдано отсутниот Павле Атанасиевиќ или можеби изненадувањето Михаил Аларов може да бидат решение на средината на зоната, длабока 6-0, каде дуелот со Мутин и Елефсен ќе биде на 9-9.5 метри, со шанса за помош од соиграчите.

НА НАЦИОНАЛНИОТ ТИМ МУ СЕ ПОТРЕБНИ АДЕКВАТЕН ПИВОТ И КРИЛО, КОИ ЌЕ ОВОЗМОЖАТ МИТЕВ ДА ИГРА ВО ДВА ПРАВЦИ, КАКО ЛИДЕР ВО НАПАДОТ И ТРАНЗИЦИЈАТА

Нападот, како што спомнавме и претходно, во многу ќе зависи од тоа дали Митев и Кузмановски (кој треба да биде за нијанса покорисен од Јануари, имајќи предвид минутажата и улогата во тимот на Пелистер) ќе можат заедно, но и од тоа колку крилните играчи, со сигурна реализација ќе овозможат привлекување на внимание и развлекување на зоната на противникот. Имаме габаритни пивоти, кои ќе бидат многу важни во создавање простор и „врзување“ играч или двајца околу себе, со можност, повремено да се одигра и 7-6. Филип Талески, на релативно ниска зона, кога добива задача, на изработена ситуација, доволно е 2-3 пати од надвор да ја „отвори“ зоната, за потоа Кузмановски и особено Митев да можат да „оперираат“ во истата.

Во ситуација кога во зоната ги имаме Митев и Кумановски и пивот кој игра два правци како Лазаревски, Стојковиќ или Карасманакис, Македонија ќе има одлична транзиција, каде Кузмановски индивидуално и Митев и Јагуриновски (Велковски или Серафимов) можат да создадат и решаваат ситуации на „лесен“ гол.

Македонија, без разлика на „забревтаноста“ на противникот е умерен фаворит, имајќи предвид „минат труд“ во ракометната игра, но и реваншот во Скопје. Фараните не играат најдобро во гости, а „Борис“ знаел да биде „лош домаќин“ и на многу поголеми селекции.

Хрватска како домаќин на следното СП е многу важна за нашиот ракомет, таму почна новата ера, географски е блиску и буди убави чувства кај македонскиот ракометен фан.

Затоа, во интерес на СИТЕ инволвирани во ракометот е Македонија да ја видиме на СП 2025.

Напред МАКЕДОНИЈА!

Се слушаме во директниот преносот на МТВ!

Goran Gjorgonoski

Поранешен македонски репрезентативец и координатор на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Фараните се „мејнстрим“ селекција, Македонија ја има традицијата на своја страна appeared first on Само Ракомет.

ПАСИВНА

Виктор Христоски — Sat, 27 Mar 2021 13:10:50 +0000

Ја најавувам со огромно задоволство рубриката ПАСИВНА, посветена на актерите популарно наречени луѓе во црно, иако одамна боите не се како некогаш.

Македонија со години има одлични судиски парови кои судејќи на високо а понекогаш и на врвно ниво ја претставуваат Македонија во одлично светло.

Фото ЕХФ ЕУРО 2018 Николов и Начевски

Рубрика во која со познати и реномирани судии ќе се обидеме да ги одгатнеме мистериите на судиските одлуки.

The post ПАСИВНА appeared first on Само Ракомет.