Поради семејни причини, пред извесен период донесов одлука да се повлечам од трката. Земајќи ја во предвид темелноста на мојот приод кон било која обврска, приватна или деловна, се одлучив дека приоритет мора да дадам на едно тежишно поле, доколку сакам успех во полн капацитет. Им благодарам на сите кои изразија поддршка, а јас останувам на располагање и на идното раководство на ракометната федерација на Македонија, со целото мое знаење и искуство, да допринесам македонскиот ракомет да го задржи својот статус и да го издигнеме истиот на уште повисоко ниво.

Со одржување на денешното изборно собрание за претседател и ново раководство на ракометната федерација на Македонија, и официјално завршува една ера од раководењето со најуспешната спортска федерација во државата, од страна на голем стопанственик и вљубеник во ракометот. Влегувајќи во националната федерација, во едно друго време, кога државата, преку тогашната Агенција за млади и спорт, даваше минорна поддршка на нашиот спорт, цитирам: „со голем ентузијазам, како огромен љубител на спортот, темелен стратег и се надевам, добар визионер“, имаше задача, пред се финансиски и организациски да ја зајакне истата, да воведе дисциплина во функционирањето, настојувајќи цитирам: „ракометот повторно да заживее и во помалите градови“.

Навраќајќи се на годините пред Мукаетов, мораме да бидеме реални и да посочиме неколку ситуации. Условите на националните тимови, како еден сегмент за кој федерацијата треба да води грижа, се значително подобрени, како кај сениорите, така и кај младинските категории, што особено е важно за нашата држава. Вклучување во систем на квалификации, на дел од машките и женските јуниорски национални селекции, по подолг период на апстиненција, е нешто по што ќе остане запаметена оваа гарнитура. Лобирање и организација на голем број првенства во сите категории, машки и женски, како можност нашите селекции да бидат дел од истите, стекнувајќи искуство, е исто така важен дел од работата на досегашната гарнитура.

Постојано присуство на сениорската национална селекција на големите смотри е исто така белег на времето во кое владееше оваа гарнитура на чело со Живко Мукаетов.

Спомнав во едно мое поткаст излагање, по повод претстојните промени во националната федерација, дека би биле неискрени, некоректни па и нереални, ако кажеме дека се беше идеално во долгогодишното владеење на оваа гарнитура. Тоа е практично невозможно. Затоа, треба да се биде реален и да се потенцира дека, во одредени период, забелешките на клубовите и јавноста, можеби оправдано, беа насочени кон постојано менување на системот на натпреварување, без јасна цел или визија за тоа што треба како бенефит да донесат промените на истиот, потоа снижување на  границата на години за вклучување на децата во систем на натпреварување, развој на ракометот во малите средини, (не)доволно развивање на ПР и маркетинг секторот и како резултат од истото, недоволна присутност на дигиталните мрежи, како сурова реалност и потреба, се сегментите кои бараа поголемо внимание и посветеност.

Нејсе.

Македонскиот ракомет мора да продолжи да се развива и понатаму да го потврдува статусот на спорт број 1 во државата. На тоа треба да работиме заедно, без его и суета, без разлика на тоа кој каква „титула“ има во ракометот. Долги години слушаме како ни треба обединување, во многу сегменти, па и во ракометот, но истото не го гледаме во секојдневното битисување. Македонија има кадар, има традиција, има луѓе кои константно, во текот на целиот период од независноста, вложуваат во ракометот, како во никој друг спорт во нашата држава.

Поттикнат од мојата љубов пред се кон државата Македонија, потоа кон спортот кој ми даде многу во мојот живот, а на основа на целото мое искуство и знаење, кои се акумулирале, работејќи на различни проекти, во различни сегменти, од базата и ракометните школи, турнири и кампови, преку координирање на младите категории, логистика и организација на натпревари во домашно првенство и европски купови, до делот со маркетинг и промоција во делот на спортот, а за доброто на овој прекрасен спорт, почнав да размислувам за начинот како да го ставам во функција на општото добро. Прифаќајќи го фактот дека доколку сакаме да ги менуваме некои работи, да ги подобриме или унапредиме, мораме да бидеме вклучени во системот, а не само од надвор да детектираме аномалии и да нудиме решенија.

За време на целиот мој досегашен работен век во ракометот, успеав да забележам повеќе сегменти кои можат да бидат подобри, на кои треба да се даде посебен акцент и да се поддржат, но и сегменти кои до сега функционирале на високо ниво и истите треба да продолжат да функционираат на исто ниво, и ако има простор да се надградат.

Имајќи предвид просторот кој го имам и вниманието на секој кој ќе ги чита овие редови, ќе нафрлам дел од нив, кои според мене се важни да се „стават на маса“ и за истите, заедно да дебатираме и да го најдеме најдоброто решение.

Систем на натпреварување, вклучувајќи ја темата за намалување на бројот на екипи во Супер-лигата, строги критериуми за учество во истата, силна Прва лига и воведување Втора лига за развој на млади ракометари. Млади категории и помлади пионери во систем на натпреварување. Активирање, но и сериозно реформирање на сегментите позајмица и двојна регистрација, како клучни за унапредување на делот на префрлање на еден ракометар од младинска во сениорска конкуренција. Едукација на тренерски кадар, како главна задача на националната федерација. Промоција и поддршка на ракометот кај децата од најрана возраст и канализирање на истите во школите низ Македонија. Формирање маркетинг сектор во склоп на самата федерација, со задача истиот да биде сервис на постојаните и барање нови партнери на најуспешниот спорт во државата, промоција на ракометот. Поддршка за формирање синдикат за тренери и играчи, како идни преговарачи за условите во кои работат спортистите и тренерите, поставување рамка и подобрување на условите, како истите би имале интерес да инвестираат во своја надградба. Предлог реформа на Куп натпреварувањето, за подигање на интересот и постигнување на целта на постоење на истото. Државната академија во функција на развој и надградба на најталентираните млади ракометари во државата. . .

Поради семејни причини, пред извесен период донесов одлука да се повлечам од трката. Земајќи ја во предвид темелноста на мојот приод кон било која обврска, приватна или деловна, се одлучив дека приоритет мора да дадам на едно тежишно поле, доколку сакам успех во полн капацитет.

Им благодарам на сите кои изразија поддршка, а јас останувам на располагање и на идното раководство на ракометната федерација на Македонија, со целото мое знаење и искуство, да допринесам македонскиот ракомет да го задржи својот статус и да го издигнеме истиот на уште повисоко ниво.

За МакедонЦкиот ракомет!

Goran Gjorgonoski

Поранешен македонски репрезентативец и координатор на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Ракометот да го задржи и унапреди својот статус на спорт број 1 во Македонија appeared first on Само Ракомет.

„Данска тргнува по четвртата титула во низа, вечниот Дувњак со последен танц за „каубоите““ – како наслов на мојата воведна колумна за актуелното СП, тогаш во Хрватска, сега во Норвешка. Обожувам или обожавам, да вадам цитати од текстови каде во стилот на баба Ванѓа, случајно, сум ги предвидел настаните кои ќе се случат. Утре, во Осло Дуле од клупата за последен пат, во улога на играч ќе го носи дресот со „шаховницата“, а Данска ќе ита кон четвртата титула.

Добредојдовте во мојата колумна „Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски“ за падот и подемот на Хрватска, за (не)победливата Данска и грешките и предвидувањата на еден обичен човек.

Супер силната Данска, дека е апсолутен фаворит за златото и не беше некое измислување „топла вода“, но и дека е очекувано Шведска и Шпанија, едната „осакатена“ без неколку играчи, другата подмладена во чест на новиот циклус за ОИ Лос Анџелес 2028, да не ги гледаме во натпреварите каде се делат одличја.  Најавено – реализирано, Данска и Франција се најдоа во полуфиналето, Хрватска исто така, а Португалија, иако беше во групата потенцијални селекции, е одлично освежување.

ГИ СМЕСТИВ ВО ПОЛУФИНАЛЕТО И КАКО ЈУДА СЕ ОДРЕКОВ ОД НИВ ПОСЛЕ ЕГИПЕТ

Е сега, некој ќе рече, или мојата совест е тоа, што му предвидуваше ти Ѓоргон на еден од домаќините на ова СП, Хрватска?

Пред првенството, ги најавив како едни од сериозните кандидати за влез во полуфиналето, со голема помош од публиката (и одредени личности од истата, кои седат во ВИП ложата 😊), „јавајќи“ на бранот на силниот национализам (како последица на филм режиран од се што се случуваше на почетокот на “90тите), кој му доаѓа како сериозен „допинг“, „заклетвата“ на секој репрезентативец пред „кубурот и камата“ дека ќе се игра во чест на „последниот танц“ на Дуле, но и фактот дека голем дел од играчите  во тимот го немаат достигнато својот играчки и пред се финансиски зенит. Но, треба или мора и да се биде искрен, веднаш по поразот од Египет, многуте проблеми со повреди, „лошите“ лажни вести за заминување на Дагур, и фактот дека селекторот, како Скандинавец, не може да го сфати значењето на оваа селекција, и потреба за успех, како храна за нацијата, го изнесов мојот став на националниот сервис, дека оваа Хрватска, многу тешко ќе излезе од овие го.на, дека нема „машта“ во овој тим и им нема спас, имајќи ги во предвид недоволното искуство и магијата која ја немаа(т) играчите во составот. Иако и тогаш и сега сум свесен за перспективата на овој тим со, цитирам од воведната колумна: „солидни голмани (штета за Мандиќ) на ова СП, одличен играч на десната бековска позиција, кој игра во два правци, многу талент на левата бековска позиција и мал проблем со организација на играта.“

Но, кој работи и греши, па така и јас, со надеж дека пола ќе ми се прости.

Фото: Hrvatski rukometni savez / Facebook

РАНЕТИОТ ЛАВ И ИНТЕЛИГЕНТНИОТ ХРВАТСОН (МОМИНСКО СИГУРТСОН)

После тој пораз, Хрватска, како ранет лав, имаше пред себе три нокаут натпревари, во кои немаше поправен. Судбината го донесе Кара во Загреб, Дуле го седна на клупа (воведната колумна опфаќа еден дел, каде поставувам теза во насока: ДУВЊАК КАКО ТОВАР ИЛИ ДОДАДЕНА ВРЕДНОСТ НА ТИМОТ?) и ги стави играчите потиснати до ѕид, да немаат повеќе каде. Во таква ситуација, екстремно интелигентниот Дагур (моминско Сигуртсон) Хрватсон, повлече потег, кој во многу го промени целиот тек на играта на „коцкестите“, потег кој буквално ги намести коцките. Висока 5-1 зона, „набријана“ до максимум за делење „ќотек“, со Мамиќ како двометраш на преден играч, густа во средина, кога противникот ќе се обиде да ја „разбие“ со влез на „втор пивот“, зона која веќе е во генот на секој хрватски ракометар, тече во крвта на секој репрезентативец на „липа наша“, оставена во наследство од Маго ди Умаго.  Е таа зона, со Доминик на гол, и дузина „разбеснети пушки“ во нападот и останатото е историја…Историја, за ова СП, што се однесува до борба за златото е и победата во полуфиналето над една „голема“ Франција.

Фото: IHF Facebook

ПОРТУГАЛИЈА „ТРЧАШЕ“ ПРОТИВ СЕЛЕКЦИЈА КОЈА ГО ИЗМИСЛИ „ТРЧАЊЕТО“

Вечерва Хрватска игра финале, натпревар за злато, искрено не знам по кој пат е во оваа ситуација, но во моментов е тоа значајно, како ланскиот снег. Многу поважно во „кој филм“ ќе излезат на терен Хрватите, а и кој стои на другата страна? Одговорот на вториот дел од прашањето нема да му е по ќеиф на ниту еден фан на „коцкестите“.

Данска, која во полуфиналето, против Португалија, повторно беше „двоцифрена“, иако во добар дел од натпреварот, бандата на браќата Кошта играше одлично, одлично „трчаше“ против Данците, кои го измислија „трчањето“ во ракометот, оние кои во таков (нај)висок ритам имаат само 7 технички грешки, оние кои им се може да играат компактно во зоната и релативно плитко, во ситуација кога Були е на голот, оние кои го имаат „ракометниот принц“ во составот, па макар и повреден. Ќе беше (по)лесно за противникот доколку оваа Данска беше само Нилсен, Гитсел и Питлик, но не е така. Каде се двата столба на, во моментов, најдобрата 6-0 во светот, Јоргенсен и Салструб, каде е Расмус Лауге Шмит, кој како и на минатото СП, така и сега, како наближува крајот, така е се подобар. Колку е силна и сериозна оваа Данска кога во полуфинале, на +10, шанса на „лажичка“ добиваат Арнолдсен, Халд, Емил Мадсен  или Ласе Андерсен? Данска е едноставно „девојка без мана“, НО и „експертите“ беа комплетни фаворити пред некој ден, ама на 18:9 не можеа да ја најдат вратата од салата.

ДОМИНИК, „ЌОТЕК“, ТОПКАТА ПОД ДРЕС И ВУДУ КУКЛА ЗА РАКОМЕТНИОТ БУЛИ

И така се враќаме на почетокот.

На прашањето, што треба да направи Хрватска, денес во Осло, да одигра егал натпревар против големиот фаворит за златниот медал?

Да има „двоцифрен“ голман во Доминик, да одигра цврста и компактна 5-1 зона, со многу „ќотек“, кој треба да го „аминуваат“ судиите (а Осло е, не е Загреб), да се обиде да дојде до бројката од 8-9 „лесни“ голови, но и притоа, кога ќе нема можност за „лесен“ гол да „ја скрие топката под дрес“ (ако истото повторно го дозволат судиите), да не „трча“ против селекција за која објаснивме погоре дека истата го измисли тоа „трчање“, да нема двоцифрен број изнудени технички грешки, убаво да ја избодат со игли вуду куклата со ликот на Емил Нилсен, а истовремено да ја „спуштат“ Данска под 30 погодоци . . .Многу е, нели?

За крај ќе се послужам со уште еден мој цитат, напишан во колумната пред натпреварот на нашата селекција против Унгарија: „Звучи како да треба многу работи да се поклопат. И така е“, ако сакаме селекција од втор или трет ешалон да ја добие (не)победливата“ Данска.

Сешто видовме на ова СП. Од мали чуда, преку големи изненадувања и разочарувања.

Време е за јаготката на шлагот!

Да уживаме 😊

Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски

Авторот е поранешен ракометен репрезентативец и основач на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Доминик, ќотек, вуду кукла и топка под дрес е доволно за (не)победливата Данска? appeared first on Само Ракомет.

Добредојдовте на мојата колумна „Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски“ после Катар, а пред дуелот со една од најголемите светски селекции, во дуел кој треба да биде круна на настапите на Македонија на СП во Хрватска, натпревар кој овие момци заслужија да го одиграат за своја душа, натпревар кој треба да биде вистинско уживање за секој Македонец.

Ракометен камп „40х20“ – 2024

ПАРОЛАТА ОД СТАРТОТ НА ПРВЕНСТВОТО, ВО ОД ДОЖИВЕА ТРАНСФОРМАЦИЈА

Како никогаш во историјата на учества на големите смотри, македонскиот машки ракомет, игра квалитетно и стабилно во втората фаза. Во минатото, дури и онаа генерација која долго време не можевме да ја „прежалиме“ и молевме Бога што подолго да остане на „купче“, немала ваков низ на квалитетно одиграни натпревари, настапувајќи без никаков респект спрема противникот и одигрувајќи во серија незивесни натпревари. Спомнав неколку пати и на моите гостувања на ТВ дека резулатите, од победа во нерешено и обвратно, не ја менуваат мојата слика за оваа група играчи предводена од Лазаров на клупата. Можеше да биде и подобро, можеше и полошо, што би било – кога би било, такви муабети во стилот „да имаше баба…“ не се во мојот ракурс и ќе повторам, немаат влијание во „куцање“ на овие редови. Впечатокот е тој, повторен неколку пати и општо прифатен.

Капа доле момци!

Од друга страна, фразата или паролата „никому нема да му биде лесно против Македонија“, во од, од натпревар во натпревар, доби своја преформулација во „тешко ќе му биде секому против Македонија“, како своевиден прогрес, во краток период, на македонската национална гордост.

📸 Нова Македонија Facebook

БАВНИОТ И УМОРЕН КАТАР БЕЗ ШАНСИ СО СУПЕР СОНИЧНАТА МАКЕДОНИЈА

Моите прогнози дека Македонија нема да го реши натпреварот во своја корист во првиот дел, делимично се реализираа, за мое лично изненадување од играта и доминацијата која уште на полувреме ни даде убава предност над противникот.

Македонија, со одлична зона и сериозна поддршка, првенствено од Кизиќ, на голот, го стартува натпреварот според планот, во насока дека сегментите погоре спомнати, ни дадоа можност максимално да го користиме нашето најсилно оружје пртив „старите“ Катарци. Транзицијата имаше свој удел, иако и поставениот напад, во кој на стартот предничеа Митев и Лазаревски, подоцна и Ѓорѓиев, Костески, Пешевски и останатите, повторно го „испорача“ тоа што се бараше и тоа што го гледаме во текот на целото првенство. Зоната 6-0, како веќе востановена, со популарниот Мечка и искусниот Маркоски, беше релативно плитка и му дозволуваше на Катар, додека имаше сила, погодоци од надвор, но од друга страна и овозможи неколку технички грешки во пресечени топки и следствено на тоа, лесни голови во мрежата на Суљаковиќ. Тоа го направи нервозен селекторот на Катар и постави основа за изместување на плановите (какви и да биле), во однос на играта, кај светскиот вицепрвак од пред десет години. Лазаров, свесен дека противникот, после оној добар но и крајно исцрпувачки натпревар на Катар против Холандија, од средината на првото полувреме ја стартуваше ротацијата и внесе доста играчи во игра, со цел ритамот да се одржи и надгради. Како одминуаше времето, противникот, со пулс од над 200 bpm, натеран да работи напорно за секој погодок од нашата зона, обидувајќи да ја спречи дуел играта на помладите и енергетски доминантни Митев, Кузмановски па и Серафимов, кој имаше убав скор на добиени дуели со зоната на Катар, „тонеше“ и делуваше не амбициозно во однос да се направи позитивен резултат во дуелот со една супер сонична Македонија. Нашето неискуство, и на моменти опуштеност на одредени играчи, на неколку наврати ја „враќаше во живот“ четата на Вујовиќ, како лажна надеж дека може да дојдат до позитивен резултат на натпреварот.

📸 Нова Македонија Facebook

СИСИТЕМОТ Е ПОСТАВЕН, ВО ИДНИНА ЌЕ СЕ НАДОГРАДУВА

За крај на овој краток осврт на триумфот на Македонија, ќе потенцирам две работи, кои мене ми оставија впечаток. Прво ќе „позајмам“ еден термин од изјавата на селекторот, во која го потенцираше СИСТЕМОТ кој е поставен и адаптиран според структурата на играчи кои ги има Македонија во моментов, но можеме да кажеме и според ДНК-то на Македонецот. Знаеме дека системот го изнесува на површина поединецот, во одредени натпревари, но уште поважно е дека доколку системот е ставен на здрави основи, убаво е имплементиран, дозволува „лош ден“ на било кој поединец или мала група играчи во тимот. Така беше и на последниот натпревар, во кој нашата перјаница и најдобар стрелец на првенството, Филип Кузмановски, кој со игрите во првите натпревари не „разгали“ и навикна од него да почнува се, одигра, за нијанса под нивото, но СИСТЕМОТ „го покри“ и не дозволи тоа да влијае на генералната слика, играта и секако на крајниот резултат. Втората е моето нотирање на состојбата дека Македонија „го доби“ Марко Кизиќ на минатиот натпревар, играч (или голман) кој треба(ше) да биде поддршка за Митревски на ова СП. Видовме дека, при склоп на околности каде „Свети Никола“, „погоден“ од температура, веројатно не беше најподготвен за настап, младиот Кизиќ, завчера отиде чекор напред од неговата првенствено доделена улога, беше и повеќе од достојна замена, промовирајќи се себеси во додадена вредност на тимот, во триумфот против Катар.

📸 РФМ / Facebook

ЗОШТО БИ ИМ БИЛО ЛЕСНО ПРОТИВ „НОВАТА МАКЕДОНИЈА“?

Македонија го игра последниот натпревар на СП во Хрватска. Играме со „голема“ селекција, но и нашиот тим „расте“ со секој нов ден, со секој нов натпревар. Селекторот, низ срамежлива насмевка најави дека се подготвува изненадување за „експертите“, затоа што, цитирам: „вака како што играме до сега (мислејќи на тактичка поставеност), немаме големи шанси“. Останува да видиме како тоа стручниот штаб ќе се „судри“ со, во секоја смисла, силниот противник.

Предвидувам, посакувам и прашувам: зошто би му било лесно против „новата“ Македонија и на следниот наш противник, па макар се викал и Франција.

Напред Македонија!

Горан Ѓоргоноски

Авторот е поранешен ракометен репрезентативец и основач на проектот Ракомет За Секое Дете

The post „Новата Македонија“ ги враќа старите навики – да ја прави горда нацијата appeared first on Само Ракомет.

Така одеше мојата генерална порака за ова СП во Хрватска.

Handball Camp „40×20“ Macedonia

Задоволен од играта и пристапот на нашите момци, од тактичката поставеност на селекторот Лазаров, која во даден момент ја најавивме тука на „Само ракомет“, како и на националниот сервис МРТВ, и среќен што Македонија освои бод „како планина“ против силен противник, под силни импресии од вчерашната спортска „војна“ ја стартувам оваа колумна.

Македонија го скроти „ракометниот џин“ (или подобро кажано спортскиот џин) и само поради нашето неискуство, не успеавме тој истиот да го оставиме „со кратки ракави“. Викаме џин пред се во однос на вложувањата во спортот, условите во кои функционираат, поддршката која ја имаат од државата, позициите кои ги имаат нивните машки и женски клубови во Европа. Сепак, се покажа дека „таквите“ многу често не се доволно „гладни“ како овие другиве, кои не секогаш, во својот развој имале топки какви што посакуваат, најнови патики, топли сали, квалитетен оброк итн. Затоа она што се случи синоќа има уште поголема тежина и јас уште еднаш им честитам.

Добредојдовте на мојата колумна „Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски“ после одличниот натпревар против Унгарија, а во пресрет на уште еден тежок дуел против подобро рангираната Холандија.

Сега да видиме што „сними нашата камера“ синоќа, во друштво на Џомба Георгиевски и уредникот Стерјов, како гостин на националниот сервис. Ќе се обидам да бидам краток и јасен, колку што е тоа возможно.

📸 РФМ / Facebook

ЗОНАТА СО ЛАЗАРЕВСКИ И ВЕЛКОВСКИ, ПЛУС МИТРЕВСКИ НА ГОЛОТ, КАКО ПРЕДУСЛОВ ЗА УСПЕШЕН НАСТАП

Тактички одлично поставена 6-0 формација со Маркоски и Лазаревски како централни дефанзивци, формација која очекувано беше „подлабока“ на позиција два, каде Велковски играше поагресивно на стартерот Шита, а подоцна и високиот Бодо. Како што и најавивме, со намера да оневозможи течна игра и да спречи Фазекаш и Лекаи да создаваат позиции за непречени фронтални напади на левите бекови на Унгарија. На име на таа подлабока зона на едната страна, во која Велковски, Серафимов, па и Јагуриновски имаа задача да антиципираат од лев спрема среден бека и на тој начин да го ограничат просторот на делување, а имајќи предвид дека во противничката екипа на „црта“ е најдоминантниот пивот на денешницата, Банхиди, со одредена доза на хазардерство (или прифатлив ризик) Лазаров ја затвори линијата и постави за нијанса поплитка зона. Со тоа комплетно го ограничи Банхиди на линијата од 6 метри, но и создаде ситуација кај во текот на натпреварот ја користеа, пред се десниот бек Илиќ, но и Фазекаш и Лекаи, со различен „арсенал“ да го напаѓаа голот на „Св. Никола“ Митревски. Милан -Мечка Лазаревски, слично како со Фарски Острови во „Борис“ презема или понесе голем товар од работата на средината на зоната, менувајќи се на двете фундаментални позиции, заедно со Маркоски и Стојковиќ. Исклучително интелигентно одигра и „комодоре64“ алијас Мартин Велковски, кој и повеќе од успешно се надигруваше со Шита и Бодо, а машки ги издржа сите дуели со Банхиди. Македонија, поддржана од супер Никола Митревски на голот, со физичка сила, НО и со памет одговори на нападите на Унгарија, и „го натера“ противникот на доста „изнудени“ технички грешки. Како предуслов, за она што треба да се имплементира како транзиција, сегмент во Македонија или би требало да биде подобра, сегмент кој треба(ше) и ни донесе дузина „лесни“ голови. Точка.

ТРАНЗИЦИЈАТА НИ ДАДЕ ПОГОДОЦИ И ГО ИЗВАДИ ОД КОЛОСЕК ПРОТИВНИКОТ

Транзиција. Тој „убиствен“ сегмент од играта, кој, не само што ни дава лесно да постигнуваме погодоци, туку и, дополнително, психички го „разорува“ противникот. Без да ја „нурнам“ главата во статистика, ќе кажам дека со Унгарија, одбраната и Митревски дадоа подлога, пред се Кузмановски да ја демострира најмоќната индивидуална полуконтра во светскиот ракомет.

Полека го создаваме мозаикот на успешниот настап на нашите момци, синоќа во Вараждин. Спомнав во мојата најавна колумна, налик ни изгледа дека многу фактори треба да се исполнат за да можеме да дојдеме до егал натпревар против Унгарците. И навистина е така.

Факторот Митревски, адекватна зона и успешна транзиција, бараа и стрплив напад и психичка подготовка за присебност при реализацијата, како завршен удар за „соборување“ на оној спортски џин, спомнат погоре.

📸 РФМ / Facebook

ФОКУСОТ НА МИТЕВ ГО „ИСПРАТИЈА“ ДЕСНИТЕ БЕКОВИ И ГО ВАЛОРИЗИРАШЕ КУЗМАНОВСКИ

И го имаше тој стрплив напад, педантен и дисциплиниран, неретко и досаден, но максимално ефективен. Крилата иако имаа малку топки реализираа тоа што требаше, пивотите имаа висок процент на реализација и дополнително многу одработија за бековите, десните бекови феноменални, и во создавање игра и ситуација и како реализатори. Да бидеме реални, првиот голман Миклер очекувано „закасни“ на натпревар и доста ни ја олесни задачата во клучниот период од натпреварот, кога Македонија со 8:1 се врати од негатива од три погодоци. Серафимов како никогаш до сега дрзок и храбар, Велковски „докторски“. Полека доаѓам до оние двајцата кои треба да бидат перјаници на нашиот напад. Големо внимание посветил Чема Родригес на нашиот Марко, ракометниот „Брус Ли“. Огромно. Тоа го користеа останатите наши репрезентативци, пред се, оние кои треба да испратат на десната бековска позиција.

На крајот, човекот или дечкото, кој најавив дека со текот на времето ќе создаде статус и идентитет кој ќе дозволи да се напише една „Ода за Фитиљ“, кој ќе влезе во химната на Чкембарите. Филип Кузмановски одигра феноменално, заштитен и одморен во одбранбената зона, максимално корисен во транзиција и разноврстен во нападот. „Ги отвори“ Унгарците од „надвор“, ги „хранеше“ пивотите и во негов стил продираше во зоната. Имавме впечаток, фрижидер да „фрлеше“ на голот ќе влезеше. Едноставно се му одеше од рака. Долги години, заложник на некои други играчи играше во „погрешна“ постава и на погрешна позиција, сега кога друг е командант на нападот, Фитиљ процвета и ја воодушеви ракометната светска јавност.

За крај, и не се само овие играчи кои ги спомнавме. Лазаров, особено во првиот дел внесе многу играчи во ротација, вклучи свежа крв и во вистински момент ги одмараше Кузмановски, Митев, Лазаревски и Велковски. Стојковиќ имаше асистенција и коректен настап во одбрана, Ѓоргиев внесе свежина и со својата промена првец „на слаба страна“ го надмудри Шипос, Џонов очекувано одигра интелигентно. Едноставно Македонија, одигра тимски, одигра борбено, со срце и душа за Македонија, одигра за душа на Фалангата во Вараждин но и за сите оние кои останаа дома и се раштркани низ светот.

Ракометот уште еднаш покажа дека може да ја обедини нацијата, да ја подигне самодовербата, да потсети дека не сме „тиња“ и дека Македонците не се ништо полоши од останатите, само им треба систем, концепт и генерали кои ќе не водат. Секако и факторот време за сето тоа да се постави на здрави нозе и да се имплементира.

„КЛИНОТ СО КЛИН СЕ ИЗБИВА“ ПРОТИВ „ЛЕТЕЧКИТЕ“ ХОЛАНЃАНИ

Унгарија е минато, далечно минато, познавајќи го Лазаров. Има тој методи како да не дозволи играчите да му се „наполнат“ со хелиум и да одлетаат. Свесен дека само кога сме 100% на земја можеме да бидеме конкурентни.

Холандија е следна на менито. Комплетно различна од нашиот прв противник. Нема корпулентни играчи, нема високи бекови, нема гранитна одбрана. Има технички одлично подготвени играчи, многу силна транзиција, подвижна и школски поставена одбрана. Го имаат Стејнс, Дени Бајенс и реконвалесцентот Каи Смит. Македонија ќе ја модифицира 6-0 зоната, ќе „стапне“ на топка и ќе ја забави играта.

Или можеби ќе оди по она народната „клинот со клин се избива“.

Напред Македонија!

Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски

Авторот е поранешен ракометен репрезентативец и основач на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Ракометот уште еднаш покажа дека може да ја обедини нацијата appeared first on Само Ракомет.