Врвниот спорт одамна е сериозен бизнис. Американскиот фудбал е можеби најинвентивниот, а со тоа и спорт со најголеми приходи. Па така четвртокот навечеr е резервиран за Thursday Night Football . Дали тоа беше инспирацијата или не, секако пофалби за ЕХФ за потенцирање и издвојување на еден дерби натпревар.

Очекував еуфорија, искри на сите страни, по некоја капка крв, многу врвни потези.

Но баш и небеше така. Во една по ковид протокол така така пополнета Блауграна, како билетите да ги добиле пензионерските здруженија од околината на Барселона. Тивко и мирно безмалку цело прво полувреме. Таа штамата како да ги збуни и играчите, па за прв пат видов толкав број на технички грешки, промашени шутеви и благо дезориентиран, најмалку еден од двајцата врвни тренери. Бековите скоро сите со процент на шутеви како температурата на плажите во Шпанија, ама моменталната. Па ние на Талески маста му ја вадиме кога човекот ќе промаши две, три.

Она што беше во согласност со насловот беа голманите. И Варгас и Жерар бриљантни. Вториов малку на крајот подзастана и така всушност Барса дојде до победа. Не беше тоа единствената разлика. Пензионерите си ги испија вечерните терапии па видоа дека се на дерби и благо се вклучија. Посебно кога се активира и вонсерискиот Дика Мем. Барса покажа и пристојна агресивност во одбраната, видовме и капки крв на лицето на рагбистата Пранди, и тоа беа трите клучни фактори за победа.

Останува сеуште нејасна мисијата на за нас омилениот Ел Команданте, во Париз. Тој делува прилично загубено. Веќе во првото полувреме во -1 ситуација го потроши вториот тајмаут, а последниот во релативно рана фаза од второто полувреме. Влечеше замени како наш Жељко, и генерално изразот на лицето му беше како ден после журка на која баш и не се сеќава.

Барса и без Циндриќ стабилна, цврсто и на врвот на табелата. А ПСЖ? Со идентичен скор како и Вардар. Дали милионите се погрешно вложени, дали ростерот не е погоден или како што на еднен прес заклучи Тимур, едноставно не работат доволно добро !

22.10.2021 Блауграна, само 7 дена помлада од мене

ЕХФ Лига на Шампиони 5 то коло

Барса 30 ПСЖ 27

The post Clash of the Titans appeared first on Само Ракомет.

Започна нервозно, ПСЖ под огромниот свој притисок, Олбор малку збунети од настанот. За девет минути само 3 гола видовме. Гигантот сепак профитираше.

Започна Раул со агресивна и убава одбрана. Атлетата Наи го фрустираше Сандел на десно. Голманите одбранија по нешто, но сепак тука застанаа. Олбор заигра и 7 на 6 па полека влезе во натпреварот. Но сепак немаа решение за лалето и за одличните француски пикери.

Од другата страна, Мелгард и Клар го држеа Олбор во живот. Раул делуваше смирено и самоуверено, но паника немаше ниту на другата клупа.

Второто полувреме по терк на првото. ПСЖ ја крена играта во одбрана и се одлепи на 5. Раул комбинираше безмалку цел состав па во игра го видовме и Никола Карабатиќ, но без посебен импакт.

Е во еден момент, од нејасни причини темпото страшно се крена. И тогаш скандинавците во ритамот на Кристенсен и Сандел, потпомогнати со изненадувањето на голот Симон Гаде, го свртеа резултатот.

Хансен по милионити пат беше изгубен, зад Оливер Драгоевиќ очилата на тренерот Мадсен почнаа да светкаат очите, една шрауба на Соле за момент ни ги зема воздишките, но кучињата беа пуштени.

Фантастична победа за Олбор, за Раул тема за размислување, сепак во Македонија животот е поубав.

Полуфинале во крепосната тврдина

12.06.2021

ПСЖ 33 Олбор 35

The post Who let the dogs out, WHO ? appeared first on Само Ракомет.

Што можеме да извлечеме како заклучок?

Што еден вљубеник во ракомет, би можел да извлече како коментар или како забелешка што ќе се памети?

Нема да го анализирам натпреварот, класично, коментаторски туку ќе се обидам да ги извлечам најважните моменти. А ги имаше многу.

Вечерва гледавме одличен ракомет.

Имавме одличен натпревар, и уште подобра најава за престојниот FINAL FOUR, и потсетување дека ракометот може и тоа како да пружи врвна забава..

Гледавме надмудрувања помеѓу младите тренери Гонзалес и Јиха, во кој што дуел, сепак поискусниот, “нашиот” Гонзалес се покажа како поголем мангуп. Сепак Раул има шампионски прстен.

Кил нема да ја брани титулата.

Кил ќе биде европски шампион со најкраток рок во историјата, само 5 и пол месеци.

Втората светска војна, не е завршена сеуште.

Недостигаа само Хер Флик и Рене од култната серија “Ало, Ало”. Всушност не недостигаа. “Ало, Ало” е хумористична серија. А овој натпревар беше налик на документарец за гладијаторите од римско време.

Гледавме врвни потези, шутеви од далечина, вртенки од крило, голмански бравури, луцидни асистенции, цепелини, врвно судење од страна на шпанскиот двоец со голем чувство за да не ја “убиваат” играта непотребно.

Го запознавме уште еднаш дечкото кој според пигментот на кожата личи на Џордан. Ама тој не само што личи на него, туку на терен и се однесува како Џордан. Можевме да се изнагледаме пируети, ролинзи, атрактивни голови. Според мене го видовме голот на годината. 48 минута, шут под фаул, зад грб, преку глава, со лоб удар. Задолжително да се погледне. 

Да се работи за Дилан Наи.

Дали Талант уште еднаш успеа да препознае голем талент и го украде од Париз, или милионите од шеиците навистина секнуваат, па Наи мораше сам да си бара чаре. Во секој случај голем талент и играч, кој сигурно ќе уживаме да го гледаме во иднина.

Видовме една исклучителна вртенка на Руне Дамке, па веднаш по неа видовме и една смешно исфрлена топка од Криштопанс (дечкото мислеше часовникот отчукува 29:59)

Го видовме и Елоин Пранди изненадувањето на вечерта. Со 9 од 9. Секако и ЕХФ го препозна тоа и му ја додели МВП наградата.

Лалето Стеинс, во прво полувреме како малку да беше овенато, па ја немаше таа свежина како од првиот меч. Се додека некаде на почетокот на второ полувреме, Пекелер не го тресна од земја, како да е мало дете па го разбуди и “малиот” повторно заблеска.

Ги видовме и дуелите помеѓу Сагосен и Ремили, црвениот картон на Сагосен, и исклучувањето на два пати по две минути. Последно вакво нешто на кое јас се сеќавам е казната на Ацо Јоноски добиена на една пријателска, на Кале. Македонија против некого. Судии, жени. Му дувнаа две по две, без око да им трепне. Ацо ги опцу, сочно. Му се читаше од усните.

Што не видовме?

Недостигаше “месарот” Винчек. Мене не толку многу, ама на Кил очигледно многу им недостигаше.

Се’ на се, врвен ракомет, неизвесен скоро до самиот крај. Поточно некаде до 45 минута.

И штета што вакви две врвни екипи мораа да се сретнат во оваа фаза.

Р.Ѕ.

И да. Секој што не го гледал натпреварот, задолжително да го направи тоа. MAX TV и барајте го во ТВ-тека.

Шан Зелизе

Парис Сен Жермен – Кил 34:28

The post PSG KIEL appeared first on Само Ракомет.