Веќе задутре, в среда, Алкалоид гостува во „Јане“ кај „двократниот“, во рамките на првото коло од плејофот. Тешка задача, во тежок период за освојувачот на Купот. Многу повредени играчи, неколку навредени играчи, замор и де фокус од домашниот ракомет, на сметка на успехот во Европа. Како благ аутсајдер, Лазаров, оди секогаш на победа, па така ќе биде и овој пат против еден одморен Вардар. Вардар, кој од декември нема одиграно саглам натпревар, како тест на можностите и одржување на тензија во тренажниот процес. Дали тоа може да биде предност или хендикеп за црвено-црните, ќе видиме во среда.

Алкалоид е во полуфинале на Европскиот куп на ЕХФ. Некаде на почетокот на сезоната, како гостин на поткастот кај Виктор од „Само ракомет“, заедно го поздравивме потегот на клубот од Автокоманда, да се повлече пред можноста да игра во Лигата на Европа и да се обиде да стигне далеку во Европскиот куп, и со самото тоа да им овозможи повеќе европски натпревари на младите македонски играчи. Остварениот резултат, со пласман во полуфиналето, но и можноста за освојување трофеј понатаму, ја потврди тезата и одлуката на клубот дека е повлечен вистински потег.

Првпат после 6 години една наша екипа ќе се бори за трофеј во Европа, а поминаа дури 24 години откако една мак екипа, со доминантно македонски репрезентативци ќе игра најмалку полуфинале од еден европски Куп. Последен пат, битолски Пелистер, во сезоната 2001/02 во финалниот двобој од тогашниот Челенџ куп (сегашен Европски куп на ЕХФ) против дански Скjерн, со Наумче, Јоновски, Митков, Темелков, Дивиот, Поповски, Николовски, Димитровски, Калајџиески и останатите, после „домашните“ +7, беше „збришан“ со -17 на реваншот. Само како мала дигресија.

РОМАНЦИТЕ ГО ПОТВРДИЈА СТАТУСОТ НА „ДОМАШНА“ ЕКИПА

Соочен со доста проблеми со повредени играчи, без ударната игла Марко Митев во нападот, Тино Карасманакис во одбраната, без „малиот“ Митев, сеуште недоволно залечените Костески  и Маркоски, малку повеќе заморен и видно нервозен, но и со поволен резултат од првиот меч во Романија, Алкалоид, внимателно го најави реваншот. Критикувајќи ја ЕХФ, начинот на функционирање на овој Куп во однос на ТВ правата и можноста за пренос, жалејќи се на жестокоста на противникот во дуел играта  и санкционирањето од страна на мешовитата судиска двојка, на првиот дуел; македонскиот претставник, повторно избра мудро, во однос на салата во која го одигра реваншот, пред се од спортски аспект. Полната „Автокоманда“ иако не понуди пријатни услови за следење на натпреварот од ваков ранг, ја оправда целта и се покажа како предност за домаќинот, во првите 15-20 минути од дуелот, период кој, реално одлучи која екипа ќе патува во полуфиналето. Романските екипи, слично како и во дуелот на ГРК Охрид со Турда, се покажаа како доминантно „домашни“, и релативно изгубени кога се во улога на гости. Од друга страна не не изненади „не гостопримството“ на Романците, затоа што убаво го паметиме оној натпревар на македонскиот национален тим против Романија, кога легендата Пепи Манасков беше погоден со паричка во глава, а противникот, буквално не претепа на терен.

Затоа се таму каде што се во машкиот ракомет!

Нејсе!

ТАКТИЧКИ ДОБРА ЗОНА, ГАЛЕЦ, МНОГУ ПРОМАШУВАЊА И ГОЛОВИ ОД ТРАНЗИЦИЈА

Алкалоид тактички доминантен, со висока но и фино поставена 6-0 зона, расположен Галец, потпомогнат од над 15 шутеви на гостинските играчи кои не успеаја ниту да ја погодат рамката на голот, со одлична транзиција и доминантно, повеќе „лесни“ погодоци од противникот, убедливо го доби натпреварот. Доста проблеми имаше Лазаров на централните позиции во зоната. Никола Марковски настапи со хронична повреда на половината, без Тино, па Лазаров одлучи да стартува со Савревски и Стојковиќ на 3 и 4. Не се снајде Баја Маре на стартот на мечот и после 4:0, и тајмаутот на гостинскиот тренер, гостите се решија за формација 7-6, на која Лазаров одговори со атипична 5-1 одбранбена формација со Стојковиќ и подоцна Џонов како „индијанци“. Супер изненадување, кое донесе уште повисока разлика на контото на македонскиот претставник. Дополнително, гостите, во првиот дел од натпреварот, доста наивно, сакаа да играат брзо против Алкалоид, екипа која е доминантна во таквиот тип на игра. Грешеа и повеќе од потребно, и му ја олеснија задачата на домаќинот. Останатите 35-40  минути беа само формалност, и можност за уживање на сите кои имаа привилегија да го следат натпреварот во живо. Да не останеме недоречени, нападот (оној поставениот) на Алкалоид беше предводен од Симба Ѓоргиев, играше многу стрпливо, но и покажа многу слабости, кои Баја Маре не беше на ниво за да ги искористи. Сепак, популарниот Симба беше играчот кој командуваше и од кој тргнуваше се во нападот, поддржан од одличниот Александар Петковски.

ПОЛУФИНАЛЕТО ВО „БОРИС“ ИЛИ „ЈАНЕ“, НА ПОТЕГ Е МАКЕДОНСКАТА РАКОМЕТНА ПУБЛИКА

Толку за пласманот на Алкалоид во полуфиналето. Честитки за клубот и сите инволвирани, со надеж дека во следната рунда ќе ги гледаме во „Борис“ или „Јане“. Но, исто така се надевам дека ракометно Скопје (па и цела Македонија), ќе се одважи и ќе покаже почит и поддршка на проектот кој, сакале или не да признаеме, е додадена вредност на мак ракометот.

Веќе задутре, в среда, Алкалоид гостува во „Јане“ кај „двократниот“, рамките на првото коло од плејофот. Тешка задача, во тежок период за освојувачот на Купот. Многу повредени играчи, неколку навредени играчи, замор и де фокус од домашниот ракомет, на сметка на успехот во Европа. Како благ аутсајдер, Лазаров, оди секогаш на победа, па така ќе биде и овој пат против еден одморен Вардар. Вардар, кој од декември нема одиграно саглам натпревар, како тест на можностите и одржување на тензија во тренажниот процес. Дали тоа може да биде предност или хендикеп за црвено-црните, ќе видиме во среда.

Што се однесува до плејофот, супер квалитетен и донекаде интересен, каде што Еурофарм Пелистер, со победата дома над Алкалоид и обезбедувањето на првото место е фаворит за титулата, имајќи предвид дека, покрај тоа што има најдобро пополнет состав, ја има предноста или луксузот, да загуби во „Јане “ и „Автокоманда“. Алкалоид и Вардар пак, мора да добијат натпревар во Битола, како би се надевале на трофеј во првенството.

КУПОТ ТРЕБА ИЛИ МОРА ДА СЕ РЕФОРМИРА. ИЛИ НЕКА СЕ УКИНЕ

Заврши првата фаза од Куп натпреварувањето. Со години предвидливо, во првите фази неинтересно и нелогично, непотребно, покрај регуларното првенство, кое одлучува кој е најдобар во државата. Смислено како натпреварување кое треба да донесе изненадувањ(е)а, да допринесе за популаризација на ракометот во „малите“ места и таму каде што нема „суперлига“, да „однесе“ екипа од втор или, не дај Боже, трет шешир на завршен турнир, истото треба да претрпи реформа. Да претрпи реформа, за да може уште во оваа втора фаза шампионот да гостува во Гевгелија, како празник на ракометот на југот на Македонија, да може Аеродром да направи уште едно изненадување, совладувајќи го Радовиш или да може Прилеп да се надева на завршен турнир и да продолжи, засилено да инвестира во нашиот спорт.

п.с. скратен преоден рок во домашниот ракомет, без можност за носење странци во секој момент. За да не ги „бркаме“ оние кои цела година инвестираат во играчи (па макар и од странство) и да не стимулираме „сезонски работници“ во ракометот.

Се гледаме во среда во „Јане“!

Goran Gjorgonoski

Поранешен македонски репрезентативец и координатор на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Алкалоид „ги спакува“ Романците и посакува полн „Борис“ во полуфиналето appeared first on Само Ракомет.

Поради семејни причини, пред извесен период донесов одлука да се повлечам од трката. Земајќи ја во предвид темелноста на мојот приод кон било која обврска, приватна или деловна, се одлучив дека приоритет мора да дадам на едно тежишно поле, доколку сакам успех во полн капацитет. Им благодарам на сите кои изразија поддршка, а јас останувам на располагање и на идното раководство на ракометната федерација на Македонија, со целото мое знаење и искуство, да допринесам македонскиот ракомет да го задржи својот статус и да го издигнеме истиот на уште повисоко ниво.

Со одржување на денешното изборно собрание за претседател и ново раководство на ракометната федерација на Македонија, и официјално завршува една ера од раководењето со најуспешната спортска федерација во државата, од страна на голем стопанственик и вљубеник во ракометот. Влегувајќи во националната федерација, во едно друго време, кога државата, преку тогашната Агенција за млади и спорт, даваше минорна поддршка на нашиот спорт, цитирам: „со голем ентузијазам, како огромен љубител на спортот, темелен стратег и се надевам, добар визионер“, имаше задача, пред се финансиски и организациски да ја зајакне истата, да воведе дисциплина во функционирањето, настојувајќи цитирам: „ракометот повторно да заживее и во помалите градови“.

Навраќајќи се на годините пред Мукаетов, мораме да бидеме реални и да посочиме неколку ситуации. Условите на националните тимови, како еден сегмент за кој федерацијата треба да води грижа, се значително подобрени, како кај сениорите, така и кај младинските категории, што особено е важно за нашата држава. Вклучување во систем на квалификации, на дел од машките и женските јуниорски национални селекции, по подолг период на апстиненција, е нешто по што ќе остане запаметена оваа гарнитура. Лобирање и организација на голем број првенства во сите категории, машки и женски, како можност нашите селекции да бидат дел од истите, стекнувајќи искуство, е исто така важен дел од работата на досегашната гарнитура.

Постојано присуство на сениорската национална селекција на големите смотри е исто така белег на времето во кое владееше оваа гарнитура на чело со Живко Мукаетов.

Спомнав во едно мое поткаст излагање, по повод претстојните промени во националната федерација, дека би биле неискрени, некоректни па и нереални, ако кажеме дека се беше идеално во долгогодишното владеење на оваа гарнитура. Тоа е практично невозможно. Затоа, треба да се биде реален и да се потенцира дека, во одредени период, забелешките на клубовите и јавноста, можеби оправдано, беа насочени кон постојано менување на системот на натпреварување, без јасна цел или визија за тоа што треба како бенефит да донесат промените на истиот, потоа снижување на  границата на години за вклучување на децата во систем на натпреварување, развој на ракометот во малите средини, (не)доволно развивање на ПР и маркетинг секторот и како резултат од истото, недоволна присутност на дигиталните мрежи, како сурова реалност и потреба, се сегментите кои бараа поголемо внимание и посветеност.

Нејсе.

Македонскиот ракомет мора да продолжи да се развива и понатаму да го потврдува статусот на спорт број 1 во државата. На тоа треба да работиме заедно, без его и суета, без разлика на тоа кој каква „титула“ има во ракометот. Долги години слушаме како ни треба обединување, во многу сегменти, па и во ракометот, но истото не го гледаме во секојдневното битисување. Македонија има кадар, има традиција, има луѓе кои константно, во текот на целиот период од независноста, вложуваат во ракометот, како во никој друг спорт во нашата држава.

Поттикнат од мојата љубов пред се кон државата Македонија, потоа кон спортот кој ми даде многу во мојот живот, а на основа на целото мое искуство и знаење, кои се акумулирале, работејќи на различни проекти, во различни сегменти, од базата и ракометните школи, турнири и кампови, преку координирање на младите категории, логистика и организација на натпревари во домашно првенство и европски купови, до делот со маркетинг и промоција во делот на спортот, а за доброто на овој прекрасен спорт, почнав да размислувам за начинот како да го ставам во функција на општото добро. Прифаќајќи го фактот дека доколку сакаме да ги менуваме некои работи, да ги подобриме или унапредиме, мораме да бидеме вклучени во системот, а не само од надвор да детектираме аномалии и да нудиме решенија.

За време на целиот мој досегашен работен век во ракометот, успеав да забележам повеќе сегменти кои можат да бидат подобри, на кои треба да се даде посебен акцент и да се поддржат, но и сегменти кои до сега функционирале на високо ниво и истите треба да продолжат да функционираат на исто ниво, и ако има простор да се надградат.

Имајќи предвид просторот кој го имам и вниманието на секој кој ќе ги чита овие редови, ќе нафрлам дел од нив, кои според мене се важни да се „стават на маса“ и за истите, заедно да дебатираме и да го најдеме најдоброто решение.

Систем на натпреварување, вклучувајќи ја темата за намалување на бројот на екипи во Супер-лигата, строги критериуми за учество во истата, силна Прва лига и воведување Втора лига за развој на млади ракометари. Млади категории и помлади пионери во систем на натпреварување. Активирање, но и сериозно реформирање на сегментите позајмица и двојна регистрација, како клучни за унапредување на делот на префрлање на еден ракометар од младинска во сениорска конкуренција. Едукација на тренерски кадар, како главна задача на националната федерација. Промоција и поддршка на ракометот кај децата од најрана возраст и канализирање на истите во школите низ Македонија. Формирање маркетинг сектор во склоп на самата федерација, со задача истиот да биде сервис на постојаните и барање нови партнери на најуспешниот спорт во државата, промоција на ракометот. Поддршка за формирање синдикат за тренери и играчи, како идни преговарачи за условите во кои работат спортистите и тренерите, поставување рамка и подобрување на условите, како истите би имале интерес да инвестираат во своја надградба. Предлог реформа на Куп натпреварувањето, за подигање на интересот и постигнување на целта на постоење на истото. Државната академија во функција на развој и надградба на најталентираните млади ракометари во државата. . .

Поради семејни причини, пред извесен период донесов одлука да се повлечам од трката. Земајќи ја во предвид темелноста на мојот приод кон било која обврска, приватна или деловна, се одлучив дека приоритет мора да дадам на едно тежишно поле, доколку сакам успех во полн капацитет.

Им благодарам на сите кои изразија поддршка, а јас останувам на располагање и на идното раководство на ракометната федерација на Македонија, со целото мое знаење и искуство, да допринесам македонскиот ракомет да го задржи својот статус и да го издигнеме истиот на уште повисоко ниво.

За МакедонЦкиот ракомет!

Goran Gjorgonoski

Поранешен македонски репрезентативец и координатор на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Ракометот да го задржи и унапреди својот статус на спорт број 1 во Македонија appeared first on Само Ракомет.

Богат ракометен ден беше понеделникот во Македонија. Со Виктор од „Само ракомет“ утрото ја стартувавме приказната на панел дискусии, од кои првата имаше работен наслов „Ракометот е спорт број 1?“. Ми беше драго да се вклучам со се што можам да помогнам, со главна цел, како и секогаш, да се зборува за ракометот, за убавите работи, за помалку убавите и проблемите, за популарноста на истиот, за базата и каде е таа како квантитет и застапеност, во однос на другите спортови. Од бројноста на присутните, нивниот статус во мак ракометот, од „висината“ на специјалните гости и нивното учество во панел дискусиите можеме да кажеме дека „нема зима“ за ракометот, само да не дозволиме да „заспиеме“ на тоа уво.

Голема обврска за идните изданија!

РАКОМЕТНА БИТОЛА СО ГОЛЕМ РЕСПЕКТ СПРЕМА АЛКАЛОИД, КАКО КЛУЧЕН ФАКТОР ЗА ТРИУМФОТ

Денот заврши со натпревар од супер-лигата, помеѓу два претенденти за највисок пласман во македонската ракометна лига, домаќинот и актуелен шампион, Еурофарм Пелистер и освојувачот на Купот, Алкалоид. SOLD OUT или распродадено, „викаше“ една објава на официјалните друштвени мрежи на Битолчани, неколку дена пред самиот натпревар. Она што го видовме во „Боро Чурлевски“ пред и за време на натпреварот, го потврди истото и потврди уште многу други работи, пред се дека само и само ракометот во оваа држава, моментално може да наполни сала и да приреди шоу за секој Македонец. И точка. За другите сегменти од ракометот што ги спомнав погоре, ќе се бориме и ќе се избориме да бидат подобри, затоа што тоа е процес што не престанува да се движи.

„Забревтан“ и полетен, опиен од успехот во Европа, полн со самодоверба и супер позитивен резултат од првиот дуел во Автокоманда, до синоќа, суперсоничниот Алкалоид, „слета“ во битолскиот вулкан. Вистински навивачки вулкан. Пречекан како супер спортски „душман“ од рангот на Скопски Вардар, Алкалоид, синоќа го доби најголемиот комплимент за една, според временската рамка на постоење, млада екипа, која постои само три години, а веќе е „трн во око“ на (нај)големите. Респектот кој го покажаа Чкембарите со полнење на салата, а на терен го потврди и Мистер Раул Алонсо и неговата „набријана“ дружина играчи, презентирајќи сериозност и пристап кон играта кој, според мене, го одлучи натпреварот, имајќи предвид дека Пелистер е објективно поквалитетен.

МИСТЕР РАУЛ Е РАКОМЕТЕН МАНГУП

Напоменав, во една моја колумна, веднаш после пристигнувањето во Битола, дека Мистер Раул е голем мангуп кој од старт знае како да ја купи битолската публика. Сепак, како одминува времето, особено после зимската пауза, и оние натпревари во Лисабон и дома со Динамо Букурешт, се повеќе се наметнува констатацијата дека Мистер Раул е многу повеќе од мангуп, тој е ракометен стручњак, кој знае да анализира противник, постави игра и да мотивира екипа и најважно да направи истата таа да гине за него, или за клубот или за градот и Чкембарите. Сеедно. Резултатот е ист.

Густа 6-0 зона во средината, со супер брзиот, цврст и агресивен Атанасиевиќ и искусниот Абутовиќ на 3 и 4, релативно плитка, тактички поставена да удвојува кај Брус Ли, и да брани топки од „пас“ игра, горе спрема високите пивоти, зона која има задача да му брани дијагонала на голман и да „покаже мускули“ при секој дуел со противникот. Зона, која го анулира главното оружје на Алкалоид, на поставен напад, дуел играта на Митев и соработката негова со останатите бекови и пивотите. Во таква ситуација, принудени да шутираат од надвор, без голем капацитет за истото, со претходно, добро направен договор на зоната и голманите, Велковски, Серафимов, Митев и останатите бекови беа лесна мета за „Свети Никола“ на голот на актуелниот шампион. Како никогаш до сега, Алкалоид беше спуштен на едвај двоцифрен број погодоци во првиот дел, и едноцифрени 9 погодоци во вториот дел.

ФИТИЉ – ДОВЕРБАТА ОД КЛУБОТ И СТАБИЛНОСТА ОД НОВОФОРМИРАНОТО СЕМЕЈСТВО

Секако, за вака мал број на погодоци, не беше „виновна“ само одбранбената зона на битолчани, туку и нивниот напад, предводен од феноменалниот Кузмановски, кој дефинитивно го подигна нивото на игра , во споредба со пред година дена, кога се врати од Бундеслигата. Веќе е јасно, Фитиљ е новиот војсководец на битолската армада, двигател на екипата, голем мотиватор и квалитетен ракометар, кој синоќа беше нерешлив проблем за зоната на Алкалоид. Фасцинантно е колку Фитиљ созреа, „носејќи“ го тимот, решавајќи натпревари. Морам да забележам, дека веројатно, голема, да не речам огромна улога во созревањето на Фитиљ имаат два сегменти: големата доверба од страна на фамилијата и структурите на клубот и факторот на смирување и созревање преку оформување семејство и добивање своја челад.

Кузмановски ниту може, ниту пак беше единствениот играч во нападот на битолчани. Комплетниот ростер одигра на ниво. Богдан погоди и од игра и од седмерци, Цветан исто така, кој после одреден период стартуваше важен натпревар и покажа квалитет, Тајник влечеше и напаѓаше, пивотите си бркаа работа,  па дури и Борзаш, кој на моменти влезе, даде знаци на живот и потегна по голот на Галец и Кизиќ. Буквално се функционираше и беше на ниво. Но, мене еден играч ми запна за око. Осуама (веројатно го погодив името) Хосни. Странец бил, старец бил, абре овој гине на терен во два правци, 60 минути. Достојно за добивање битолски пасош и негово нотирање во овие редови.

НАПАДОТ НА БИТОЛЧАНИ ГО ОГРАНИЧИ АЛКАЛОИД НА МАЛКУ ПОГОДОЦИ

Привршуваме.

Нападот доби многу дуели, и постигна и повеќе од пристојни 33 погодоци. Нападот направи нервоза во зоната на противникот, но и меѓу голманите, кои немаа свој ден. НО, најважно, нападот на Пелистер не дозволи транзиција на противникот, не дозволи лесни погодоци, како уште еден важен фактор во конечниот триумф. Немаше можност за полуконтра и директна контра, барем не во доволна мера Алкалоид да биде конкурентен во Битола. Мистер Раул не дозволи брз центар блокирајќи го Бинго.

Овој пат нема да „масирам“ за Свети Никола од Битола, затоа што веќе на сите ни е јасно што претставува тој за Пелистер и македонскиот ракомет.

Што се однесува до гостите, „не игра“ Марко, не игра тимот во напад, особено во ситуација кога негова поддршка на левата бековска позиција е странец, кој барем досега, не покажа дека е додадена вредност на тимот, и можеме да очекуваме во јуни да го „спакуваат“ за сончевата Португалија. За нотирање е настапот на Симба Ѓоргиев, кој беше единствен од задната линија, кој одигра и храбро и достојно на едно дерби, без разлика на неговите грешки и промашувања. Плитката и на моменти груба зона, ги остави на дистанца од голот на Никуч, бековите на Алкалоид, а дел од нив „поттикнати“ од се што се случуваше во сала, на моменти „се додаваа“ со противничкиот голман.

АЛКАЛОИД ЌЕ НАУЧИ НЕШТО ОД ДЕБАКЛОТ ВО БИТОЛА – ПОТПИШУВАМ!

Завршувам.

Приближно лани ова време „двократниот“ на основа на трите столба триумфираше во Автокоманда, а нешто подоцна во текот на сезоната, и Пелистер одиграа сличен натпревар, во кој, предводен од Бранко Ангеловски, не дозволи брканица и убедливо „се прошета“ до триумф над неговиот довчерашен клупски колега. Периодот е ист, рана пролет, после голем настан на нашиот национален тим. Тежок период за тимот на Лазаров, исполнет со критики, скепса и недоверба за патот кој го оди тимот, и начинот на кој се оди истиот. Дојдоа подготвителните натпревари со Романија, бараж натпреварот со Фарски Острови на гостински терен, како своевидна кулминација…

Знаеме како заврши таа приказна за Македонија со „фараните“, кој го освои Купот, па и супер-купот малку подоцна. Ќе научи нешто Алкалоид (читај Лазаров) од дебаклот што му се случи во понеделникот во Битола, за почеток на дел од играчите да им ја „истресе“ водата од ушите, и ќе се врати уште посилен и поопасен. Сигурен сум.

А и праксата го покажува тоа.

П.С. Кој е крив за Батакот, зарем е важно кој е крив?

Се гледаме во сала!

Goran Gjorgonoski

Поранешен македонски репрезентативец и координатор на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Кога Алкалоид е Вардар – пристапот го вади максимумот од Битолчани appeared first on Само Ракомет.

Македонскиот национален тим како 15 во светот го заврши својот настап на СП. Многу работи се напишаа изминатите денови на таа тема, но главниот заклучок е дека, впечатокот од комплетниот настап е многу подобар од бројката која стои покрај Македонија на табелата која означува пласман на селекциите од  9 до 24 место. 

Добредојдовте во мојата колумна „Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски“ посветена на настапот на Македонија на светскиот шампионат, селекција против која „никому не му беше лесно“ и од која допрва ќе се „тресе“ европскиот и светски ракомет. Овојпат, заради обемноста на мојот пристап, колумната/анализата решив да ја напишам во две последователни продолженија.

Денес следува второто продолжение . . .

МЕЧКА – КОМПЛЕТЕН ПИВОТ, ТИНО, МАРКО И „ЦАР САМИОЛ“ НАДОАЃААТ

Дури петмина понесе во Хрватска Лазаров, што беше (пре)многу за секој вкус. Реално, пола од нив не „помирисаа“ напад, а дел од нив беа тука во мисија да се собира искуство за тоа што следува во иднина. Милан „Мечка“ Лазаревски помина најмногу минути во игра, имајќи предвид дека е „комплетен“ пивот и игра во два правци. Со својот нарав и карактер ја подига(ше) зоната и командуваше со истата. Дуел играта со бековите ја подигна на уште повисоко ниво, и само квалитетен тренинг и силна лига го дели од „крем де ла крем“ играчите. Пешевски одигра одличен турнир, со својот габарит од кој „не се гледа пола сала“, преставуваше проблем за секоја зона, но и проблем за Лазаров кога игра(в)ме со противник како Холандија. Пресметан ризик за супер опција во нападот и менување играч во одбрана. „Кулите близначки“ од Алкалоид, Стојковиќ и Карасманакис беа трн во око на пошироката јавност, која бараше други, поискусни, играчи, да бидат во тимот. Дали Талески и Аларов ќе беа, моментално, подобро решение, како поддршка на Лазаревски на централните позиции, ќе беа факторот Х, кој со Холандија ќе „добијат“ дуел со Стејнс или со Австрија ќе одиграа подобро на таа 7 на 6 на Пајовиќ, е тема за анализа. Но, едно е сигурно, „кулите близначки“ се иднината и тоа никој не може да го оспори. Во тоа „купче“ играчи кои надоаѓаат, не смееме да го заборавиме „Цар Самоил“ Ристески од Пелистер, уште еден ракометен бисер. Никола Марковски, најискусниот наш играч во поле, извонредно ракометно поткован, спортски интелигентен, мирен и сталожен, без еуфорија извршуваше доста „валкани“ задачи во зоната. Покрај годините, неговите инертни нозе (кои ги покрива со сериозна интелигенција во играта) се негови главни „непријатели“. Во секој случај, коректно и на висина на задачата.

ГАЛЕЦ И КИЗИЌ СЕ ИДНИНАТА, „Св. НИКОЛА“ МИТРЕВСКИ ПОКАЖА ВИСОКО НИВО И КОНСТАНТНОСТ

За крај, позицијата која е „пола екипа“, без која ниту еден „генерал“ не оди во војна, онаа ракометна, се разбира. Позиција која исто така беше тема на дебата, пред се поради „исклучувањето“ на Томовски, како голман кој долги години е дел од селекцијата. И ќе биде дел од селекцијата во иднина сигурни сме, затоа што е докажан квалитет, но моментот не е добар за него. Битолскиот ракометен бисер, еден од најголемите таленти во историјата на мак ракометот, го имаше своето деби на големите смотри, како момент кој треба да се нотира, за после 15 години, за Иван Галевски, како еден од најдобрите европски голмани се навраќаме назад на неговите почетоци. Галец има се што треба да има еден спортист, и „глас и стас“, и дрскост (спортска се разбира) и амбиција и фокус. Факторот време не можеш да го „купиш“ и треба да го помине истото, ама на гол, не на трибина. На трибина беше долго време нашиот втор (во оваа низа, не по статус во репрезентацијата) голман, Марко Кизиќ, ситуација која му се закануваше дека ќе го остави во просечноста и дека нема да „намириса“ репрезентација во својата кариера. Од минатото лето е во Автокоманда, добива шанса и истата ја зграби. „Освежен“ е и насмеан, со елан и амбиција да биде број еден во државата. Има се за да „рачуна“ на тоа дека уште 10 години ќе биде во црвено-жолтиот дрес. Одбрани солидно, и видлив е напредок кај него, особено во делот „подигната глава“ и самодоверба, како предуслов за успешен спортист.

И, на крајот Никола Митревски, во улога на „Свети Никола“, улога која од Пелистер ја пренесе во репрезентацијата. Дури и мајка ми дома, преку „малите екрани“ може да забележи какво воспитано момче е Никуч. Имав колумна за големиот „битолски капиталец“, одете на мојата „Читај Ракомет“ на ФБ и ќе ја најдете, таму е се кажано, за каков спортист се работи и најважно, како дошол до таму Никуч. Лазаров, иако пред некој месец, на квалификациите со Естонија и Литванија, го изостави од составот, согледувајќи дека без него, барем, засега оваа селекција не може, оправдано го стави во списокот на патници. Имајќи фактот дека влегува во петтата деценија од животот, покрај квалитет, беше видлива константност и сигурност на голот. Немам намера да трошам повеќе зборови за тоа кој е и што значи Никуч за мак ракометот.

Да резимираме.

НАПАДОТ НА СОЛИДНО НИВО, НА ОДБРАНАТА И ТРЕБА АЛТЕРНАТИВНА ЗОНА И НОВИ ЛИЦА

Нападот, кажавме неколку пати, одигра над очекувано, сегмент кој после ерата на Лазаров, го потенциравме како потенцијален проблем за македонскиот национален тим. Митев е клучен во тој напад, како „ударна игла“ но и како организатор кој го постави Кузмановски на вистинска позиција. Видовме каков резултат даде таа ситуација. Ротација на таа лева бековска позиција со, во иднина, играчки поискусен Павле и големиот талент, Дамјан Митев за уште посилен напад. Калајџиески треба хитно во супер лигата, за да видиме колку може во сениорски ракомет, како иднина на средната бековска позиција.

Зоната, се чини има многу поголем простор за напредок. Недостасуваа(т) алтернативни зони на стандардната 6-0, како дополнителен квалитет на тимот во иднина. Исто така, недостасува(ат) централни дефанзивци со искуство, кои ќе му прават друштво на Лазаревски, во ситуација кога на Маркоски му „истекува личната карта“. Ги спомнавме опциите погоре, и тие што, во моментов  можат, но и тие што надоаѓаат.

Завршувам дефинитивно.

СИСТЕМОТ НА ЛАЗАРОВ Е ТОЈ, ПРИЛАГОДЕТЕ СЕ ЗА ДА БИДЕТЕ „ВНАТРЕ“

Лазаров покажа дека со многу напорна работа, верба и наметнување победнички менталитет и самодоверба, кои ги има на претек, успеа да направи систем кој функционира (зборев за тоа минатата колумна). Неговата иднина како селектор на Македонија е беспредметно да се става на маса и да се дискутира за истата. Таа не беше доведувана во прашање во ’22, ’23 или ‘24 година, а не сега, па и во ситуација кога ќе има промени во врвот на РФМ. Сепак, македонските играчи, и оние кои се „внатре“, тие кои биле претходно, но и оние кои надоаѓаат, мора сфатат дека, системот, додека е Лазаров е тој. Профилот на играчи и карактерот на истите е тој,  менталниот склоп е тој. Ако сакаш да бидеш меѓу “одбраните” мораш да се прилагодиш и ставиш во функција на тимот. Тимот против кој никому не му беше и во иднина нема да му биде лесно!

Честитки за успешниот настап и благодарност за тоа што ја направивте горда Македонија!

Горан Ѓоргоноски

Авторот е поранешен ракометен репрезентативец и основач на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Бројката 15 ги содржи токму двата броја кон кои ќе целиме во наредните години (втор дел) appeared first on Само Ракомет.

Кога официјалните ИХФ статистики објавија дека македонската ракометна репрезентација го освоила 15 тото место, и направила скок од доссегашното 27 место, не можев да се оттргнам од впечатокот што го имам во мојата меморија, врзано за оваа бројка. Имено бројот 15 означува „манифестација на хармоничност, синтеза на материјата и духот“. Добра метафора , нели? Натаму, бројот 15 истотака означува „силен проток на енергија, извор на сила и соработка“. Исклучителен опис на македонската ракометна репрезентација и освоеното 15 место, нели?

Мојата колумна за настапот на македонскиот национален тим на СП во Хрватска, во две последователни продолженија.

Македонскиот национален тим како 15 во светот го заврши својот настап на СП. Многу работи се напишаа изминатите денови на таа тема, но главниот заклучок е дека, впечатокот од комплетниот настап е многу подобар од бројката која стои покрај Македонија на табелата која означува пласман на селекциите од  9 до 24 место. 

Добредојдовте во мојата колумна „Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски“ посветена на настапот на Македонија на светскиот шампионат, селекција против која „никому не му беше лесно“ и од која допрва ќе се „тресе“ европскиот и светски ракомет. Овојпат, заради обемноста на мојот пристап, колумната/анализата решив да ја напишам во две последователни продолженија, од кои првото продолжение ќе оди денес . . .

„Оваа Македонија има глава и опаш, ама има и свој лимит“ – беше еден од моите заклучоци во најавната колумна за ова СП. За овој првиот дел, сите видовме дека е така. Впрочем, не можеш ти во континуитет да одиграш на високо ниво, без (поголеми) амплитуди во играта, во однос на подеми и падови, да бидеш во игра, на речиси, сите натпревари, ако не било тоа така. Но, многу поважно од тоа, македонската јавност можеше да забележи дека не постои убаво исцртана граница, која ќе го покажува лимитот на оваа селекција. Тој е во моментов, непознат, а на истиот му се дава добра прогноза.

Слично или, да не речам, идентично како во таа 2009-та, на која постојано се навраќаме, јавноста овој „успех“ на машката ракометна селекција го прифати како освојување на одличје, но и со измешани чувства. Жалење за тоа дали можеше да се оди уште погоре во нокаут фазата, но и огромно задоволство од фактот дека шанса за таков пробив нагоре овие момци на Лазаров ќе имаат веќе на следните две големи смотри во ’26 и ’27-ма. На едно мое гостување на ТВ, најавив дека најдобрите игри и воедно пласман на оваа селекција, составена од две или три генерации, ќе биде за две години. Здравје…

„ФИЛИП ОД МАКЕДОНИЈА“ КАКО ВИСТИНСКИ КАПИТЕН, „БЛИЗНАКОТ“ МОРА ДО ПОГОЛЕМА МИНУТАЖА

Македонија, сеуште, додека го пишувам овој текст, после долги години, повторно го има најдобриот стрелец на едно првенство во името на Филип Кузмановски. „Филип од Македонија“ заслужи, со својата игра и однос, да биде „прв на тапет“ во оваа моја мини анализа. Беше единствен лев бек кој и пред првенството го ставивме во групата на „разбивачи“ или играчи кои можат да погодат од „надвор“. Но, исто така во добар дел од најавите и анализите, Филип беше посочен како играч кој ја има „најдобрата индивидуална полу контра“ во светот на ракометот. Лазаров му ја даде и улогата да „решава“ играч повеќе и иако нашата селекција не блескаше во овој дел, нашиот Филип високо котира на листата на асистенции. Баравме селекторот да го заштити Филип од сопствените „жолти минути“, а можеме да кажеме дека или селекторот беше супер успешен или Филип го најде лекот за истите. Едноставно, без забелешка на се што направи за тимот.

Павле Атанасиевиќ е играчот, кој носеше голем товар на грбот, менувајќи го со години стандардниот Талески, на таа позиција и коментарите поврзани со (не)присуството на Талески на СП. Доби шанса „на лажиче“, но покажа жар и потенцијал. Неговиот пристап и физички предиспозиции никогаш не биле спорни, но ќе мора да инсистира на поголема минутажа, да решава натпревари, за во иднина од него да можеме да очекуваме нешто повеќе од краткотраен блесок, еден потег и слично. Убеден сум дека имаше место за него, во одреден фаза во нашата зона, кога ни требаше агресивност, брзина и борбеност. Времето работи за него.

„БРУС ЛИ“ И „СИМБА“ ДВА РАЗЛИЧНИ ДЕЛОВИ ОД МОЗАИКОТ НАРЕЧЕН СРЕДЕН БЕК

Средните бекови, во името на Митев и Ѓорѓиев беа убава приказна на ова СП. Иако, на стартот јавноста (пре)многу очекуваше од „Брус Ли“, на кој противниците му „подарија“ многу внимание, одигра одличен турнир, уште повеќе потврдувајќи ја тезата дека тој ќе биде „моторот“ на „новата Македонија“. Храбар, одлучен, играч кој знае и многу често сака да одигра за себеси, многу придонесе за настапот на Кузмановски (кој долго време беше форсиран на среден бек), но од неговата одлична дуел игра ќар имаше и „цртата“, а и десните бекови. Искуство и трпение ќе треба да добие со секој нов натпревар. Од друга страна, популарниот Симба, трпеливо чекаше на секоја шанса, секоја минута, одигрувајќи без грешка, ставајќи се себеси во функција на останатите (пивотите пред се) свои соиграчи. Во иднина мора многу да работи на делот од играта каде треба да биде опасен по голот, од полу дистанца, како би си обезбедил себеси простор „за оперирање“ во зоната на противникот.

„СИДРОТО“ НА НАЦИОНАЛНИОТ ТИМ ВО ДВА ПРАВЦИ

Десната страна на нашиот тим, онаа бековската, со, официјално, три решенија во Велковски, Серафимов и Јагуриновски, беше најавена како позиција од која нема да очекуваме чуда, но и дел од тимот кој треба да „испрати“ игра, да валоризира „вишок“ создаден од левата страна или средните бекови, да „вработи“ пивоти и одигра многу важна улога во одбраната, на позиција каде противниците беа најсилни … И оправдаа богами. Трансферот во Алкалоид, на двајцата Мартиновци ги направи посилни од физички аспект, издржливи, но тактички поквалитетни. Нивната техничка перфектност никогаш не била доведена во прашање.

КОСТЕСКИ ИМПРЕСИВЕН, ЏОНОВ И ПЕТАР КОРИСНИ ЗА ТИМОТ

За крилата… Во ракометот секогаш потценети, а за нашата игра, многу важни. Бираше мудро Лазаров, но и со многу доверба спрема Костески, како тазе вратен на терен после повредата, младиот и уште доволно незрел „близнак“ од една страна и поли валентниот Џонов, бек во „кожа“ од крило, како втора опција. Не гледајќи во конкретна статистика, впечатокот е позитивен. За Костески во однос на напад, каде беше безгрешен и покажа одлични физички перформанси, поминувајќи доста време на терен, а за Џонов и Атанасиевиќ како „комплетни“ крила, кои играат на позиција пет во одбрана, одморајќи ги „главните“ играчи во нападот на Македонија. Кога може Данска да даде жртва со Киркелоке, може и Македонија со Џонов.

(продолжува утре)

МЕЧКА – КОМПЛЕТЕН ПИВОТ, ТИНО, МАРКО И „ЦАР САМОИЛ“ НАДОАЃААТ

Горан Ѓоргоноски

Авторот е поранешен ракометен репрезентативец и основач на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Бројката 15 ги содржи токму двата броја кон кои ќе целиме во наредните години appeared first on Само Ракомет.

Добредојдовте на мојата колумна „Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски“ после Катар, а пред дуелот со една од најголемите светски селекции, во дуел кој треба да биде круна на настапите на Македонија на СП во Хрватска, натпревар кој овие момци заслужија да го одиграат за своја душа, натпревар кој треба да биде вистинско уживање за секој Македонец.

Ракометен камп „40х20“ – 2024

ПАРОЛАТА ОД СТАРТОТ НА ПРВЕНСТВОТО, ВО ОД ДОЖИВЕА ТРАНСФОРМАЦИЈА

Како никогаш во историјата на учества на големите смотри, македонскиот машки ракомет, игра квалитетно и стабилно во втората фаза. Во минатото, дури и онаа генерација која долго време не можевме да ја „прежалиме“ и молевме Бога што подолго да остане на „купче“, немала ваков низ на квалитетно одиграни натпревари, настапувајќи без никаков респект спрема противникот и одигрувајќи во серија незивесни натпревари. Спомнав неколку пати и на моите гостувања на ТВ дека резулатите, од победа во нерешено и обвратно, не ја менуваат мојата слика за оваа група играчи предводена од Лазаров на клупата. Можеше да биде и подобро, можеше и полошо, што би било – кога би било, такви муабети во стилот „да имаше баба…“ не се во мојот ракурс и ќе повторам, немаат влијание во „куцање“ на овие редови. Впечатокот е тој, повторен неколку пати и општо прифатен.

Капа доле момци!

Од друга страна, фразата или паролата „никому нема да му биде лесно против Македонија“, во од, од натпревар во натпревар, доби своја преформулација во „тешко ќе му биде секому против Македонија“, како своевиден прогрес, во краток период, на македонската национална гордост.

📸 Нова Македонија Facebook

БАВНИОТ И УМОРЕН КАТАР БЕЗ ШАНСИ СО СУПЕР СОНИЧНАТА МАКЕДОНИЈА

Моите прогнози дека Македонија нема да го реши натпреварот во своја корист во првиот дел, делимично се реализираа, за мое лично изненадување од играта и доминацијата која уште на полувреме ни даде убава предност над противникот.

Македонија, со одлична зона и сериозна поддршка, првенствено од Кизиќ, на голот, го стартува натпреварот според планот, во насока дека сегментите погоре спомнати, ни дадоа можност максимално да го користиме нашето најсилно оружје пртив „старите“ Катарци. Транзицијата имаше свој удел, иако и поставениот напад, во кој на стартот предничеа Митев и Лазаревски, подоцна и Ѓорѓиев, Костески, Пешевски и останатите, повторно го „испорача“ тоа што се бараше и тоа што го гледаме во текот на целото првенство. Зоната 6-0, како веќе востановена, со популарниот Мечка и искусниот Маркоски, беше релативно плитка и му дозволуваше на Катар, додека имаше сила, погодоци од надвор, но од друга страна и овозможи неколку технички грешки во пресечени топки и следствено на тоа, лесни голови во мрежата на Суљаковиќ. Тоа го направи нервозен селекторот на Катар и постави основа за изместување на плановите (какви и да биле), во однос на играта, кај светскиот вицепрвак од пред десет години. Лазаров, свесен дека противникот, после оној добар но и крајно исцрпувачки натпревар на Катар против Холандија, од средината на првото полувреме ја стартуваше ротацијата и внесе доста играчи во игра, со цел ритамот да се одржи и надгради. Како одминуаше времето, противникот, со пулс од над 200 bpm, натеран да работи напорно за секој погодок од нашата зона, обидувајќи да ја спречи дуел играта на помладите и енергетски доминантни Митев, Кузмановски па и Серафимов, кој имаше убав скор на добиени дуели со зоната на Катар, „тонеше“ и делуваше не амбициозно во однос да се направи позитивен резултат во дуелот со една супер сонична Македонија. Нашето неискуство, и на моменти опуштеност на одредени играчи, на неколку наврати ја „враќаше во живот“ четата на Вујовиќ, како лажна надеж дека може да дојдат до позитивен резултат на натпреварот.

📸 Нова Македонија Facebook

СИСИТЕМОТ Е ПОСТАВЕН, ВО ИДНИНА ЌЕ СЕ НАДОГРАДУВА

За крај на овој краток осврт на триумфот на Македонија, ќе потенцирам две работи, кои мене ми оставија впечаток. Прво ќе „позајмам“ еден термин од изјавата на селекторот, во која го потенцираше СИСТЕМОТ кој е поставен и адаптиран според структурата на играчи кои ги има Македонија во моментов, но можеме да кажеме и според ДНК-то на Македонецот. Знаеме дека системот го изнесува на површина поединецот, во одредени натпревари, но уште поважно е дека доколку системот е ставен на здрави основи, убаво е имплементиран, дозволува „лош ден“ на било кој поединец или мала група играчи во тимот. Така беше и на последниот натпревар, во кој нашата перјаница и најдобар стрелец на првенството, Филип Кузмановски, кој со игрите во првите натпревари не „разгали“ и навикна од него да почнува се, одигра, за нијанса под нивото, но СИСТЕМОТ „го покри“ и не дозволи тоа да влијае на генералната слика, играта и секако на крајниот резултат. Втората е моето нотирање на состојбата дека Македонија „го доби“ Марко Кизиќ на минатиот натпревар, играч (или голман) кој треба(ше) да биде поддршка за Митревски на ова СП. Видовме дека, при склоп на околности каде „Свети Никола“, „погоден“ од температура, веројатно не беше најподготвен за настап, младиот Кизиќ, завчера отиде чекор напред од неговата првенствено доделена улога, беше и повеќе од достојна замена, промовирајќи се себеси во додадена вредност на тимот, во триумфот против Катар.

📸 РФМ / Facebook

ЗОШТО БИ ИМ БИЛО ЛЕСНО ПРОТИВ „НОВАТА МАКЕДОНИЈА“?

Македонија го игра последниот натпревар на СП во Хрватска. Играме со „голема“ селекција, но и нашиот тим „расте“ со секој нов ден, со секој нов натпревар. Селекторот, низ срамежлива насмевка најави дека се подготвува изненадување за „експертите“, затоа што, цитирам: „вака како што играме до сега (мислејќи на тактичка поставеност), немаме големи шанси“. Останува да видиме како тоа стручниот штаб ќе се „судри“ со, во секоја смисла, силниот противник.

Предвидувам, посакувам и прашувам: зошто би му било лесно против „новата“ Македонија и на следниот наш противник, па макар се викал и Франција.

Напред Македонија!

Горан Ѓоргоноски

Авторот е поранешен ракометен репрезентативец и основач на проектот Ракомет За Секое Дете

The post „Новата Македонија“ ги враќа старите навики – да ја прави горда нацијата appeared first on Само Ракомет.

Предводени се од, за нас многу познато ракометно име, тренер кој долги години беше на клупата на Вардар, но и селектор на Македонија. Имаат „интересно“ минато со нашиот сегашен селектор, во периодот кога Вујо беше селектор на Македонија, на бараж дуелот со Словенија, после кој, некогаш „најголемиот светски играч“ ги споредуваше играчите на нашата земја со некои свои пулени од родната му земја. Ова го зборувам затоа што очекувам дуелот помеѓу Македонија и Катар, токму поради човекот или луѓето кои што седат на клупите, да биде со дополнителна тензија од онаа која е присутна за освојување на бодови и (по)висок пласман.

Handball camp 40×20 Macedonia

Продолжува ракометната војна на Македонија на СП во Хрватска!

Така некако гласеше насловот на мојата претходна колумна, после првиот круг на СП, а пред дуелот со Австрија. Македонскиот национален тим продолжи да игра во висок ритам, на едно завидно ниво, стабилно и без големи падови во играта, но исто така не престанува со „режирање“ трилер завршници, крајно непријатни за здравјето на македонската фаланга.

На почеток, мало потсетување дека најавив и на „хартија“ и во студиото на МРТВ, пред самиот натпревар, дека дуелот со Австрија е дуел на два, по многу параметри израмнети, тимови. Така и беше, по еден резултатски ролеркостер, каде нашиот тим доминираше во поголемиот дел од првото полувреме, а беше постојано „зад петици“ во однос на противникот, во текот на вториот дел, на крајот, ни се допаѓало или не, општиот впечаток е дека нерешениот исход е и нај реален.

Добредојдовте на мојата колумна „Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски“ после уште една „инфаркт“ завршница на натпревар на нашиот национален тим на СП во Хрватска, а пред дуелот против селекцијата на Катар, предводена од, за нас добро познат и контроверзен, Веселин Вујовиќ.

НАПАДОТ ВО КОНТИНУИТЕТ „ИСПОРАЧУВА“ ТОА ШТО СЕ БАРА НЕГО

Јасно беше, барем за мене, уште пред самиот дуел, дека Македонија на „наша половина“ ќе мора да одигра на супер високо ниво, со соодветна поддршка од голман, како би можела да смета на позитивен резултат, а тоа е триумф над Австрија. Противник кој, не е ниту во подредена, ниту во надредена позиција во однос на нашиот тим. Одбраната ќе мора да биде на висина на задачата, затоа што нашиот напад (вклучувајќи ја и транзицијата и директните контранапади), на ова СП покажа дека има капацитет, на било која селекција да им „сервира“ 27,28 па и над 30 погодоци. Сосема доволно, доколку имате добра зона, а при тоа имајќи предвид дека Македонија игра трпеливо и не дозволува противникот да има повеќе од вкупно 50 напади, да сметате на добар резултат. Така и го стартуваше мечот Македонија. Без големи потреси и изненадувања, со стандардна 6-0 зона, „дигната“ кај нашата двојка со Велковски или Серфимов и Лазаревски и Маркоски како централни дефанзивци. Знаејќи го тоа, селекторот на Австрија, во отсуство на Билик, знаејќи дека тој е тој кој е прв шутер на тимот, се одлучи Хутечек да одигра на својата природна позиција, на среден бек, како би ја амортизирал поставената антиципација спрема лев бек од страна на Лазаров. Генерално не успеваше, барем во голем дел од првиот дел, нашиот противник во тоа што го имаше зацртано, или подобро кажано, добро функционираше нашата зона, особено во делот каде Хутечек, требаше да ја „пробие“ зоната кај Лазаревски и да соработува со Вагнер, како главен проблем со кој, (би) се соочила зоната на Македонија. Тоа го покажува и предноста во резултатска смисла, која на два наврати „одеше“ на +3 и која само благодарение на нашите технички грешки, за релативно кратко време се „топеше“, за конечно, на полувреме да заминеме и со -1. Од друга страна, нападот, носен на крилјата на нашите пивоти и реконвалесцентот Митев, во првиот дел одигра трпеливо и во голема мера паметно. Проблеми се јавуваа, во првото, а и во второто полувреме, кога нашите играчи, во напад, играа без добар „пас“, без добар залет, кога се одлучуваа индивидуално да решаваат. Но, како спомнавме и погоре, нападот, на крајот од денот, „испорачува“ тоа што се бара од него.

📸 РФМ / Facebook

АВСТРИСКОТО „СЕДУМ НА ШЕСТ“

Клучната промена или потег на натпреварот, под пресија на не креативниот и стерилен напад, кој како што спомнавме погоре, беше спречен од нашата зона, го направи селекторот на Австрија, Алеш Пајовиќ, со поставување формација 7 на 6, за која нашиот стручен штаб, а и момците на терен, до самиот крај на натпреварот, во одредена мера, не најдоа решение. Формација која не е непозната за Австријците,  напротив, откако е на клупата Пајовиќ, на секвенци ја користи како „оружје“, а сега во ситуација кога ги нема Божовиќ и особено Билик, беше приморан и во континуитет да ја експлоатира. Доколку може нешто да се забележи, тоа се две работи поврзани за нашата зона. Првата е користењето на Петар Атанасиевиќ, како исклучително брз, подвижен играч, како партнер на Лазаревски, а втората забелешка во тој сегмент од играта е што по малку нелогично, во добар дел од првото, па и во второто полувреме, Лазаров го „седна на клупа“ Лазаревски, како единствен играч кој прави разлика во зоната на тие централни позиции, во ситуација кога Маркоски е доста инертен, а Стојковиќ, сеуште, неискусен и не габаритен за вакво ниво на натпревари. Како и да е, од таа 24-25 минута, па се до крајот на натпреварот, без разлика на движењето на резултатот, двете селекции, со долги напади, многу работеа и се „потеа“ за секој погодок. Без голема помош од голови од транзиција, на двете страни, натпреварот „мирисаше“ на дуел без голем број погодоци. Ситуација, наметната од Пајовиќ, која многу повеќе му одговараше на противникот, ситуација без „брканица“ по терен, имајќи предвид „скратената клупа“ на Австрија и успешноста на поставен напад од страна на истата.

ФИЛИП II ОД МАКЕДОНИЈА – ОД БИТОЛА ДО БУДЕСЛИГАТА И НАЗАД

Македонија дефинитивно доби сериозен лидер во играта, од секој аспект и тоа треба да се потенцира и нотира. „Филип II од Македонија“ и со последниот потег на натпреварот, покажа дека враќањето во Битола, „носење“ на екипата во супер квалитетна конкуренција, допринесе играчки созрее, и дека враќањето дома, од најсилната Бундеслига, е во насока на „нов почеток, а не почеток на крајот“, како теза која ја поставивме пред неговиот камбек во Пелистер. Македонија загуби бод (или го освои, кој како милува), но го доби Марко Кизиќ на голот во одредена мерка, како поддршка на Митревски, а и Иван Џонов, кој како лев бек по вокација, имајќи предвид неговата спортска интелегенција и антропологија, очекувам во иднина, како играч кој може да „покрие“ неколку позиции во одбранбената зона, да биде стандарден член на националниот тим на таа левокрилна позиција. Колку тоа на некој да му изгледа (не)логично и наметнато.  

📸 РФМ / Facebook

„ИНТЕРЕСНО“ МИНАТО СО ВУЈОВИЌ – КАКО ДОПОЛНИТЕЛНА ТЕНЗИЈА НА ТЕРЕН

Веселин Вујовиќ и Катар се следниот противник на македонскиот национален тим. Во игра за тоа четврто место, кое ќе го сметаме за одличен успех, влегуваме во дуел со исклучително искусна, но и „стара“ екипа. Барем одреден број на играчи се во години, за кои не можеме да кажеме дека се најдобри за ракомет. Исклучително квалитетни поединци, огромен број натурализирани играчи во името на Капоте (Куба), Марковиќ (Црна Гора), двоецот голмани Лепеница – Суљаковиќ, Мемишевиќ (БИХ) и секако првото име на оваа селекција на СП во Хрватска, Франкис (Куба). Предводени се од, за нас многу познато ракометно име, тренер кој долги години беше на клупата на Вардар, но и селектор на Македонија. Имаат „интересно“ минато со нашиот сегашен селектор, во периодот кога Вујо беше селектор на Македонија, на бараж дуелот со Словенија, после кој, некогаш „најголемиот светски играч“ се обидуваше да ги спореди играчите на Македонија со некои свои пулени од родната му земја. Ова го зборувам затоа што очекувам дуелот помеѓу Македонија и Катар, токму поради човекот или луѓето кои што седат на клупите, да биде со дополнителна тензија од онаа која е присутна за освојување на бодови и (по)висок пласман. Нашата шанса е транзицијата, а за тоа ни требаат „јунаци“ во зоната и солидна поддршка на голманската позиција. Имаат шутери, им треба време, а ние со агресивна зона ќе „им го скратиме“ истото. Имаат искусен пивот во Бенали, но не е габарит од кој треба да се плашиме. Франкис е нешто помлад и е најголема закана во дуел игра, но особено во шут од „надвор“. Марковиќ и Капоте беа класа играчи, ама беа. Сега имаат години и се доста „пресметливи“ во однос на чување на здравјето. Затоа, многу контакт од наша страна, агресија и брза игра во транзиција на (не)постигнат гол на противникот. Нападот, преку нашите пивоти, Митев во дуел игра и Кузмановски во улога на „разбијач“, верувам дека ќе биде на висина на задачата, иако не очекувам (ако сакаме успех) играта да биде на половина на противникот, туку повеќе кај нашата одбранбена зона. Барем како желба. Многу трпение на нашите играчи, без разлика на резултатот, психолошка стабилност и верба дека противникот ќе „падне“ во последната четвртина од натпреварот. Период која една полетна Македонија треба да направи чекор напред, да го добие натпреварот и да го обезбеди тоа четврто место во групата.

Како обејктивно, одличен резултат за „новата“ Македонија.  

Напред Македонија!

Горан Ѓоргоноски

Авторот е поранешен ракометен репрезентативец и основач на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Филип II од Македонија и „интересното“ минато со Вујо appeared first on Само Ракомет.

⏩ Откриј го својот афинитет, надгради го талентот!

Македонија успешно ја помина првата рунда на СП во Хрватска, со победа над Гвинеја, пренесен бод од првиот натпревар против Унгарија, и со голем оптимизам влегува во втората фаза, каде ја очекуваат натпревари со Австрија, Катар и големиот фаворит Франција. Противници, барем оние првите два, посакувани за нас.

Но да бидеме реални и да не „летаме“ многу и ние сме посакуван противник за секоја од нив. За тоа што следува во втората фаза, која стартува утре против Австрија, нешто подолу во оваа колумна.

Сега збор-два за тоа што се случуваше на натпреварот со Холандија, па и Гвинеја.

Добредојдовте на мојата колумна „Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски“ после триумфот над аутсајдерот Гвинеја и оној контраверзен пораз од „лалињата“, а пред првиот натпревар, од втората фаза, против Австрија.

ПО НАТПРЕВАРОТ СО „ЛАЛИЊАТА“ НЕМАШЕ „ПОЧВА“ ЗА РАКОМЕТНА АНАЛИЗА

Свесен дека доколку „извадам“ колумна после оној, во најмала рака, контаверзен, во однос на тоа каква лавина од реакции предизвика тој (не)спортски дел, пораз од Холандија, никој нема да го интересираше како и на кој начин Македонија беше поразена, и затоа не чувствував потреба да седнам и да „искуцам“ традиционални 1400-1500 зборови. Имав впечаток, а и уште ме држи иститот, дека коментарите под истиот ќе беа насочени на друга страна, кон „луѓето во црно“, во правец кој не го покриваат овие мои колумни и за кои ама баш ретко, да не кажам, никогаш немам дума и коментар.

Сега можеби е поадекватно време да се напишат неколку реда за тој меч!

Ако пред стартот на СП, јас, а и повеќето луѓе од ракометот, со кои комуницирам, имавме двојба која селекција од првата фаза, помеѓу Унгарија и Холандија, повеќе „ни лежи“, сега некако сето тоа се искристализира. Холандија, покрај тоа што е подобро рангирана селекција, има играчи кои играат во (по)големи клубови или (по)кавлитетни лиги, истите се во позрела фаза на своите кариери, сега и дефинитивно, истите играат ракомет со кој нашиот национален тим потешко се снаоѓа. Велам потешко се снаоѓа, затоа што и после поразот, со чиста совест можеме да ја истакнеме мојата главна парола на ова СП „Никому нема да му биде лесно против Македонија“. Не и беше ниту на Холандија, која иако го контролираше водството во текот на целиот натпревар, дури во самиот финиш резултатски „избега“ и го реши истиот. Македонскиот национален тим одигра уште еден солиден натпревар и достојно го презентираше македонскиот спорт . Тешко може да се најде забелешка на пристапот на нашите момци, на стручниот штаб и на начинот на кој, се обидовме, да се спротиставиме, на хартија, фаворитот на овој натпревар.

📸 РФМ / Facebook

ЛАЗАРОВ СО РАРИТЕТНА 5 + 1 ЗОНА СЕ ОБИДЕ ДА ГО ИЗНЕНАДИ ПРОТИВНИКОТ

Накратко. Македонија, после бодот против првиот фаворит во групата, со раширени крилја и самодоверба до плафон, но и (пре)голема желба, имајќи предвид новите математики и перпсективи кои се отвараа со евентуална победа против „лалињата“, влезе во самиот натпревар. Во големо тактичко надмудрување на две живи легенди на светскиот ракомет, кои играа на идентична позиција во ракометот, Лазаров со големо тактичко изненадување, поставен т.н фластер на најдобриот противнички играч Лук Стејнс, го стартуваше натпреварот во одбранбената зона. Формација која многу ретко се користи во модерниот ракомет, со цел крајно да се ограничи еден играч кој е фундаментален за противничката екипа. Но и формација која остава сериозен проблем во играта 5 на 5 на поширок простор, а истата изускува подвижни дуел играчи на централните позиции. Лазаров го постави Милан Мечка Лазаревски на нај чувствителната позиција, во средината на одбраната, и Кузмановски и Велковски од неговата лева и десна страна. Противникот од друга страна, можеби за нијанса потценувачки, стартуваше со поплитка 6-0 и Шоенекер и Коиј во средината. Нашите момци, иако стравуваме пред СП, повторно, вака или онака, во нападот наоѓаа простор во зоната на противникот, така што покрај Кузмановски, кој „пукаше“ од надвор и пивотите комбинираа пет погодоци, уште осум други ракометари постигнаа барем еден погодок. Логично, Лазааров се одлучи на стратот да не менува играч во однос напад-одбрана, во ситуација кога противникот има феноменална транзиција и игра брзо, без разлика на исходот во фазата на одбраната (брз центар или полуконтра), и на „крилјата“ на таквата поставеност, Македонија, до средината на првиот дел, имаше супер активен резултат. Да бидеме реални, играта во голем дел се одвиваше на половината на Холандија, и на секој наш погодок, без разлика што Стејнс „јадеше“ фластер уште од прва фаза, сепак Холандија враќаше со иста мера во најкраток рок. Доста фрустрирачки, особено што нашите момци, многу понапорно работеа за секој погодок.

ПРЕМНОГУ „ЛЕСНИ“ ПОГОДОЦИ НА ХОЛАНДИЈА ВОВЛЕКОА НЕРВОЗА ВО НАШИОТ ТИМ

Имајќи предвид ритамот на самиот натпревар, во втората половина од првиот дел, нашата клупа стартуваше со ротација, од која, како клучна можеме да ја наведеме онаа на Лазаревски со Пешевски, по која противникот многу полесно, на „подалечна страна“ содаваше играч повеќе во простор, ситуација која ја користеше десниот бек и десното крило на Холандија. И не само што Холандија брзо возвраќаше со погодок, туку тоа го правеше од изградени позиции и на лесен начин, факт кој вовлече нервоза кај дел од нашите играчи, а меѓу нив и нај искусниот Митревски на голот. Таа нервоза во вториот дел беше уште повидлива и можеби клучна за двоцифрената бројка технички грешки, кои имаа големо влијание на конечниот исход. Да потенцираме дека во цел тој период, без разлика на случувањата на терен, тимот „гинеше“ за секоја топка и од тој аспект никој не може да најде забелешка.

📸 РФМ / Facebook

СТЕЈНС БЕШЕ НЕРШЛИВА ЗАГАТКА, ВО СИТУАЦИЈА КОГА ОЛСОН ГО ТРГАШЕ „ФЛАСТЕРОТ“ СО ФОРМАЦИЈА 7 НА 6

Да завршуваме полека. Во вториот дел, Лазаров „го испука“ сиот расположлив арсенал, обидувајќи се и со Велковски на „висока двојка“, па повторно „фластер“ на Стејнс, ситуација која Штафан Олсон ја решаваше со формација 7 на 6, спуштајќи го Џонов (кој претходно играше фласер на Стејнс) во, за него, неприродна позиција број четири во 6-0 зона. Стејнс, многу искусно и паметно, гледајќи против кого игра на позиции 3 или 4 во нашата зона, мудро го избегнуваше Лазаревски и лесно поминуваше покрај Маркоски, Стојковиќ и во дадени ситуации Џонов. Не дека и Лазаревски беше безгрешен, но, според наравот на Мечка, противникот и кога „поминуваше“, тоа го правеше со „одредени последици“ по негово тело. Тоа ме потести на мојата прва колумна или излагање на националниот сервис, во насока дека Лазаров и со Хрватска, упорно му бараше партнер на Лазаревски. Како решение, тогаш го изнесов Михаил Аларов, соиграчот на Мечка од „двократниот“. Стејнс беше „нерешлива загатка“ од каде почнуваше се, Каи Смитс и Коиј само го искоритија „малиот генерал“ за поентерски да се издвојат.

Во коректниот напад на Македонија, како аномалија повторно се појави решавање на ситуација 6 на 5, и не само што не поентиравме, туку многу често и негативно го завршувавме периодот со играч повеќе во поле. Важен сегмент, кој создаде дополнителна нервоза и кој можеше дополнително да го драматизира натпреварот и истиот да го однесе во егал до полседната минута.

Нејсе, Македонија достоинствено беше поразена и по којзнае кој пат, ракометот ја обедини нациата. Овој пат од други причини, кои за жал го земаа местото на „насловните страни“ на интегралниот ракомет, феноменалниот Фитиљ, пристапот на момците, тактичката поставеност и фантастичната поддршка на македонските фанови од трибините.

Гвинеја е ставена „ад акта“ за потврда на впечатокот, дека оваа Македонија нема легимитет никого да потценува. Па макар играла со селекција која е дебитант на СП, без ракометна традиција, со одлична антропологија, огромна неодговорност во играта и скромна ракометна техника. Честитики за победата момци!

📸 РФМ / Facebook

АВСТРИЈА СТРУКТУРНО Е СЛИЧНА НА НАС И ИМАМЕ РЕШЕНИЕ ЗА НИВНИОТ НАПАД

Австрија е нашиот следен противник. Селекција многу слична на онаа Швајцарија која ја „добивме“ лани на ЕП, но и селекција која, според структура на играчи,  многу потсетува на нашиот национален тим. Одличен голман (кој после ланското ЕП си обезеди трансфер во Бундеслигата) со релативно низок раст, единствен бек шутер на бековската позиција, неколку играчи кои имаат дуел игра и можат „да испратат“ играч повеќе создаден од Хутечек или дуплирање на пивотот, два пивоти од кој еден игра „тотален ракомет“, многу е корпулентен и е многу незгоден на линијата од 6 метри и уште еден, кој игра во Бундеслигата, и истиот игра во два правци,итн… Селекција со вонсериско лево крило во Фримел од Пик Сегед, но која на ова СП е сериозно ослабена со неиграње на убедливо најдобриот играч на тимот на Пајовиќ, левиот бек Билик од Кил, но и Божовиќ а после првиот натпревар и Живковиќ како единствени десни бекови. Македонија го има рецептот во одбрана, на левиот бек Хутечек, кој има карактеристики на тенк кој има одлична координација и прегледност, одлична дуел игра, но и свои слабости. Му треба „добра топка“ и време да се размавне. Нашата „двојка“ во зоната 6-0, во името на Велковски ќе игра подлабоко на Хутечек, нема да дозволи добар проток, ќе го „држи блиску до себе“ и доколку го ограничимее истиот, и затвориме „линија“ (слично како против Унгарија и Банхиди) можеме да очекуваме добар натпревар, па зошто да не е и триумф. Нападот ќе ги даде своите 30+ погодоци, во ситуација кога Филип Кузмановски „решети“ мрежи, а Македонија има широк список на стрелци на секој натпревар. Само рамото на ракометниот „Брус Ли“ да биде подготвено за максимум напор, иако тоа нема да го спречи да „паѓа на глава“ и дава 120% од себе.

За Македонија допрва почнува првенството и кулминацијата на истото е пред нас.

Да ги тргнеме сега сите неракометни теми, за фокусот на нашите момци да биде на играта.

Затоа што е за наше добро! 

Напред Македонија!

Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски

Авторот е поранешен ракометен репрезентативец и основач на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Продолжува ракометната војна на Македонија appeared first on Само Ракомет.

Така одеше мојата генерална порака за ова СП во Хрватска.

Handball Camp „40×20“ Macedonia

Задоволен од играта и пристапот на нашите момци, од тактичката поставеност на селекторот Лазаров, која во даден момент ја најавивме тука на „Само ракомет“, како и на националниот сервис МРТВ, и среќен што Македонија освои бод „како планина“ против силен противник, под силни импресии од вчерашната спортска „војна“ ја стартувам оваа колумна.

Македонија го скроти „ракометниот џин“ (или подобро кажано спортскиот џин) и само поради нашето неискуство, не успеавме тој истиот да го оставиме „со кратки ракави“. Викаме џин пред се во однос на вложувањата во спортот, условите во кои функционираат, поддршката која ја имаат од државата, позициите кои ги имаат нивните машки и женски клубови во Европа. Сепак, се покажа дека „таквите“ многу често не се доволно „гладни“ како овие другиве, кои не секогаш, во својот развој имале топки какви што посакуваат, најнови патики, топли сали, квалитетен оброк итн. Затоа она што се случи синоќа има уште поголема тежина и јас уште еднаш им честитам.

Добредојдовте на мојата колумна „Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски“ после одличниот натпревар против Унгарија, а во пресрет на уште еден тежок дуел против подобро рангираната Холандија.

Сега да видиме што „сними нашата камера“ синоќа, во друштво на Џомба Георгиевски и уредникот Стерјов, како гостин на националниот сервис. Ќе се обидам да бидам краток и јасен, колку што е тоа возможно.

📸 РФМ / Facebook

ЗОНАТА СО ЛАЗАРЕВСКИ И ВЕЛКОВСКИ, ПЛУС МИТРЕВСКИ НА ГОЛОТ, КАКО ПРЕДУСЛОВ ЗА УСПЕШЕН НАСТАП

Тактички одлично поставена 6-0 формација со Маркоски и Лазаревски како централни дефанзивци, формација која очекувано беше „подлабока“ на позиција два, каде Велковски играше поагресивно на стартерот Шита, а подоцна и високиот Бодо. Како што и најавивме, со намера да оневозможи течна игра и да спречи Фазекаш и Лекаи да создаваат позиции за непречени фронтални напади на левите бекови на Унгарија. На име на таа подлабока зона на едната страна, во која Велковски, Серафимов, па и Јагуриновски имаа задача да антиципираат од лев спрема среден бека и на тој начин да го ограничат просторот на делување, а имајќи предвид дека во противничката екипа на „црта“ е најдоминантниот пивот на денешницата, Банхиди, со одредена доза на хазардерство (или прифатлив ризик) Лазаров ја затвори линијата и постави за нијанса поплитка зона. Со тоа комплетно го ограничи Банхиди на линијата од 6 метри, но и создаде ситуација кај во текот на натпреварот ја користеа, пред се десниот бек Илиќ, но и Фазекаш и Лекаи, со различен „арсенал“ да го напаѓаа голот на „Св. Никола“ Митревски. Милан -Мечка Лазаревски, слично како со Фарски Острови во „Борис“ презема или понесе голем товар од работата на средината на зоната, менувајќи се на двете фундаментални позиции, заедно со Маркоски и Стојковиќ. Исклучително интелигентно одигра и „комодоре64“ алијас Мартин Велковски, кој и повеќе од успешно се надигруваше со Шита и Бодо, а машки ги издржа сите дуели со Банхиди. Македонија, поддржана од супер Никола Митревски на голот, со физичка сила, НО и со памет одговори на нападите на Унгарија, и „го натера“ противникот на доста „изнудени“ технички грешки. Како предуслов, за она што треба да се имплементира како транзиција, сегмент во Македонија или би требало да биде подобра, сегмент кој треба(ше) и ни донесе дузина „лесни“ голови. Точка.

ТРАНЗИЦИЈАТА НИ ДАДЕ ПОГОДОЦИ И ГО ИЗВАДИ ОД КОЛОСЕК ПРОТИВНИКОТ

Транзиција. Тој „убиствен“ сегмент од играта, кој, не само што ни дава лесно да постигнуваме погодоци, туку и, дополнително, психички го „разорува“ противникот. Без да ја „нурнам“ главата во статистика, ќе кажам дека со Унгарија, одбраната и Митревски дадоа подлога, пред се Кузмановски да ја демострира најмоќната индивидуална полуконтра во светскиот ракомет.

Полека го создаваме мозаикот на успешниот настап на нашите момци, синоќа во Вараждин. Спомнав во мојата најавна колумна, налик ни изгледа дека многу фактори треба да се исполнат за да можеме да дојдеме до егал натпревар против Унгарците. И навистина е така.

Факторот Митревски, адекватна зона и успешна транзиција, бараа и стрплив напад и психичка подготовка за присебност при реализацијата, како завршен удар за „соборување“ на оној спортски џин, спомнат погоре.

📸 РФМ / Facebook

ФОКУСОТ НА МИТЕВ ГО „ИСПРАТИЈА“ ДЕСНИТЕ БЕКОВИ И ГО ВАЛОРИЗИРАШЕ КУЗМАНОВСКИ

И го имаше тој стрплив напад, педантен и дисциплиниран, неретко и досаден, но максимално ефективен. Крилата иако имаа малку топки реализираа тоа што требаше, пивотите имаа висок процент на реализација и дополнително многу одработија за бековите, десните бекови феноменални, и во создавање игра и ситуација и како реализатори. Да бидеме реални, првиот голман Миклер очекувано „закасни“ на натпревар и доста ни ја олесни задачата во клучниот период од натпреварот, кога Македонија со 8:1 се врати од негатива од три погодоци. Серафимов како никогаш до сега дрзок и храбар, Велковски „докторски“. Полека доаѓам до оние двајцата кои треба да бидат перјаници на нашиот напад. Големо внимание посветил Чема Родригес на нашиот Марко, ракометниот „Брус Ли“. Огромно. Тоа го користеа останатите наши репрезентативци, пред се, оние кои треба да испратат на десната бековска позиција.

На крајот, човекот или дечкото, кој најавив дека со текот на времето ќе создаде статус и идентитет кој ќе дозволи да се напише една „Ода за Фитиљ“, кој ќе влезе во химната на Чкембарите. Филип Кузмановски одигра феноменално, заштитен и одморен во одбранбената зона, максимално корисен во транзиција и разноврстен во нападот. „Ги отвори“ Унгарците од „надвор“, ги „хранеше“ пивотите и во негов стил продираше во зоната. Имавме впечаток, фрижидер да „фрлеше“ на голот ќе влезеше. Едноставно се му одеше од рака. Долги години, заложник на некои други играчи играше во „погрешна“ постава и на погрешна позиција, сега кога друг е командант на нападот, Фитиљ процвета и ја воодушеви ракометната светска јавност.

За крај, и не се само овие играчи кои ги спомнавме. Лазаров, особено во првиот дел внесе многу играчи во ротација, вклучи свежа крв и во вистински момент ги одмараше Кузмановски, Митев, Лазаревски и Велковски. Стојковиќ имаше асистенција и коректен настап во одбрана, Ѓоргиев внесе свежина и со својата промена првец „на слаба страна“ го надмудри Шипос, Џонов очекувано одигра интелигентно. Едноставно Македонија, одигра тимски, одигра борбено, со срце и душа за Македонија, одигра за душа на Фалангата во Вараждин но и за сите оние кои останаа дома и се раштркани низ светот.

Ракометот уште еднаш покажа дека може да ја обедини нацијата, да ја подигне самодовербата, да потсети дека не сме „тиња“ и дека Македонците не се ништо полоши од останатите, само им треба систем, концепт и генерали кои ќе не водат. Секако и факторот време за сето тоа да се постави на здрави нозе и да се имплементира.

„КЛИНОТ СО КЛИН СЕ ИЗБИВА“ ПРОТИВ „ЛЕТЕЧКИТЕ“ ХОЛАНЃАНИ

Унгарија е минато, далечно минато, познавајќи го Лазаров. Има тој методи како да не дозволи играчите да му се „наполнат“ со хелиум и да одлетаат. Свесен дека само кога сме 100% на земја можеме да бидеме конкурентни.

Холандија е следна на менито. Комплетно различна од нашиот прв противник. Нема корпулентни играчи, нема високи бекови, нема гранитна одбрана. Има технички одлично подготвени играчи, многу силна транзиција, подвижна и школски поставена одбрана. Го имаат Стејнс, Дени Бајенс и реконвалесцентот Каи Смит. Македонија ќе ја модифицира 6-0 зоната, ќе „стапне“ на топка и ќе ја забави играта.

Или можеби ќе оди по она народната „клинот со клин се избива“.

Напред Македонија!

Читај Ракомет со Горан Ѓоргоноски

Авторот е поранешен ракометен репрезентативец и основач на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Ракометот уште еднаш покажа дека може да ја обедини нацијата appeared first on Само Ракомет.