Уморни од супер високиот ритам на натпревари кој го наметнува плејофот во македонското првенство, соочени со повреди на клучни играчи и со непријатна традиција на нашите екипи во Скандинавија, Алкалоид синоќа одиграа натпревар за респект, потврдувајќи уште еднаш дека без разлика кој е на терен во однос на квалитет, искуство и знаење, системот не дозволува да биде поразен.

Да, можеби некогаш победен, но многу тешко поразен.

Низ супер содржаен ракометен период поминува македонскиот клупски ракомет, како на домашна, така и на меѓународна сцена. Вечните спортски ривали, на тема ракомет ги вкрстија копјата во рамките на последното коло од првиот круг на плејофот, додека Алкалоид, иако дополнително „осакатен“, со неиграњето на капитенот Симба Ѓоргиев, на реваншот во Скандинавија успеа да ги одбрани оние +5 од Автокоманда и на пенали да го елиминира Рунар, за супер интересно финале против претставникот на нашиот јужен сосед, АЕК Атина.

ВАРДАР ОСВОИ ВАЖНИ БОДОВИ ВО БИТОЛА ЗА ПРЕКИНУВАЊЕ НА „ЗЕЛЕНАТА ЕРА“?

Полна сала, квалитет, тензија, неизвесност и секако мал инцидент како потврда за ривалитетот на двете екипи. Едноставно, одлична промоција на ракометот на супер дербито, помеѓу Пелистер и Вардар, натпревар кој заврши со минимален триумф на „двократниот“. Ретко кога Вардар победувал во Битола, па и кога бил во подобра кондиција од моменталната. Од друга страна, после оние +13 над Алкалоид и првата позиција за Битолчани пред плејофот, некако бевме сигурни дека оваа екипа, која игра(ше) ЛШ, нема да дозволи „зелената ера“ да биде прекината, „само“ после две титули во низа. Од друга страна, позицијата на благ фаворит, кој има бод предност, и на домашен терен го пречекува големиот ривал, но и големиот притисок што го прави битолската јавност, веројатно „им ги фати рацете“ на дел од скапите странски засилувања на Пелистер, и на тој начин успевајќи да остане без важни бодови во трката за највредниот трофеј. Сега математиката е друга, и не дозволува понатамошен кикс на Битолчани во вториот дел од плејофот. А, следуваат две гостувања во Скопје…

Да одиме со ред.

Вардар имаше супер коректно судење во Битола, одигра квалитетно и заслужено ги освои бодовите. Стартуваше зона со еден играч кој може и сака да игра во дефанзива, во името на Мечка Лазаревски, и неколку „тотални“ напаѓачи, кои секако дека можат, антрополошки да одиграат зона, но едноставно фокусот им е насочен накај противничкиот гол. Сето тоа со цел да не менува напад одбрана. Од друга страна, поучени од тоа дека Фитиљ е локомотива на Битолчани во нападот, посветија достојно внимание на истиот и оставија доста простор за останатите играчи на Пелистер во нападот. Таа ситуација, во одредена мера ја искористи Тајник, но и Хосни, но не и Радивојевиќ, кој беше „смрзнат“ и не одговори на предизвикот наречен дерби натпревар. Далеку од тоа дека Богдан не е квалитет, сепак е титулар од Фленсбург и Пик Сегед, но во четвртокот, не беше на висина на задачата. Неговата замена, кој издржува казна со „заковување“ на клупа поради предавство, очекувано беше неспремен за еден натпревар од високо ниво. Зошто го кажувам сето ова? Затоа што сум убеден дека, доколку Вардарци беа поприсебни, и наместо на средина и на пивот, свесно дозволуваа направениот „вишок“ играч да завршува на десно крило, многу порано ќе го решеа натпреварот. Во оваа насока, на еден од тајмаутите, советуваше и “големиот“ Стоилов, посочувајќи го делот од зоната каде Вардар е „тенок“ (позиција 4 и 5) и дека „доколку паѓаме, тоа да биде на крило, не од средината или од позиција на десен бек“.

Вардар имаше солидна поддршка од голмани, играа трпеливо во напад, реализираа во голема мера, не дозволуваа „лесни“ погодоци и ја имаа партијата „во џеб“. Кога сме на овој дел од теренот, во зоната на „црвено-црните“ мора да напоменеме дека Пелистер играше „зихерашки“, оставајќи го Фитиљ да напаѓа 1 на 1 на средина или да поминува покрај блокот на пивотот, ситуација која доведе капитенот да биде заслужен за над 85% од погодоците, директно или индиректно, што е преголема зависност од еден играч.

МЕЧКА ГИ НАЧНА, БОРОЗАН ПРОДОЛЖИ, А ХОРИГА ГИ ДОКРАЈЧИ

📸: 24 Ракомет

На другата страна, нападот на Вардарци, со сериозна далекуметна артилерија во Хорига и особено Борозан, но и сериозно доходовниот Лазаревски на „црта“ играше, во голема мера, доста трпеливо. Во овој сегмент, иако во втор план и не забележлив за широка јавност, голема улога во „вработување“ на Мечка, но и задржување на топката во одредени моменти, имаше Томи Јагуриновски, кој беше „сидрото“ кое носеше мир и стабилност. Зоната на Пелистер, малку повозрасна и инертна на круцијалните позиции 3  и 4, а на моменти и неискусна со храбриот потег на Мистер Раул да го уфрли „Цар Самуил“, имаше проблем со брзите нозе на Марио Танкоски, кој го одигра, можеби најдобриот натпревар во последните година или две, момент кој треба да радува, во ситуација кога Митев и Ѓоргиев се повредени. И Марио и Томи одиграа за Борозан и Хорига, но и за Лазаревски, а овој последниов уште еднаш покажа дека покрај неговиот играчки квалитет и доминација во зоната, се профилира во сериозен лидер и човек кој ја „држи соблекувалната“ на Вардарци. Со тоа станува играч чие присуство е бесценето. Во овој дел на теренот треба да потенцираме дека домаќинот ја немаше вообичаената поддршка на голот, и дури во моменти кога „Свети Никола“ влезе во серија, играчите во поле не го валоризира тоа.

📸: 24 Ракомет

Се на се, можеме да кажеме дека Пелистер не беше подготвен да освои бодови, Вардар имаше контрола на се што се случуваше на терен, но и му дозволи на противникот да се доближи и да израмни во самиот финиш, и тоа не како резултат на квалитетна игра на Битолчани, туку повеќе како пад на концентрација и недисциплина во одредени моменти од страна на одредени бекови кај „двократниот“.
И самиот фотофиниш го покажа тоа, во ситуација на нерешен резултат, Хорига ја прелетува, без никаков контакт, зоната, и вторпат (после оној погодок од „деветерец“ во 12 минута) погодува за преземање на врвот на табелата.

За  крај ќе потенцирам уште еднаш дека дербито ги оправда очекувањата на јавноста, беше одлична промоција на ракометот и во полн сјај го презентираше истиот. Мистер Раул и Сињор Милано покажаа дека не се нешто страшно подобри од оние кои ги има(в)ме во мак ракометот минатата година, или ние кои го печалат „лебот“ надвор. Не променија ништо во играта, особено во зоната (тука Раул мораше да преземе нешто) како би ја дестабилизирале играта на противникот или ограничиле некои играчи кои се сериозни носители. Нејсе!

„Нивата“ има уште за „орање“, а Вардар оди во Автокоманда, пред и Пелистер да гостува во истата сала. Ако и двата тима освојат бодови, на 8 Јуни ќе се решава титулата во „Јане“. Пелистер може да посакува слично судење како во Битола, како би ја барал шансата за третата титула во низа и продолжување на „зелената“ ера.

АЛКАЛОИД ПОКАЖА ДОСЛЕДНОСТ, ДРСКОСТ И КАРАКТЕР

Алкалоид е финалист на ЕХФ Европскиот куп, и против грчки АЕК ќе го брка првиот европски трофеј во својата кратка историја, а само трет за машкиот клупски ракомет.

Уморни од супер високиот ритам на натпревари кој го наметнува плејофот во македонското првенство, соочени со повреди на клучни играчи и со непријатна традиција на нашите екипи во Скандинавија, Алкалоид синоќа одиграа натпревар за респект, потврдувајќи уште еднаш дека без разлика кој е на терен во однос на квалитет, искуство и знаење, системот не дозволува да биде поразен. Да, можеби некогаш победен, но многу тешко поразен.

Марко Митев, моторот во нападот на тимот на Лазаров го нема од тој кобен 17 Март, Костески и Симоноски (иако беше денес во состав) исто така, Дамјан Митев опериран и повторно со ситна повреда, го немаше одреден период. И секако, најтазе повредата на новиот предводник и капитен на тимот, Игор Ѓоргиев, кој на дуелот со Бутел се здоби со повреда на бутниот мускул. (Пре)многу играчи надвор од строј, за така значаен натпревар и така сериозен ривал, како што е Рунар. И тоа во Скандинавија, каде „латентните“ спортисти од северот на Европа, секогаш „добиваат крилја“ и знаат да (пре)газат противник.

Таков расплет на настаните најавуваше и стартот на вчерашниот реванш дуел на македонскиот претставник во Сандрерфјор, Норвешка. Тешко стекнатата позитива од +5, од Скопје, се „стопи“ како лед за осум минути, најавувајќи уште еден дебакл на мак екипа во северна Европа. Импресионирани стрелци кои не можеа да го промашат противничкиот голман и брза казна на другата страна, како ситуација која ги дестабилизира Кизиќ и Галевски. Резултатот на -6 и големи проблеми за Лазаров, во преостанатите педесет и кусур минути ракомет, на Фејсбук пренос со режисер кој одвреме-навреме „заспиваше“ и не ни дозволуваше „во живо“ да ги следиме настаните на терен. Нереално, за еден европски куп, па макар бил и поранешен Челинџ куп.

СЕРАФИМОВ ЛИДЕР, МИТЕВ И ИВАНОСКИ ХРАБРИ ВО КЛУЧНИ МОМЕНТИ

📸: РК Алкалоид

Дамјан Митев, Мартин Иваноски и двајцата десни бекови, Мартин и Мартин, во ситуација на индиспониран Франциско, беа носители на играта во напад. Ако Серафимов, кој беше главен носител во нападот и играше во два правци, заедно со Велковски, имаат солидно искуство на свои 24 и 27 години, што да кажеме за Дамјан и младиот Охриѓанец, кои првпат се соочуваат со ситуација како таа синоќа. Дрски, без респект, со многу храброст и убава „навигација“, токму Митев и Иваноски, во моменти на криза на Серафимов, беа „моторот“ на тимот и го одржуваа Алкалоид на позитивни (во вкупен збир) -3 или -4. Алкалоид беше за нијанса потрпелив во нападот, што е и разбирливо, имајќи предвид дополнително намалениот ростер на играчи, но не отстапувајќи од својата игра, во голема мера. Одигра доста дисциплинирано, играјќи ја својата игра, со доста изолации и игра 1 на 1, и на тој начин нервирајќи го противникот кој сакаше што побрзо да обезбеди разлика која го носи во финале. Серафимов одигра лидерски, беше тој кој единствен „стрелаше“ од полу дистанца, над потценувачки поставената 6-0. Од друга страна, покрај „отсутниот“ Фереира, Митев и Ивановски беа играчите кои ја „бушеа“ зоната на Рунар, потрошија многу енергија во дуел игра, реализираа пенали и асистираа до пивотите.

ГАЛЕЦ И МИТЕВ КАКО ПЕРСОНИФИКАЦИЈА НА ТИМСКИТЕ АТРИБУТИ

На другата страна, брзото комотно водство на домаќинот, веројатно беше причина Мирхол, не сакајќи или не чувствувајќи потреба да ризикува со празен гол, да не форсира формација 7-6, против која во првиот дуел долго немавме решение. Рунар душмански ја казнуваше секоја грешка или недисциплина на Алкалоид, делуваше самоуверено и доминантно. НО, македонскиот претставник покажа доследност, дрскост и карактер. Во таа ситуација особено ме радува односот на осумнаесет годишниот Дамјан Митев и две години повозрасниот Иван Галевски, кои беа персонификација на погоре наведените атрибути кои го красеа тимот.

Време е ракометно Скопје да им оддаде почит на „децата“ од тимот од Автокоманда, без разлика на бојата на дресот кој секој од нас го има во плакарот, без разлика на тоа од која страна на Вардар твориме и живееме. Време е за „Борис“, затоа што во Македонија доаѓа респектабилна екипа, претставник на Јужниот сосед!

Се гледаме во сала!

Goran Gjorgonoski

Поранешен македонски репрезентативец и координатор на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Македонскиот клупски ракомет во полн сјај appeared first on Само Ракомет.

Фото: РК Алкалоид

Триумф на Алкалоид, четврти во меѓусебните дуели во тековното првенство, овој пат на гостински терен во Кавадарци, е епилогот од натпреварот кој требаше да даде одговор на прашањето, дали Тиквеш ќе продолжи да сонува учество во Европа следната година.

Понесени од добро одиграниот натпревар на гостински терен во Автокоманда, мотивирани од нови три бодови кои ќе го одржат во игра за местата кои водат во Европа, но и со многу проблеми на не до залечени повреди на важни играчи, Тиквеш влезе во натпреварот против Алкалоид, кој важеше за умерен фаворит.

Селекторот на младинците, во улога на тренер на домашната екипа, со проверен рецепт на агресивна одбрана, со многу контакт и чести фаули на граница на дозволено, се обиде да го неутрализира нападот на Алкалоид. Се чини, на моменти домаќинот играше преагресивно, трансформирајќи се во „африканска“ 3-3 зона. Селекторот на сениорите подготвен го пречека својот поранешен репрезентативен колега, на спротивната страна, со Марко Митев во игра од самиот старт и Георгиев и Серафимов како негови партнери во нападот. На сметка на внесувањето на Митев во игра од првата минута, што позитивно се почувствува во играта на Алкалоид, беше жртвуван првиот пивот на тимот од Скопје, Петров, како опција во еден правец. Како не би бил ранлив, во однос на правење две измени (Митев е секако едната), а со самото тоа и не дозволувајќи му на противникот „лесни“ голови преку брз центар и полуконтра, тренерот на Алкалоид се одлучи првенствено во два правци да игра Маркоски, кој во текот на натпреварот се повреди, а како негова замена прво беше избран Карасманакис, а подоцна во вториот дел и Стојковиќ.

Фото: РК Алкалоид

Алкалоид со Маркоски, а подоцна и со Карасманакис и Стојковиќ одигра висока зона, „принудувајќи“ го Тиквеш да игра бавно и да има доста обиди во еден напад да ја пробие истата. Во одреден период преку  Манасков, па и Обина успеа да ја пробие, но и многу почесто Трајковски беше поуспешен. Од друга страна, Стојановиќ долго време „ја бараше“ вистинската одбрана, менувајќи од 3-2-1, 5-1 на 6-0, но благодарение на Ѓоргиев кој одигра солиден натпревар, изнудувајќи доста исклучувања кај противникот и секако стандардно одличниот Марко Митев, Алкалоид трпеливо доаѓаше до ситуација на погодок или удар од седум метри. Седмерци, кои успешно ги реализираше 18- годишниот Дамјан Митев, големата надеж на македонскиот ракомет.

Да резимираме. Алкалоид го „спушти“ Тиквеш на пристоен број на погодоци, вторпат го совлада во плејофот, не дозволувајќи изненадување, кое би го ставило во неповолна ситуација, пред одлучувачкиот дуел против Охрид на домашен терен. Радува формата на Митев, но и враќањето на терен на високиот Марко Стојковиќ, кој после паузата поради здравствени проблеми се врати на терен, искористувајќи ги сите ситуации на создавање на „вишок“ играч и асистенции од страна на Ѓоргиев и Митев.  Марко Стојковиќ и Валентин Карасманакис, како двајца исклучително млади ракометари се одличен тандем пред голот на вицешампионот и времето работи за нив. Особено импресионира начинот на кој се снајде во најквалитетната лига 20-годишниот младински репрезентативец, Битолчанецот Карасманакис, кој игра солидно на двата дела на теренот. Тивок, ненаметлив, работлив и фокусиран. Загрижува формата на десните бекови на тимот од Автокоманда. Стојановиќ, се чини дека одигра и (пре)многу агресивно на играчи кои се релативно ниски и имаат добра техника, на тој начин го загуби натпреварот и официјално ги загуби шансите за пласман на местата кои водат во ракометна Европа, и сега е вистинско време да ги рехабилитира Обина и Симиќ, за завршницата од купот на Македонија. Овој ростер со ограничена квалитетна ротација, полека го губи здивот.

Фото: ГРК Охрид

Во меѓувреме во Струга, во натпревар кој претходно е веќе добиен, многу потешко од очекувањата Охрид запиша нови три бода, како потврда на визата за ракометна Европа. Алушевски, со најавата на натпреварот со Еурофарм и борбата за титула, по се изгледа ги дефокусира своите играчи од тоа што им следуваше, а тоа е дербито со жилавата Струга. Мацуока се чини дека беше фактор кој беше клучен за победата, играч од кој очекуваме многу повеќе во иднина, имајќи предвид дека истиот е за првпат во Европа и ќе му треба време за адаптација. Како и да е, бодовите се освоени, а следното коло, во Охрид доаѓа Еурофарм Пелистер, на потврда на титулата или дополнително замрсување на работите околу тоа кој ќе се најде при врвот на суперлигашката табела. Еден натпревар е, битолчани се големи фаворити, но се е можно.

Се гледаме во сала!

Goran Gjorgonoski

Поранешен македонски репрезентативец и координатор на проектот Ракомет За Секое Дете

The post ТИКВЕШ НЕМОЌЕН ПРОТИВ ВИСОКАТА ЗОНА НА АЛКАЛОИД, ОХРИД ПРОДОЛЖУВА ДА ГО СОНУВА ШАМПИОНСКИОТ СОН appeared first on Само Ракомет.

Желбите одсекогаш биле лесна група, победа или две за влез во втора фаза и борба за што подобар пласман. Овојпат размислувам некако поинаку.

Пратејќи го развојот на една пионерска/кадетска екипа и нивните натпревари, и од тренерот а и од поширокиот аудиториум слушав, а верувам и дека е така, дека екипата треба да игра со појаки тимови за да напредува.

Епа ајде тогаш да играме со посилни тимови. Некој ќе се насмевне па ќе рече повеќето се можеби во моментов посилни ! Но не, јас сакам оваа моја, нова, Македонија да расте и играчки а и тренерски играјќи со најсилните.

Еве ја мојата ждрепка

Од првиот шешир ги сакам Шпанците. Ретко сме играле со нив, се разбира сме губеле. Но во последниве години шпанците ми легнаа на срце. Играчи како Кањелас, Македа, Душебаев сега и Гурбиндо, тренери како Талант кој ми е најомилен, Раул кој си ја расипа малку петката во трка по хонорар, а најмногу можеби Дејвис и Парондо, навистина оставија длабок печат во македонскиот ракомет. И не само тоа. Најмногу сакам да играме со нив поради нивниот шпански систем.

Од вториот шешир неминовно ги сакам светските шампиони Данска. Да, верувале или не нив ги победивме. Можеби околностите ни беа наклонети но победа е победа. Ајде да се обидеме да ја повториме.

Од четвртиот шешир ги сакам Пољаците. Реално многу посериозен тим од понудата (Холандија, Украина, Босна, Црна Гора и Литванија) , тим со кој натпреварот никогаш не е во театарска атмосфера. Тим со играчи од врвни екипи со голема страст. Со пољаците сме имале жестоки дуели и клубски и репрезентативно.

Е ова е група во која сакам да се натпреваруваме, да се бориме па и да победиме.

П.С. За секој случај еве ќе ги запишам и тимовите кои би ги одбрал по стариот традиционален метод.

Словенија од првиот, сме играле, сме биле блиску и сме победувале. Од вториот Србија, по исто сценарио како Словенија. Од четвртиот Литванија, која за мене е тотално анонимна или план Б, за да се заокружи ју носталгичната група или Босна или Црна Гора, екипи од кои на хартија сме подобри.

Со нетрпение ја очекувам, утрешната ждрепка во 17.00 часот.

Со срце за Македонија

The post Ждрепка appeared first on Само Ракомет.

10.04.2021 14.00ч Крисијанштад Ростов ЕХФ ЛШ ж 14.00ч

Натпревар од Лигата на Шампиони во кои русинките се фаворити, но скандинавските ракометарки со години се во врвот.

10.04.2021 18.00ч Металург Еурофарм Пелистер МКД СЛ

Уште еден исклучително важен натпревар за скопски Металург, битолчани сепак апсолутни фаворити.

11.04.2021 16.00ч ЦСКА Букурешт, ЕХФ ЛШ ж

Реванш натпревар, осминафинале, игра нашата Сара, во обид да ги изненади и елиминира романките после првиот натпревар 32-27 за Букурешт.

11.04.2021 17.30ч Пролет Бутел МКД СЛ

Дерби од вториот стартен ред . Двете екипи досега покажаа квалитет, борбеност и желба за висок пласман.

13.04.2021 18.45 ч Чеховски Мечки Рајн Некар Левен ЕХФ ЛЕ

Издвојуваме и еден натпревар од четвртфиналните борби во Лига Европа.

The post ЈАМБ ВО НАЈАВА … appeared first on Само Ракомет.