Во 19,00 во Автокоманда, на гости кај Алаклоид пристига Македонскиот Шампион, Пелистер. Дуел кој можеби ништо нема да реши, сигурно ништо нема да реши, но ќе постави насоки и одгатне неколку енигми.

Прво и основно, дали Алкалоид е печен за нов Шампион?

Во својата 4 та година од формирањето, со јасна визија, порака и цел, ракометниот клуб Алкалоид дојде во позиција да биде легитимен кандидат за титула. Дали само буџетот е тој што е пресуден или пак визијата, планот и системот? Совршено е јасно дека Алаклоид во моментов не е најскапата екипа во Македонија. Кога екипите не би ги криеле буџетите како змијата нозете би ни било појасно, но факт е дека тимовите на Пелистер и Вардар чинат повеќе.

Второ дали Пелистер сепак е најдобриот тим во Македонија?

Покрај сиот притисок од нестрпливата Битолска јавност и непријатната атмосфера која се движи на моменти од еуфорија до очај, што ја пласира најракометната чаршија врз својот клуб, Пелистер сепак не изгледа толку лошо. Тој во Лигата на Шампиони сепак прикажа неколку интересни натпревари, во домашното првенство пак, поразот од Вардар никогаш не треба ништо посебно да значи, знаејќи го ривалитетот и неизвесноста на сите дуели. Дали Ангеловски ги држи чврсто уздите ќе видиме денес.

И трето а не неважно, дали е можно Македонскиот концепт да го порази Легионерскиот. Со години за успех во спортот се бараат странски засилувања. Ни нашиот ракомет не беше имун. Факт е дека иако сите го сметаме ракометот за спорт број 1, реалноста е сосема поинаква.

Вложувањата од државата се само декларативни, или поточно речено го одржуваат во живот мртовецот, односно добар дел од средствата кои се слеваат во ракометот, ја напуштаат Македонија или најчесто се ненаменски потрошени. Еве зошто. Од се она што досега Вардар, на пример, го добил на име на ваучер, создал за десетина години 1, со букви еден репрезентативец. Нема своја сала, а нема ниту еден клуб во Македонија, нема школа за најмлади а младинските категории ги пополнува со збратимени клубови. Слично е и со останатите поголеми клубови. Факт е дека, талентите доаѓаат од за пошироката јавност небитни клубови, Богданци, Гевгелија, Аеродром, Струмица, Петровец, а токму тие клубови се на дното од листата за поддршка. ПАРАДОКС зарем не?!

РК Алкалоид ќе биде лабараториското глувче кое ќе ни покаже дали и како може да се создаваат играчи и во вистинска смисла на зборот ракометот да биде број 1.

Во моментов работите се менуваат, па Македонија доби министерство за спорт. Дали тие ќе ги детектираат проблемите и ќе понудат решение ќе видиме наскоро. А јас подготвувам предлог мерки и наскоро ќе ги објавам.

Во 20,45 часот во култната Јане, домот на 2 европски титули, доаѓа Порто. Тим кој пред години со задоволство сме го мачкале на леб, но работите се сменија. Па така сега црвено црните со страв го пречекуваат португалскиот тим, и навистина од оваа точка е тотална непознаница како тимот, Вардар, ќе изгледа на терен. Едно поради дијаметрално спротивните изданија во првите две кола, друго поради зачестеноста од повреди и зголемување на листата на повредени. Последнава на Борозан за риплиевата книга Верувале или не, пример кој уште еднаш јасно и гласно не опоменува сите а треба да ги разбуди пред се политичарите, а тоа е, дека прво својот двор треба да си го дотераме а потоа да одиме на гости!

До крајот на неделата остануваат неколку интересни европски натпревари. Многу важни по две основи. Прво да потврдат дека Македонскиот клупски ракомет не е само на хартија, и второ да одгатнат кој клуб со каква цел настапува.

Пелистер од една незавидна позиција да дојде до прва победа, а Алкалоид и Охрид да го потврдат пласманот во второ коло.

Да уживаме во Македонскиот ракомет !

The post Некои работи ќе бидат појасни! appeared first on Само Ракомет.

Финалниот викенд во купот, по сагата “Термините” конечно се одигра.

Како во средновековните љубовни романи, со писма се одвиваше комуникацијата помеѓу актерите, клубовите и федерацијата. Сакам-нејќам принципот ни оддалеку соодветен на имиџот на ракометот како спорт број 1 во Македонија.

Во таков амбиент, дополнет со по кој знае кој пат погрешна локација, натпреварите развлечени во безмалку една недела ги видоа едвај неколку илјади гледачи. Како е можно финалните натпревари да привлечат толку малку публика е прилично нејасно. Ако споредам на пример со еден просечен натпревар во Бундес лигата, во борба за 13 место на пример?!

За женскиот дел од ракометниот куп, кој безмалку половина деценија е тотално на маргините, немам што да кажам. Им честитам на Ѓорче Петровки, кои на јубилејот од сензационалната Титула Европски Шампион, го вратија купот во своја сопственост.

Самите натпревари, машки и тврди, во сенка на ЕХФ неделата, со прилично емотивно и физички испразнети ракометари, не понудија многу квалитет. Од друга страна видовме многу борба, неизвесност и на крајот неочекувано Алкалоид, како победник.

Тимот на Лазаров, несомнено се појави во еден многу позитивен режим. Мотивирани, борбени, дисциплинирани, успеаа да ги победат двата најголеми конкуренти за пехарот. Иако Лазаров ќе изјави дека можеби сево ова е прерано за овие млади играчи, сите тие со својот влог и посветеност секако го заслужија. РК Алкалоид е само 7 ми освојувач во модерната историја на Македонскиот ракометен куп, трет клуб по Металург и Вардар, кој доаѓа од Скопје. А интересно е дека преодниот пехар не е мрднат од Скопје од далечната 2005, кога Пелистер беше освојувачот.

Убавината на куп натпреварите во сиот свој сјај. Како и на голем број Ф4 турнири, апсолутните фаворити под голем притисок. Пелистер изигра два неубедливи натпревари, против Тиквеш се провлече, но во финалето дојдоа по наплата сите недостатоци. Слабо залагање, минимум борба, блага ароганција и надменост, која мојот омилен Српски глумец Богдан, во одјавата на купот се обиде со драматични сцени да ја засени. Во Пелистер беше очигледно дека и недисциплината си го зема данокот, па неретко го гледавме Ангеловски како излегува од својата кожа, повторувајќи дека неговите не играат тоа што се беа договориле.

Вардар, слично, лабаво, темата со договорите и хонорарите најверојатно актуелна. Мотивациски ниско, а и самиот натпревар не покажа голема глад за победа. Делува дека по високата победа во првенството го подценија Алкалоид, што се покажа фатално за нив.

И на крајот, новиот Куп освојувач, РК Алкалоид, тим кој во своите 3 години од постоење дефакто постави нови насоки во кои би сакале сите да го видиме Македонскиот ракомет. Стабилен спонзор, со цврсти ставови и проекции, инвестиција во инфраструктура, тема за која сеуште не сум доволно убеден дека мора секогаш да биде со државни пари, концентрација на кадетски, младински и сениорски репрезентативци, хард ворк, посветеност!

По периодот на нервоза и порази, но со големо искуство од првите меѓународни натпревари, Алаклоид се врати во живот. Таму нешто дефинитивно се измени, па и по говорот на телата на играчите гледаме поинаков став, енергија и конечно поддршка од клупата. Нешто што изминативо период беше тема на забелешки од јавноста кон Лазаров. Делува како и тој полека да ги склопува коцките онака како што замислил.

Дамка на валканиот чаршав додадоа и судиите. За жал, иако го имаме најдобриот судиски пар на светот, тој не е делегиран да го суди финалето. А таму видовме многу нелогични одлуки. Останува прашањето што се случуваше и што беше досудено во последните десетина секунди?!

За крај, ако на вага ги ставиме, залагањето, борбата, тактичката поставка и желбата за победа, Алаклоид апсолутно заслужи да дојде до својот прв голем трофеј во кратаката историја од основањето.

Со порака до идното раководство на РФМ, реформи се неопходни не само во купот ами и во првенството, ќе ги очекуваме последните 2 кола на конечна разврска за Шампионот на Македонија, во која Пелистер влегува како апсолутен фаворит!

Сценарио во кое Пелистер во последното коло губи дома од Алаклоид и Вардар ја добива титулата е просто во рамките на најголемите пресврти во спортската историја!

The post Купот останува во Скопје, Алкалоид 7 ми освојувач во историјата! appeared first on Само Ракомет.

„Кај што тонеш, ти извираш“, провејуваше како натпис на маичките, но и во мислите на стотитици, илјадници фанови, следбеници на црвено-црната боја, бојата на клубот, на организацијата, кои на нешто помалку од еден час пред натпреварот синоќа, се собираа на платото пред „Јане Сандански“, со надеж и верба дека не е се завршено во првенството, дека најголемиот спортски ривал нема среде Скопје (неофицијално) да ја прослави титулата. Не го дозволувал тоа Вардар и против поголеми екипи, го покажал тоа десетици пати до сега, го покажа тоа во текот на пролетта 2019-та година, а богами и во Келн истата година, како нај еклатантен пример, и секако, не го дозволи и прексиноќа против актуелниот шампион Пелистер од Битола. Пелистер, кој беше и сеуште е главен фаворит за титулата, забревтаниот шампион, кој само пред четири-пет дена „го доби“ вицешампионот Алкалоид среде Автокоманда, резултат кој, очигледно негативно влијаеше на одредени играчи или на дел од колективот, кои или уморни, поради кратката ротација во само три дена на два квалитетни противници, или со „дигнат нос“ не го дадоа очекуваното. Според мене, причината е во моментот „имаме резервна варијанта и шанса за поправен“ и дека и со пораз сеуште сме во пол-позиција за титулата. Мозокот не познава таква состојба и секогаш делува релаксирачки, кога нешто не се мора.

Што се однеусва до атмосферата, ако во Автокоманда „мирисаше“ на освојување титули, пред „Јане Сандански“, а и внатре, се наликуваше на (нај)убавите години, кога Вардар „ја стави Европа под нозе“, младо и старо, машко и женско, на нозе се кренало, да го бодри „двократниот“, да го бодри последниот бастион на МАКЕДОНШТИНАТА, барем за нас, кои живееме тука, во Скопје. Одлична посетеност (за работен ден) од вистински вљубеници во брендот Вардар, кој нешто порано тој ден објави соработка со големиот ракометен бренд Кемпа, кој препозна одлична база на навивачи, следбеници, препозна можеби враќање на Вардар на големата сцена, со свои математики за поддршка на истиот.

Но што се случуваше на теренот?

Две слични (ама малку различни 😊) по формација 6-0 зони и различни напаѓачки формации на двата најголеми спортски ривали. Ангеловски со „тешка артилерија“ во Борзаш, Кузмановски и Цехте, без разигрувач нападна на голот на „пантерот“, а Вардар со шутерски непотентна задна линија, составена од тројца исклучително добро технички потоковани играчи и можеби најкорисниот ракометар во првенството, на линијата од 6 метри. И за чудо, Пелистер играше поагресивна одбрана од противникот, овозможувајќи им на Николиќ, Јагуриновски и особено „ракометниот уметник“ Јасухира да се надмудрува со противникот и да „вработува“ црта, не давајќи му шанса на Лесјак „од надвор“ да се обиде да спречи шутеви,  сегмент кој можеби во одредена мера го одлучи победникот, одржувајќи го „двократниот“ во резултатаски егал до последната четвртина од натпреварот. А тогаш, како што видовме, се е можно. Па и еден шампион да не постигне погодок повеќе од 11 минути, и тоа последните 11.30 минути од натпреварот. Нешто, за мене, досега невидено.

Кога сме кај нападот на Вардар, што може да каже човек за „ракометниот уметник“, Јанпонецот Касуке Јасихура, а до сега да не е напишано од новинарско перо или во коментар на ракометен фан на друштвените мрежи. Едноставно, се тргнува од „самурајот“, секоја акција, секоја ситуација на  создавање играч повеќе, асистенција на пивот, крило, соиграч на надворешна линија. Промена на правец, преглед на игра, а богами и шут од место како „казна“ доколку биде потценат од противникот. Ќе позајмам мисла од еден мој пријател од Струга, сериозен ракометен работник: „да беше здрав во Февруари, Вардар ќе беше шампион на државата“. Никогаш нема да дознаеме дали е тоа така, но факт е дека Јапонецот, во фаза на напад е алфа и омега на тимот.

Негов пандан на другата страна на теренот, играч каков од времето на „војводата“ не сме имале, но и играч кој како ретко кој претходно на таа позиција игра и повеќе од солидно во два правци, е Милан Мечка Лазаревски. Играч, кој иако го следиш секој викенд, можеш да забележиш негов напредок во играта. Особено е фасцинантен начинот на кој популарниот Мечка напредува во тактичка смисла во делот на одбраната. Од порано знаевме дека неговата дуел игра е неприкосновена, но сега Мечка е тактички многу напреднат, и што е уште поважно, неговата комуникација со соиграчите и стручниот штаб го промовираше во вистински команадант на зоната на Вардар. Можеме само да претпоставуваме на кое играчко ниво ќе беше во моментов Мечка ако Кралот пред две-три години го „намирисаше“ неговиот потенцијал, и му дадеше шанса во националниот тим?

А кога сме кај зоната на Вардар, предводена од Аларов и Лазаревски функционираше одлично, во одреден дел. За жал, позиција пет, каде и претходно играа Николиќ и Петриќ останува крајно проблематична. Неданоски тоа го увиде уште во првиот дел, и му требаше малку време за да го реши како проблем, правејќи двојна замена напад/одбрана и поставувајќи го Мело на проблематичната позиција. На тој начин, Вардар доби агресивност, висина но и желба да се одигра одбрана, како главен проблем на левите бекови на црвено-црните.

Иако опкружен со „министри“ и „војводи“, во длабока сенка од истите, но и од брендот на чие чело во дел на струката е веќе некој период, ресенчанецот Неданоски, иако оспоруван, покажа тактичка зрелост, храброст и доследност. За тоа треба да се покаже респект и истото треба да се потенцира.

Да резимираме. Шампионот играше стабилно и се чини имаше под контрола стуацијата, без разлика на моменталниот резултат, но факт е дека минималната ротација на двата натпревари, можеби го „зема данокот“. Фитиљ покажа дека сеуште, во одреден моменти не почитува и со самото тоа не спроведува наредби од стручен штаб, претерано солирајќи и гушејќи го нападот. Странците во Битола „не паѓаат на глава“ и не ставаат „рака во оган“, особено Борсаш, кој не заслужува да биде дел од оваа екипа, без разлика на неговите, неспорни шутерски кавлитети. Тајник, иако технички е одлично поткован, е просечен играч, ништо подобар од Танкоски, ако му се даде простор и време. Е сега, дали Пелистер го има тој простор и време или Танкоски и остананатите ќе треба да го бараат на друго место, прашање е од милион долари. Цехте е супер корисен, во два правци, иако и самиот ја увиде разликата помеѓу двете одбранбени зони на Алаклоид и Вардар, а особено разликата на голманската позиција, каде Томовски е додадена вредност на клубот, во однос на останатите клубови (па макар се викале тие Лесјак и Гедбане, а двајцата во исто време не можат да застанат на гол). За Јапонецот кажавме, а што се однесува на останатите, особено Петриќ и Родригес, се има впечаток дека Неданоски и Стоилов вадат максимум од овој состав. И во ситуација кога Николиќ беше аут, а Бранче „извади“ фластер на Јасихура, Родригес од крило се прекомандува на среден и заедно со Петриќ не дозволија пад на играта во напад. Овој Вардар има убава основа и со двајца бекови и еден голман, договодина ќе има повторно екипа за и повеќе од достојно прествување на Македонија во групната фаза од Европската лига.

Шефот на струката во Битола, веднаш по натпреварот изјави дека Вардар нема да дочека кикс на Пелистер, а јас би го корегирал дека Пелистер ќе направи се што е во негова моќ, Вардар да не дочека кикс до крајот на првенството.

Во меѓувреме, Алкалоид викендов оди во Кавадарци, во одбрана на третата позиција, во еден од двата натревари кои мора да ги добие (заедно со оној против Охрид на домашен терен). Во спротивно може да се најде во непријатна ситуација…

Се гледаме во сала!

Goran Gjorgonoski

Поранешен македонски репрезентативец и координатор на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Уметникот, Мечката и Пантерот му го земаа „скалпот“ на Шампионот, ќе дочека ли „двократниот“ киск на Битолчани? appeared first on Само Ракомет.

Германскиот спортски бренд, фокусиран на ракометот и основан 2002 година е новиот технички спонзор на Вардар.

Германската компанија го препозна двократниот европски шампион и Македонски повеќекратен Шампион, Вардар, како Бренд во кој може да инвестира и да добие видливост и промоција. За жал голем број на Македонски медиуми, најверојатно потиснати од предизборните калкулации и стимулации, немаа доволен број на новинари и репортери за да го испратат професионално овој настан.

Позадината на ваквиот однос на спортските редакции е повеќе од очигледна. Вклучувајќи не нас од САМО РАКОМЕТ на пресот немаше повеќе од 3-4 други редакции. Паметам прес конференции на Вардар на кои немаше слободно столче, а во сега “окупираната” Јане прес центарот има најмалку педесетина позиции.

Фото Денис Дуковски РК ВАРДАР

Претставникот на КЕМПА, видно возбуден од можноста, како што рече, еден така мал и млад спортски бренд да соработува со така големо ракометно име, во кулоарите ни одговори и на една мала енигма. Каква е конекцијата и потеклото на името. Па ни раскажа дека основачите на компанијата сакале име кое пред се, во Германија силно ќе се поврзува со ракометот. Одлуката паднала на легендата Бернард Кемпа, легендарниот германски ракометар роден во Полска, од времето на стариот ракомет, познат по специфичниот стил на егзекуција или попознат кај нас како цепелин. Или што би рекол Фичо, нешто како Паненка.

Трендот на стабилизација на Македонските ракометни клубови продолжува и тоа е најважно. По Пелистер, Охрид и Тиквеш, новајлиите Алкалоид, сега и Вардар, се одлична препорака дека во наредниве години Македонскиот ракомет ќе расте и сите ние сладокусците ќе уживаме во оваа прекрасна игра.

Како најава, денес во Јане доаѓа Шампионот Пелистер во обид да ја завери титулата. Дали Вардар ќе дозволи Нострификација ќе дознаеме за неколку часови.

The post КЕМПА нов спонзор на РК ВАРДАР во наредните 3 сезони! appeared first on Само Ракомет.

Тиквеш, како претендент за пласман во ракометна Европа, се „провлече“ во Пролеќе, Алкалоид „остана жив“ во Бутел, а Охриѓани не успеаа да земат скалп на уште еден претендент за (нај)висок пласман.

Да одиме хронолошки, како што беа и одиграни натпреварите.

ЈОВИЌ И СТОЈАНОВИЌ СЕ НАДМУДРУВАА, ТИКВЕШ СЕ „ПРОВЛЕЧЕ“ ВО ПРОЛЕЌЕ

Тиквеш, екипа која игра солидно пролетва, по обезбедениот пласман на завршниот турнир во Купот, без ударната игла, Обина и рековалесцентот Симиќ, кој требаше да изигрува „плашило“ за одбраната на противникот, имајќи предвид немоќта за дуел игра и шут на гол поради серијата повреди, наводно како благ фаворит допатува во Пролеќе. Викаме наводно, затоа што на терен, двете екипи, водени одлично од клупата од страна на две легенди, не даваа знаци дека еден од нив е при дното, а другиот се бори за Европа. Впрочем, четата на Јовиќ, пролетва за секој противник е тврд орев, без разлика на политиката на намален буџет и амбиции за „прошетка по Европа“ во следната сезона. Како што кажавме, ова беше натпревар на тактичко надмудрување на два тренери со органичени ресурси во однос на мометалната ситуација на ростерите на двата тима. Нападот на Ацо Јовиќ, предводен од супер спортски интелигентниот Ласко Андоновски, сериозно потценет играч во однос на неговите квалитети и долготрајност, но и младинскиот репрезенативец Томи Димковски, очекувано „ја умртви играта“, досадно напаѓаше еден на еден, до обезбедување на чиста ситуација или проигрување до „габаритниот“ Арсеновски на линијата од 6 метри. За таквата игра во многу му помогна и играта на Стојановиќ, кој со стариот добар и испробан рецепт, на релативно длабока и агресивна зона, настапи против технички добро поткованите Андоновски и Димковски.

Од другата страна, селекторот на младинците, со намера да не му дозволи на противникот бсконечно долги напади, држење на време и одмор на ограничениот ростер на задната линија, играше агресивно во одбрана, но тоа од друга страна му направи проблеми во средината каде Мијатовиќ, иако доста цврст и школуван, сепак е спор за да ја следи брзата игра на противникот. Во таква ситуација, во игра на многу контакт, многу исклучувања, реакции на судењето, многу промени на резултатот во однос на тоа кој ја имаше предноста, натпреварот се реши во последните 5 минути, кога Тиквеш се спушти на 6-0, оставајќи го Пролет, уморен и деконцетриран, да решава на (по)густа зона, со играч помалку. Резултатот е две-три брзи погодоци во мрежата на Пролет и тешка, но многу значајна победа за кавадарчани во борба за пласман во Европа. Тиквеш покажа дека може да игра агресивно во континуитет, дека одржува тензија, но и дека е ранлив во ситуација кога има еден или два играчи ван стројот, што е и разбирливо имајќи предвид ширината на ростерот. Пролет, иако без резултатски императив, направи се што можеше да освои бодови. Во ситуација кога можеме голманите на двете екипи според учинокот да им ставиме знак на равенство, победата ја обезбеди зоната на Тиквеш и Мартин Манасков како играч кој треба да се потенцира како пријатно освежување, во два правци, играч кој квалитативно се издигна по доаѓањето на Стојановиќ на клупата на Тиквеш.

АЛКАЛОИД СО РАКОМЕТНИОТ БРУС ЛИ И ВОН ВРЕМЕНСКИОТ ТРАЈКОВСКИ, „ИЗЕДЕ“ МНОГУ ЌОТЕК И ГО „ПРЕЖИВЕА“ БУТЕЛ

„Сините“ од Автокоманда, една недела по победата во Купот, над истиот противник, гостуваа на жешкиот терен во Бутел, без право на грешка и во борба да се одржат шансите за (нај)висок пласман.

Лазаров, во отсуство на Стојковиќ, а со фиксна замисла дека Митев не е играч кој треба да стартува натпревар, истиот го стартуваше со Георгиев и Младеновиќ, поддржани од Петров на „црта“. Напаѓачки доста стерилна постава, имајќи предвид дека протвиникот беше доста „наапан“, мотивиран, агресивен и воинснтвено настроен. Алкалоид, на поставен напад тешко доаѓаше во позиција да упати удар, а и тоа што го имаше како шанса противничкиот голман го решаваше позитивно во полза на својата екипа. Играта комплетно се смени, кога, како по правило, после 13-14 минута на терен влезе ракометниот Брус Ли, во момнентов, најдобриот македонски ракометар на бековските позиции, играч кој ништо не може да го извади од колосек, играч со виско ниво на домашно воспитување, вистински спортски џентланен, тивок, ненаметлив, играч кој не респектира никого, но почитува и спортски сака да се надмудрува со секого. Играч кој изнуди неколку исклучувања, го „вработи“ Петров на црта (за жал без ефект), подели неколку асистенции, и постига неколку погодоци во серија. Токму тоа што му требаше на Алкалоид, на поставен напад Марко Митев е додадена вредност на тимот. Од друга страна, Кралот постави висока и релативно плитка 6-0 одбранбена формација, насочена кон сузбивање на Јевтиќ, како најкористен играч во нападот на Бутел. Во таа намера, на одреден период успеа, иако „цехот“ го плати со оставање повеќе простор за останатите играчи во нападот на Бутел, а Николов и Георгиевски тоа знаеја да го искористат. Особено на високо ниво играше (пре)мотиираниот Николов, кој покажа дека има одличен капацитет, добра техника, м.да да повелече потег, но и недостаток на фокус, оставајќи го тимот на цедило, во период во кој се одлучуваше натпреварот. Тоа дополнително го оптерети нападот на Бутел, кој и во првото полувреме се мачеше за секој погодок, и беше прашање на време кога физички, а со тоа и психички, ќе падне и ќе изгуби здив во борба против посвеж протвник. Фасцинантно е како македоснките клубови се дрзнуваат да ангажираат играч од странство, кој на натпревар како тој во неделата е практично бескорисен. Најавен како засилување, висок 202, доаѓајќи од клуб со славно минато и “го нема“ на дербито, кога Бутел треба да „преломи“. Како и да е Алкалоид остана во игра за титулата, како и на некој да му звучи тоа, особено што во следното коло дома го пречекува шампионот Пелистер. Митев „големиот“ во нападот, високата и плитка до 9м зона и безвременскиот Трајковски на голот се адути на Лазаров, но за победа против „тешката артилерија“ на Пелистер ќе мора и останатите македонски репрезенативци да го потврдат статусот на „избрани“ во македонскиот национален тим.

ОХРИД РАКОМЕТНО РАСТЕ, ОХРИЃАНИ И РЕГИОНОТ ПОВТОРНО ЈА ПРЕПОЛНИЈА „БИЉАНИНИ“

Доколку си охриѓанец или гравитираш околу македонскиот туриститчки бисер и повеќе или помалку те интересира ракометот или спортот воопшто, пролетва треба да се чувствуваш благословен, затоа што за краток период во „Биљанини“, во живо, имаш мжност да ги гледаш најдобрите македонски ракометни колективи. И, што е уште поважно, со сите нив да си во ситуација на егал или малку под/над тоа. Охрид долги години инвестира средства во ракометот, што мене лично ми се допаѓа, иако многу често не се согласува(в)м со политиката на клубот. Но, ова што се случува последните година и пол е нешто што влегува во графата сериозно, од секој аспект. Висина на буџет, тренерско решение, логистика, желба за напредок, па и квалитетен ростер. Полека Охрид станува фактор, и тоа не само во сениорскиот ракомет. Како што гледаме, ракометен Охрид е конкуретен и во младински категории. Охрид е во сериозна трка за излез во Европа, како посакуван трофеј на таткото на градот, како посакувана цел за промоција на градот кој живее од туризмот. Минатогодишниот неуспех, со пласман на „последното“ петто место, а прво кое не води во Европа, „скувано“ во други кујни, со изненадуваки резултати и освоени бодови на противникот во последните кола, не го обесхрабри Градот, како главен финансиер на ракометот во Охрид. Напротив, Општината уште посилно работи кон остварување на целта, а тоа е пласман во Европа, па и нешто повеќе во следните сезони. Охрид е убав, сончев, содржаен, посакуван за секој играч од Македонија и странство, има имиџ на редовен „платиша“, жива легенда на клупата и во иднина се полесно ќе носи „нормални“ играчи, дали од Македонија или сранство.

Во неделата, со поклопување на термините со оној од Бутел, за кој секој нормален следбеник на ракометот се „крсти со лева рака“, во Охрид во „прајм тајм“ гостуваше „двократниот“ владател на Европа, како предизвик за полна сала и уште еден  ракометен празник.

Без Томи Јагуриновски, со Петриќ назад во состав, стандардна 6-0 зона со Аларов и Лазаревски како централен блок и „црниот пантер“ на голот, Вардар, дојде по бодови во Охрид, бодови кои ќе одржуваат резултатска тензија барем до Велигден.

Аљушот со крајно флексибилна и на неколку напади променлива одбранбена зона, се обиде и во голема мера успеа да ја прекине „врската на успехот“ на црвено-црните. Да го изолира „самурајот“, да спушти зона по влез на два и да „дуплира“ Мечка. Тактички многу обемна стратегија против напаѓачки потентен противник. И самиот резултат покажува дека со поддршка на Ѓорѓески на голот, Охрид го „спушти“ Вардар на пристојна бројка на погодоци. И во тој дел, на одбранбена зона, иако може да се дискутира и бара „влакно во јајцето“ Охрид играше сосем солидно. Она што може да му се замери на „стариот“, тоа е во сегментот на нападот и на транзицијата. Две работи ми излегуваат на површина, како ситуации кои можеби ќе дадеа квалитет плус. Охрид мораше поагресивно да ја нападне 6-0 зоната на позициите 2 и 5, каде Џукиќ потроши многу минути, и на другата страна Николич и Петриќ, двајцата без голем интерес за играта во одбрана, во светот каде „само головите се бројат“. Во очекување „охридскиот самурај“ да блесне, втората работа која требаше да се случи е внесувањето на најдобриот напаѓач пролетва, Шафранко, многу порано или уште од самиот старт во игра. Јасно е дека Шафранко „го нема“ во зоната на Аљуш, и тоа е една од причините зошто не е стартер.
Се на се, натпревар на играчите од предната линија, кои и во двете екипи постигнаа значителен број на погодоци. Томовски, иако статистички не се одвои премногу над противничкиот голман, како што сме кажале многупати до сега, имаше одбрани во вистински момент и тоа ги издвојува солидните или просечните од врвните. А таков е Мартин Томовски.

По ова коло, Вардар ќе чека „скалп“ на Пелистер во Автокоманда, за да влезе во сериозна математика за титулата. Со тоа и Алкалоид ќе се прилкучи и ќе не очекува вистинска трилер завршница. Паралелно Охрид ги вкрстува копјата со Тиквеш, за конечно расветлување на тоа кој ќе игра во Европа следната сезона.

п.с викендов бев на два натпревари во Скопје, на кои имаше огромни реакации на судењето, и тоа од страна на самите врхушки на домаќините. Реакции кои делуваат невкусно, неадекватно и како лош пример за „обичната“ публика, особено онаа најмладата. Публика која е лесно запалива и спремна да ги следи „упатствата“ до сериозен инцидент. За да не се случи тоа, треба да се превенира. Дали истите беа испровоцирани од викендов слабото судење генерално на сите плејоф натпревари, треба РФМ да провери, но дали се оправдани, секако дека НЕ.

Се гледаме во сала 😉

The post АЛКАЛОИД И ВАРДАР ПОДГОТВИЈА ТЕРЕН, СЛЕДНИТЕ ДВЕ КОЛА СО „СКАЛП“ НАД ШАМПИОНОТ ЌЕ ВЛЕЗЕМЕ ВО ТРИЛЕР ЗАВРШНИЦА НА ПЛЕЈОФОТ appeared first on Само Ракомет.

Во неколку наврати се обидувавме па и успевавме да направиме паралела со ракометните настани во Автокоманда, некогаш и денес.

Натпревар од редовното коло на плеј оф серијата од Македонската лига, кој да, беше очекуван со нетрпение, но натпревар кој донесе неверојатна енергија и заплет.

Различни беа гледиштата на овој натпревар, и навивачки и натпреварувачки. Во Автокоманда вперени сите погледи, со многу желби.

А што се случи ?

По епското, а сеуште без конечна разрешница, дерби, Вардар Пелистер, црвено-црните пристигнаа во Автокоманда во улога на апсолутни фаворити. Проблемот беше што не беа сосема сите тука и што очигледно не беа баш свесни кој и како треба да ги води. Двата тајм аути на Недановски во првите минути и постигнатите едвам 5-6 голови зборуваа многу.

Утрото одамна е поумно од ноќта, па така по мојата веќе утврдена стратегија, освртот да го пишувам ден потоа, а неротопуштајќи и една прекрасна Шаховска манифестација во Скопје, од заседа бев пресретнат од еден фантастичен текст. Останав скоро разоружан, па културно се јавив, прашав, добив дозвола и еве сега Ви го пренесувам во целост !

Во Автокоманда е забележана чудна миризба на едно друго време, на големиот “Маго ди Умаго”…

Синоќа во салата во Автокоманда, “вештачка” екипа во плави дресови го победи големиот Вардар. Со игра поставена да има фокус на одбрана, каде “плавите” се нај искусни (двајцата повозрасни), во зоната и на голот, силно мотивирани и физички беспрекорно подготвени да “примат гол помалку од противникот” а не да дадат еден повеќе како што сме навикнати да ги гледаме.

Трпение во напад, до “сигурен” гол, гледано од страна малку досаден и “грд” за гледање. Но, ефективен…

Тренер со “железна рака” и филозофија на постојана тензија меѓу ростер со назнака – никој не незаменлив, без секој се може па и да е исклучително битен како Џонов или Митев (се надеваме се е ок!). “Шпанска” анализа на безброј одгледани индивидуални и групни “видеа” со однапред на тацна “послужени” решенија, кои во минатото ретко беа прифатени и “употребени”, најчесто ради неискуство. Рака на срце, тренерот овојпат многу мирен и во функција на тимот, со официјален став на “аутсајдери”, а лично убедување дека само победата е опција – било кога против било кого.

Во Автокоманда “смрди” на едно друго време, кога “Маго ди Умаго” со неуспешно поминат циклус квалификации за ЛШ и скршена рака на дерби утакмица ја почна новата ера, повторно на “плавите”. Проект од кој националниот тим “трпеше последици” на долгогодишно присуство на големите смотри.

На другата страна, “бахат” и самоуверен, а и недоволно подготвен “шампион” со ростер на (пред)многу освоени титули и извојувани битки.

Група на играчи со единствен мотив “да му се покаже на селекторот” кој е кој во моментов.

п.с “Плавите” одиграа за Пелистер, па и за себе. Вардар немирен и во тензија до јуни, без можност да планира засилувања и концепција за ЛШ. Пелистер назад “на бис” во борба за титулата и време во од да се поправаат работите. Со надеж дека лекцијата за во иднина е научена.

“Плавите” од Автокоманда, по рецептот на стариот лисец, преку ученикот на позиција на главен и одговорен уредник, наводно, без големи амбиции ќе чека во заседа за остварување на сонот.

Македонскиот ракомет влегува во нов циклус…

Невозможно е сите да бидат задоволни

Авторот на текстот Горан Ѓоргоновски, преку својот проект ЧИТАЈ РАКОМЕТ, многупати потврди дека е одличен познавач на состојбите во ракометот, а овојпат и ми ја продлабочи дилемата во кое тренерско стебло да го поставам Лазаров.

Во Скопје, во салата во Автокоманда, во која виреат долго време ендемични видови репрезентативци, Алкалоид го победи двојниот Европски Шампион Вардар.

01.04.2023 Алкалоид 22 21 Вардар

The post Во Автокоманда, духови од минатото appeared first on Само Ракомет.

За Алушевски кој се нафати да седне на клупата на европскиот финансиски раздрман шампион, пофалби за храброста. Многумина не би прифатиле. Тој на хартија ги оствари зацртаните цели на раководството. Тие беа 4 на број. Освојување на купот, освојување на првенството, иако тоа сеуште не е готово, пласманот во осминафиналето на Лигата на Шампиони и извесниот пласман на СЕХА Ф4, останува двомеч во Скопје со Металопластика. Од друга страна, успеа да го навлече гневот на навивачите на Вардар, да не создаде хомогена тимска атмосфера и на крајот на краиштата ниту препознатлива игра со своја мирудија на Вардар. На крајот кога објавија дека си оди како на сите да им олесна. На Алушевски изгледа најмногу.

Од друга страна, со фанфари најавуваниот светски реномиран стратег, Бабиќ сигурно останува во Битола. Вети не си оди дур не земе титула. Како чаршијата битолска, високо ракометно профилирана, ќе направи пресек на неговата работа ќе разбереме бргу. Чинам нема да биде со сите петки. Дали воопшто ќе има понекоја? Тој имаше интересни дуели но ниту една сензација, во лигата на европа повеќе разочара или во првенството и купот на Македонија? Можеби предвреме ја разпламти ракометна Битола со можна сензација?

Инаку натпреварот мина горе долу лошо и за едните и за другите. Многу изгубени топки, многу грешки. Вардар дозираше, Пелистер како да не стисна докрај. Хендави и во второто полувреме Радовиќ даваа надеж од една страна, а Чупиќ и Дибиров ја рушееа. Вардар на искуство, на самодоверба, со неколку прекрасни потези во клучни моменти. Пелистер неможе да жали зошто со миљи беше предалеку. Најблиску стигнаа во второто полувреме после една луда серија од 7-0, на +5 но толку беше.

За крај го поздравувам Радовиќ Мирко кој ја испеа својата лебедова песна. Но така е во спортот !

А Ракометот е еден од најубавите, во Македонија и најквалитетните, а можеби и најсаканите, ќе видиме наесен кога ќе почне продажбата на билетите дали сме во право.

20.05.2021 Во салата на легендата Боро во Битола

Суперлига Македонија Разигрување

Пелистер 29 Вардар 25

The post Алушевски 2 Бабиќ 2 appeared first on Само Ракомет.