Со тажен лик и насолзени очи…

е стих од една безвременска балада испеана од бардот на македонската шлагерска музика, Драган Мијалковски, а совршено се вклопува во сликата од Јане по последниот свиреж, синоќа во првиот натпревар од новата сезона во лигата на шампиони, по пауза од 4 сезони.

Во Скопје гостуваше Нант, вториот по квалитет француски клуб, и ги однесе двата бода во една трилер завршница во духот и стилот на Вардар од славните времиња.

Горчливо беше чувството, но следеа заклучоци…

1. Постојат ракометни градови, постои ракометна публика, но енергијата што се создава во Јане и конекцијата помеѓу навивачите и играчите ја нема никаде. Како туристи пред седумте светски чуда изгледаат сите гостински играчи кога ќе влезат во Јане. просто не сакаат да ја напуштат. Токму таа енергија токму таа конекција е првата додадена вредност и фактор кој може да го врати Вардар на Ф4.
2. Вардар има тренер победник, и не само затоа што има 3 титули како играч и безброј медали како репрезентативец, овој човек едноставно е победник. Во фразата САМО ДА СМЕ 6 ИГРАЧИ И ГОЛМАН ОДИМЕ НА ПОБЕДА… се гледа страста и фанатичноста и најважното менталитетот на победник!
3. Во битката на буџетите, Вардар стабилно на дното, фактор кој многупати бил пресуден, во обратна конотација, мотивацијата на Давид против Голијат. Не ретко тренерите токму оваа состојба ја користеле како дел од своите мотивациски постулати.
4. Вардар има и глава и опашка, Вардар го има својот Лидер, својот ЈАКА, човек кој ги живее и игра можеби своите најдобри ракометни денови. И токму фактот дека баш Јака беше трагичар синоќа, а публиката во еден глас го скандираше неговото име, дава силна порака за него но и за целиот тим!
5. Во годините на подемот, во Скопје доаѓаа играчи кои ја бараа својата втора или трета шанса, и стануваа ракометни мега ѕвезди. Така е и сега, Јака, Мо, Леон, Милош, Васил и Милан, Педро, Вукашин… комплетно се вклопуваат во тоа сценарио.
6. Во двата досегашни дуели, без секунда искуство од лигата на шампиони, со исклучително кратка ротација, Вардар беше на праг од освојување на бодови. Можам само да замислам како ќе изгледа следната сезона со комплетна клупа и со најавените засилувања!

Самиот натпревар беше можеби на чекор од врните шампионски перформанси на лигата, а истиот не помина незабележано во ракометните кругови ширум европа, па издвојувам една, од еден исклучителен ракометен авторитети Расмус Бојсен

Токму за ова станува збор во Лигата на Шампиони! Каков интензитет, драма и атмосфера во Скопје. На Лигата на Шампиони и недостасуваше ВАРДАР.

Ако по утрото денот се познава, следуваат години на вистинско ракометно уживање, а можеби и триплета, зошто да не!

The post Шест причини, зошто Вардар повторно може да патува во Келн appeared first on Само Ракомет.

Срцето ми е повторно таму каде што му е местото…

Во ракометната Лига на Шампиони!

Прилично спротивно од моите политички ставови и премиси на темата со тн европска идеја, но како што не учеше големиот Даскал, светот мора да го разбираме само и само, како поле за културен, ја ширам тезата и спортски , натпревар помеѓу народите!

Македонија во континуитет има асови во ракавот, за следење на аманетот на Даскалот, еден од нив, ракометот.

Сликата од, нешто што можеби би било пандан на наш Дебар, мало планинско градче со лековити води и бањи, Мелсунген, во која доминираше црвено-црно, жолтата, сценографија со еден куп весели и распеани македонци, наспроти домашните, претпоставувам пациенти, ја потврдува тезата дека спортот е еден од најгласните и најголеми амбасадори. Весели лица, страст и песна, поддршка за своите и во добро и во зло, тоа сме ние македонците!

Вардар со шампионска ДНК на клупата во ликот, делото и телото на Иван Чупиќ, се врати онаму каде што по многу параметри таргетираше и потврдуваше дека припаѓа, во Лигата на Шампиони.

Но, секогаш присутно, а неопходно за да можеме, а сите и тоа го сакаме, да се мериме, тука веќе работите се поинакви.

И срцето на терен и топката скапоцена и трчањето и скокањето на глава, не се некогаш доволни за успех.

Итс шампионс лиг… врескаше Чупко на тајмаутот, иако длабоко во себе знаејќи дека кој не почуствувал тешко ќе разбере.

Огромен број вардарци беа восхитени од актуелната состојба, играм за Вардар во првото коло на Лигата на Шампиони!

И рака на срце и не изгледаше воопшто лошо тоа што го видовме. Недостасуваше само ротација. Да, на Вардар му недостасуваа Мечка и Педро како на морнар море, но му недостасуваат уште двајца тројца најмалку борци за сезоната што допрва започнува.

Свесен дека на гости кај Нант и Висла ќе биде ѓаволски тешко, Чупко беше подготвен на задавање на почетен и финален удар со победа кај германците да го обезбеди тој еден неоходен брејк за премин во главната фаза. Не успеа но и не не разочара.

Видовме колку е важен Јака, на кого Парондо пукаше со сета можна артилерија, која им е преостаната бидејќи главното отиде на исток, видовме дека во Љевар и Мо, Вардар добива одлични играчи, дисциплинирани и борбени, креативни и ефикасни, со мала предност за Леон кој гине и во двата правци. Видовме колку Васе созрева и колку може да биде ново сонце на македонскиот гол. Видовме дека легасито на Тимур страшно влијаело па едно скромно момче од Вождовац делува како гол машина. Видовме и колку второто исклучување, на повторно провокативно делегираната судиска двојка од нашиот смртен ракометен немезис, на единствениот евролигашки пикер во составот, ја нагриза цврстата одбрана. Видовме дека стабилни тренери недозволуваат двоцифрен број на загубени топки и видовме дека статистички овие два тиме беа прилично изедначени. Видовме и дека една нова наша надеж, Марко истрча на теренот и ги забележа првите секунди во ЛШ, бесценето!

Отскокнува листата на стрелците каде германците имаа 11 а македонците само 8 запишани, и токму во овој податок се обидувам да ја лоцирам причината за поразот.

Блиску а далеку, а време и натпревари нема многу. Веќе во четврток во Скопје доаѓа следниот и тоа како сериозен противник. Натпревар кој во многу ќе ја детерминира иднината на оваа сезона.

Ако од листата на повредени се вратат Мечка и Педро, и ако првите мачиња се фрлаат во вода, ако Јане се наполни и згрми и ако Чупко чврсто ги држи уздите јас типувам единица со +3 па нека пукнат сите наши душмани.

Да живее Вардар, Да живее МАКЕДОНИЈА !

ПС ми недостасуваат фотографии од натпреварот, за што е виновен Вардар, ми недостасува медиумска застапеност и промоција, за што е виновна МРТВ и ми недостасува искористување на големината на натпреварувањето во функција на сериозна популаризација на ракометот за што е виновна РФМ. За инсталираната Арена несакам ниту еден збор да потрошам.

The post THIS IS THE CHAMPIONS LEAGUE! appeared first on Само Ракомет.

Она што не видовме, а е од круцијално значење за популаризација на ракометот како спорт, е ТВ пренос кој ќе доликива на вложувањата и квалитетот на екипите во лигата. Не ни се случува првпат, веројатно не е ни последен.

Е сега, кој е крив?

За тоа подолу во оваа колумна.

Првенствено, честит да ни е јубилејот 35 години независнсот, со надеж дека ќе дојдат генерации кои ќе имаат повеќе чувство и грижа за оваа наша Македонија. Тоа би биле вистински патриоти.

ЛИНО ГО ОДНЕСЕ НАТПРЕВАРОТ НА „СВОЈ ТЕРЕН“ И ОСВОИ БОД КАЈ ФАВОРИТОТ ОХРИД

Во преполна „Биљанини“, каде што визуелно доминираше сино-белата боја, а според гласноста која доаѓаше преку скромниот Јутуб пренос, „чкембарите“ го водеа орото, Охрид и Пелистер одиграа „меч за гурмани“ (знаеше да напише Витомир Долински, како дописник за Нова Македонија од Струга). Одиграа меч кој беше многу значаен, повеќе од психолошка страна, иако, со префрлање на бодовите во следната фаза, и резултатски не беше небитен. Меч во кој, после се што се случи последната година во двата клуба, Охрид, како домаќин и клуб со сериозно широк ростер на играчи кои можат да одржат и надградат ритам на игра, сепак беше благ фаворит. Во Битола последните 12 месеци се сменија тројца тренери и дузина важни играчи заминаа. Дојде Лино Червар, Мартин Серафимов и една група релативно млади и непознати (за пошироката јавност) играчи. Но, и се задржа главната оска Кузмановски-Митревски-Пешевски. Во таква ситуација, каде едните веќе заминаа, а вторите сеуште не „го положиле приемниот испит“ кај Лино, Пелистер, свесен за капацитетот на дел од екипата, (не)можноста од широки ротации и играчи на една рака кои можат да изнесат ваков натпревар, се одлучи да игра доста трпеливо, споро и до болка дисциплинирано. Формацијата 7-6 во нападот беше очекувана опција, со цел да се заштити Фитиљот од дуел игра, кој би ја форсирал доколку треба да создава разлика во нападот, во кој многу работи зависат токму од него. Не многу, премногу работи зависат од Фитиљ. Зона 6-0, кој ќе се трансформира во 5-1 (или обратно) исто така, имајќи предвид ростерот, беше очекувана опција. Но, најважно од се беше да се оневозможи игра во која ќе има многу трчање и висок ритам. Тоа, ќе беше погубно за битолчани.И успеа стариот лисец. Го однесе натпреварот на терен каде, големиот број играчи на противникот, младоста, желбата за трчање и постигнување погодок повеќе, беше сведена на минимум или беше опструирана. Во таква ситуација, кога се ова погоре ќе се собере, и додаде нервозата кај домаќинот од неможноста да ја игра својата игра, да ја валоризира, на терен, разликата во квалитет која ја поседува на хартија, крајниот резултат е реален и позитивен за Битолчани. Голема енигма е колку оваа екипа, со (не)доволно играчи (според Лино), кои можат да играат за дресот на Пелистер, ќе го издржи ритамот на три фронта?

ЖЕЛЕЗНА ДИСЦИПЛИНА И ИНДИВИДУАЛНИ ПОДВИЗИ, КЛУЧНО ЗА ОСВОЈУВАЊЕ БОД ВО ОХРИД

Клуч на натпреварот:Колективно. Клучно на натпреварот беше високата мотивираност на гостите, физичката подготвеност на дел од тимот да го „истера“ цел натпревар и секако, железна дисциплината во играта и добро познатата фраза на Червар – „лопта је злато, чувајмо је“. Индивидуално, голманите, на двете страни, не беа фактор на решавање и со идентичен придонес може да ги елиминираме. Филип Кузмановски игра како по ноти од стартот на сезоната, а и во Охрид беше вистински лидер. „Вработува“, поентира, влече полуконтра и помага во зоната на два и пет, кога ќе дојде зорт. Самоил одигра многу зрело, имаше многу тешка улога, иако промаши два зицери. Минутажата и довербата која ја добива, но и неговиот однос (како да има 32 години) може само да ја радува пошироката јавност. Како што ја радува и играта на Петар Атанасиевиќ, кој беше непогрешлив. Не видовме многу од Серафимов, Видомски со односот кон играта, но и прифаќање на улога на играч кој ќе чека некој друг да создаде ситуација, одигра солидно. Сепак, за мене пријатно изненадување беше играта на Хенингман, особено трпеливоста во нападот, на поставеност која не му е по воља. Со главна задача во зоната да игра преден, на 5-1, која ќе се „спушти“ во 6-0 во даден момент, и неколку реализации, словенецот, како никогаш до сега одигра корисно за екипа. Кај домаќинот, унгарецот Мате, статистички одигра добар натпревар, а неговата техничка подготвеност е изненадување за мене лично. Нов е во екипа и ќе му треба време. Колку сака да биде тимски играч, или ќе брка статистика, ќе видиме. Ројевиќ се обиде, со промена и внесување во игра на повеќе играчи да подигне ритам, но Пелистер не дозволуваше игра „трчај и шутирај“. Стрмљан доби голема минутажа, на сметка на Иваноски, а Љапис на моменти, како воспоставена практика, во дел од натпреварот играше на лево крило, повторно со цел, што помалку измени, брз центар, транзиција и слично.За обележување е стабилноста во реализација на ветеранот Гоце Ојлески, кој реализираше погодоци во серија, во клучни моменти.Севкупно гледано, вистински првенствен дуел за бодови, со многу борба и мотивираност, поддршка од трибините, со неколку тактички варијанти на двете страни и судиски пар кој има „грб“ да го издржи притисокот, од публиката, но и од клупите, и најважно не оштетувајќи драстично никого.

ХИТНА РЕГУЛАЦИЈА НА ТВ ПРАВАТА ОД МАКЕДОНСКАТА СУПЕРЛИГА

Натпреварот се одигра, но пошироката јавност не го виде. И повторно се фрла со „дрва и камења“ по потенцијалниот бродкастер, во минатото националниот сервис, сега во новоформираната Арена Спорт Македонија. Револтот, опрвдан, но адресата можеби не е таа.Зошто?Колку што јас сум сфатил и научил, работејќи во Металург, е дека организатор на лигата е националната федерација. Истата таа е (или треба да биде, ако до сега не е уредено) сопстевник на ТВ правата од преносите во машката супер лига. Во таа ситуација РФМ треба да најде партнер, кој ќе има интерес да врши пренос, но РФМ мора да гарантира дека за тремините на одигрување на натпреварите (оние кои ќе одат директно на ТВ) ќе се прашува бродкастерот. Така е секаде во светот. Гледаме првенстава каде се адаптираат термини во однос на други континенти, финале на ЛШ фудбал кое се играло порано од вообичаебно. Ништо чудно и несекојндевно. Нормална раабота. Големите пари во светот, во моментов се добиваат од ТВ права. Ние сме далеку, но од некаде мора да се почне.Но, за да гарантира термини по желба на ТВ куќата која први пренос, МОРА да има колективен договор со сите екипи во супер лигата (како услов за партиципирање), дека тие истите ги предаваат правата за пренос, дека за секој дерби натпревар, кој ќе „оди“ во живо на ТВ, ќе се прашува тој што го врши преносот.А за да се согласат на колективен договор, екипитее кои сериозно вложуваат, мора да имаат некаков „фидбек“ во финанасика смисла. Знам, звучи далечно, но кога ќе се пресметаат преносите и минутите за реклама, цената на чинење на истите… За почеток, симболичен надоместок за секој натпревар во кој учествувала екипата, а се емитувал во живо на ТВ.Во секој случај треба да се почне да се регулира овој сегмент. Недозволиво е екипа, или поединец, како дел од истата, да не дозволува поместување на термин, со цел „светот“ да ги гледа дерби натпреварите од најдобрата лига во регионот.Затоа што едно врапче ми кажа дека преносот од Охрид бил возможен, доколку натпреварот се одиграл некој час порано. Тоа не е во инетерс на ракометот!

п.п.с Танески и Прилеп покажаа „мускули“, а Диме Димитриевски „глобтротерски“ инстикт, против Куманово. Кики Грчески, закрпи екипа и веќе освојува бодови, и тоа на гости. Во Струга, сепак ќе треба да помине ште малку вода низ Дримон, за да се врати таму каде што и е местото. Имаше свои минути, но немаше човек кој ќе ја дозаврши работата.

п.п.с. Садоу Н’танзи, големата надеж на француслкиот ракомет, освојувач на одличја со младинските селекции на „екпсертите“ е веќе на Широк сокак. Ако е здрав (во секоја смисла) очекуваме брзо да го положи „приемниот изпит“ кај Маго ди Умаго.

Горан Ѓоргоноски

Поранешен ракометен репрезентативец и основач на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Лино го “задуши” Охрид – „меч за гурмани“ на црн екран appeared first on Само Ракомет.

Стартува најквалитетната ракометна лига во регионот. Червар, Лазаров, Ројевиќ или Чупиќ? Големи имиња, скапи ростери и сезона во која никој нема право на грешка.

Нешто помалку од 48 часа до првиот натпревар сезонава. Официјален. На кој ќе се додели првиот трофеј за сезоната 26/27. Дуел на кој ќе се сретнат најголемите фаворити за поделба на трофеите. Знам, на пола Битола сега им се превртува стомакот. И нормално. И мене би ме болело. Но, сето тоа е на хартија. Во пракса, епилогот во јуни никогаш претходно не бил понепредвидлив. Охрид како финалист во Купот од лани, и освојувачот на двојната круна, Вардар 1961, во Гевгелија ќе го играат Суперкупот. Натпревар создаден за популаризација на ракометот, промоција на истиот, натпревар – атракција. Ама и натпревар, кој веќе втора година по ред се организира „in the middle of nowhere“, за ракометни услови.

Ама за тоа, во некоја друга прилика.

Македонија, од година во година е се поактуелна во ракометниот свет. Особено за ракометните „крвопијци“, кои секоја година ги гледаме во ложите во Охрид, Скопје или Битола. Луѓе кои знаат кој е играчот од странство, како создаден за нашите врвни екипи. Но, и луѓе од крв и месо, кои како и многу други кои напорно работат, знаат и да погрешат. Нормално, на сметка (банковна) на нашите клубови, кои трошат добар дел буџетски пари. Вака или онака.

Македонија е вистинско ракометно ел дорадо. Барем според опаковката, во која е завиткан мак ракометот така изгледа. Внатре, во „кутијата“ ќе најдете се и сешто. Од најдобрите македонски ракометари, супер квалитетни странци, до ловци на уцени со македонски пасош и на крај, половична роба од надвор, која планира тука да го направи последниот крик и да собере уште некој динар.  

СТАРТУВА 6-тата СЕЗОНА НА ПРОЕКТОТ РАКОМЕТ ЗА СЕКОЕ ДЕТЕ

Епа, другари и другарки, со дијагноза на ракометна треска, стартува најинтересното првенство во регионот, македонската ракометна суперлига.

Лига составена од екипи на неколку нивоа. Да, знам дека сите знаете. Водечката четворка е позната надалеку. Покрај двете екипи кои во среда ќе се борат за првиот трофеј, тука се и Пелистер и Алкалоид. За широката јавност, нај интересни. Екипи кои ќе дрмаат во Европа, ќе играат во ЛШ и Лига Европа, можеби и ќе играат меѓусебно финале во оној третиот, по квалитет, европски куп. После back to back, за мак ракометот, тоа чудо е следно.

За нас кои малку повеќе следиме ракомет, вториот ешалон е подеднакво интересен. Прилеп, Тиквеш, а особено „двојката“, Бутел и Мулти Есенс, ќе бидат во нашиот фокус. Многу млади играчи од 16 до 20 и кусур години ќе добијат шанса, да играат за плејоф, но и да се судрат со супер скапи и силни екипи. Николоски и Костов од Бутел, Дамчевски, Георгиевски, Џигероски, Матески од Мулти Есенс, Лазов од Тиквеш, Крстевски и Шулески од Пелистер 2 и малку повозрасните Цветаноски и Маркоски од Прилеп.

Никола Матлиески, Кристијан Грчевски, Бранко Ангеловски, Наум Танески и војводата Столе Стоилов. Каква група тренери, на екипи од т.н втор ешалон. Со тешка задача, да имаат успех, ама и да создаваат нови ракометни ѕвезди, за оние од првиот ешалон.

А Струга? Која направи екипа за плејоф, со Танкоски и Петров и новата аквизиција, кадетот Стефан Ѓоргиески. Каде ќе ја вметнеме ракометна Струга, која како феникс, за месец дена, од клуб во кој немаше „кој да го згасне светлото“, дојде во ситуација да ги полни ракометните таблоиди со трансфери. Катадневно. На арно нека е. И нека продолжи да ги враќа своите деца.

А сега малку за оние (нај)големите.

Накратко. Затоа што ќе имаме многу натпревари, за подетално да се занимаваме со истите.

Периодов, најмалку го гледав Пелистер. Скриен во Словенија, стариот лисец свесно крие асови во ракав пред првиот мега дуел против Охриѓани. Триумф во Битола против силниот Охрид ќе биде супер отворање. Очекувано, краток ростер на играчи му учествува на „маго“ во натпревари кои мора да се добијат. Кој не знае, Лино е тактички (пре)многу „захтевен“, за да може секој да игра кај него. Од овие што дојдоа, уште 2-3 ќе испратат до декември. И ќе донесат нешто по мерка на Лино. Лева рака сечам за тоа. Очекувам уште во сабота изненадување, на двете страни на теренот. Особено во одбраната. Дали ќе биде доволно, тешко е да се каже, но Партизан е добра насока. Мене лично ме интересираат Самуил, Калајџиески, браќата и Белистојаноски. Ако се наметнат кај Лино, ќе можат да играат кај кого сакаат во иднина. За Фитиљ и Никуч не му се секирам. Битола мора да биде трпелива, иако управата несмасно се расфрла со супер високи амбиции. Да се прашува Лино, и Бутел и Тиквеш би ги ставил во улога на фаворити, во споредба со неговиот Пелистер. За да може да ја мотивира екипата и да ја подготви „да гине“. Не се без шанси, но би им дал 12 месеци да се преструктуираат. До година, здрави и живи, ќе бидат многу непријатни. Дотогаш, треба да го истрпат шефот и да го подрасчистат дворот.

Алкалоид го гледав двапати. Во два различни натпревари. Тешка сезона за тимот на Кралот, кој, можеби очекувано, смени правец и донесе некој странец повеќе во тимот. Непосакуван исход, за мене, но егото е големо и некогаш знае и „главата да ти ја скрши“. Според мене, добар дел странци се потрошени како ќорци. Сухолезник со бајаги килограми плус не може(ше) да го следи ритамот, го чекаме Борозан да го следи. Вуко Борозан потпиша за Алкалоид. За таа развојна екипа!! Да беше први април и некако. Ама, како вика кај Жика на Балкан Кралот, некои созреваат на 30, некои на 40. Живи да сме па да видиме. Голман не се донесе, а се бараше под дрво и под камен. Но и вака Алкалоид е скапа играчка, и оправдание за потенцијалниот неуспех (што и да значи тоа), ќе нема. Загрижува атмосферата во клубот, барем од надвор. Загрижува втората операција на Тино Карасманакис и развојот на помалиот Митев.  Па и комплетното враќање, како лидер на тимот на Брус Ли. Радува Симба со својот континуиран напредок и Стојковиќ со веќе етаблирана улога во тимот. Макар и во ситуација кога нема кој друг да влезе на црта. Господ да му е напомош на тој што треба да наметне дисциплина во игра кога во напад ги имате Вуко, Борзаш, Цехте и компанија.

Охрид го гледав во Струга, и малку на „Крсте Андоновски“. Многу широк ростер. Да ме прашавте пред месец дена, ќе бев загрижен од фактот, како Борис ќе ги надополни Јашихира и Реј, заедно со Пипо мајсторе. Сега е малку подруго. Јапонецот од Нант е човек и пол, може и два. Иваноски и Карапалески, како два различни профили, заедно со Стрмљан се сериозен капитал. Талески, за инат од сите е корисен како којзнае кога претходно. Во два правци. Само да не се „расипе“. Мате е непознаница, чуден лик со голем потенцијал. Анте, Томи, Савревски и Славиќ, како клуч на сезоната. Екипа која ќе има и глава и опаш. Сигурно. Скапа екипа со многу играчи, што знае да биде тешко за менаџирање. Би го издвоил нашиот Саврески, кој беше на излезна врата, а секој ден е се покорисен. Знам, не е играч кој прави разлика, ама игра два правци и како ќе созрева ќе биде се подобар. Ќосески ја користи шансата, а Мартин Иваноски веќе знае каде „удара“. Екипа која може со големиот Вардар.

А тој, големиот Вардар, како секој нормален клуб, во февруари го затвори ростерот. Чупиќ, слично како Лино, повеќе криеше, отколку што покажуваше. И во Струга и во Охрид. Фадуиљ е репрезентативен калибар, ама и проблематичен, викаат овие што го знаат од Франција. Прегледност, дуел игра, кохонес, има се да биде поддршка на „принцот од Јане“, Јака Малус, најдобриот играч во лигата. Леон Љевар е ЛШ потенцијал, но не веднаш. За година-две. Малиот од Кил изгледа добро физички, но нема да донесе повеќе памет на таа десна позиција. Гогов уште во август покажа дека не смее да биде третиран како трет голман. Дека тимот нема потреба од два странци на голманска позиција. Гогов, е веќе на списокот за СП во Германија, ако вака продолжи. Се друго е не етично. И на крај. Двајцата кадети, во името на Поповски и Ѓорчевски. Добија шанса, и ја искористија. Немаме илузија дека ќе играат „големи“ натпревари, но во домашното првенство и регионалната лига ќе ги гледаме. Хендикеп е што ќе помине уште многу вода низ Вардар, за двајцата да носат екипа. А без тоа нема голем играч.

Арена Спорт Македонија ќе пренесува ЛШ, Лига Европа, можеби и Европска лига. НО и по еден натпревар од домашното првенство. Така се збори низ град. Ако е висина, ќе има ракомет на македонски, на претек.

За квалитет и неизвесност веќе е доста кажано.

Аирлија нова сезона.

Се читаме 😊

Автор: Goran Gjorgonoski

Поранешен македонски репрезентативец и координатор на проектот Ракомет За Секое Дете

The post За македонЦкото ракометно Ел Дорадо: Кој ќе се најаде, а кој ќе остане гладен? appeared first on Само Ракомет.

Каков соговорник…

Човек со три титули од Лигата на Шампионите, со еден куп медали од европски, светски и олимпијади.

Каков е неговиот пристап, кои се неговите стравови и сомнежи, за што сонува….

Слушнете што има да каже Иван Чупиќ,

тренерот на РК Вардар од Скопје, Македонија.

…

The post Менталитетот на ПОБЕДНИКОТ со Иван Чупиќ САМО РАКОМЕТ С6Е1 appeared first on Само Ракомет.

The post Моќната ФИФА и вообразената ЕХФ appeared first on Само Ракомет.

Имено, Градскиот ракометен клуб Охрид е освојувач на трофејот во ЕХФ Европскиот куп, со што на најубав начин ја заокружи и повеќе од успешната сезона на сите фронтови. Македонија го одбрани трофејот и покажа дека има “коњи за трка” во Европа, па макар било тоа и во третото по квалитет натпреварување, во кое, како што кажавме и пред некое време, оваа сезона партиципираа, како никогаш претходно, дузина квалитетни колективи.

Тоа, впрочем го покажаа и последните две препреки кои македонскиот претставник ги имаше на патот до конечниот триумф. Охрид, како третопласиран тим во суперлигата, ги елиминира шампионите на Словенија и Грција и третата екипа во Унгарија.

Со краток коментар, пред два дена, го најавив тоа што може или би сакале да се случува во, како никогаш претходно, преполната “Биљанини”. Иако, со непријатно чувство околу конечниот исход, поттикнат од притисокот на „градот“ кој веќе слави титула, без многу чувство и претходно искуство од вакви натпревари, се плашев дека, истиот тој (притисокот де!) ќе ја згрчи екипата. За жал, не бев далеку од вистината.

Исто така, на ден пред натпреварот, гласно размислував за тоа што ни е потребно за конечен триумф. Бравура на волшебникот од земјата на изгрејсонцето, Пипо мајсторе во полн ефект, семоќниот Шпанец на свое ниво, храбро-лудиот Нишлија во елемент, Тилен – baby face како бургија на тимот, или Анте, неуморен во два правци…. или пак сите заедно во најдобро светло. Потребно за да се совлада супер скапиот државен проект на Татабања, да се совлада притисокот од локалната армија поддржувачи, кои, реално, иако сериозно неискусни од ваков калибар натпревари, па и од воопшто присуство во сала, во вистинска смисла беа „осмиот играч“ на домаќинот. Беспрекорна поддршка за своите, а не против оние другите. Како бонус на се погоре кажано, иако сум 30 години во овој спорт, не сум видел толку многу публика без намус (турска збор за срам!) да го бодри тимот пред сала, без разлика што кај нас секој заслужува да биде внатре и тој истиот „многу придонел за клубот“. Честитки за охридската публика, продолжете да го поддржувате клубот, со глас, но и со купена сезонска влезница следната година, дрес, шал, било што. Клубот ќе возврати со врвни претстави и врвна спортска содржина.

А сега за она што го видовме на терен.

ПИПО МАЈСТОРЕ, ДВАЈЦА РАКОМЕТНИ ГЛОБТРОТЕРИ, РЕЈ И НАЈДОБРАТА 6-0 НА БАЛКАНОТ

Дефинитивно. Пипо мајсторе или Кристијан Пилиповиќ, кој како џокер влета на веќе почната сезона е сериозен калибар. Во континуитет брани „двоцифрено“ и со својот изграден карактер и сигурност, на неверојатен начин пренесува самодоверба над остатокот на тимот. Замина од тимот во голем стил и остави отворена врата во градот под Самоиловата тврдина.

Дефинитивно. Охрид и Ројевиќ „патентираа“ 6-0 зона за големи работи – без разлика кој е „внатре“ и со какви предиспозиции или квалитети располага. Веќе кажано до сега, потенцирано неколку пати. Уиграност, меѓусебна поддршка, хомогеност и меѓусебна комуникација. Овој спорт е тимски, а зоната е силна, онолку колку е добра најслабата алка во истата. Играва е тимска, ама чувствувам потреба да посочам главен „виновник“ за статусот што го има – најдобра зона на Балканот. Со име и презиме. Ориол Реј Моралес. Како тивок „убиец“ на другарот Борис, силен како Блек Стена, поткован тактички до детаљ, во однос на шпанскиот систем за длабока 6-0 зона, срамежливиот Шпанец веќе е миленик на Охриѓани. Секако, тука се и останатите играчи, и тука нема ништо спорно, тука се и голманите, за тоа зборувавме пред два дена, но во ситуација кога, екипата останува без Анте и Ројевиќ е принуден да му бара партнер на Шпанецот во синоќа индиспонираниот Прибетиќ или недоволно корпулентниот Лијапис, на површина излегува квалитетот и значајот на О.Реј. Одамна не сум видел толку квалитетна одбранбена партија во нашиот ракомет.

Дефинитивно. „Детското лице“ на Тилен е само мамка за противникот, висината или габаритот на „самурајот“ не е ништо подруго. Двајцата ракометни глобтротери, во отсуство на Анте, а подржани од нашите Томи и Давид, си играа мајтап со високата зона на Унгарците. Стрмљан, во отсуство на Јотиќ, оваа сезона го одржа тимот во игра за трофеи, а Јасихура, како ракометен магионичар, го лансираше тимот кон најголемите успеси во историјата. Како ли ќе поминеше Татабања во Охрид, ако пола екипа не беше под грч и на неверојатен начин не реализираше дури 11 чисти зицер топки. Како „боса по трње“, во најмала рака.

ВИЗИЈАТА НА РОЈЕВИЌ + КАРАКТЕРОТ НА ТИМОТ + „ТАТКОТО НА ГРАДОТ“ = ЕВРОПСКИ ПЕХАР

Лесно е денес да се раскажуваат бајки. Но, во неделата во Охрид, работите не беа ни оддалеку толку розови.

Во моментите кога Борис се обидуваше да ротира, да освежи и да држи што повеќе играчи под натпреварувачка тензија, стигна црвениот картон за Анте и ротацијата практично се сведе на минимум. Во „Биљанини“ кислородот беше луксуз, температурата потсетуваше на скопски асфалт во јули, а кај дел од играчите се чувствуваа и импресијата од моментот и зрно недисциплина. Тогаш на површина исплива карактерот и заедништвото на тимот. Помеѓу тактичката минијатура на шефот, вонсериските квалитети на индивидуалци и огромната желба на тимот, Охрид најде начин да победи.

Без вистинска ротација, со грч во играта во добар дел од првото полувреме, ГРК Охрид испиша историја и се впиша во аналите како четвртиот македонски клуб што освоил европски трофеј, а во витрините на македонскиот ракомет го донесе петтиот европски пехар.

Поддржан од „таткото на градот“ и неговата верна дружина. Одамна тие не се сами. Од вчера е веќе јасно, зад нив стои армија Охриѓани, која од натпревар во натпревар станува сѐ поголема и погласна.

Автор: Goran Gjorgonoski

Поранешен македонски репрезентативец и координатор на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Ноќта кога кислородот беше луксуз, публиката гориво, а трофејот стана реалност appeared first on Само Ракомет.

Гостин во единствениот подкаст во Македонија, за ракомет, беше ЈАКА МАЛУС.

За двојната круна, повикот за во Скопје, шокот по пристигањето и уште многу интересни теми со Јака Малус.

Погледнете…

The post ЈАКА МАЛУС, ВАРДАР е најголемиот клуб на Балканот! appeared first on Само Ракомет.

Дали некој нормален во ЕХФ може да објасни за што станува збор?

Разговаравме со Начевски за ситуацијата во која се најдоа, за нивните идни чекори и не пропуштивме прилика да ги анализираме и состојбите во македонскиот ракомет.

Погледнете…

The post Вистината зад суспензијата на Начевски и Николов! САМО РАКОМЕТ С5Е8 appeared first on Само Ракомет.

Можеби ватерполо репрезентацијата но навистина незнам каков однос да имам кон тој спорт воопшто.

Одиме со ред 1999 та Египет.

Првиот настап го заработивме низ класични квалификации, во група со Португалија Италија и Белгија, со пет победи и само еден пораз бевме сигурни на првото место, со подобра гол разлика од Португалците.

Следеше декада на апстиненција и потоа

Хрватска 2009 та.

Првиот добиен бараж во една драма со Исланд се случи во штотуку отворената сала Борис Трајковски во еден спектакуларен натпревар, успеавме да надокнадиме разлика од -6 во Рејкјавик. Периодот на земање транкилајзери започна.

Шведска 2011 та

Елиминација и огромно разочарување, испаднавме од верувале или не, од денешна гледна перспектива од Литванија, нерешено но полоша гол разлика во натпреварите со Турција. Ова не беше класичен бараж ами турнир секој со секого. Лазаров, Мојсовски, Миркуловски веќе беа лидери на таа Македонија.

Шпанија 2013 та

Плодовите од одличниот настап на европското во Србија дојдоа до израз, во овие квалификации бевме во привилегирана позиција и игравме со Австрија, класичен бараж. Победа дома со 5 и пораз на гости со 3 разлика.

Катар 2015 та

Во јуни 2014 противник по мерка, таканаречената Грција, резултатски издоминиравме, но со оглед на комплексноста на лузните кои оваа земја ни ги има оставено и остава во континуитет, овој двомеч беше повеќе од спортска одмазда.

Франција 2017 та

Почнуваат стресовите. Во првиот натпревар со Чешка губиме 6, во Скопје тепаме 7, апсолутно лудило. Дали веќе сме преискусни па помалку влегуваме не фокусирано или нешто друго се случува, незнам но знам дека македонската историја е поплочена со предизвици.

Данска и Германија 2019 та

Јуни 2018 солидна победа над Романија во Скопје, плус 8, за еден контролиран реванш и пораз од само 1 разлика.

Низ бараживе провејуваат како најдобри стрелци Лазаров и Манасков, размислувам време е да го вратиме, реално сме тенки на таа десна позиција.

Египет 2021

Во годините на глобалното лудило и инженерингот за пропаста на светот под закана на кобајаги мутираниот сезонски грип, на епидемијата, на лудило, не беа имуни ни спортските асоцијации. Па вака некако одеа работите. Макеоднија требаше да игра бараж со Франција, тој не се одигра па ИХФ одлучи Франција да оди директно. Но ѓаолот је зема бељата, па почнаа да испаѓаат селекции поради медицински причини и Македонија влезе како замена.

Полска и Шведска 2023 та

Една од најкомплексните фази на квалификации, во фаза на промена на генерациите во националниот тим, два дуели со сериозни тимови. Орвиот чекор навидум полесен повторно со Романија и вториот на ивица со Чешка. Со две победи, нерешено и еден контролиран пораз напредувавме кон ушт еедно светско.

Хрватска, Данска и Норвешка 2025 та

Пола Европа е веќе квалификувана, а ние по пророштвото на еден новинар без школо за новинари се соочивме со новата ракометна сензација, Фарски острови.

По шокантниот висок и убедлив пораз на северот, во Скопје имаше набој како пред финале на светско. Сите верувавме ама стравот беше огромен. Одлична игра на македонците и победа со 8 голови разлика не однесе повторно таму каде што припаѓаме.

Дојдовме полека до 2026 та и квалификациите за Германија 2027 ма. Колку само наши иселеници цупкаа очекувајќи го нашиот пласман. И по одличниот настап на европското се најдовме конечно во добриот цилиндер. За бротивник ракометниот анонимус Словачка. Сите фрустрации здобиени низ годините истурени врз нив, а не беа лоши.

Во еден фантастичен амбиент, со прекрасна организација од страна на РФМ, демонстриравме моќ. 15 голови разлика не е малку.

Оваа Македонија полека почнува да ги покажува забите, а ако овојпат ни се поклопат и ѕвездите па во групата во Јануари ги добиеме Аргентина, Зеленортските и Уругвај, можеме да почнеме да сонуваме.

Со срце за МАКЕДОНИЈА

The post Мала хронологија на баражите за светско appeared first on Само Ракомет.