Имено, Градскиот ракометен клуб Охрид е освојувач на трофејот во ЕХФ Европскиот куп, со што на најубав начин ја заокружи и повеќе од успешната сезона на сите фронтови. Македонија го одбрани трофејот и покажа дека има “коњи за трка” во Европа, па макар било тоа и во третото по квалитет натпреварување, во кое, како што кажавме и пред некое време, оваа сезона партиципираа, како никогаш претходно, дузина квалитетни колективи.

Тоа, впрочем го покажаа и последните две препреки кои македонскиот претставник ги имаше на патот до конечниот триумф. Охрид, како третопласиран тим во суперлигата, ги елиминира шампионите на Словенија и Грција и третата екипа во Унгарија.

Со краток коментар, пред два дена, го најавив тоа што може или би сакале да се случува во, како никогаш претходно, преполната “Биљанини”. Иако, со непријатно чувство околу конечниот исход, поттикнат од притисокот на „градот“ кој веќе слави титула, без многу чувство и претходно искуство од вакви натпревари, се плашев дека, истиот тој (притисокот де!) ќе ја згрчи екипата. За жал, не бев далеку од вистината.

Исто така, на ден пред натпреварот, гласно размислував за тоа што ни е потребно за конечен триумф. Бравура на волшебникот од земјата на изгрејсонцето, Пипо мајсторе во полн ефект, семоќниот Шпанец на свое ниво, храбро-лудиот Нишлија во елемент, Тилен – baby face како бургија на тимот, или Анте, неуморен во два правци…. или пак сите заедно во најдобро светло. Потребно за да се совлада супер скапиот државен проект на Татабања, да се совлада притисокот од локалната армија поддржувачи, кои, реално, иако сериозно неискусни од ваков калибар натпревари, па и од воопшто присуство во сала, во вистинска смисла беа „осмиот играч“ на домаќинот. Беспрекорна поддршка за своите, а не против оние другите. Како бонус на се погоре кажано, иако сум 30 години во овој спорт, не сум видел толку многу публика без намус (турска збор за срам!) да го бодри тимот пред сала, без разлика што кај нас секој заслужува да биде внатре и тој истиот „многу придонел за клубот“. Честитки за охридската публика, продолжете да го поддржувате клубот, со глас, но и со купена сезонска влезница следната година, дрес, шал, било што. Клубот ќе возврати со врвни претстави и врвна спортска содржина.

А сега за она што го видовме на терен.

ПИПО МАЈСТОРЕ, ДВАЈЦА РАКОМЕТНИ ГЛОБТРОТЕРИ, РЕЈ И НАЈДОБРАТА 6-0 НА БАЛКАНОТ

Дефинитивно. Пипо мајсторе или Кристијан Пилиповиќ, кој како џокер влета на веќе почната сезона е сериозен калибар. Во континуитет брани „двоцифрено“ и со својот изграден карактер и сигурност, на неверојатен начин пренесува самодоверба над остатокот на тимот. Замина од тимот во голем стил и остави отворена врата во градот под Самоиловата тврдина.

Дефинитивно. Охрид и Ројевиќ „патентираа“ 6-0 зона за големи работи – без разлика кој е „внатре“ и со какви предиспозиции или квалитети располага. Веќе кажано до сега, потенцирано неколку пати. Уиграност, меѓусебна поддршка, хомогеност и меѓусебна комуникација. Овој спорт е тимски, а зоната е силна, онолку колку е добра најслабата алка во истата. Играва е тимска, ама чувствувам потреба да посочам главен „виновник“ за статусот што го има – најдобра зона на Балканот. Со име и презиме. Ориол Реј Моралес. Како тивок „убиец“ на другарот Борис, силен како Блек Стена, поткован тактички до детаљ, во однос на шпанскиот систем за длабока 6-0 зона, срамежливиот Шпанец веќе е миленик на Охриѓани. Секако, тука се и останатите играчи, и тука нема ништо спорно, тука се и голманите, за тоа зборувавме пред два дена, но во ситуација кога, екипата останува без Анте и Ројевиќ е принуден да му бара партнер на Шпанецот во синоќа индиспонираниот Прибетиќ или недоволно корпулентниот Лијапис, на површина излегува квалитетот и значајот на О.Реј. Одамна не сум видел толку квалитетна одбранбена партија во нашиот ракомет.

Дефинитивно. „Детското лице“ на Тилен е само мамка за противникот, висината или габаритот на „самурајот“ не е ништо подруго. Двајцата ракометни глобтротери, во отсуство на Анте, а подржани од нашите Томи и Давид, си играа мајтап со високата зона на Унгарците. Стрмљан, во отсуство на Јотиќ, оваа сезона го одржа тимот во игра за трофеи, а Јасихура, како ракометен магионичар, го лансираше тимот кон најголемите успеси во историјата. Како ли ќе поминеше Татабања во Охрид, ако пола екипа не беше под грч и на неверојатен начин не реализираше дури 11 чисти зицер топки. Како „боса по трње“, во најмала рака.

ВИЗИЈАТА НА РОЈЕВИЌ + КАРАКТЕРОТ НА ТИМОТ + „ТАТКОТО НА ГРАДОТ“ = ЕВРОПСКИ ПЕХАР

Лесно е денес да се раскажуваат бајки. Но, во неделата во Охрид, работите не беа ни оддалеку толку розови.

Во моментите кога Борис се обидуваше да ротира, да освежи и да држи што повеќе играчи под натпреварувачка тензија, стигна црвениот картон за Анте и ротацијата практично се сведе на минимум. Во „Биљанини“ кислородот беше луксуз, температурата потсетуваше на скопски асфалт во јули, а кај дел од играчите се чувствуваа и импресијата од моментот и зрно недисциплина. Тогаш на површина исплива карактерот и заедништвото на тимот. Помеѓу тактичката минијатура на шефот, вонсериските квалитети на индивидуалци и огромната желба на тимот, Охрид најде начин да победи.

Без вистинска ротација, со грч во играта во добар дел од првото полувреме, ГРК Охрид испиша историја и се впиша во аналите како четвртиот македонски клуб што освоил европски трофеј, а во витрините на македонскиот ракомет го донесе петтиот европски пехар.

Поддржан од „таткото на градот“ и неговата верна дружина. Одамна тие не се сами. Од вчера е веќе јасно, зад нив стои армија Охриѓани, која од натпревар во натпревар станува сѐ поголема и погласна.

Автор: Goran Gjorgonoski

Поранешен македонски репрезентативец и координатор на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Ноќта кога кислородот беше луксуз, публиката гориво, а трофејот стана реалност appeared first on Само Ракомет.

Гостин во единствениот подкаст во Македонија, за ракомет, беше ЈАКА МАЛУС.

За двојната круна, повикот за во Скопје, шокот по пристигањето и уште многу интересни теми со Јака Малус.

Погледнете…

The post ЈАКА МАЛУС, ВАРДАР е најголемиот клуб на Балканот! appeared first on Само Ракомет.

Дали некој нормален во ЕХФ може да објасни за што станува збор?

Разговаравме со Начевски за ситуацијата во која се најдоа, за нивните идни чекори и не пропуштивме прилика да ги анализираме и состојбите во македонскиот ракомет.

Погледнете…

The post Вистината зад суспензијата на Начевски и Николов! САМО РАКОМЕТ С5Е8 appeared first on Само Ракомет.

Можеби ватерполо репрезентацијата но навистина незнам каков однос да имам кон тој спорт воопшто.

Одиме со ред 1999 та Египет.

Првиот настап го заработивме низ класични квалификации, во група со Португалија Италија и Белгија, со пет победи и само еден пораз бевме сигурни на првото место, со подобра гол разлика од Португалците.

Следеше декада на апстиненција и потоа

Хрватска 2009 та.

Првиот добиен бараж во една драма со Исланд се случи во штотуку отворената сала Борис Трајковски во еден спектакуларен натпревар, успеавме да надокнадиме разлика од -6 во Рејкјавик. Периодот на земање транкилајзери започна.

Шведска 2011 та

Елиминација и огромно разочарување, испаднавме од верувале или не, од денешна гледна перспектива од Литванија, нерешено но полоша гол разлика во натпреварите со Турција. Ова не беше класичен бараж ами турнир секој со секого. Лазаров, Мојсовски, Миркуловски веќе беа лидери на таа Македонија.

Шпанија 2013 та

Плодовите од одличниот настап на европското во Србија дојдоа до израз, во овие квалификации бевме во привилегирана позиција и игравме со Австрија, класичен бараж. Победа дома со 5 и пораз на гости со 3 разлика.

Катар 2015 та

Во јуни 2014 противник по мерка, таканаречената Грција, резултатски издоминиравме, но со оглед на комплексноста на лузните кои оваа земја ни ги има оставено и остава во континуитет, овој двомеч беше повеќе од спортска одмазда.

Франција 2017 та

Почнуваат стресовите. Во првиот натпревар со Чешка губиме 6, во Скопје тепаме 7, апсолутно лудило. Дали веќе сме преискусни па помалку влегуваме не фокусирано или нешто друго се случува, незнам но знам дека македонската историја е поплочена со предизвици.

Данска и Германија 2019 та

Јуни 2018 солидна победа над Романија во Скопје, плус 8, за еден контролиран реванш и пораз од само 1 разлика.

Низ бараживе провејуваат како најдобри стрелци Лазаров и Манасков, размислувам време е да го вратиме, реално сме тенки на таа десна позиција.

Египет 2021

Во годините на глобалното лудило и инженерингот за пропаста на светот под закана на кобајаги мутираниот сезонски грип, на епидемијата, на лудило, не беа имуни ни спортските асоцијации. Па вака некако одеа работите. Макеоднија требаше да игра бараж со Франција, тој не се одигра па ИХФ одлучи Франција да оди директно. Но ѓаолот је зема бељата, па почнаа да испаѓаат селекции поради медицински причини и Македонија влезе како замена.

Полска и Шведска 2023 та

Една од најкомплексните фази на квалификации, во фаза на промена на генерациите во националниот тим, два дуели со сериозни тимови. Орвиот чекор навидум полесен повторно со Романија и вториот на ивица со Чешка. Со две победи, нерешено и еден контролиран пораз напредувавме кон ушт еедно светско.

Хрватска, Данска и Норвешка 2025 та

Пола Европа е веќе квалификувана, а ние по пророштвото на еден новинар без школо за новинари се соочивме со новата ракометна сензација, Фарски острови.

По шокантниот висок и убедлив пораз на северот, во Скопје имаше набој како пред финале на светско. Сите верувавме ама стравот беше огромен. Одлична игра на македонците и победа со 8 голови разлика не однесе повторно таму каде што припаѓаме.

Дојдовме полека до 2026 та и квалификациите за Германија 2027 ма. Колку само наши иселеници цупкаа очекувајќи го нашиот пласман. И по одличниот настап на европското се најдовме конечно во добриот цилиндер. За бротивник ракометниот анонимус Словачка. Сите фрустрации здобиени низ годините истурени врз нив, а не беа лоши.

Во еден фантастичен амбиент, со прекрасна организација од страна на РФМ, демонстриравме моќ. 15 голови разлика не е малку.

Оваа Македонија полека почнува да ги покажува забите, а ако овојпат ни се поклопат и ѕвездите па во групата во Јануари ги добиеме Аргентина, Зеленортските и Уругвај, можеме да почнеме да сонуваме.

Со срце за МАКЕДОНИЈА

The post Мала хронологија на баражите за светско appeared first on Само Ракомет.

Македонија издоминира против Словачка.

Очекувано, и покрај изјавите на селекторот дека бил изненаден од високата разлика!?

Флоскулите дека денес сите играат ракомет, дека треба да се биде претпазлив поготово на гостински, апсолутно непотребни.

Оваа Македонија, ракометна, се удира во гради со една од најјаките лиги во светот, со континуитет од безмалку 15 години на светска сцена, крајно време е да почне да се цени и да не бега од фаворитска улога кога играме со ракометни аутсајдери.

Сакаме чекор погоре, и покрај сите изговори, време е.

Одлична беше сликата за време на тајмаутите, легендите заедно, Лазаров, Стоилов и од позадина Миркуловски.

Самиот натпревар и не беше толку воодушевувачки а играта не беше беспрекорна, издвојувам неколку констатации:

• Кога Кузмановски игра фокусирано и не се занимава со пораки со еротска содржина, е феноменален, вистински лидер, играч кој го гледам во врвна европска екипа.
• Кога Лазаревски игра фокусирано и не се занимава со судиите, публиката и противникот, е феноменален, пикер за врвна европска екипа.
• Митев полека се враќа, добро ќе му дојде летната пазуа за комплетно рестартирање.
• Близнаците, хм, ќе ги чекаме уште малку нив…
• Лазаров на тајмаут во духот на Шундо

РФМ се мобилизира како никогаш порано, во недела пред и во Борис ќе видиме нешто ново, нешто што најверојатно го заслужуваме и посакуваме. Настан за цело семејство за цел ден, настан во чест на Ракометот.

За жал во недостиг на фотографии од гостувањето во Прешов, за насловна избравме фотографија од фејсбук профилот на Словачката ракометна федерација.

Со срце за МАКЕДОНИЈА!

The post Без седативи, е најдобро! appeared first on Само Ракомет.

Во славните времиња кога Вардар го сонуваше Келн, имаше приказна дека на тогашниот претседател, Самсоненко, Чупиќ му рекол, парафразирам, ако сакаш Титула треба мене да ме земеш!

И се она што беше насобрано како знак на предавство, помалку гнев, доста недоверба, а прошарано со доста емоции, сеќавање на играчките денови на популарниот Чупко, со назначувањео на Иван Чупиќ за тренер на скопски Вардар, денес изгледа далечно.

Вардар не знае да ги чува своите легенди, е констатација и од таа клубот тешко ќе се ослободи, но Вардар знаел многу често да ги избере вистинските пикови, за задачите кои го очекуваат.

И таа тема, за изборот, њухот како што би рекле нашите постари, одамна не сме ја третирале. Вујо, Раул, Парондо, Чупко, Тимур, Кара, Абутович, Марса, Банда, Столе, плејада на ликови кои беа извадени од нафталин или анонимност и вкомпонирани во еден беспрекорен механизам. Сега на сцена се Јака, бразилецот, Валах, можеше да биде и Талесен…

Во Скопје повторно ќе се игра Лигата на Шампионите, така барем сите се надеваме, од таа стара фокса и нејзините чеда се уште не сме ги виделе сите изненадувања.

Повторно ќе се затвара сообраќајот кон Јане, клубот веќе почна да тестира фан зони, очекувањаа ќе бидат големи, неизвесноста као ќе изгледа овој нов Вардар огромна.

Вардар ја освои двојната круна, на прва доста сигурно и доминантно, но совршено е јасно дека тоа не беше мачкина кашлица. Ниту Пелистер ниту Охрид па и Алкалоид не беа тимови со кои лесно се победува. Како тие ќе се развиваат е друга тема.

Во очекување на заверката на пласманот на македонската репрезентација на уште едно светско, духовите во првенството полека се смируваат.

Ќе остане енигма една изјва на еден пензиониран ракометар, во еден култен кафе бар на еден историски сокак, есента 2025 та?!

Македонија повторно е Црвено Црна, ќе може ли и старата фокса повторно да ги облече тие бои?

The post Црвено Црното повторно во мода! appeared first on Само Ракомет.

Уф колку сакам да зборувам за нашето минато.

Како мал не можев да ја разберам потребата на администрацијата да именува улици, булевари, згради со име на македонски херои, јунаци и значајни личности. Со текот на времето ми стана јасно дека само така ќе ги зачуваме од заборавот.

Во вторникот, во Јане, сега веќе, иако прилично нова, КУЛТНА, во реваншот против францускиот гигант Монпелије, се разбудија духовите на славното минато на нашиот Вардар, Двократниот европски шампион!

Во Јане имаше енергија, која се чувствува, непокор кој ни тече во вените, бунт и пркос, желба за победа, за одмазда…

Пролистувам, барам пасус да ги поврзам минатото и сегашноста, Јане и Вардар, четниците и комитите…

Бугарските шовинисти решија да го ликвидираат бидејќи неговите проповеди не им одеа во прилог, зошто тој се противеше на присоединувањето на Македонија кон Бугарија. Тој го спречуваше славофонското население на Македонија да се смета себеси за бугарско и култивираше македонска национална свест. Сандански заедно со Делчев, протагонисти и двајцата за време на Илинденското востание, стана опасен за Бугарија и бугарските шовинисти решија да го ликвидираат, бидејќи неговата агитација не одеше во прилог на присоединувањето на Македонија кон Бугарија, зашто тој култивираше кај Словеномакедонците македонска национална свест. И неговото убиство, всушност, беше извршено од самите Бугари.

ДА НЕ СЕ ЗАБОРАВИ

Да не се заборави и духот на Шампионите. На Вардар му требаа 5-6 години, но чинам дека преброди.

Безмалку педесетина минути вардарци сонуваа, се надеваа и во еден момент беа навистина блиску, на семафорот +7 и напад за 8, доколку го реализираа кој знае што се ќе се случеше…

Можам само да си замислам што провејуваше низ главите на монпељаните… Овие тепаат ама и играат

Деновиве по се изгледа сценографијата на македонските кулиси повторно ќе се промени, зелената ера заврши, црвено црното повторно ќе биде во мода.

Македонската сцена се чини е подготвена за таа промена, по неверојатниот натпревар со французите се подгреваат надежите и за промена на европската сцена.

Ќе може ли Вардар да ја обои Европа повторно во црено црна комбинација?

The post Духовите на Сандански appeared first on Само Ракомет.

Иако за себе одбраа посилен и поавтентичен наратив, на кој се чини се прилично достојни, мене многу ми се допадна и овој романтичниов.

Охридската тврдина буквално неосвоива.

Од почетокот на сезоната, Охрид на свој терен има само еден пораз и тоа од, се поочигледно новиот шампион на Македонија, таму некаде во ноември. Охрид прикажа и покажа игра достојна за врвни дострели. И ако на почетокот од годината многумина ќе речеа, рано е, време треба да се уигра екипа, по се изгледа дека во Самоиловата престолнина времето поинаку се мери.

Охрид вистинско задоволство ни подготвија со елиминацијата на јужниве, но моментот кога еден од најталентираните млади играчи, во дресот на Цељаните, ја лансира над пречката лепливата топка, бесценет!

Фото ГРК ОХРИД

Натпревар достоен за полуфинале на Европски куп. Градот и клубот подготвени, иако се чувствуваше големиот притисок, пред се од можноста што се укажа, се обидоа и за во оваа фаза, направија одличен настан. Картите распродадени, трибините исполнети, дресови на сите страни и Лихнида испеана во еден глас… нова туристичка атракција што секој барем еднаш во животот мора да ја посети!

Натпреварот пак од друга страна исклучително израмнет, не сум сигурен но поголема разлика од 2 гола немаше, добри голмани, нашиот исклучителен. Борба за секоја топка и уште поголема за секој гол.

Охрид се етаблира како сериозен играч на македонското ракометно небо, верувам во проектот и посакувам да не биде моден блесок. Со време градот и сите битни фактори да се сложат за вредноста на ваков еден проект од повеќе аспекти и да потпишат платформа на долги патеки. Колку вредат насмевките на Охриѓани и колку млади веќе утре ќе сакаат да го облечат дресот, тешко ќе може со една равенка да се пресмета, но придобивките се несомнени на долги патеки.

Ајде Охриде до нова европска титула за македонскиот ракомет!

The post Охридска ракометна Пролет! appeared first on Само Ракомет.

Пелистер со отворени прашања, Алкалоид во дилема за правецот, Вардар и Охрид во битка за трофејот

Поминале повеќе од месец дена од мојата последна колумна, тука на „Читај Ракомет“ делот резервиран за мои думи околу најуспешниот спорт во државата Македонија.

Многу работи се случија, а ние (или јас!) не секогаш можеме да евидентираме во колумна, што следиме и размислуваме. Имам чувство, како пишаниот збор да го „губи здивот“, во однос на видео анализите или т.н поткасти, кои на Јутуб, како најнормална работа, во чекор со тоа што го овозможува технологијата, последната година-две, се намножија. Во секој сегмент. И ние ќе застанеме во редот, во посериозна форма. Наскоро.

Телефони, интернет, Инстаграм рилс, Ти-Ток, тешко се создава фокус за читање повеќе од десет реда текст. Од друга страна, оние кои напишале барем еден (поголем) текст, знаат дека не е ист изразот, тука на тастатура и пред камера. А и стомакот (пред пишување) реагира на друг начин. Да не зборуваме за потребата која ја чувствува човек…

Нејсе. Ми лежеше на срце или душа, па викам да го споделам, може не сум сам во впечатокот, чувствата или потребата за ваков одраз (или израз беше), кои ги имам.

Завршница на Купот на Македонија во машка и женска конкуренција. Настан кој, според мене, треба да биде празник на ракометот, со полна сала, неколку шанкови, музика на убаво време, насмеани лица (и разочарани секако!). Убава локација, фанови од сите страни од каде има учесник на завршниот турнир….Ајде другпат.

Денот кога ќе се подели титула. Една од оние двете (без намера да ги ставам на исто ниво!), кои служат, или за потврда на се што е сработено, или како утеха дека не било се толку лошо.

ОСТАВИ ГИ ДРУГИТЕ ДА БИДАТ НАЈДОБРИ, ТИ БИДИ КОРИСЕН ЗА РАКОМЕТОТ

Имајќи предвид квалитетот на екипите, и пред се меѓусебната израмнетост на четирите екипи, може да ни позавидат многу поразвиени земји. Па и Германија, каде Фуксе и Магдебург, вчера, на тамошниот фајнал фор,  играа со екипи од втора или трета категорија, што покажува дека целта е исполнета, па некоја „таква“ екипа да дојде на (нај)големата сцена, но и покажува многу сериозна ширина, во однос на квалитетот на екипите во првата, па и втората Бундес лига. Како потврда на се претходно споменато, вчера европскиот првак „се сопна“ во полуфиналето, а „лисиците“ едвај дојдоа до истото. Целата филозофија и убавина на ова натпреварување. Надополнето со се што НЕ видовме во Струмица, а го спомнавме погоре во делот за полна сала итн итн….

Реално очекувавме поголема неизвесност во полуфиналето. За вториот дуел некако и можеше да се очекува, дека во втора, трета фаза, Алкалоид „ќе падне“, имајќи предвид неколку фактори: одигра пред три дена сериозно квалитетен и напорен дуел, кој го загуби од Пелистер, има многу проблеми со отсуството на суспендираниот Мартин, повредите на Тино, Симба, а особено Брус Ли, па и на крај на краевите, во моментов е за нијанса (или две!) по неквалитетен, барем на хартија, во однос на Џомба, Мечка, Гигов и дузина легионери со репрезентативно педигре. Вардар, со цврста и гранитна одбрана и индивидуален квалитет на поединци (читај Малус!), кои се над нивото на овдешниот ракомет, на крајот и со солидна разлика, го „попрати“ тимот на Лазаров дома. Дома, каде имаат многу за мислење и преиспитување, за насоката по која сакаат или за насоката по која „друштвото“ ги принудува да се движат. Затоа што, вака, со наши деца, на кои им даваат шанса да се развијат, тешко ќе си „го мерат“ со останатите екипи од големата четворка, кои имаат двоцифрен број странски играчи. Се надевам дека ќе опстојат, но и дека Македонија (онаа ракометната де!) ќе ја цени и валоризира развојната компонента, која ја има Алкалоид, како нужна потреба, заедно со Бутел, Пролет и Тиквеш да бидат, поголеми или помали, „лостови“ за нашите играчи да „скокнат“ во, моментално побогатите (не по буџет само, туку и според фокусот, каде се троши истиот!) клубови во Македонија, но дај Боже и странство. Да ги остави другите да бидат „најдобри“, а тој (Алкалоид де!) да биде најкорисен.

КОГА ПОБЕДАТА ЌЕ ГИ ПОКРИЕ РЕАЛНИТЕ ПРОБЛЕМИ, СМЕТКАТА ЗА НАПЛАТА СТАНУВА УШТЕ ПОГОЛЕМА

Ако за второто полуфинале очекувавме, за она првото, во никој случај, барем јас не очекував, Охрид да се „прошета“ по терен и на, сеуште, актуелниот шампион, да му одржи лекција по ракомет, однос на терен, дисциплина, тактичка поставеност и СВЕ. Очекував оној триумф, со враќање од мртвите во Автокоманда да донесе нов импулс кај шампионите, ама не, како и многупати до сега (а тоа на 7 јуни лани беше најконкретен пример) Пелистер, со победа само ги покрива проблемите, оставени или создадени од луѓе кои или немаат визија или немаат сила во клубот, или едноставно не им е гајле.

Охрид, со многу цврста, но и хомогена одбранбена зона, која имаше комуникација, меѓусебна поддршка, но и добра тактичка поставеност, поддржана од Филиповиќ на голот, го принуди шампионот (или го остави можеби најкоректно) на едноцифрен број постигнати погодоци, а вториот дел веќе беше стартуван. Доволно плитка пивотот да нема простор за „оперирање“, доволно длабока да не може Фитиљ или Павле да бидат слободни во шутот од надвор и доволно хомогена и густа, секоја грешка на соиграчот да може да се „покрие“ соодветно. Она што помина „го собра“ голманот и завршена приказна. Техничките грешки, недисциплината и „вољниот моменат“ им се гратис на Битолчани, и за тоа „се јаде“ 50% од плата, затоа што нема друг начин да им се „оддолжи“ човек на група играчи кои со паметот веќе се во клубовите, со кои потпишале соработка за следната сезона или истиот (акалот де!) го пуштиле на пасење, после добро завршена работа и обновување на договорот и уште една година „товарење магарето“ во конзулска Битола.

Знам, после ова пак ќе бидам „на добар глас“ во мојот омилен град, ама додека пишам и имам свест, ќе се борам против странски (па и домашните нема да бидат поштедени!) играчи кои „лешинарат“, неквалитетни ракометари или луѓе, од кои ниту можеш да направиш „рол модел“ (пошто се или во кафеана или на кафе на Широк или кладилница) за децата кои доаѓаат. И тоа апсолутно не важи само за Битола. Таму ракометот е религија и затоа и мене ми е најважен. Скопје е големо, а ракометен Вардар или Алкалоид се „капка во морето“ од клубови и настани, а Охрид е на самиот почеток и „напред му е зимата“, во однос на притисокот на локалната, (не)ракометна, јавност.

ЦВРСТИ ЗОНИ, ЛУЦИДНИ НАПАЃАЧИ И ГОЛМАНИ КОИ (НЕ) РЕШАВААТ НАТПРЕВАР

Охрид-Вардар или Вардар-Охрид. Годинава одиграа три (според односот кон истиот) натпревари, со можеби, различни состави, особено Охриѓани, кои низ текот на сезоната донесоа засилувања во името на Јагуриновски, Борозан, Прибетиќ, Филиповиќ и секако, „јаготка на шлагот“, Јапонецот Јасухира. Не е ова истиот Охрид кој тесно загуби во „Борис“ на стартот на сезоната. Но, не е ни Вардар. Бразилецот Да Силва и особено Мечка Лазаревски се нови лица во составот, кои ги немаше есента, од различни причини.

Што да очекуваме или посакуваме?

Супер интересен натпревар, 6-0 зони, многу слични по формација, со нијанси кои не би требало да го одлучат натпреварот. Изненадување во однос на промена на зона е можна, со Лијапис или Тузолана како предни играчи на 5-1 формација. Не е нелогично, особено кај Охрид, ако се има предвид влијанието на Малус во нападот на „двократниот“. Вардар е за нијанса посилен во зона, Охрид е покомпактен и подвижен. Два голмани со сличен квалитет, каде никој нема предност. Напад со Малус, кој прав(и)еше што сака, барем со дефанзивците на Алкалоид, претходно Пелистер или во Европа. Потентна бековска формација со доза недисциплина во Хорига и Митровиќ, но и многу стабилност и промисленост во Да Силва и Боно. На „црта“, ако Мечка е како што треба, Скопјани се во блага предност. Нападот на Охрид, е приказна сама за себе. Делува како оној европските шампиони на Вигерт . Особено, сега со „самурајот“ во составот. Мојот омилен Стрмљан, со д-р Јагуриновски и Иванковиќ како една варијанта, каде овој третиот може и од „надвор“ и онаа по опасната (но и непрактична за два правци игра!) со Јасихура. Многу трпеливо, прецизно, технички и тактички дотерано. Знаат што сакаат, имаат дуел игра и одличен пренос на топка. Искусни крила и пивот кој повеќе работи за нив, отколку за себе, како нов тренд во ракометот. Борозан и Петриќ немаат пристап во игра каде титулата е влог, барем според мене.

Резимирам.

Вардар има габарит, снага и широк ростер, кој во напад може да „разбие“ од надвор но и да оди директно на човек, еден на еден, каде е многу силен, а Охрид има компактност и меѓусебна соработка во зона, а во напад, каде е многу трпелив и креативен, ќе напаѓа простор помеѓу, за нијанса по спорите играчи во зоната на противникот, со брзи нозе, супер техника и многу ракометно знаење. Голманите, можат, но не би требало да го одлучат натпреварот. „Двократниот“ е фаворит со 60-40, но секоја недисциплина и избрзаност на задната линија на Скопјани, тимот од градот покрај најубавото езеро немилосрдно ќе го казни. Мотивација не би требало да им недостасува на овие вториве, и во однос на прва титула во своите витрини, а ниту финансиска, верувам.

Наше е да уживаме и да анализираме.

Автор: Goran Gjorgonoski

Поранешен македонски репрезентативец и координатор на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Охрид посакува и верува, Вардар (не) дозволува Куп-трофејот да замине од Скопје appeared first on Само Ракомет.

Со Горан направивме брз преглед на актуелните состојби.

Без влакна на јазикот кога станува збор за уделот на македонските играчи на теренот.

Прогноза и на амбициите на големите 4 како и на предстојниот Куп.

Нашиот став за регионалната лига.

Погледнете…

The post Суво злато или старо железо? САМО РАКОМЕТ С5Е7 appeared first on Само Ракомет.