Македонија издоминира против Словачка.

Очекувано, и покрај изјавите на селекторот дека бил изненаден од високата разлика!?

Флоскулите дека денес сите играат ракомет, дека треба да се биде претпазлив поготово на гостински, апсолутно непотребни.

Оваа Македонија, ракометна, се удира во гради со една од најјаките лиги во светот, со континуитет од безмалку 15 години на светска сцена, крајно време е да почне да се цени и да не бега од фаворитска улога кога играме со ракометни аутсајдери.

Сакаме чекор погоре, и покрај сите изговори, време е.

Одлична беше сликата за време на тајмаутите, легендите заедно, Лазаров, Стоилов и од позадина Миркуловски.

Самиот натпревар и не беше толку воодушевувачки а играта не беше беспрекорна, издвојувам неколку констатации:

• Кога Кузмановски игра фокусирано и не се занимава со пораки со еротска содржина, е феноменален, вистински лидер, играч кој го гледам во врвна европска екипа.
• Кога Лазаревски игра фокусирано и не се занимава со судиите, публиката и противникот, е феноменален, пикер за врвна европска екипа.
• Митев полека се враќа, добро ќе му дојде летната пазуа за комплетно рестартирање.
• Близнаците, хм, ќе ги чекаме уште малку нив…
• Лазаров на тајмаут во духот на Шундо

РФМ се мобилизира како никогаш порано, во недела пред и во Борис ќе видиме нешто ново, нешто што најверојатно го заслужуваме и посакуваме. Настан за цело семејство за цел ден, настан во чест на Ракометот.

За жал во недостиг на фотографии од гостувањето во Прешов, за насловна избравме фотографија од фејсбук профилот на Словачката ракометна федерација.

Со срце за МАКЕДОНИЈА!

The post Без седативи, е најдобро! appeared first on Само Ракомет.

Во славните времиња кога Вардар го сонуваше Келн, имаше приказна дека на тогашниот претседател, Самсоненко, Чупиќ му рекол, парафразирам, ако сакаш Титула треба мене да ме земеш!

И се она што беше насобрано како знак на предавство, помалку гнев, доста недоверба, а прошарано со доста емоции, сеќавање на играчките денови на популарниот Чупко, со назначувањео на Иван Чупиќ за тренер на скопски Вардар, денес изгледа далечно.

Вардар не знае да ги чува своите легенди, е констатација и од таа клубот тешко ќе се ослободи, но Вардар знаел многу често да ги избере вистинските пикови, за задачите кои го очекуваат.

И таа тема, за изборот, њухот како што би рекле нашите постари, одамна не сме ја третирале. Вујо, Раул, Парондо, Чупко, Тимур, Кара, Абутович, Марса, Банда, Столе, плејада на ликови кои беа извадени од нафталин или анонимност и вкомпонирани во еден беспрекорен механизам. Сега на сцена се Јака, бразилецот, Валах, можеше да биде и Талесен…

Во Скопје повторно ќе се игра Лигата на Шампионите, така барем сите се надеваме, од таа стара фокса и нејзините чеда се уште не сме ги виделе сите изненадувања.

Повторно ќе се затвара сообраќајот кон Јане, клубот веќе почна да тестира фан зони, очекувањаа ќе бидат големи, неизвесноста као ќе изгледа овој нов Вардар огромна.

Вардар ја освои двојната круна, на прва доста сигурно и доминантно, но совршено е јасно дека тоа не беше мачкина кашлица. Ниту Пелистер ниту Охрид па и Алкалоид не беа тимови со кои лесно се победува. Како тие ќе се развиваат е друга тема.

Во очекување на заверката на пласманот на македонската репрезентација на уште едно светско, духовите во првенството полека се смируваат.

Ќе остане енигма една изјва на еден пензиониран ракометар, во еден култен кафе бар на еден историски сокак, есента 2025 та?!

Македонија повторно е Црвено Црна, ќе може ли и старата фокса повторно да ги облече тие бои?

The post Црвено Црното повторно во мода! appeared first on Само Ракомет.

Уф колку сакам да зборувам за нашето минато.

Како мал не можев да ја разберам потребата на администрацијата да именува улици, булевари, згради со име на македонски херои, јунаци и значајни личности. Со текот на времето ми стана јасно дека само така ќе ги зачуваме од заборавот.

Во вторникот, во Јане, сега веќе, иако прилично нова, КУЛТНА, во реваншот против францускиот гигант Монпелије, се разбудија духовите на славното минато на нашиот Вардар, Двократниот европски шампион!

Во Јане имаше енергија, која се чувствува, непокор кој ни тече во вените, бунт и пркос, желба за победа, за одмазда…

Пролистувам, барам пасус да ги поврзам минатото и сегашноста, Јане и Вардар, четниците и комитите…

Бугарските шовинисти решија да го ликвидираат бидејќи неговите проповеди не им одеа во прилог, зошто тој се противеше на присоединувањето на Македонија кон Бугарија. Тој го спречуваше славофонското население на Македонија да се смета себеси за бугарско и култивираше македонска национална свест. Сандански заедно со Делчев, протагонисти и двајцата за време на Илинденското востание, стана опасен за Бугарија и бугарските шовинисти решија да го ликвидираат, бидејќи неговата агитација не одеше во прилог на присоединувањето на Македонија кон Бугарија, зашто тој култивираше кај Словеномакедонците македонска национална свест. И неговото убиство, всушност, беше извршено од самите Бугари.

ДА НЕ СЕ ЗАБОРАВИ

Да не се заборави и духот на Шампионите. На Вардар му требаа 5-6 години, но чинам дека преброди.

Безмалку педесетина минути вардарци сонуваа, се надеваа и во еден момент беа навистина блиску, на семафорот +7 и напад за 8, доколку го реализираа кој знае што се ќе се случеше…

Можам само да си замислам што провејуваше низ главите на монпељаните… Овие тепаат ама и играат

Деновиве по се изгледа сценографијата на македонските кулиси повторно ќе се промени, зелената ера заврши, црвено црното повторно ќе биде во мода.

Македонската сцена се чини е подготвена за таа промена, по неверојатниот натпревар со французите се подгреваат надежите и за промена на европската сцена.

Ќе може ли Вардар да ја обои Европа повторно во црено црна комбинација?

The post Духовите на Сандански appeared first on Само Ракомет.

Иако за себе одбраа посилен и поавтентичен наратив, на кој се чини се прилично достојни, мене многу ми се допадна и овој романтичниов.

Охридската тврдина буквално неосвоива.

Од почетокот на сезоната, Охрид на свој терен има само еден пораз и тоа од, се поочигледно новиот шампион на Македонија, таму некаде во ноември. Охрид прикажа и покажа игра достојна за врвни дострели. И ако на почетокот од годината многумина ќе речеа, рано е, време треба да се уигра екипа, по се изгледа дека во Самоиловата престолнина времето поинаку се мери.

Охрид вистинско задоволство ни подготвија со елиминацијата на јужниве, но моментот кога еден од најталентираните млади играчи, во дресот на Цељаните, ја лансира над пречката лепливата топка, бесценет!

Фото ГРК ОХРИД

Натпревар достоен за полуфинале на Европски куп. Градот и клубот подготвени, иако се чувствуваше големиот притисок, пред се од можноста што се укажа, се обидоа и за во оваа фаза, направија одличен настан. Картите распродадени, трибините исполнети, дресови на сите страни и Лихнида испеана во еден глас… нова туристичка атракција што секој барем еднаш во животот мора да ја посети!

Натпреварот пак од друга страна исклучително израмнет, не сум сигурен но поголема разлика од 2 гола немаше, добри голмани, нашиот исклучителен. Борба за секоја топка и уште поголема за секој гол.

Охрид се етаблира како сериозен играч на македонското ракометно небо, верувам во проектот и посакувам да не биде моден блесок. Со време градот и сите битни фактори да се сложат за вредноста на ваков еден проект од повеќе аспекти и да потпишат платформа на долги патеки. Колку вредат насмевките на Охриѓани и колку млади веќе утре ќе сакаат да го облечат дресот, тешко ќе може со една равенка да се пресмета, но придобивките се несомнени на долги патеки.

Ајде Охриде до нова европска титула за македонскиот ракомет!

The post Охридска ракометна Пролет! appeared first on Само Ракомет.

Пелистер со отворени прашања, Алкалоид во дилема за правецот, Вардар и Охрид во битка за трофејот

Поминале повеќе од месец дена од мојата последна колумна, тука на „Читај Ракомет“ делот резервиран за мои думи околу најуспешниот спорт во државата Македонија.

Многу работи се случија, а ние (или јас!) не секогаш можеме да евидентираме во колумна, што следиме и размислуваме. Имам чувство, како пишаниот збор да го „губи здивот“, во однос на видео анализите или т.н поткасти, кои на Јутуб, како најнормална работа, во чекор со тоа што го овозможува технологијата, последната година-две, се намножија. Во секој сегмент. И ние ќе застанеме во редот, во посериозна форма. Наскоро.

Телефони, интернет, Инстаграм рилс, Ти-Ток, тешко се создава фокус за читање повеќе од десет реда текст. Од друга страна, оние кои напишале барем еден (поголем) текст, знаат дека не е ист изразот, тука на тастатура и пред камера. А и стомакот (пред пишување) реагира на друг начин. Да не зборуваме за потребата која ја чувствува човек…

Нејсе. Ми лежеше на срце или душа, па викам да го споделам, може не сум сам во впечатокот, чувствата или потребата за ваков одраз (или израз беше), кои ги имам.

Завршница на Купот на Македонија во машка и женска конкуренција. Настан кој, според мене, треба да биде празник на ракометот, со полна сала, неколку шанкови, музика на убаво време, насмеани лица (и разочарани секако!). Убава локација, фанови од сите страни од каде има учесник на завршниот турнир….Ајде другпат.

Денот кога ќе се подели титула. Една од оние двете (без намера да ги ставам на исто ниво!), кои служат, или за потврда на се што е сработено, или како утеха дека не било се толку лошо.

ОСТАВИ ГИ ДРУГИТЕ ДА БИДАТ НАЈДОБРИ, ТИ БИДИ КОРИСЕН ЗА РАКОМЕТОТ

Имајќи предвид квалитетот на екипите, и пред се меѓусебната израмнетост на четирите екипи, може да ни позавидат многу поразвиени земји. Па и Германија, каде Фуксе и Магдебург, вчера, на тамошниот фајнал фор,  играа со екипи од втора или трета категорија, што покажува дека целта е исполнета, па некоја „таква“ екипа да дојде на (нај)големата сцена, но и покажува многу сериозна ширина, во однос на квалитетот на екипите во првата, па и втората Бундес лига. Како потврда на се претходно споменато, вчера европскиот првак „се сопна“ во полуфиналето, а „лисиците“ едвај дојдоа до истото. Целата филозофија и убавина на ова натпреварување. Надополнето со се што НЕ видовме во Струмица, а го спомнавме погоре во делот за полна сала итн итн….

Реално очекувавме поголема неизвесност во полуфиналето. За вториот дуел некако и можеше да се очекува, дека во втора, трета фаза, Алкалоид „ќе падне“, имајќи предвид неколку фактори: одигра пред три дена сериозно квалитетен и напорен дуел, кој го загуби од Пелистер, има многу проблеми со отсуството на суспендираниот Мартин, повредите на Тино, Симба, а особено Брус Ли, па и на крај на краевите, во моментов е за нијанса (или две!) по неквалитетен, барем на хартија, во однос на Џомба, Мечка, Гигов и дузина легионери со репрезентативно педигре. Вардар, со цврста и гранитна одбрана и индивидуален квалитет на поединци (читај Малус!), кои се над нивото на овдешниот ракомет, на крајот и со солидна разлика, го „попрати“ тимот на Лазаров дома. Дома, каде имаат многу за мислење и преиспитување, за насоката по која сакаат или за насоката по која „друштвото“ ги принудува да се движат. Затоа што, вака, со наши деца, на кои им даваат шанса да се развијат, тешко ќе си „го мерат“ со останатите екипи од големата четворка, кои имаат двоцифрен број странски играчи. Се надевам дека ќе опстојат, но и дека Македонија (онаа ракометната де!) ќе ја цени и валоризира развојната компонента, која ја има Алкалоид, како нужна потреба, заедно со Бутел, Пролет и Тиквеш да бидат, поголеми или помали, „лостови“ за нашите играчи да „скокнат“ во, моментално побогатите (не по буџет само, туку и според фокусот, каде се троши истиот!) клубови во Македонија, но дај Боже и странство. Да ги остави другите да бидат „најдобри“, а тој (Алкалоид де!) да биде најкорисен.

КОГА ПОБЕДАТА ЌЕ ГИ ПОКРИЕ РЕАЛНИТЕ ПРОБЛЕМИ, СМЕТКАТА ЗА НАПЛАТА СТАНУВА УШТЕ ПОГОЛЕМА

Ако за второто полуфинале очекувавме, за она првото, во никој случај, барем јас не очекував, Охрид да се „прошета“ по терен и на, сеуште, актуелниот шампион, да му одржи лекција по ракомет, однос на терен, дисциплина, тактичка поставеност и СВЕ. Очекував оној триумф, со враќање од мртвите во Автокоманда да донесе нов импулс кај шампионите, ама не, како и многупати до сега (а тоа на 7 јуни лани беше најконкретен пример) Пелистер, со победа само ги покрива проблемите, оставени или создадени од луѓе кои или немаат визија или немаат сила во клубот, или едноставно не им е гајле.

Охрид, со многу цврста, но и хомогена одбранбена зона, која имаше комуникација, меѓусебна поддршка, но и добра тактичка поставеност, поддржана од Филиповиќ на голот, го принуди шампионот (или го остави можеби најкоректно) на едноцифрен број постигнати погодоци, а вториот дел веќе беше стартуван. Доволно плитка пивотот да нема простор за „оперирање“, доволно длабока да не може Фитиљ или Павле да бидат слободни во шутот од надвор и доволно хомогена и густа, секоја грешка на соиграчот да може да се „покрие“ соодветно. Она што помина „го собра“ голманот и завршена приказна. Техничките грешки, недисциплината и „вољниот моменат“ им се гратис на Битолчани, и за тоа „се јаде“ 50% од плата, затоа што нема друг начин да им се „оддолжи“ човек на група играчи кои со паметот веќе се во клубовите, со кои потпишале соработка за следната сезона или истиот (акалот де!) го пуштиле на пасење, после добро завршена работа и обновување на договорот и уште една година „товарење магарето“ во конзулска Битола.

Знам, после ова пак ќе бидам „на добар глас“ во мојот омилен град, ама додека пишам и имам свест, ќе се борам против странски (па и домашните нема да бидат поштедени!) играчи кои „лешинарат“, неквалитетни ракометари или луѓе, од кои ниту можеш да направиш „рол модел“ (пошто се или во кафеана или на кафе на Широк или кладилница) за децата кои доаѓаат. И тоа апсолутно не важи само за Битола. Таму ракометот е религија и затоа и мене ми е најважен. Скопје е големо, а ракометен Вардар или Алкалоид се „капка во морето“ од клубови и настани, а Охрид е на самиот почеток и „напред му е зимата“, во однос на притисокот на локалната, (не)ракометна, јавност.

ЦВРСТИ ЗОНИ, ЛУЦИДНИ НАПАЃАЧИ И ГОЛМАНИ КОИ (НЕ) РЕШАВААТ НАТПРЕВАР

Охрид-Вардар или Вардар-Охрид. Годинава одиграа три (според односот кон истиот) натпревари, со можеби, различни состави, особено Охриѓани, кои низ текот на сезоната донесоа засилувања во името на Јагуриновски, Борозан, Прибетиќ, Филиповиќ и секако, „јаготка на шлагот“, Јапонецот Јасухира. Не е ова истиот Охрид кој тесно загуби во „Борис“ на стартот на сезоната. Но, не е ни Вардар. Бразилецот Да Силва и особено Мечка Лазаревски се нови лица во составот, кои ги немаше есента, од различни причини.

Што да очекуваме или посакуваме?

Супер интересен натпревар, 6-0 зони, многу слични по формација, со нијанси кои не би требало да го одлучат натпреварот. Изненадување во однос на промена на зона е можна, со Лијапис или Тузолана како предни играчи на 5-1 формација. Не е нелогично, особено кај Охрид, ако се има предвид влијанието на Малус во нападот на „двократниот“. Вардар е за нијанса посилен во зона, Охрид е покомпактен и подвижен. Два голмани со сличен квалитет, каде никој нема предност. Напад со Малус, кој прав(и)еше што сака, барем со дефанзивците на Алкалоид, претходно Пелистер или во Европа. Потентна бековска формација со доза недисциплина во Хорига и Митровиќ, но и многу стабилност и промисленост во Да Силва и Боно. На „црта“, ако Мечка е како што треба, Скопјани се во блага предност. Нападот на Охрид, е приказна сама за себе. Делува како оној европските шампиони на Вигерт . Особено, сега со „самурајот“ во составот. Мојот омилен Стрмљан, со д-р Јагуриновски и Иванковиќ како една варијанта, каде овој третиот може и од „надвор“ и онаа по опасната (но и непрактична за два правци игра!) со Јасихура. Многу трпеливо, прецизно, технички и тактички дотерано. Знаат што сакаат, имаат дуел игра и одличен пренос на топка. Искусни крила и пивот кој повеќе работи за нив, отколку за себе, како нов тренд во ракометот. Борозан и Петриќ немаат пристап во игра каде титулата е влог, барем според мене.

Резимирам.

Вардар има габарит, снага и широк ростер, кој во напад може да „разбие“ од надвор но и да оди директно на човек, еден на еден, каде е многу силен, а Охрид има компактност и меѓусебна соработка во зона, а во напад, каде е многу трпелив и креативен, ќе напаѓа простор помеѓу, за нијанса по спорите играчи во зоната на противникот, со брзи нозе, супер техника и многу ракометно знаење. Голманите, можат, но не би требало да го одлучат натпреварот. „Двократниот“ е фаворит со 60-40, но секоја недисциплина и избрзаност на задната линија на Скопјани, тимот од градот покрај најубавото езеро немилосрдно ќе го казни. Мотивација не би требало да им недостасува на овие вториве, и во однос на прва титула во своите витрини, а ниту финансиска, верувам.

Наше е да уживаме и да анализираме.

Автор: Goran Gjorgonoski

Поранешен македонски репрезентативец и координатор на проектот Ракомет За Секое Дете

The post Охрид посакува и верува, Вардар (не) дозволува Куп-трофејот да замине од Скопје appeared first on Само Ракомет.

Со Горан направивме брз преглед на актуелните состојби.

Без влакна на јазикот кога станува збор за уделот на македонските играчи на теренот.

Прогноза и на амбициите на големите 4 како и на предстојниот Куп.

Нашиот став за регионалната лига.

Погледнете…

The post Суво злато или старо железо? САМО РАКОМЕТ С5Е7 appeared first on Само Ракомет.

The post Симултан Бакнеж, или зошто постојано се слуша ЕХФ МАФИА? appeared first on Само Ракомет.

Одговорите не се едноставни, нема ниту правилник ниту шаблон, не постои рецепта по која може да создадеш таков човек.

Современата македонска спортска историја пак на површина успеа да извади неколкумина такви. Јас нотирам еден по многу нешта посебен и впечатлив лик.

Столе се појави тивко на македонската ракометна сцена, како играч, на тогаш клубот во подем Металург, но во прв план дојде веднаш по судирот со тогашниот Маг на ракометот, Червар. Ако од оваа дистанца се анализира таа ситуација повеќе од јасно е дека во тоа момче уште тогаш нешто многу големо тлеело. Се спротивставуваш на еден од најголемите ракометни авторитети во тој момент и завршуваш на кеј! Каков карактер!

Во една прилика и Вујо мајсторе ќе каже, Стоилов е незгоден карактер ама таквите го менуваат светот!

И така и беше. Стоилов експлодира на европското во Србија во дресот на Македонија а се потоа е дел од една сеуште недораскажана приказна. Стоилов станува симбол на македонскиот пркос, непокор, македонскиот пиреј, станува Икона пред која се крстат сите македонски спортски патриоти.

Стоилов е капитен на Вардар клуб во кој во неколку години се слева дел од најдоброто што светскиот ракомет може да го понуди, и сите тие се поклонуваат пред него.

Вардар игра три финалиња на Лигата на Шампиони а Стоилов два пати го крева пехарот!

Историјата е напишана и никој не може да ја промени!

Во спортот ретко ќе сретнете играчи кои давале тон на играта оставале трага зад себе а играле само за еден или два клуба. Стоилов кариерата ја завршува во Вардар и поставува уште една дилема во елитниот спорт, дилема која ја имаат сите загреани вљубеници и посветени фанови на своите клубови, дали постои лојалност или се е само бизнис?!

Па така размислувам за еден куп играчи кои публиката ги засакува, а тие веднаш штом добијат понуда со емотивен пост на соц мрежи се одјавуваат…

Затоа има потреба да кажам нешто, за искрените човечки вредности наспротив молскавичните симпатии и љубови кои исчезнуваат побрзо од светлината на молњата!

Познавам човек кој рече, Вардар не знае да ги чува своите херои! Така беше и со Стоилов.

Денес Стоилов веќе не е во Вардар, го чека стартот на новата сезона со својот само трет клуб во кариерата. Стоилов ќе биде прв тренер на скопскиот суперлигаш Бутел.

И како што на промоцијата самиот Столе изјави: Бутел е клуб по мерка за неговите погледи кон македонскиот ракомет, јас само поставувам љубопитно прашање, дали Стоилов е тренер кој што Бутел ќе може да го испрати до крај? Дали Бутел ќе може да создаде услови и стабилна средина за да посведочиме на едно ново поглавје од историјата на македонскиот ракомет. Поглавје во кое две ракометни легенди на два краја од градот ќе градат две семакедонски ракометни приказни.

Дали во сезоните кои предстојат ќе посведочиме на дерби помеѓу црните на Стоилов и сините на Лазаров?

Столе ти си наша икона…

ќе остане слоган кој ќе влезе во историјата на македонскиот ракомет, баш како и изјавата:

Нека дојде кој сака!

Столе ти посакувам долга, богата и емотивна кариера како кормилар на една од најсимпатичните екипи во последно време!

The post Иконата appeared first on Само Ракомет.

Или како солунчанецот Никола ги победи атињаните.

Можно е да заборавивме колкава е моќта на народот, затоа што пропагандната машинерија на меинстрим административците ја достигнаа кулминацијата. Во старо време нашите имаа термин и за тоа, кадија те тужи кадија те суди!

Имено воочи неделниот натпревар на ГРК Охрид во рамки на четвртфиналето од Европскиот куп, во Атина, стигнаа информации дека пренос на телевизија нема да има. По повеќекратно советување со службите на Охрид ни беше совршено јасно дека пренос нема да има.

Одлучивме да реагираме и да упатиме по некоја отровна стрела кон МТВ. Очигледно беше по само неколку часа дека стрелата ја погоди метата. Следеа активности кои за среќа на сите љубители на спортот резултираа со мала слатка победа.

Преносот беше под итно обезбеден!

А таму, во Атина, во услови кои никако не доликуваат на таканаречена европска па уште и колевка на демократијата, фашистичките духови на минатото, кога е во прашање Македонија, не спијат. Можно е и да не се духови.

Охриѓани тренираа во балон, се надевам ЕХФ ќе ни ги испрати членовите од правилниците кои тоа го дозволуваат. Салата за нијанса поголема од Ричко во Прилеп.

Ама ако, баш тогаш победата е послатка.

Ројевиќ ја подготвил Македонската Фаланга, рака на срце со доста легионери од територијата на целиот континент, како да е оваа последната битка. Па така излегоа на терен и уште од првиот свиреж на подпросечните дански судии ставија до знаење дека се подготвени да се враќаат со штитовите, никако на нив!

Бескомпромисни во одбраната, на крилата на фантастичниот Пилиповиќ, темелно ги разоружаа атињаните. Да не им беше за нас од поодамна познатиот Савас Савас, ќе беа на праг на бродолом.

И да се навратам на поднасловот, најслатко можеби од се беше дека демонстрацијата на сила пред се доаѓаше од ликот и делото на солунчанецот Никола, или како би го викале нашите стари Љапе.

Одлична демонстарција на сила, став, подготвеност, тактика и карактер. Македонија за Атина е Данска!

В сабота во Охрид треба да дојдат и ако се мажи да изиграат. На нашите е да останат будни и по истиот принцип по кој Александар ги плескаше да им го покажат патот дома.

Премногу долго време сме фини и културни со оние кои тоа не го заслужуваат.

Кон победата на ГРК Охрид среде Атина против Олимпијакос, во рамките на четвртфиналето на Европскиот Куп.

Да живее вистината!

Да живее спортот!

Да живее Македонија!

The post Колку остро може да биде новинарското перо? appeared first on Само Ракомет.

Еден од водечките спортови во Македонија.

Не заостануваат и со преносите од уметничко лизгање, нордиски дисциплини и светски првенства во фудбал за млади кои никој не ги гледа. БРАВО

Но има моменти кога не смееш да молчиш. Ова е тој момент.

Македонија втора година по ред има тим кој игра Четвртфинале во ракометна Европа. ГРК Охрид против Олимпијакос. Охрид тим во подем. Момент што не се купува — се заслужува. македонскиот спорт дел од кремот. Дали има некој кој не стреми да биде во врвот на својата фела?

И што прави Македонска телевизија?

Повторно — ништо. И да, да бидеме прецизни, не е дека не можеле, туку не сакале!!!

Понуда имало. Опција имало. Интерес страст и љубов кон македонскиот спорт НЕ.

И ова не е прв пат. Ова е континуитет на една иста болест, целосно отсуство на перцепција што е национален интерес. Спортот не е трошок. Спортот е најдобриот амбасадор.

Кога ГРК Охрид игра европско четвртфинале — тоа не е „уште еден натпревар“. Тоа е МАКЕДОНИЈА на терен.

А ние што добиваме?

Програма во која редовно гледаме спортови што немаат никаква допирна точка со Македонија.
Преноси без публика, без контекст, без значење за домашниот гледач. А кога конечно имаш приказна дома следи… тишина.

Првиот меч во Атина. Вториот во Охрид. Сала ќе гори. Градот ќе живее за тие 60 минути.

На МТВ најверојатно ќе ја гледаме по десети пат репризата од некој фудбалски натпревар со 15 навивачи на трибините.

И затоа прашањето не е дали направиле грешка.
Прашањето е — до кога ќе се однесуваат како ракометот да е карлинг? Јас знам, нам нема да ни треба пренос за да гледаме ракомет, ќе се снајдеме.
Ама очигледно ќе ни треба нова телевизија за да си ја сакаме Македонија.

The post МТВ,we have a problem!? appeared first on Само Ракомет.